Vālmīki Rāmāyaṇa · Sarga 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किञ्चिदिदमुत्तरम् ।
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत् ॥ १.१५.१ ॥
Then the wise knower of the Vedas, after reflecting for a while and regaining his composure, spoke this reply to the king.
1.15.2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः ॥ १.१५.२ ॥
I will perform for you the putreṣṭi sacrifice for obtaining sons, which is brought to fulfilment according to rule by the mantras taught in the Atharva-śiras.
1.15.3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
जुहावाग्नौ च तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१५.३ ॥
Then the radiant sage began that putreṣṭi sacrifice for obtaining sons, and offered oblations into the fire by the rite as seen in the mantras.
1.15.4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि ॥ १.१५.४ ॥
Then the gods, together with the Gandharvas, the Siddhas and the supreme sages, gathered according to rule to receive their shares of the offering.
1.15.5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन् सदसि देवताः ।
अब्रुवँल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं ततः ॥ १.१५.५ ॥
Gathered duly in that assembly, the gods then spoke these words to Brahmā, the creator of the worlds.
1.15.6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः ।
सर्वान् नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः ॥ १.१५.६ ॥
O blessed lord, by your favour a demon named Rāvaṇa torments us all with his might, and we are not able to restrain him.
1.15.7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवंस्तदा ।
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे ॥ १.१५.७ ॥
O Lord, you were pleased and gave him a boon at that time. Always honoring him, we have borne with all of it.
1.15.8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान् द्वेष्टि दुर्मतिः ।
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.१५.८ ॥
That evil-minded one troubles the three elevated worlds and hates them; he even desires to assault Indra, king of the gods.
1.15.9
ऋषीन् यक्षान् सगन्धर्वान् ब्राह्मणानसुरांस्तदा ।
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः ॥ १.१५.९ ॥
Deluded by the gift of a boon, that invincible one now oversteps sages, yakṣas, gandharvas, brahmins, and asuras alike.
1.15.10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः ।
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते ॥ १.१५.१० ॥
The sun does not scorch him, nor does the wind blow near him; seeing him, even the ocean with its garland of restless waves does not tremble.
1.15.11
तन्महन्नो भयं तस्माद् राक्षसाद् घोरदर्शनात् ।
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि ॥ १.१५.११ ॥
Therefore we have great fear of that demon of terrible appearance. O Lord, you ought to devise a means to slay him.
1.15.12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत् ।
हन्तायं विदितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः ॥ १.१५.१२ ॥
When all the gods had spoken thus, he reflected and then said: 'The means to slay this wicked-souled one is known to me.'
1.15.13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम् ।
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया ॥ १.१५.१३ ॥
He said: "Let me be unslayable by gandharvas, yakṣas, gods, dānavas and rākṣasas." And I said: "So be it."
1.15.14
नाकीर्तयदवज्ञानात् तद् रक्षो मानुषांस्तदा ।
तस्मात् स मानुषाद् वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते ॥ १.१५.१४ ॥
That rākṣasa, out of contempt, did not name humans at that time. Therefore he can be slain only by a human; for him there is no other death.
1.15.15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम् ।
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा ॥ १.१५.१५ ॥
Hearing these pleasing words spoken by Brahmā, the gods and all the great sages were then delighted.
1.15.16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः ।
शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जगत्पतिः ॥ १.१५.१६ ॥
In the meantime, Viṣṇu, the greatly radiant lord of the world, arrived, conch, discus and mace in hand, clad in yellow garments.
1.15.17
वैनतेयं समारुह्य भास्करस्तोयदम् यथा ।
तप्तहाटककेयूरो वन्द्यमानः सुरोत्तमैः ॥ १.१५.१७ ॥
Mounted upon Garuḍa, son of Vinatā, shining like the sun upon a cloud, wearing armlets of heated gold, revered by the best of the gods.
1.15.18
ब्रह्मणा च समागत्य तत्र तस्थौ समाहितः ।
तमब्रुवन् सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः ॥ १.१५.१८ ॥
Coming there together with Brahmā, he stood composed. Then all the gods, having thoroughly praised him and bowed low, spoke to him.
1.15.19
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया ।
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो ॥ १.१५.१९ ॥
O Viṣṇu, out of desire for the welfare of the worlds, we appoint you: O mighty one, become the son of King Daśaratha, lord of Ayodhyā.
1.15.20
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः ।
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च ॥ १.१५.२० ॥
Of him who knows dharma, who is generous, whose splendor equals that of the great sages, there are three wives, resembling Modesty, Fortune and Fame.
1.15.21
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वाऽऽत्मानं चतुर्विधम् ।
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम् ॥ १.१५.२१ ॥
O Viṣṇu, make yourself fourfold and take birth as a son; there, becoming human, destroy the thorn of the worlds that has grown so mighty.
1.15.22
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम् ।
स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान् ॥ १.१५.२२ ॥
O Viṣṇu, slay in battle Rāvaṇa, who cannot be slain by the gods; for he torments the gods, the gandharvas, the siddhas, and the best of sages.
1.15.23
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योद्रेकेण बाधते ।
ऋषयश्च ततस्तेन गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१५.२३ ॥
The demon Rāvaṇa, foolish, through the excess of his power, oppresses all; by him the sages, the gandharvas and the apsarases likewise are afflicted.
1.15.24
क्रीडन्तो नन्दनवने रौद्रेण विनिपातिताः ।
वधार्थं वयमायातास्तस्य वै मुनिभिः सह ॥ १.१५.२४ ॥
Gandharvas and apsarases, playing in the Nandana grove, have been struck down by that cruel one; we have come, together with the sages, for the purpose of slaying him.
1.15.25
सिद्धगन्धर्वयक्षाश्च ततस्त्वां श्ररणं गताः ।
त्वं गतिः परमा देव सर्वेषाम् नः परंतपः ॥ १.१५.२५ ॥
Then the Siddhas, Gandharvas and Yakṣas also sought refuge in you. O god, you are the supreme goal for all of us, O scorcher of foes.
1.15.26
वधाय देवशतॄणां नृणां लोके मनः कुरु ।
एवं स्तुतस्तु देवेशो विष्णुस्त्रिदशपुंगवः ॥ १.१५.२६ ॥
Set your mind on the world of men for the slaying of the gods' enemies. Thus praised, Viṣṇu, lord of the gods, best of the thirty,
1.15.27
पितामहपुरोगांस्तान् सर्वलोकनमस्कृतः ।
अब्रवीत् त्रिदशान् सर्वान् समेतान् धर्मसंहितान् ॥ १.१५.२७ ॥
To them, led by the Grandfather, he who is revered by all the worlds spoke to all the gathered thirty gods, who were possessed of dharma:
1.15.28
भयं त्यजत भद्रं वो हितार्थं युधि रावणम् ।
सपुत्रपौत्रं सामात्यं समन्त्रिज्ञातिबान्धवम् ॥ १.१५.२८ ॥
Cast off your fear, may you prosper. For your welfare, in battle, Rāvaṇa — together with his sons and grandsons, his ministers, counselors, kinsmen and relatives —
1.15.29
हत्वा क्रूरं दुराधर्षं देवर्षीणां भयावहम् ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १.१५.२९ ॥
having slain him — cruel, invincible, a bringer of fear to gods and sages — I shall dwell for ten thousand years and then ten hundred more
1.15.30
वत्स्यामि मानुषे लोके पालयन् पृथिवीमिमाम् ।
एवं दत्त्वा वरं देवो देवानां विष्णुरात्मवान् ॥ १.१५.३० ॥
I shall dwell in the human world, protecting this earth. Having thus granted the boon, the self-controlled god Viṣṇu to the gods —
1.15.31
मानुष्ये चिन्तयामास जन्मभूमिमथात्मनः ।
ततः पद्मपलाशाक्षः कृत्वात्मानं चतुर्विधम् ॥ १.१५.३१ ॥
Then the lotus-petal-eyed one pondered his birthplace in the human world, and then made himself fourfold.
1.15.32
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः सरुद्राः साप्सरोगणाः ।
स्तुतिभिर्दिव्यरूपाभिस्तुष्टुवुर्मधुसूदनम् ॥ १.१५.३२ ॥
Then he chose King Daśaratha as his father. Then the gods, sages, gandharvas, together with the Rudras and troops of apsarās, praised Madhusūdana with divine praises.
1.15.33
तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं
प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम् ।
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं
तपस्विनामुद्धर तं भयावहम् ॥ १.१५.३३ ॥
Uproot well that arrogant Rāvaṇa of fierce splendor, swollen with pride, enemy of the lord of the gods, who makes the world cry out, a thorn to ascetics, terrifying.
1.15.34
तमेव हत्वा सबलं सबान्धवम्
विरावणं रावणमुग्रपौरुषम् ।
स्वर्लोकमागच्छ गतज्वरश्चिरं
सुरेन्द्रगुप्तं गतदोषकल्मषम् ॥ १.१५.३४ ॥
Having slain that Rāvaṇa of terrible valor, who makes the world cry out, together with his army and kinsmen, come to the heaven-world, free from distress for long, guarded by the lord of the gods, free from fault and stain.