Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
भूय एव हि राजेन्द्र शृणु मे वचनं हितम् ।
यथा स देवप्रवरः कथयामास बुद्धिमान् ॥ १.११.१ ॥
Oh señor de reyes, escucha de nuevo mis palabras benéficas, tal como lo dijo el sabio mejor de los dioses.
1.11.2
इक्ष्वाकूणां कुले जातो भविष्यति सुधार्मिकः ।
नाम्ना दशरथो राजा श्रीमान् सत्यप्रतिश्रवः ॥ १.११.२ ॥
En el linaje de Ikṣvāku nacerá un rey muy justo llamado Daśaratha, glorioso y fiel a su palabra.
1.11.3
अङ्गराजेन सख्यं च तस्य राज्ञो भविष्यति ।
कन्या चास्य महाभागा शान्ता नाम भविष्यति ॥ १.११.३ ॥
Aquel rey tendrá amistad con el rey de Aṅga, y tendrá una hija muy afortunada llamada Śāntā.
1.11.4
पुत्रस्त्वङ्गस्य राज्ञस्तु रोमपाद इति श्रुतः ।
तं स राजा दशरथो गमिष्यति महायशाः ॥ १.११.४ ॥
El hijo del rey de Aṅga será conocido como Romapāda; a él irá el rey Daśaratha, de gran fama.
1.11.5
अनपत्योऽस्मि धर्मात्मञ्छान्ताभर्ता मम क्रतुम् ।
आहरेत त्वयाज्ञप्तः संतानार्थं कुलस्य च ॥ १.११.५ ॥
Oh justo, no tengo descendencia; por tu orden, que el esposo de Śāntā ofrezca un sacrificio por mí, para tener descendencia y perpetuar el linaje.
1.11.6
श्रुत्वा राज्ञोऽथ तद् वाक्यं मनसा स विचिन्त्य च ।
प्रदास्यते पुत्रवन्तं शान्ता भर्तारमात्मवान् ॥ १.११.६ ॥
Habiendo oído las palabras del rey y reflexionado en su mente, el dueño de sí, Romapāda, entregará a Śāntā con su esposo, quien tendrá un hijo.
1.11.7
प्रतिगृह्य च तं विप्रं स राजा विगतज्वरः ।
आहरिष्यति तं यज्ञं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.११.७ ॥
Habiendo recibido a aquel brahmán, el rey, libre de angustia, realizará aquel sacrificio con el corazón alegre.
1.11.8
तं च राजा दशरथो यशस्कामः कृताञ्जलिः ।
ऋष्यशृङ्गं द्विजश्रेष्ठं वरयिष्यति धर्मवित् ॥ १.११.८ ॥
El rey Daśaratha, deseoso de gloria y conocedor del dharma, con las manos juntas invitará a Ṛṣyaśṛṅga, el mejor de los dos veces nacidos.
1.11.9
यज्ञार्थं प्रसवार्थं च स्वर्गार्थं च नरेश्वरः ।
लभते च स तं कामं द्विजमुख्याद् विशाम्पतिः ॥ १.११.९ ॥
Por el sacrificio, por la descendencia y por el cielo, aquel señor de los hombres, señor de los pueblos, obtendrá su deseo del primero de los dos veces nacidos.
1.11.10
पुत्राश्चास्य भविष्यन्ति चत्वारोऽमितविक्रमाः ।
वंशप्रतिष्ठानकराः सर्वभूतेषु विश्रुताः ॥ १.११.१० ॥
Y tendrá cuatro hijos, de valor inmensurable, que establecerán el linaje y serán renombrados entre todos los seres.
1.11.11
एवं स देवप्रवरः पूर्वं कथितवान् कथाम् ।
सनत्कुमारो भगवान् पुरा देवयुगे प्रभुः ॥ १.११.११ ॥
Así, aquel mejor de los dioses, el venerable señor Sanatkumāra, contó esta historia en el pasado, en la edad de los dioses.
1.11.12
स त्वं पुरुषशार्दूल समानय सुसत्कृतम् ।
स्वयमेव महाराज गत्वा सबलवाहनः ॥ १.११.१२ ॥
Tú, tigre entre los hombres, gran rey, ve tú mismo con el ejército y los carros y tráelo con el debido honor.
1.11.13
सुमन्त्रस्य वचः श्रुत्वा हृष्टो दशरथोऽभवत् ।
अनुमान्य वसिष्ठं च सूतवाक्यं निशाम्य च ॥ १.११.१३ ॥
Al oír las palabras de Sumantra, Daśaratha se alegró. Tras consultar a Vasiṣṭha y considerar las palabras del auriga,
1.11.14
सान्तःपुरः सहामात्यः प्रययौ यत्र स द्विजः ।
वनानि सरितश्चैव व्यतिक्रम्य शनैः शनैः ॥ १.११.१४ ॥
Con la corte interior y sus ministros partió hacia el lugar donde estaba aquel brahmán, atravesando poco a poco bosques y ríos.
1.11.15
अभिचक्राम तं देशं यत्र वै मुनिपुङ्गवः ।
आसाद्य तं द्विजश्रेष्ठं रोमपादसमीपगम् ॥ १.११.१५ ॥
Avanzó hacia la región donde estaba aquel mejor de los sabios, y al llegar junto a aquel mejor de los dvijas, que había ido cerca de Romapāda,
1.11.16
ऋषिपुत्रं ददर्शाथो दीप्यमानमिवानलम् ।
ततो राजा यथायोग्यं पूजां चक्रे विशेषतः ॥ १.११.१६ ॥
Entonces vio al hijo del sabio, que resplandecía como el fuego. Después el rey le ofreció honores como convenía, y de manera especial,
1.11.17
सखित्वात्तस्य वै राज्ञः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
रोमपादेन चाख्यातमृषिपुत्राय धीमते ॥ १.११.१७ ॥
Por la amistad con el rey, Romapāda, con el corazón alegre, lo expuso al sabio hijo del sabio.
1.11.18
सख्यं सम्बन्धकं चैव तदा तं प्रत्यपूजयत् ।
एवं सुसत्कृतस्तेन सहोषित्वा नरर्षभः ॥ १.११.१८ ॥
Por amistad y parentesco, él también entonces le honró a cambio. Así, bien honrado por él, aquel mejor de los hombres residió con él.
1.11.19
सप्ताष्टदिवसान् राजा राजानमिदमब्रवीत् ।
शान्ता तव सुता राजन् सह भर्त्रा विशाम्पते ॥ १.११.१९ ॥
Tras siete u ocho días, el rey dijo esto al otro rey: Oh rey, tu hija Śāntā está en paz con su esposo, oh señor del pueblo.
1.11.20
मदीयं नगरं यातु कार्यं हि महदुद्यतम् ।
तथेति राजा संश्रुत्य गमनं तस्य धीमतः ॥ १.११.२० ॥
Que venga a mi ciudad, pues un gran asunto está al alcance. Diciendo «Así sea», el rey consintió la partida de aquel sabio.
1.11.21
उवाच वचनं विप्रं गच्छ त्वं सह भार्यया ।
ऋषिपुत्रः प्रतिश्रुत्य तथेत्याह नृपं तदा ॥ १.११.२१ ॥
Dijo al brahmán: «Ve con tu esposa.» Entonces el hijo del sabio, habiendo aceptado, dijo al rey: «Así sea.»
1.11.22
स नृपेणाभ्यनुज्ञातः प्रययौ सह भार्यया ।
तावन्योन्याञ्जलिं कृत्वा स्नेहात्संश्लिष्य चोरसा ॥ १.११.२२ ॥
Habiendo recibido permiso del rey, partió con su esposa. Los dos juntaron las manos en mutuo saludo y, por afecto, se abrazaron con el pecho.
1.11.23
ननन्दतुर्दशरथो रोमपादश्च वीर्यवान् ।
ततः सुहृदमापृच्छ्य प्रस्थितो रघुनन्दनः ॥ १.११.२३ ॥
Daśaratha y el poderoso Romapāda se regocijaron. Luego, despidiéndose de su amigo, el deleite de los Raghus partió.
1.11.24
पौरेषु प्रेषयामास दूतान् वै शीघ्रगामिनः ।
क्रियतां नगरं सर्वं क्षिप्रमेव स्वलंकृतम् ॥ १.११.२४ ॥
Envió mensajeros veloces a los ciudadanos: «Que toda la ciudad sea adornada pronto y bellamente.»
1.11.25
धूपितं सिक्तसम्मृष्टं पताकाभिरलंकृतम् ।
ततः प्रहृष्टाः पौरास्ते श्रुत्वा राजानमागतम् ॥ १.११.२५ ॥
Perfumado con incienso, rociado con agua, bien barrido y adornado con banderas. Entonces los habitantes de la ciudad, al oír que el rey había llegado, se alegraron mucho.
1.11.26
तथा चक्रुश्च तत् सर्वं राज्ञा यत् प्रेषितं तदा ।
ततः स्वलंकृतं राजा नगरं प्रविवेश ह ॥ १.११.२६ ॥
Hicieron todo lo que el rey había ordenado. Entonces el rey entró en la ciudad bien adornada.
1.11.27
शङ्खदुन्दुभिनिर्ह्रादैः पुरस्कृत्वा द्विजर्षभम् ।
ततः प्रमुदिताः सर्वे दृष्ट्वा वै नागरा द्विजम् ॥ १.११.२७ ॥
Con el estruendo de caracolas y tambores, colocando al mejor de los brahmanes al frente. Entonces todos los ciudadanos, al ver al brahmán, se alegraron mucho.
1.11.28
प्रवेश्यमानं सत्कृत्य नरेन्द्रेणेन्द्रकर्मणा ।
यथा दिवि सुरेन्द्रेण सहस्राक्षेण काश्यपम् ॥ १.११.२८ ॥
Siendo conducido adentro y honrado por el rey, cuyas acciones eran como las de Indra; como en el cielo el señor de los dioses de mil ojos honra a Kāśyapa.
1.11.29
अन्तःपुरं प्रवेश्यैनं पूजां कृत्वा तु शास्त्रतः ।
कृतकृत्यं तदात्मानं मेने तस्योपवाहनात् ॥ १.११.२९ ॥
Habiéndolo llevado al palacio interior y honrado según las escrituras, el rey se consideró realizado por haberlo transportado.
1.11.30
अन्तःपुराणि सर्वाणि शान्तां दृष्ट्वा तथागताम् ।
सह भर्त्रा विशालाक्षीं प्रीत्यानन्दमुपागमन् ॥ १.११.३० ॥
Todas las dependencias interiores, al ver llegar a Śāntā, de ojos grandes, junto con su esposo, alcanzaron la alegría con afecto.
1.11.31
पूज्यमाना तु ताभिः सा राज्ञा चैव विशेषतः ।
उवास तत्र सुखिता कञ्चित् कालं सहद्विजा ॥ १.११.३१ ॥
Honrada por todas ellas, y especialmente por el rey, allí vivió felizmente durante algún tiempo junto a los brahmanes.