ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किञ्चिदिदमुत्तरम् ।
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत् ॥ १.१५.१ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ವೇದಜ್ಞನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ, ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ರಾಜನಿಗೆ ಈ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.15.2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः ॥ १.१५.२ ॥
ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ನಾನು ಪುತ್ರೇಷ್ಟಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.
1.15.3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
जुहावाग्नौ च तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१५.३ ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ಆ ಪುತ್ರೇಷ್ಟಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಮಂತ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
1.15.4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि ॥ १.१५.४ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
1.15.5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन् सदसि देवताः ।
अब्रुवँल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं ततः ॥ १.१५.५ ॥
ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ದೇವತೆಗಳು ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಲೋಕಕರ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.15.6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः ।
सर्वान् नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः ॥ १.१५.६ ॥
ಭಗವಂತನೇ! ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ರಾವಣನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.15.7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवंस्तदा ।
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे ॥ १.१५.७ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಆಗ ನೀವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವರ ನೀಡಿದಿರಿ. ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಗೌರವಿಸುತ್ತ, ಅವನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾವು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
1.15.8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान् द्वेष्टि दुर्मतिः ।
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.१५.८ ॥
ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಅವನು ಉನ್ನತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
1.15.9
ऋषीन् यक्षान् सगन्धर्वान् ब्राह्मणानसुरांस्तदा ।
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः ॥ १.१५.९ ॥
ವರದಾನದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ಆ ದುರ್ಧರ್ಷನು ಆಗ ಋಷಿಗಳನ್ನು, ಯಕ್ಷರನ್ನು, ಗಂಧರ್ವರನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ಅಸುರರನ್ನು ಸಹ ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
1.15.10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः ।
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते ॥ १.१५.१० ॥
ಸೂರ್ಯನು ಇವನನ್ನು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ, ಗಾಳಿಯು ಇವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೀಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇವನನ್ನು ಕಂಡು ಅಲೆಗಳ ಮಾಲೆಯ ಸಮುದ್ರವೂ ನಡುಗುವುದಿಲ್ಲ.
1.15.11
तन्महन्नो भयं तस्माद् राक्षसाद् घोरदर्शनात् ।
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि ॥ १.१५.११ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ನಮಗೆ ಮಹಾ ಭಯವಿದೆ. ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಅವನನ್ನು ವಧಿಸಲು ಒಂದು ಉಪಾಯ ಮಾಡಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
1.15.12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत् ।
हन्तायं विदितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः ॥ १.१५.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವರು ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ದುರಾತ್ಮನನ್ನು ವಧಿಸುವ ಉಪಾಯ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.'
1.15.13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम् ।
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया ॥ १.१५.१३ ॥
"ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷ, ದೇವ, ದಾನವ, ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ನಾನು ವಧಿಸಲ್ಪಡದವನಾಗಬೇಕು" ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು; "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದೆ.
1.15.14
नाकीर्तयदवज्ञानात् तद् रक्षो मानुषांस्तदा ।
तस्मात् स मानुषाद् वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते ॥ १.१५.१४ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಅಂದು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಹೆಸರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಮನುಷ್ಯನಿಂದಲೇ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಮರಣವಿಲ್ಲ.
1.15.15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम् ।
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा ॥ १.१५.१५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಈ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
1.15.16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः ।
शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जगत्पतिः ॥ १.१५.१६ ॥
ಈ ನಡುವೆ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣು ಬಂದನು; ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ, ಪೀತಾಂಬರಧಾರಿಯಾದ, ಜಗತ್ಪತಿಯಾದ ಅವನು.
1.15.17
वैनतेयं समारुह्य भास्करस्तोयदम् यथा ।
तप्तहाटककेयूरो वन्द्यमानः सुरोत्तमैः ॥ १.१५.१७ ॥
ವೈನತೇಯ (ಗರುಡ) ನನ್ನು ಏರಿ, ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ತೋಳಬಂದಿ ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವಂದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
1.15.18
ब्रह्मणा च समागत्य तत्र तस्थौ समाहितः ।
तमब्रुवन् सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः ॥ १.१५.१८ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಅವನು ಸಮಾಹಿತ ಚಿತ್ತನಾಗಿ ನಿಂತನು. ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ, ತಲೆಬಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
1.15.19
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया ।
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो ॥ १.१५.१९ ॥
ವಿಷ್ಣುವೇ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತೇವೆ. ವಿಭುವೇ, ನೀನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಅಧಿಪತಿ ರಾಜ ದಶರಥನ (ಮಗನಾಗು).
1.15.20
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः ।
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च ॥ १.१५.२० ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ, ದಾನಶೀಲನೂ, ಮಹರ್ಷಿಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನನೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ, ಹ್ರೀ, ಶ್ರೀ, ಕೀರ್ತಿಗಳಂತಿರುವ ಮೂವರು ಪತ್ನಿಯರು (ಇದ್ದಾರೆ).
1.15.21
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वाऽऽत्मानं चतुर्विधम् ।
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम् ॥ १.१५.२१ ॥
ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಗನಾಗು. ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ, ಬಹಳ ಬೆಳೆದಿರುವ ಲೋಕಕಂಟಕನನ್ನು (ಸಂಹರಿಸು).
1.15.22
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम् ।
स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान् ॥ १.१५.२२ ॥
ವಿಷ್ಣುವೇ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ವಧಿಸಲಾಗದ ರಾವಣನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸು. ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಗಂಧರ್ವರನ್ನು, ಸಿದ್ಧರನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳನ್ನು (ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ).
1.15.23
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योद्रेकेण बाधते ।
ऋषयश्च ततस्तेन गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१५.२३ ॥
ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನು ಮೂರ್ಖನು; ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ (ಎಲ್ಲರನ್ನೂ) ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಂದ ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ (ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ).
1.15.24
क्रीडन्तो नन्दनवने रौद्रेण विनिपातिताः ।
वधार्थं वयमायातास्तस्य वै मुनिभिः सह ॥ १.१५.२४ ॥
ನಂದನವನದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ (ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು) ಆ ಕ್ರೂರನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವನ ವಧೆಗಾಗಿ ನಾವು ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
1.15.25
सिद्धगन्धर्वयक्षाश्च ततस्त्वां श्ररणं गताः ।
त्वं गतिः परमा देव सर्वेषाम् नः परंतपः ॥ १.१५.२५ ॥
ಸಿದ್ಧರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು ಕೂಡ ನಂತರ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಶರಣು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ದೇವ, ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ.
1.15.26
वधाय देवशतॄणां नृणां लोके मनः कुरु ।
एवं स्तुतस्तु देवेशो विष्णुस्त्रिदशपुंगवः ॥ १.१५.२६ ॥
ದೇವಶತ್ರುಗಳ ವಧೆಗಾಗಿ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಇರಿಸು. ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವೇಶ, ತ್ರಿದಶರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣು...
1.15.27
पितामहपुरोगांस्तान् सर्वलोकनमस्कृतः ।
अब्रवीत् त्रिदशान् सर्वान् समेतान् धर्मसंहितान् ॥ १.१५.२७ ॥
ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಅವರಿಗೆ, ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು ಸೇರಿದ್ದ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಎಲ್ಲ ತ್ರಿದಶರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು:
1.15.28
भयं त्यजत भद्रं वो हितार्थं युधि रावणम् ।
सपुत्रपौत्रं सामात्यं समन्त्रिज्ञातिबान्धवम् ॥ १.१५.२८ ॥
ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನನ್ನು, ಅವನ ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು, ಅಮಾತ್ಯರು, ಮಂತ್ರಿ-ಬಂಧುಗಳ ಸಹಿತ...
1.15.29
हत्वा क्रूरं दुराधर्षं देवर्षीणां भयावहम् ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १.१५.२९ ॥
ಕ್ರೂರನೂ, ಅಜೇಯನೂ, ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನೂ ಆದ ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ...
1.15.30
वत्स्यामि मानुषे लोके पालयन् पृथिवीमिमाम् ।
एवं दत्त्वा वरं देवो देवानां विष्णुरात्मवान् ॥ १.१५.३० ॥
ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ವಾಸಿಸುವೆನು. ಹೀಗೆ ವರವನ್ನಿತ್ತು, ಆತ್ಮವಂತನಾದ ದೇವ ವಿಷ್ಣು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ...
1.15.31
मानुष्ये चिन्तयामास जन्मभूमिमथात्मनः ।
ततः पद्मपलाशाक्षः कृत्वात्मानं चतुर्विधम् ॥ १.१५.३१ ॥
ಆಗ ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿದನು; ಬಳಿಕ ತನ್ನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
1.15.32
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः सरुद्राः साप्सरोगणाः ।
स्तुतिभिर्दिव्यरूपाभिस्तुष्टुवुर्मधुसूदनम् ॥ १.१५.३२ ॥
ಆಗ ತಂದೆಯಾಗಿ ರಾಜ ದಶರಥನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
1.15.33
तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं
प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम् ।
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं
तपस्विनामुद्धर तं भयावहम् ॥ १.१५.३३ ॥
ಆ ಅಹಂಕಾರಿಯೂ, ಉಗ್ರತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನೂ, ಗರ್ವ ತುಂಬಿದವನೂ, ದೇವೇಂದ್ರನ ವೈರಿಯೂ, ಲೋಕವನ್ನು ಅಳಿಸುವವನೂ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಮುಳ್ಳಾದವನೂ, ಭಯಂಕರನೂ ಆದ ರಾವಣನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಿರಿ.
1.15.34
तमेव हत्वा सबलं सबान्धवम्
विरावणं रावणमुग्रपौरुषम् ।
स्वर्लोकमागच्छ गतज्वरश्चिरं
सुरेन्द्रगुप्तं गतदोषकल्मषम् ॥ १.१५.३४ ॥
ಲೋಕವನ್ನು ಅಳಿಸುವ, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮದ ಆ ರಾವಣನನ್ನು ಅವನ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೊಂದು, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸಂತಾಪರಹಿತರಾಗಿ, ದೇವೇಂದ್ರನಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾದ, ದೋಷಪಾಪರಹಿತ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ.