Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किञ्चिदिदमुत्तरम् ।
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत् ॥ १.१५.१ ॥
Então o sábio conhecedor dos Vedas, após refletir por um instante e recobrar a consciência, respondeu ao rei com estas palavras.
1.15.2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः ॥ १.१५.२ ॥
Realizarei para ti o sacrifício putreṣṭi, para obter filhos, que se cumpre segundo o rito com os mantras ensinados no Atharva-śiras.
1.15.3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
जुहावाग्नौ च तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१५.३ ॥
Então o sábio radiante iniciou aquele sacrifício para obter filhos e ofereceu oblações ao fogo segundo o rito visto nos mantras.
1.15.4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि ॥ १.१५.४ ॥
Então os deuses, junto com os gandharvas, os siddhas e os grandes sábios, reuniram-se segundo o rito para receber suas porções da oferenda.
1.15.5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन् सदसि देवताः ।
अब्रुवँल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं ततः ॥ १.१५.५ ॥
Reunidos devidamente naquela assembleia, os deuses então disseram estas palavras a Brahmā, o criador dos mundos.
1.15.6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः ।
सर्वान् नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः ॥ १.१५.६ ॥
Ó bendito senhor! Pela tua graça, um demônio chamado Rāvaṇa nos atormenta a todos com o seu poder, e não somos capazes de contê-lo.
1.15.7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवंस्तदा ।
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे ॥ १.१५.७ ॥
Ó Senhor, tu lhe concedeste então um favor, satisfeito. Honrando-o sempre, suportamos tudo o que era dele.
1.15.8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान् द्वेष्टि दुर्मतिः ।
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.१५.८ ॥
Esse de mente perversa perturba os três mundos elevados e os odeia; deseja até humilhar Indra, rei dos deuses.
1.15.9
ऋषीन् यक्षान् सगन्धर्वान् ब्राह्मणानसुरांस्तदा ।
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः ॥ १.१५.९ ॥
Cegado pela dádiva de um voto, aquele invencível agora transgride sábios, yakṣas, gandharvas, brâmanes e asuras.
1.15.10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः ।
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते ॥ १.१५.१० ॥
O sol não o queima, nem o vento sopra perto dele; ao vê-lo, nem o oceano, com sua guirlanda de ondas inquietas, treme.
1.15.11
तन्महन्नो भयं तस्माद् राक्षसाद् घोरदर्शनात् ।
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि ॥ १.१५.११ ॥
Por isso temos grande temor daquele demônio de aspecto terrível. Ó Senhor, cabe-te conceber um meio de matá-lo.
1.15.12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत् ।
हन्तायं विदितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः ॥ १.१५.१२ ॥
Quando todos os deuses assim falaram, ele refletiu e então disse: 'O meio para matar este perverso me é conhecido.'
1.15.13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम् ।
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया ॥ १.१५.१३ ॥
Ele disse: «Que eu não possa ser morto por gandharvas, yakṣas, deuses, dānavas ou rākṣasas.» E eu disse: «Assim seja».
1.15.14
नाकीर्तयदवज्ञानात् तद् रक्षो मानुषांस्तदा ।
तस्मात् स मानुषाद् वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते ॥ १.१५.१४ ॥
Aquele rākṣasa, por desdém, não mencionou então os homens. Por isso ele só pode ser morto por um homem; para ele não há outra morte.
1.15.15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम् ।
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा ॥ १.१५.१५ ॥
Ao ouvir estas palavras agradáveis proferidas por Brahmā, os deuses e todos os grandes sábios alegraram-se então.
1.15.16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः ।
शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जगत्पतिः ॥ १.१५.१६ ॥
Nesse intervalo chegou Viṣṇu, de grande brilho, senhor do mundo, com a concha, o disco e a maça na mão, vestido de amarelo.
1.15.17
वैनतेयं समारुह्य भास्करस्तोयदम् यथा ।
तप्तहाटककेयूरो वन्द्यमानः सुरोत्तमैः ॥ १.१५.१७ ॥
Montado em Garuḍa, filho de Vinatā, brilhando como o sol sobre uma nuvem, usando braceletes de ouro fundido, venerado pelos melhores dos deuses.
1.15.18
ब्रह्मणा च समागत्य तत्र तस्थौ समाहितः ।
तमब्रुवन् सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः ॥ १.१५.१८ ॥
Chegando ali junto com Brahmā, ele permaneceu sereno. Então todos os deuses, tendo-o louvado e se curvado, falaram-lhe.
1.15.19
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया ।
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो ॥ १.१५.१९ ॥
Ó Viṣṇu, por desejo do bem dos mundos, nós te designamos: ó poderoso, torna-te filho do rei Daśaratha, senhor de Ayodhyā.
1.15.20
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः ।
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च ॥ १.१५.२० ॥
Daquele que conhece o dharma, generoso, cujo esplendor iguala o dos grandes sábios, há três esposas, semelhantes à Modéstia, à Fortuna e à Fama.
1.15.21
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वाऽऽत्मानं चतुर्विधम् ।
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम् ॥ १.१५.२१ ॥
Ó Viṣṇu, faz-te quádruplo e torna-te filho; lá, tornado humano, destrói o espinho dos mundos que cresceu demasiado.
1.15.22
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम् ।
स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान् ॥ १.१५.२२ ॥
Ó Viṣṇu, mata em batalha Rāvaṇa, que não pode ser morto pelos deuses; pois ele atormenta os deuses, os gandharvas, os siddhas e os melhores sábios.
1.15.23
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योद्रेकेण बाधते ।
ऋषयश्च ततस्तेन गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१५.२३ ॥
O demônio Rāvaṇa, insensato, pelo excesso de seu poder oprime a todos; por ele os sábios, os gandharvas e as apsaras também são afligidos.
1.15.24
क्रीडन्तो नन्दनवने रौद्रेण विनिपातिताः ।
वधार्थं वयमायातास्तस्य वै मुनिभिः सह ॥ १.१५.२४ ॥
Os gandharvas e as apsaras, brincando no bosque de Nandana, foram derrubados por aquele cruel; viemos, junto com os sábios, para matá-lo.
1.15.25
सिद्धगन्धर्वयक्षाश्च ततस्त्वां श्ररणं गताः ।
त्वं गतिः परमा देव सर्वेषाम् नः परंतपः ॥ १.१५.२५ ॥
Então os Siddhas, Gandharvas e Yakṣas também buscaram refúgio em ti. Ó deus, tu és a meta suprema de todos nós, ó queimador de inimigos.
1.15.26
वधाय देवशतॄणां नृणां लोके मनः कुरु ।
एवं स्तुतस्तु देवेशो विष्णुस्त्रिदशपुंगवः ॥ १.१५.२६ ॥
Volta tua mente para o mundo dos homens, para abater os inimigos dos deuses. Assim louvado, Viṣṇu, senhor dos deuses, o melhor dos trinta,
1.15.27
पितामहपुरोगांस्तान् सर्वलोकनमस्कृतः ।
अब्रवीत् त्रिदशान् सर्वान् समेतान् धर्मसंहितान् ॥ १.१५.२७ ॥
Aos que estavam à frente do Avô, aquele reverenciado por todos os mundos falou a todos os trinta deuses reunidos, possuidores do dharma:
1.15.28
भयं त्यजत भद्रं वो हितार्थं युधि रावणम् ।
सपुत्रपौत्रं सामात्यं समन्त्रिज्ञातिबान्धवम् ॥ १.१५.२८ ॥
Abandonai o medo, que vos vá bem. Para o vosso bem, na batalha, Rāvaṇa — com seus filhos e netos, seus ministros, conselheiros, parentes e familiares —
1.15.29
हत्वा क्रूरं दुराधर्षं देवर्षीणां भयावहम् ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १.१५.२९ ॥
Tendo abatido a ele — cruel, invencível, causador de temor para deuses e sábios —, habitarei dez mil anos e depois mais cem
1.15.30
वत्स्यामि मानुषे लोके पालयन् पृथिवीमिमाम् ।
एवं दत्त्वा वरं देवो देवानां विष्णुरात्मवान् ॥ १.१५.३० ॥
Habitarei no mundo dos homens, protegendo esta terra. Tendo assim concedido o dom, o deus Viṣṇu, senhor de si, aos deuses —
1.15.31
मानुष्ये चिन्तयामास जन्मभूमिमथात्मनः ।
ततः पद्मपलाशाक्षः कृत्वात्मानं चतुर्विधम् ॥ १.१५.३१ ॥
Então o de olhos como pétalas de lótus pensou em seu local de nascimento no mundo humano e se fez em quatro formas.
1.15.32
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः सरुद्राः साप्सरोगणाः ।
स्तुतिभिर्दिव्यरूपाभिस्तुष्टुवुर्मधुसूदनम् ॥ १.१५.३२ ॥
Então escolheu o rei Daśaratha como pai. Em seguida, os deuses, os sábios, os gandharvas, junto com os Rudras e as tropas de apsarās, louvaram Madhusūdana com louvores divinos.
1.15.33
तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं
प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम् ।
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं
तपस्विनामुद्धर तं भयावहम् ॥ १.१५.३३ ॥
Arranca bem pela raiz aquele Rāvaṇa arrogante, de esplendor feroz, inchado de orgulho, inimigo do senhor dos deuses, que faz o mundo chorar, espinho para os ascetas, aterrorizante.
1.15.34
तमेव हत्वा सबलं सबान्धवम्
विरावणं रावणमुग्रपौरुषम् ।
स्वर्लोकमागच्छ गतज्वरश्चिरं
सुरेन्द्रगुप्तं गतदोषकल्मषम् ॥ १.१५.३४ ॥
Tendo matado aquele Rāvaṇa de terrível valor, que faz o mundo chorar, junto com seu exército e parentes, vem ao mundo celestial, livre de aflição por longo tempo, guardado pelo senhor dos deuses, livre de falta e mancha.