Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
भूय एव हि राजेन्द्र शृणु मे वचनं हितम् ।
यथा स देवप्रवरः कथयामास बुद्धिमान् ॥ १.११.१ ॥
O Herr der Könige, höre noch einmal meine heilsamen Worte, wie sie der weise Vornehmste der Götter sprach.
1.11.2
इक्ष्वाकूणां कुले जातो भविष्यति सुधार्मिकः ।
नाम्ना दशरथो राजा श्रीमान् सत्यप्रतिश्रवः ॥ १.११.२ ॥
Im Geschlecht der Ikṣvākus wird ein sehr rechtschaffener König namens Daśaratha geboren werden, glanzvoll und seinem Wort treu.
1.11.3
अङ्गराजेन सख्यं च तस्य राज्ञो भविष्यति ।
कन्या चास्य महाभागा शान्ता नाम भविष्यति ॥ १.११.३ ॥
Jener König wird mit dem König von Aṅga befreundet sein, und er wird eine sehr glückliche Tochter namens Śāntā haben.
1.11.4
पुत्रस्त्वङ्गस्य राज्ञस्तु रोमपाद इति श्रुतः ।
तं स राजा दशरथो गमिष्यति महायशाः ॥ १.११.४ ॥
Der Sohn des Königs von Aṅga wird als Romapāda bekannt sein; zu ihm wird der König Daśaratha von großem Ruhm gehen.
1.11.5
अनपत्योऽस्मि धर्मात्मञ्छान्ताभर्ता मम क्रतुम् ।
आहरेत त्वयाज्ञप्तः संतानार्थं कुलस्य च ॥ १.११.५ ॥
O Rechtschaffener, ich habe keine Nachkommen; auf deinen Befehl möge Śāntās Gatte für mich ein Opfer darbringen, für Nachkommenschaft und Geschlecht.
1.11.6
श्रुत्वा राज्ञोऽथ तद् वाक्यं मनसा स विचिन्त्य च ।
प्रदास्यते पुत्रवन्तं शान्ता भर्तारमात्मवान् ॥ १.११.६ ॥
Nachdem er die Worte des Königs gehört und in seinem Sinn erwogen hat, wird der selbstbeherrschte Romapāda Śāntā mit ihrem Gatten, der einen Sohn haben wird, geben.
1.11.7
प्रतिगृह्य च तं विप्रं स राजा विगतज्वरः ।
आहरिष्यति तं यज्ञं प्रहृष्टेनान्तरात्मना ॥ १.११.७ ॥
Nachdem er jenen Brahmanen empfangen hat, wird der von Sorgen befreite König jenes Opfer mit fröhlichem Herzen vollziehen.
1.11.8
तं च राजा दशरथो यशस्कामः कृताञ्जलिः ।
ऋष्यशृङ्गं द्विजश्रेष्ठं वरयिष्यति धर्मवित् ॥ १.११.८ ॥
König Daśaratha, nach Ruhm strebend und das Dharma kennend, wird mit gefalteten Händen Ṛṣyaśṛṅga, den Besten der Zweimalgeborenen, einladen.
1.11.9
यज्ञार्थं प्रसवार्थं च स्वर्गार्थं च नरेश्वरः ।
लभते च स तं कामं द्विजमुख्याद् विशाम्पतिः ॥ १.११.९ ॥
Für das Opfer, für Nachkommen und für den Himmel wird jener Herr der Menschen, Herrscher der Völker, seinen Wunsch von jenem Ersten der Zweimalgeborenen erlangen.
1.11.10
पुत्राश्चास्य भविष्यन्ति चत्वारोऽमितविक्रमाः ।
वंशप्रतिष्ठानकराः सर्वभूतेषु विश्रुताः ॥ १.११.१० ॥
Und er wird vier Söhne haben, von unermesslicher Tapferkeit, die die Dynastie begründen und unter allen Wesen berühmt sein werden.
1.11.11
एवं स देवप्रवरः पूर्वं कथितवान् कथाम् ।
सनत्कुमारो भगवान् पुरा देवयुगे प्रभुः ॥ १.११.११ ॥
So erzählte jener Vornehmste der Götter, der ehrwürdige Herr Sanatkumāra, einst in der Zeit der Götter diese Geschichte.
1.11.12
स त्वं पुरुषशार्दूल समानय सुसत्कृतम् ।
स्वयमेव महाराज गत्वा सबलवाहनः ॥ १.११.१२ ॥
Du, Tiger unter den Menschen, großer König, geh selbst mit Heer und Fahrzeugen und bring ihn mit gebührender Ehre zurück.
1.11.13
सुमन्त्रस्य वचः श्रुत्वा हृष्टो दशरथोऽभवत् ।
अनुमान्य वसिष्ठं च सूतवाक्यं निशाम्य च ॥ १.११.१३ ॥
Als Daśaratha die Worte Sumantras hörte, freute er sich. Nachdem er sich mit Vasiṣṭha beraten und die Worte des Wagenlenkers bedacht hatte,
1.11.14
सान्तःपुरः सहामात्यः प्रययौ यत्र स द्विजः ।
वनानि सरितश्चैव व्यतिक्रम्य शनैः शनैः ॥ १.११.१४ ॥
Mit dem Frauenhaus und den Ministern brach er dorthin auf, wo jener Brahmane weilte, und durchquerte langsam Wälder und Flüsse.
1.11.15
अभिचक्राम तं देशं यत्र वै मुनिपुङ्गवः ।
आसाद्य तं द्विजश्रेष्ठं रोमपादसमीपगम् ॥ १.११.१५ ॥
Er zog in das Gebiet, wo jener Beste der Weisen war, und als er jenen Besten unter den Zweimalgeborenen erreichte, der zu Romapāda gegangen war,
1.11.16
ऋषिपुत्रं ददर्शाथो दीप्यमानमिवानलम् ।
ततो राजा यथायोग्यं पूजां चक्रे विशेषतः ॥ १.११.१६ ॥
Dann sah er den Sohn des Weisen, der wie ein Feuer leuchtete. Dann erwies ihm der König die gebührende Ehre, und zwar in besonderem Maße,
1.11.17
सखित्वात्तस्य वै राज्ञः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
रोमपादेन चाख्यातमृषिपुत्राय धीमते ॥ १.११.१७ ॥
Wegen seiner Freundschaft mit dem König erklärte Romapāda, mit fröhlichem Herzen, dies dem weisen Sohn des Weisen.
1.11.18
सख्यं सम्बन्धकं चैव तदा तं प्रत्यपूजयत् ।
एवं सुसत्कृतस्तेन सहोषित्वा नरर्षभः ॥ १.११.१८ ॥
Aus Freundschaft und Verwandtschaft ehrte ihn jener damals ebenfalls zurück. So blieb jener Beste der Menschen, von ihm wohl geehrt, bei ihm wohnen.
1.11.19
सप्ताष्टदिवसान् राजा राजानमिदमब्रवीत् ।
शान्ता तव सुता राजन् सह भर्त्रा विशाम्पते ॥ १.११.१९ ॥
Nach sieben oder acht Tagen sprach der König dies zu dem anderen König: O König, deine Tochter Śāntā lebt mit ihrem Gemahl in Frieden, o Herr des Volkes.
1.11.20
मदीयं नगरं यातु कार्यं हि महदुद्यतम् ।
तथेति राजा संश्रुत्य गमनं तस्य धीमतः ॥ १.११.२० ॥
Er soll in meine Stadt kommen, denn eine große Angelegenheit steht bevor. Mit den Worten »So sei es« willigte der König in die Abreise jenes Weisen ein.
1.11.21
उवाच वचनं विप्रं गच्छ त्वं सह भार्यया ।
ऋषिपुत्रः प्रतिश्रुत्य तथेत्याह नृपं तदा ॥ १.११.२१ ॥
Er sprach zu dem Brahmanen: »Geh mit deiner Gattin.« Da stimmte der Sohn des Weisen zu und sprach zum König: »So sei es.«
1.11.22
स नृपेणाभ्यनुज्ञातः प्रययौ सह भार्यया ।
तावन्योन्याञ्जलिं कृत्वा स्नेहात्संश्लिष्य चोरसा ॥ १.११.२२ ॥
Nachdem er die Erlaubnis des Königs erhalten hatte, brach er mit seiner Gattin auf. Die beiden falteten die Hände zum gegenseitigen Gruß und umarmten sich aus Zuneigung mit der Brust.
1.11.23
ननन्दतुर्दशरथो रोमपादश्च वीर्यवान् ।
ततः सुहृदमापृच्छ्य प्रस्थितो रघुनन्दनः ॥ १.११.२३ ॥
Daśaratha und der mächtige Romapāda freuten sich beide. Dann, nachdem er sich von seinem Freund verabschiedet hatte, brach der Liebling der Raghus auf.
1.11.24
पौरेषु प्रेषयामास दूतान् वै शीघ्रगामिनः ।
क्रियतां नगरं सर्वं क्षिप्रमेव स्वलंकृतम् ॥ १.११.२४ ॥
Er schickte eilige Boten zu den Bürgern: »Die ganze Stadt soll rasch und prächtig geschmückt werden.«
1.11.25
धूपितं सिक्तसम्मृष्टं पताकाभिरलंकृतम् ।
ततः प्रहृष्टाः पौरास्ते श्रुत्वा राजानमागतम् ॥ १.११.२५ ॥
Mit Weihrauch beräuchert, mit Wasser besprengt, gut gefegt und mit Fahnen geschmückt. Da freuten sich die Stadtbewohner sehr, als sie hörten, dass der König gekommen sei.
1.11.26
तथा चक्रुश्च तत् सर्वं राज्ञा यत् प्रेषितं तदा ।
ततः स्वलंकृतं राजा नगरं प्रविवेश ह ॥ १.११.२६ ॥
Sie taten alles, was der König befohlen hatte. Dann zog der König in die wohlgeschmückte Stadt ein.
1.11.27
शङ्खदुन्दुभिनिर्ह्रादैः पुरस्कृत्वा द्विजर्षभम् ।
ततः प्रमुदिताः सर्वे दृष्ट्वा वै नागरा द्विजम् ॥ १.११.२७ ॥
Unter dem Dröhnen von Muscheln und Trommeln, den Besten der Brahmanen voran. Da freuten sich alle Bürger sehr, als sie den Brahmanen sahen.
1.11.28
प्रवेश्यमानं सत्कृत्य नरेन्द्रेणेन्द्रकर्मणा ।
यथा दिवि सुरेन्द्रेण सहस्राक्षेण काश्यपम् ॥ १.११.२८ ॥
Von dem König, dessen Taten denen Indras gleichen, ehrenvoll hineingeführt — wie im Himmel der tausendäugige Herr der Götter Kāśyapa ehrt.
1.11.29
अन्तःपुरं प्रवेश्यैनं पूजां कृत्वा तु शास्त्रतः ।
कृतकृत्यं तदात्मानं मेने तस्योपवाहनात् ॥ १.११.२९ ॥
Nachdem er ihn in den inneren Palast geführt und nach den Schriften verehrt hatte, hielt der König sich für vollendet, da er ihn getragen hatte.
1.11.30
अन्तःपुराणि सर्वाणि शान्तां दृष्ट्वा तथागताम् ।
सह भर्त्रा विशालाक्षीं प्रीत्यानन्दमुपागमन् ॥ १.११.३० ॥
Alle inneren Gemächer, als sie Śāntā mit den großen Augen sahen, die mit ihrem Gemahl gekommen war, empfanden Freude in Zuneigung.
1.11.31
पूज्यमाना तु ताभिः सा राज्ञा चैव विशेषतः ।
उवास तत्र सुखिता कञ्चित् कालं सहद्विजा ॥ १.११.३१ ॥
Von allen geehrt, und besonders vom König, lebte sie dort einige Zeit glücklich zusammen mit den Brahmanen.