വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.15.1
मेधावी तु ततो ध्यात्वा स किञ्चिदिदमुत्तरम् ।
लब्धसंज्ञस्ततस्तं तु वेदज्ञो नृपमब्रवीत् ॥ १.१५.१ ॥
അനന്തരം ബുദ്ധിമാനായ വേദജ്ഞൻ അൽപനേരം ചിന്തിച്ച് ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.15.2
इष्टिं तेऽहं करिष्यामि पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
अथर्वशिरसि प्रोक्तैर्मन्त्रैः सिद्धां विधानतः ॥ १.१५.२ ॥
പുത്രലാഭത്തിനായി ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി പുത്രേഷ്ടി യാഗം ചെയ്യാം; അത് അഥർവശിരസ്സിൽ പറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങളാൽ വിധിപ്രകാരം സിദ്ധിക്കും.
1.15.3
ततः प्राक्रमदिष्टिं तां पुत्रीयां पुत्रकारणात् ।
जुहावाग्नौ च तेजस्वी मन्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१५.३ ॥
തുടർന്ന് തേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം പുത്രലാഭത്തിനായുള്ള ആ യാഗം ആരംഭിച്ച്, മന്ത്രദൃഷ്ട കർമ്മപ്രകാരം അഗ്നിയിൽ ആഹുതി ചെയ്തു.
1.15.4
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः ।
भागप्रतिग्रहार्थं वै समवेता यथाविधि ॥ १.१५.४ ॥
അനന്തരം ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും പരമർഷിമാരും തങ്ങളുടെ ഭാഗം സ്വീകരിക്കാൻ വിധിപ്രകാരം ഒത്തുചേർന്നു.
1.15.5
ताः समेत्य यथान्यायं तस्मिन् सदसि देवताः ।
अब्रुवँल्लोककर्तारं ब्रह्माणं वचनं ततः ॥ १.१५.५ ॥
ആ സദസ്സിൽ യഥോചിതം ഒത്തുചേർന്ന ദേവന്മാർ ലോകസ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.15.6
भगवंस्त्वत्प्रसादेन रावणो नाम राक्षसः ।
सर्वान् नो बाधते वीर्याच्छासितुं तं न शक्नुमः ॥ १.१५.६ ॥
ഭഗവാനേ! അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ രാവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ തന്റെ ബലത്താൽ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പീഡിപ്പിക്കുന്നു; അവനെ അടക്കുവാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയുന്നില്ല.
1.15.7
त्वया तस्मै वरो दत्तः प्रीतेन भगवंस्तदा ।
मानयन्तश्च तं नित्यं सर्वं तस्य क्षमामहे ॥ १.१५.७ ॥
ഭഗവാനേ, അന്ന് അങ്ങ് പ്രസന്നനായി അവന് വരം നൽകി. അവനെ എന്നും ആദരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ എല്ലാം ഞങ്ങൾ സഹിക്കുന്നു.
1.15.8
उद्वेजयति लोकांस्त्रीनुच्छ्रितान् द्वेष्टि दुर्मतिः ।
शक्रं त्रिदशराजानं प्रधर्षयितुमिच्छति ॥ १.१५.८ ॥
ദുർബുദ്ധിയായ അവൻ ഉന്നതമായ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും പീഡിപ്പിക്കുന്നു, ദ്വേഷിക്കുന്നു; ദേവേന്ദ്രനെയും അപമാനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.15.9
ऋषीन् यक्षान् सगन्धर्वान् ब्राह्मणानसुरांस्तदा ।
अतिक्रामति दुर्धर्षो वरदानेन मोहितः ॥ १.१५.९ ॥
വരദാനത്താൽ മോഹിതനായ ആ ദുർധർഷൻ അന്ന് ഋഷിമാരെയും യക്ഷന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും അസുരന്മാരെയും പോലും അതിക്രമിക്കുന്നു.
1.15.10
नैनं सूर्यः प्रतपति पार्श्वे वाति न मारुतः ।
चलोर्मिमाली तं दृष्ट्वा समुद्रोऽपि न कम्पते ॥ १.१५.१० ॥
സൂര്യൻ അവനെ ചൂടാക്കുന്നില്ല, കാറ്റ് അവന്റെ അരികിൽ വീശുന്നില്ല; അവനെ കണ്ടിട്ട് ഇളകുന്ന തിരമാലമാലയുള്ള സമുദ്രംപോലും വിറയ്ക്കുന്നില്ല.
1.15.11
तन्महन्नो भयं तस्माद् राक्षसाद् घोरदर्शनात् ।
वधार्थं तस्य भगवन्नुपायं कर्तुमर्हसि ॥ १.१५.११ ॥
അതിനാൽ ഭയങ്കര രൂപമുള്ള ആ രാക്ഷസനിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ ഭയമുണ്ട്. ഭഗവാനേ, അവനെ വധിക്കാൻ ഒരു ഉപായം ചെയ്യുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമാണ്.
1.15.12
एवमुक्तः सुरैः सर्वैश्चिन्तयित्वा ततोऽब्रवीत् ।
हन्तायं विदितस्तस्य वधोपायो दुरात्मनः ॥ १.१५.१२ ॥
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ചിന്തിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു: 'ഈ ദുരാത്മാവിനെ വധിക്കാനുള്ള ഉപായം എനിക്കറിയാം.'
1.15.13
तेन गन्धर्वयक्षाणां देवदानवरक्षसाम् ।
अवध्योऽस्मीति वागुक्ता तथेत्युक्तं च तन्मया ॥ १.१५.१३ ॥
"ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരാൽ ഞാൻ വധിക്കപ്പെടാത്തവനാകണം" എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു; "അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
1.15.14
नाकीर्तयदवज्ञानात् तद् रक्षो मानुषांस्तदा ।
तस्मात् स मानुषाद् वध्यो मृत्युर्नान्योऽस्य विद्यते ॥ १.१५.१४ ॥
ആ രാക്ഷസൻ അവജ്ഞയാൽ അന്ന് മനുഷ്യരെ പരാമർശിച്ചില്ല. അതിനാൽ അവൻ മനുഷ്യനാൽ മാത്രം വധിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; അവന് മറ്റൊരു മരണമില്ല.
1.15.15
एतच्छ्रुत्वा प्रियं वाक्यं ब्रह्मणा समुदाहृतम् ।
देवा महर्षयः सर्वे प्रहृष्टास्तेऽभवंस्तदा ॥ १.१५.१५ ॥
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞ ഈ പ്രിയവചനം കേട്ട് ദേവന്മാരും എല്ലാ മഹർഷിമാരും അപ്പോൾ സന്തോഷിച്ചു.
1.15.16
एतस्मिन्नन्तरे विष्णुरुपयातो महाद्युतिः ।
शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासा जगत्पतिः ॥ १.१५.१६ ॥
അതിനിടയിൽ മഹാതേജസ്വിയായ വിഷ്ണു എത്തി; ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈയിലേന്തിയവനും, പീതാംബരധാരിയും, ജഗത്പതിയുമായ അവൻ.
1.15.17
वैनतेयं समारुह्य भास्करस्तोयदम् यथा ।
तप्तहाटककेयूरो वन्द्यमानः सुरोत्तमैः ॥ १.१५.१७ ॥
വൈനതേയനായ ഗരുഡന്റെ പുറത്തേറി, മേഘത്തിന്മേൽ സൂര്യനെപ്പോലെ, തപ്തസ്വർണ്ണത്തിന്റെ തോൾവള അണിഞ്ഞ്, ശ്രേഷ്ഠദേവന്മാരാൽ വന്ദിക്കപ്പെട്ടവനായി.
1.15.18
ब्रह्मणा च समागत्य तत्र तस्थौ समाहितः ।
तमब्रुवन् सुराः सर्वे समभिष्टूय संनताः ॥ १.१५.१८ ॥
ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം അവിടെയെത്തി അവൻ ശാന്തചിത്തനായി നിന്നു. അപ്പോൾ സകല ദേവന്മാരും അവനെ സ്തുതിച്ച്, താണുവണങ്ങി അവനോട് പറഞ്ഞു.
1.15.19
त्वां नियोक्ष्यामहे विष्णो लोकानां हितकाम्यया ।
राज्ञो दशरथस्य त्वमयोध्याधिपतेर्विभो ॥ १.१५.१९ ॥
വിഷ്ണോ, ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം കാംക്ഷിച്ച് ഞങ്ങൾ നിന്നെ നിയോഗിക്കുന്നു. വിഭോ, നീ അയോധ്യാധിപതിയായ ദശരഥ രാജാവിന്റെ (പുത്രനാകുക).
1.15.20
धर्मज्ञस्य वदान्यस्य महर्षिसमतेजसः ।
तस्य भार्यासु तिसृषु ह्रीश्रीकीर्त्युपमासु च ॥ १.१५.२० ॥
ധർമ്മജ്ഞനും ദാനശീലനും മഹർഷിമാരുടെ തേജസ്സിന് തുല്യനുമായ അവന്, ഹ്രീ, ശ്രീ, കീർത്തി എന്നിവയ്ക്ക് സമാനരായ മൂന്ന് ഭാര്യമാരുണ്ട്.
1.15.21
विष्णो पुत्रत्वमागच्छ कृत्वाऽऽत्मानं चतुर्विधम् ।
तत्र त्वं मानुषो भूत्वा प्रवृद्धं लोककण्टकम् ॥ १.१५.२१ ॥
വിഷ്ണോ, നിന്നെ നാലു രൂപങ്ങളായി ആക്കി പുത്രത്വം പ്രാപിക്കുക. അവിടെ നീ മനുഷ്യനായി, അതിശയം വളർന്ന ലോകകണ്ടകനെ (നശിപ്പിക്കുക).
1.15.22
अवध्यं दैवतैर्विष्णो समरे जहि रावणम् ।
स हि देवान् सगन्धर्वान् सिद्धांश्च ऋषिसत्तमान् ॥ १.१५.२२ ॥
വിഷ്ണോ, ദേവന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെടാനാകാത്ത രാവണനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുക. അവൻ ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും സിദ്ധന്മാരെയും ശ്രേഷ്ഠ മുനിമാരെയും (പീഡിപ്പിക്കുന്നു).
1.15.23
राक्षसो रावणो मूर्खो वीर्योद्रेकेण बाधते ।
ऋषयश्च ततस्तेन गन्धर्वाप्सरसस्तथा ॥ १.१५.२३ ॥
രാക്ഷസനായ രാവണൻ മൂഢനാണ്; തന്റെ വീര്യാതിരേകം കൊണ്ട് (എല്ലാവരെയും) പീഡിപ്പിക്കുന്നു. അവനാൽ മുനിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും അതുപോലെ (പീഡിതരാണ്).
1.15.24
क्रीडन्तो नन्दनवने रौद्रेण विनिपातिताः ।
वधार्थं वयमायातास्तस्य वै मुनिभिः सह ॥ १.१५.२४ ॥
നന്ദനവനത്തിൽ വിളയാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന (ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും) ആ ക്രൂരനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. അവനെ വധിക്കുന്നതിനായി ഞങ്ങൾ മുനിമാരോടൊപ്പം വന്നിരിക്കുന്നു.
1.15.25
सिद्धगन्धर्वयक्षाश्च ततस्त्वां श्ररणं गताः ।
त्वं गतिः परमा देव सर्वेषाम् नः परंतपः ॥ १.१५.२५ ॥
സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും പിന്നീട് നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ദേവാ, ഞങ്ങളെല്ലാവർക്കും നീയാണ് പരമമായ ആശ്രയം, ശത്രുതാപകാ.
1.15.26
वधाय देवशतॄणां नृणां लोके मनः कुरु ।
एवं स्तुतस्तु देवेशो विष्णुस्त्रिदशपुंगवः ॥ १.१५.२६ ॥
ദേവശത്രുക്കളുടെ വധത്തിനായി മനുഷ്യലോകത്തിൽ മനസ്സ് വെക്കുക. ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ദേവേശനായ, ത്രിദശശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണു...
1.15.27
पितामहपुरोगांस्तान् सर्वलोकनमस्कृतः ।
अब्रवीत् त्रिदशान् सर्वान् समेतान् धर्मसंहितान् ॥ १.१५.२७ ॥
പിതാമഹനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ അവരോട്, സർവലോകങ്ങളാലും നമസ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ധർമയുക്തരായ ത്രിദശന്മാരോട് പറഞ്ഞു:
1.15.28
भयं त्यजत भद्रं वो हितार्थं युधि रावणम् ।
सपुत्रपौत्रं सामात्यं समन्त्रिज्ञातिबान्धवम् ॥ १.१५.२८ ॥
ഭയം വെടിയുക, നിങ്ങൾക്ക് മംഗളമുണ്ടാകട്ടെ. നന്മയ്ക്കായി യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ, അവന്റെ പുത്രപൗത്രന്മാരോടും അമാത്യരോടും മന്ത്രി-ജ്ഞാതി-ബന്ധുക്കളോടും കൂടെ...
1.15.29
हत्वा क्रूरं दुराधर्षं देवर्षीणां भयावहम् ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १.१५.२९ ॥
ക്രൂരനും, അജയ്യനും, ദേവർഷികൾക്ക് ഭയം നൽകുന്നവനുമായ അവനെ വധിച്ച്...
1.15.30
वत्स्यामि मानुषे लोके पालयन् पृथिवीमिमाम् ।
एवं दत्त्वा वरं देवो देवानां विष्णुरात्मवान् ॥ १.१५.३० ॥
മനുഷ്യലോകത്തിൽ ഈ ഭൂമിയെ പാലിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ വസിക്കും. ഇങ്ങനെ വരം നൽകി, ആത്മവാനായ ദേവൻ വിഷ്ണു ദേവന്മാരോട്...
1.15.31
मानुष्ये चिन्तयामास जन्मभूमिमथात्मनः ।
ततः पद्मपलाशाक्षः कृत्वात्मानं चतुर्विधम् ॥ १.१५.३१ ॥
അപ്പോൾ താമരയിതൾ പോലെ കണ്ണുകളുള്ളവൻ മനുഷ്യലോകത്തിലെ തന്റെ ജന്മസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു; പിന്നെ തന്നെ നാലു രൂപങ്ങളായി ആക്കി.
1.15.32
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ।
ततो देवर्षिगन्धर्वाः सरुद्राः साप्सरोगणाः ।
स्तुतिभिर्दिव्यरूपाभिस्तुष्टुवुर्मधुसूदनम् ॥ १.१५.३२ ॥
അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പിതാവായി ദശരഥരാജാവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. പിന്നെ ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ഗന്ധർവരും രുദ്രന്മാരും അപ്സരസ്സുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും ദിവ്യമായ സ്തുതികളാൽ മധുസൂദനനെ സ്തുതിച്ചു.
1.15.33
तमुद्धतं रावणमुग्रतेजसं
प्रवृद्धदर्पं त्रिदशेश्वरद्विषम् ।
विरावणं साधु तपस्विकण्टकं
तपस्विनामुद्धर तं भयावहम् ॥ १.१५.३३ ॥
ആ അഹങ്കാരിയും ഉഗ്രതേജസ്സുള്ളവനും ഗർവ്വ് വർധിച്ചവനും ദേവേന്ദ്രന്റെ ശത്രുവും ലോകത്തെ കരയിക്കുന്നവനും തപസ്വികൾക്ക് മുള്ളും ഭയങ്കരനുമായ രാവണനെ നന്നായി പിഴുതെറിയൂ.
1.15.34
तमेव हत्वा सबलं सबान्धवम्
विरावणं रावणमुग्रपौरुषम् ।
स्वर्लोकमागच्छ गतज्वरश्चिरं
सुरेन्द्रगुप्तं गतदोषकल्मषम् ॥ १.१५.३४ ॥
ലോകത്തെ കരയിക്കുന്ന, ഉഗ്രപരാക്രമിയായ ആ രാവണനെ സേനയോടും ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പം വധിച്ച ശേഷം, ദീർഘകാലം ദുഃഖരഹിതനായി ദേവേന്ദ്രനാൽ സംരക്ഷിതവും ദോഷപാപരഹിതവുമായ സ്വർഗലോകത്തിലേക്കു വരിക.