வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किञ्चिदिदमुत्तरम् ।
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत् ॥ १.१५.१ ॥
பின்னர் அறிவுடைய அவர் சிறிது சிந்தித்து, நினைவு பெற்று, வேதம் அறிந்தவராய் அரசனிடம் இவ்வாறு பதிலளித்தார்.
1.15.2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः ॥ १.१५.२ ॥
புத்திரப் பேற்றுக்காக நான் உனக்காக புத்திரேஷ்டி யாகம் செய்வேன்; அது அதர்வசிரஸில் கூறப்பட்ட மந்திரங்களால் முறைப்படி நிறைவேறும்.
1.15.3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
जुहावाग्नौ च तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१५.३ ॥
பின்னர் தேஜஸ்வியான அவர் புத்திரப் பேற்றுக்கான அந்த யாகத்தைத் தொடங்கி, மந்திரங்களில் கண்ட முறைப்படி அக்னியில் ஆகுதி அளித்தார்.
1.15.4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि ॥ १.१५.४ ॥
பின்னர் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சித்தர்களும் பரம ரிஷிகளும் தங்கள் பங்கைப் பெறுவதற்காக முறைப்படி ஒன்றுகூடினர்.
1.15.5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन् सदसि देवताः ।
अब्रुवँल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं ततः ॥ १.१५.५ ॥
அந்த சபையில் ஒன்றுகூடிய தேவர்கள் முறைப்படி உலகைப் படைத்த பிரம்மாவிடம் இவ்வாறு கூறினர்.
1.15.6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः ।
सर्वान् नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः ॥ १.१५.६ ॥
ஐயனே! உமது அருளால் இராவணன் என்ற அரக்கன் தன் வலிமையால் எங்கள் அனைவரையும் துன்புறுத்துகிறான்; அவனை அடக்க எங்களால் இயலவில்லை.
1.15.7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवंस्तदा ।
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे ॥ १.१५.७ ॥
ஓ பகவானே, அன்று நீர் மகிழ்ந்து அவனுக்கு வரம் அளித்தீர். அவனை எப்போதும் மதித்து, அவனுடைய அனைத்தையும் நாங்கள் பொறுத்துக் கொள்கிறோம்.
1.15.8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान् द्वेष्टि दुर्मतिः ।
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.१५.८ ॥
தீய எண்ணம் கொண்ட அவன் உயர்ந்த மூன்று உலகங்களையும் துன்புறுத்துகிறான், வெறுக்கிறான்; தேவர்களின் அரசன் இந்திரனையும் அவமதிக்க விரும்புகிறான்.
1.15.9
ऋषीन् यक्षान् सगन्धर्वान् ब्राह्मणानसुरांस्तदा ।
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः ॥ १.१५.९ ॥
வரத்தால் மயங்கிய அந்த வெல்லமுடியாதவன், அப்போது முனிவர்களையும், யக்ஷர்களையும், கந்தர்வர்களையும், பிராமணர்களையும், அசுரர்களையும் கடந்து மீறுகிறான்.
1.15.10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः ।
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते ॥ १.१५.१० ॥
சூரியன் இவனைச் சுடுவதில்லை, காற்றும் இவனருகில் வீசுவதில்லை; இவனைக் கண்டு அலைகளாகிய மாலையுடைய கடலும் நடுங்குவதில்லை.
1.15.11
तन्महन्नो भयं तस्माद् राक्षसाद् घोरदर्शनात् ।
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि ॥ १.१५.११ ॥
ஆகவே, கொடிய தோற்றமுடைய அந்த அரக்கனால் எங்களுக்குப் பெரும் அச்சம் உண்டு. ஓ பகவானே, அவனைக் கொல்வதற்கு ஒரு வழியைக் காண்பது உமக்குத் தகும்.
1.15.12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत् ।
हन्तायं विदितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः ॥ १.१५.१२ ॥
எல்லா தேவர்களும் இவ்வாறு கூறியபோது, அவர் சிந்தித்துவிட்டு, 'இந்தத் தீயவனைக் கொல்வதற்கான வழி எனக்குத் தெரியும்' என்று பின்னர் கூறினார்.
1.15.13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम् ।
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया ॥ १.१५.१३ ॥
"கந்தர்வர்கள், யக்சர்கள், தேவர்கள், தானவர்கள், ராட்சசர்கள் ஆகியோரால் நான் கொல்லப்பட முடியாதவன்" என்று அவன் கூறினான்; அதற்கு "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று நான் சொன்னேன்.
1.15.14
नाकीर्तयदवज्ञानात् तद् रक्षो मानुषांस्तदा ।
तस्मात् स मानुषाद् वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते ॥ १.१५.१४ ॥
அந்த அரக்கன் அலட்சியத்தால் அப்போது மனிதர்களைக் குறிப்பிடவில்லை. ஆகையால் மனிதனாலேயே அவன் கொல்லப்படத்தக்கவன்; அவனுக்கு வேறு மரணம் இல்லை.
1.15.15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम् ।
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा ॥ १.१५.१५ ॥
பிரம்மா கூறிய இந்த இனிய சொல்லைக் கேட்டு தேவர்களும் எல்லா மகரிஷிகளும் அப்போது மகிழ்ந்தனர்.
1.15.16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः ।
शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जगत्पतिः ॥ १.१५.१६ ॥
இதற்கிடையில் மகா ஒளிபொருந்திய விஷ்ணு வந்தார்; சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவரும், மஞ்சள் ஆடை உடுத்தியவரும், உலகின் தலைவருமானவர் அவர்.
1.15.17
वैनतेयं समारुह्य भास्करस्तोयदम् यथा ।
तप्तहाटककेयूरो वन्द्यमानः सुरोत्तमैः ॥ १.१५.१७ ॥
வைனதேயனான கருடன்மீது ஏறி, மேகத்தின்மீது சூரியன்போல, உருக்கிய பொன் தோள்வளை அணிந்து, சிறந்த தேவர்களால் வணங்கப்பட்டவராக.
1.15.18
ब्रह्मणा च समागत्य तत्र तस्थौ समाहितः ।
तमब्रुवन् सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः ॥ १.१५.१८ ॥
பிரம்மாவுடன் அங்கு வந்து அவர் அமைதியுடன் நின்றார். அப்போது எல்லா தேவர்களும் அவரைப் புகழ்ந்து, பணிந்து அவரிடம் கூறினர்.
1.15.19
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया ।
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो ॥ १.१५.१९ ॥
விஷ்ணுவே, உலகங்களின் நன்மையை விரும்பி நாங்கள் உன்னை நியமிக்கிறோம். வலிமையுள்ளவனே, நீ அயோத்தியின் அரசனான தசரதனின் (மகனாக வா).
1.15.20
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः ।
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च ॥ १.१५.२० ॥
தர்மத்தை அறிந்தவனும், கொடையாளியும், மகரிஷிகளின் தேஜஸுக்கு நிகரானவனுமான அவனுக்கு, வெட்கம், செல்வம், புகழ் போன்ற மூன்று மனைவியர் உள்ளனர்.
1.15.21
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वाऽऽत्मानं चतुर्विधम् ।
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम् ॥ १.१५.२१ ॥
விஷ்ணுவே, உன்னை நான்கு வடிவங்களாக்கி மகனாக வா. அங்கே நீ மனிதனாகி, மிகவும் பெருகிவிட்ட உலகின் முள்ளை (அழி).
1.15.22
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम् ।
स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान् ॥ १.१५.२२ ॥
விஷ்ணுவே, தேவர்களால் கொல்லப்பட முடியாதவனான ராவணனை போரில் வெல். அவன் தேவர்களையும், கந்தர்வர்களையும், சித்தர்களையும், சிறந்த ரிஷிகளையும் (துன்புறுத்துகிறான்).
1.15.23
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योद्रेकेण बाधते ।
ऋषयश्च ततस्तेन गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१५.२३ ॥
அரக்கன் ராவணன், மூடன், தன் வீரத்தின் மிகுதியால் (அனைவரையும்) வருத்துகிறான். அவனால் ரிஷிகளும், கந்தர்வர்களும், அப்சரஸ்களும் அவ்வாறே (துன்புறுகின்றனர்).
1.15.24
क्रीडन्तो नन्दनवने रौद्रेण विनिपातिताः ।
वधार्थं वयमायातास्तस्य वै मुनिभिः सह ॥ १.१५.२४ ॥
நந்தன வனத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த (கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும்) அந்தக் கொடியவனால் வீழ்த்தப்பட்டனர். அவனை வதைக்கும் பொருட்டு நாங்கள் முனிவர்களுடன் வந்திருக்கிறோம்.
1.15.25
सिद्धगन्धर्वयक्षाश्च ततस्त्वां श्ररणं गताः ।
त्वं गतिः परमा देव सर्वेषाम् नः परंतपः ॥ १.१५.२५ ॥
சித்தர்களும் கந்தர்வர்களும் யட்சர்களும் பின்னர் உம்மைச் சரணடைந்தனர். தேவனே, எங்கள் அனைவருக்கும் நீரே உயர்ந்த புகலிடம், பகைவரை வாட்டுபவரே.
1.15.26
वधाय देवशतॄणां नृणां लोके मनः कुरु ।
एवं स्तुतस्तु देवेशो विष्णुस्त्रिदशपुंगवः ॥ १.१५.२६ ॥
தேவர்களின் பகைவர்களை அழிக்க மனிதர்களின் உலகில் உமது மனதைச் செலுத்துவீராக. இவ்வாறு துதிக்கப்பட்ட தேவர்களின் தலைவரும், முப்பத்து தேவர்களில் சிறந்தவருமான விஷ்ணு...
1.15.27
पितामहपुरोगांस्तान् सर्वलोकनमस्कृतः ।
अब्रवीत् त्रिदशान् सर्वान् समेतान् धर्मसंहितान् ॥ १.१५.२७ ॥
பிதாமகரை முன்னிட்டிருந்த அவர்களிடம், அனைத்து உலகங்களாலும் வணங்கப்பட்டவர் கூடியிருந்த தர்மம் நிறைந்த தேவர்கள் அனைவரிடமும் கூறினார்:
1.15.28
भयं त्यजत भद्रं वो हितार्थं युधि रावणम् ।
सपुत्रपौत्रं सामात्यं समन्त्रिज्ञातिबान्धवम् ॥ १.१५.२८ ॥
அஞ்சாதீர்கள், உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நன்மைக்காக போரில் ராவணனை, அவனுடைய மகன்கள், பேரன்கள், அமைச்சர்கள், ஆலோசகர்கள், உறவினர்களுடன்...
1.15.29
हत्वा क्रूरं दुराधर्षं देवर्षीणां भयावहम् ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १.१५.२९ ॥
கொடியவனும், வெல்ல முடியாதவனும், தேவர்களுக்கும் ரிஷிகளுக்கும் அச்சம் தருபவனுமான அவனைக் கொன்று...
1.15.30
वत्स्यामि मानुषे लोके पालयन् पृथिवीमिमाम् ।
एवं दत्त्वा वरं देवो देवानां विष्णुरात्मवान् ॥ १.१५.३० ॥
மனிதர்களின் உலகில் இந்த பூமியைக் காத்தபடி வசிப்பேன். இவ்வாறு வரம் அளித்து, தன்னடக்கமுள்ள தேவன் விஷ்ணு தேவர்களுக்கு...
1.15.31
मानुष्ये चिन्तयामास जन्मभूमिमथात्मनः ।
ततः पद्मपलाशाक्षः कृत्वात्मानं चतुर्विधम् ॥ १.१५.३१ ॥
அப்போது தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடைய அவர் மனிதர் உலகில் தம் பிறப்பிடம் பற்றி எண்ணினார்; பின்னர் தம்மை நான்கு வடிவங்களாக்கிக் கொண்டார்.
1.15.32
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः सरुद्राः साप्सरोगणाः ।
स्तुतिभिर्दिव्यरूपाभिस्तुष्टुवुर्मधुसूदनम् ॥ १.१५.३२ ॥
அப்போது அவர் தந்தையாக அரசன் தசரதனைத் தேர்ந்தெடுத்தார். பின்னர் தேவர்கள், முனிவர்கள், கந்தர்வர்கள், ருத்திரர்கள், அப்சரஸ்கூட்டங்கள் ஆகியோர் தெய்வீக வடிவான துதிகளால் மதுசூதனனைப் போற்றினர்.
1.15.33
तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं
प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम् ।
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं
तपस्विनामुद्धर तं भयावहम् ॥ १.१५.३३ ॥
அந்த ஆணவம் மிக்க, உக்கிர தேஜஸ் கொண்ட, கர்வம் பெருகிய, தேவேந்திரனின் பகைவனான, உலகைக் கதறச் செய்யும், தவசிகளுக்கு முள்ளாய் இருக்கும், பயம் தரும் ராவணனை நன்கு வேரோடு பிடுங்குவீர்.
1.15.34
तमेव हत्वा सबलं सबान्धवम्
विरावणं रावणमुग्रपौरुषम् ।
स्वर्लोकमागच्छ गतज्वरश्चिरं
सुरेन्द्रगुप्तं गतदोषकल्मषम् ॥ १.१५.३४ ॥
உலகைக் கதறச் செய்யும், பயங்கர பராக்கிரமமுள்ள அந்த ராவணனையும், அவனுடைய படையோடும் உறவினரோடும் கொன்ற பின், துன்பமற்றவராய் நீண்ட காலம் தேவேந்திரனால் காக்கப்படும், குற்றமும் பாவமும் அற்ற சொர்க்கலோகத்துக்கு வருவீராக.