Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किञ्चिदिदमुत्तरम् ।
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत् ॥ १.१५.१ ॥
Entonces el sabio conocedor de los Vedas, tras reflexionar un momento y recobrar el sentido, respondió al rey con estas palabras.
1.15.2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः ॥ १.१५.२ ॥
Realizaré para ti el sacrificio putreṣṭi, para obtener hijos, que se cumple según el rito con los mantras enseñados en el Atharva-śiras.
1.15.3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
जुहावाग्नौ च तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१५.३ ॥
Entonces el resplandeciente sabio emprendió aquel sacrificio para obtener hijos y ofreció libaciones al fuego según el rito revelado en los mantras.
1.15.4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि ॥ १.१५.४ ॥
Entonces los dioses, junto con los gandharvas, los siddhas y los grandes sabios, se reunieron según el rito para recibir sus porciones de la ofrenda.
1.15.5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन् सदसि देवताः ।
अब्रुवँल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं ततः ॥ १.१५.५ ॥
Reunidos debidamente en aquella asamblea, los dioses dijeron estas palabras a Brahmā, el creador de los mundos.
1.15.6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः ।
सर्वान् नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः ॥ १.१५.६ ॥
¡Oh bendito señor! Por tu favor, un demonio llamado Rāvaṇa nos atormenta a todos con su poder, y no podemos contenerlo.
1.15.7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवंस्तदा ।
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे ॥ १.१५.७ ॥
Oh Señor, entonces, complacido, le concediste un varón. Honrándolo siempre, hemos soportado todo lo suyo.
1.15.8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान् द्वेष्टि दुर्मतिः ।
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.१५.८ ॥
Ese de mente perversa atormenta a los tres mundos elevados y los odia; incluso desea humillar a Indra, rey de los dioses.
1.15.9
ऋषीन् यक्षान् सगन्धर्वान् ब्राह्मणानसुरांस्तदा ।
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः ॥ १.१५.९ ॥
Cegado por el don de un voto, aquel invencible ahora atropella a sabios, yakṣas, gandharvas, brahmanes y asuras.
1.15.10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः ।
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते ॥ १.१५.१० ॥
El sol no lo abrasa, ni el viento sopla a su lado; al verlo, ni siquiera el océano, de olas inquietas como guirnalda, tiembla.
1.15.11
तन्महन्नो भयं तस्माद् राक्षसाद् घोरदर्शनात् ।
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि ॥ १.१५.११ ॥
Por eso tenemos gran temor de aquel demonio de aspecto terrible. Oh Señor, te corresponde idear un medio para darle muerte.
1.15.12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत् ।
हन्तायं विदितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः ॥ १.१५.१२ ॥
Cuando todos los dioses hablaron así, él reflexionó y dijo: 'El medio para dar muerte a este malvado me es conocido.'
1.15.13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम् ।
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया ॥ १.१५.१३ ॥
Él dijo: «Que no pueda ser muerto por gandharvas, yakṣas, dioses, dānavas ni rākṣasas.» Y yo dije: «Así sea».
1.15.14
नाकीर्तयदवज्ञानात् तद् रक्षो मानुषांस्तदा ।
तस्मात् स मानुषाद् वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते ॥ १.१५.१४ ॥
Aquel rākṣasa, por desprecio, no mencionó entonces a los hombres. Por eso solo puede ser muerto por un ser humano; para él no existe otra muerte.
1.15.15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम् ।
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा ॥ १.१५.१५ ॥
Al oír estas palabras agradables pronunciadas por Brahmā, los dioses y todos los grandes sabios se alegraron entonces.
1.15.16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः ।
शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जगत्पतिः ॥ १.१५.१६ ॥
Entretanto llegó Viṣṇu, de gran esplendor, señor del mundo, con la concha, el disco y la maza en la mano, vestido de amarillo.
1.15.17
वैनतेयं समारुह्य भास्करस्तोयदम् यथा ।
तप्तहाटककेयूरो वन्द्यमानः सुरोत्तमैः ॥ १.१५.१७ ॥
Montado sobre Garuḍa, hijo de Vinatā, brillando como el sol sobre una nube, con brazaletes de oro fundido, honrado por los mejores de los dioses.
1.15.18
ब्रह्मणा च समागत्य तत्र तस्थौ समाहितः ।
तमब्रुवन् सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः ॥ १.१५.१८ ॥
Llegando allí junto con Brahmā, se mantuvo sereno. Entonces todos los dioses, habiéndolo alabado profundamente e inclinándose, le hablaron.
1.15.19
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया ।
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो ॥ १.१५.१९ ॥
Oh Viṣṇu, por deseo del bienestar de los mundos, te encomendamos: oh poderoso, hazte hijo del rey Daśaratha, señor de Ayodhyā.
1.15.20
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः ।
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च ॥ १.१५.२० ॥
De aquel que conoce el dharma, generoso, cuyo esplendor iguala al de los grandes sabios, hay tres esposas, semejantes a la Modestia, la Fortuna y la Fama.
1.15.21
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वाऽऽत्मानं चतुर्विधम् ।
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम् ॥ १.१५.२१ ॥
Oh Viṣṇu, multiplícate en cuatro y hazte hijo; allí, volviéndote humano, destruye la espina de los mundos que ha crecido en exceso.
1.15.22
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम् ।
स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान् ॥ १.१५.२२ ॥
Oh Viṣṇu, mata en batalla a Rāvaṇa, que no puede ser muerto por los dioses; pues él atormenta a los dioses, a los gandharvas, a los siddhas y a los mejores sabios.
1.15.23
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योद्रेकेण बाधते ।
ऋषयश्च ततस्तेन गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१५.२३ ॥
El demonio Rāvaṇa, necio, por el exceso de su poder oprime a todos; por él los sabios, los gandharvas y las apsaras también son afligidos.
1.15.24
क्रीडन्तो नन्दनवने रौद्रेण विनिपातिताः ।
वधार्थं वयमायातास्तस्य वै मुनिभिः सह ॥ १.१५.२४ ॥
Los gandharvas y las apsaras, mientras jugaban en el bosque de Nandana, fueron derribados por aquel cruel; hemos venido junto con los sabios para darle muerte.
1.15.25
सिद्धगन्धर्वयक्षाश्च ततस्त्वां श्ररणं गताः ।
त्वं गतिः परमा देव सर्वेषाम् नः परंतपः ॥ १.१५.२५ ॥
Entonces los Siddhas, los Gandharvas y los Yakṣas también buscaron refugio en ti. Oh dios, tú eres la meta suprema para todos nosotros, oh abrasador de enemigos.
1.15.26
वधाय देवशतॄणां नृणां लोके मनः कुरु ।
एवं स्तुतस्तु देवेशो विष्णुस्त्रिदशपुंगवः ॥ १.१५.२६ ॥
Pon tu mente en el mundo de los hombres para dar muerte a los enemigos de los dioses. Así alabado, Viṣṇu, señor de los dioses, el mejor de los treinta,
1.15.27
पितामहपुरोगांस्तान् सर्वलोकनमस्कृतः ।
अब्रवीत् त्रिदशान् सर्वान् समेतान् धर्मसंहितान् ॥ १.१५.२७ ॥
A ellos, encabezados por el Abuelo, aquel que es venerado por todos los mundos habló a todos los treinta dioses reunidos, poseedores del dharma:
1.15.28
भयं त्यजत भद्रं वो हितार्थं युधि रावणम् ।
सपुत्रपौत्रं सामात्यं समन्त्रिज्ञातिबान्धवम् ॥ १.१५.२८ ॥
Desechad el temor, que os vaya bien. Por vuestro bienestar, en la batalla, a Rāvaṇa, junto con sus hijos y nietos, sus ministros, consejeros, parientes y allegados,
1.15.29
हत्वा क्रूरं दुराधर्षं देवर्षीणां भयावहम् ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १.१५.२९ ॥
habiéndolo abatido — cruel, invencible, causante de temor para dioses y sabios —, viviré diez mil años y luego cien más
1.15.30
वत्स्यामि मानुषे लोके पालयन् पृथिवीमिमाम् ।
एवं दत्त्वा वरं देवो देवानां विष्णुरात्मवान् ॥ १.१५.३० ॥
Habitaré en el mundo de los hombres, protegiendo esta tierra. Habiendo otorgado así el don, el dios Viṣṇu, dueño de sí, a los dioses —
1.15.31
मानुष्ये चिन्तयामास जन्मभूमिमथात्मनः ।
ततः पद्मपलाशाक्षः कृत्वात्मानं चतुर्विधम् ॥ १.१५.३१ ॥
Entonces el de ojos como pétalos de loto meditó sobre su lugar de nacimiento en el mundo humano; luego se hizo a sí mismo de cuatro formas.
1.15.32
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः सरुद्राः साप्सरोगणाः ।
स्तुतिभिर्दिव्यरूपाभिस्तुष्टुवुर्मधुसूदनम् ॥ १.१५.३२ ॥
Entonces eligió como padre al rey Daśaratha. Luego los dioses, los sabios, los gandharvas, junto con los Rudras y las tropas de apsarās, alabaron a Madhusūdana con divinas alabanzas.
1.15.33
तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं
प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम् ।
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं
तपस्विनामुद्धर तं भयावहम् ॥ १.१५.३३ ॥
Arranca bien de raíz a aquel Rāvaṇa arrogante, de fulgor feroz, hinchado de orgullo, enemigo del señor de los dioses, que hace llorar al mundo, espina de los ascetas, aterrador.
1.15.34
तमेव हत्वा सबलं सबान्धवम्
विरावणं रावणमुग्रपौरुषम् ।
स्वर्लोकमागच्छ गतज्वरश्चिरं
सुरेन्द्रगुप्तं गतदोषकल्मषम् ॥ १.१५.३४ ॥
Habiendo matado a ese Rāvaṇa de terrible valor, que hace llorar al mundo, junto con su ejército y parientes, ven al mundo celestial, libre de angustia por largo tiempo, protegido por el señor de los dioses, libre de falta y mancha.