Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथः स्वयम् ।
प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम् ॥ १.२२.१ ॥
Cuando Vasiṣṭha habló así, el rey Daśaratha, con el rostro alegre, llamó él mismo a Rāma junto con Lakṣmaṇa.
1.22.2
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च ।
पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम् ॥ १.२२.२ ॥
Habiendo recibido los ritos auspiciosos de su madre, de su padre Daśaratha y del sacerdote Vasiṣṭha, y consagrado con mantras de bendición.
1.22.3
स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरस्तदा ।
ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १.२२.३ ॥
Entonces el rey Daśaratha, besando la cabeza de su hijo, lo entregó con el corazón muy complacido a Viśvāmitra, hijo de Kuśika.
1.22.4
ततो वायुः सुखस्पर्शो नीरजस्को ववौ तदा ।
विश्वामित्रगतं रामं दृष्ट्वा राजीवलोचनम् ॥ १.२२.४ ॥
Entonces sopló un viento agradable al tacto y sin polvo, al ver a Rāma de ojos de loto ir con Viśvāmitra.
1.22.5
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिस्वनैः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः प्रयाते तु महात्मनि ॥ १.२२.५ ॥
Cuando aquel magnánimo partió, hubo una gran lluvia de flores con el sonido de los tambores de los dioses, y el estruendo de caracolas y tambores.
1.22.6
विश्वामित्रो ययावग्रे ततो रामो महायशाः ।
काकपक्षधरो धन्वी तं च सौमित्रिरन्वगात् ॥ १.२२.६ ॥
Viśvāmitra iba delante; luego Rāma, de gran fama, arquero con el mechón de ala de cuervo, lo seguía; Saumitri (Lakṣmaṇa) siguió a Rāma.
1.22.7
कलापिनौ धनुष्पाणी शोभयानौ दिशो दश ।
विश्वामित्रं महात्मानं त्रिशीर्षाविव पन्नगौ ॥ १.२२.७ ॥
Con arcos en las manos y adornando las diez direcciones, los dos siguieron al magnánimo Viśvāmitra, como dos serpientes de tres cabezas.
1.22.8
अनुजग्मतुरक्षुद्रौ पितामहमिवाश्विनौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ ॥ १.२२.८ ॥
Los dos nobles jóvenes lo siguieron, como los Aśvins siguen al Abuelo, radiantes de esplendor, sin mácula, dando brillo a su belleza.
1.22.9
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलंकृतौ ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ॥ १.२२.९ ॥
Entonces los dos, con arcos en las manos, bien adornados, con protectores de dedos de piel de lagarto atados, portando espadas y de gran resplandor, siguieron al hijo de Kuśika.
1.22.10
कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ ॥ १.२२.१० ॥
Los dos jóvenes príncipes de hermoso cuerpo, los hermanos Rāma y Lakṣmaṇa, siguieron, radiantes de esplendor, sin mácula, dando brillo a su belleza.
1.22.11
स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।
अध्यर्धयोजनं गत्वा सरय्वा दक्षिणे तटे ॥ १.२२.११ ॥
Como el inconcebible dios Sthāṇu y como los hijos del dios del fuego, caminaron un yojana y medio y llegaron a la orilla sur del Sarayū.
1.22.12
रामेति मधुरां वाणीं विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ।
गृहाण वत्स सलिलं मा भूत्कालस्य पर्ययः ॥ १.२२.१२ ॥
Con voz dulce, diciendo «Rāma», Viśvāmitra habló: «Querido hijo, toma el agua; que no se pierda el tiempo.»
1.22.13
मन्त्रग्रामं गृहाण त्वं बलामतिबलां तथा ।
न श्रमो न ज्वरो वा ते न रूपस्य विपर्ययः ॥ १.२२.१३ ॥
Recibe el conjunto de mantras, tanto Balā como Atibalā. No te alcanzarán el cansancio ni la fiebre, ni habrá cambio alguno en tu hermosura.
1.22.14
न च सुप्तं प्रमत्तं वा धर्षयिष्यन्ति नैर्ऋताः ।
न बाह्वोः सदृशो वीर्ये पृथिव्यामस्ति कश्चन ॥ १.२२.१४ ॥
Ni dormido ni desprevenido te asaltarán los nairṛtas. En la tierra no hay nadie igual al valor de tus brazos.
1.22.15
त्रिषु लोकेषु वा राम न भवेत्सदृशस्तव ।
बलामतिबलां चैव पठतस्तात राघव ॥ १.२२.१५ ॥
Oh Rāma, si recitas Balā y Atibalā, no habrá nadie igual a ti en los tres mundos. ¡Oh querido hijo, oh descendiente de Raghu!
1.22.16
न सौभाग्ये न दाक्षिण्ये न ज्ञाने बुद्धिनिश्चये ।
नोत्तरे प्रतिवक्तव्ये समो लोके तवानघ ॥ १.२२.१६ ॥
Oh sin mácula, en buena fortuna, en destreza, en saber, en firmeza de juicio y en la pronta respuesta, no hay nadie en el mundo igual a ti.
1.22.17
एतद्विद्याद्वये लब्धे न भवेत् सदृशस्तव ।
बला चातिबला चैव सर्वज्ञानस्य मातरौ ॥ १.२२.१७ ॥
Al obtener estos dos saberes, no habrá nadie igual a ti. Balā y Atibalā son las dos madres de todo conocimiento.
1.22.18
क्षुत्पिपासे न ते राम भविष्येते नरोत्तम ।
बलामतिबलां चैव पठस्तात राघव ॥ १.२२.१८ ॥
Oh Rāma, oh mejor de los hombres, ni el hambre ni la sed te afligirán. Oh querido hijo, oh descendiente de Raghu, recita Balā y Atibalā.
1.22.19
गृहाण सर्वलोकस्य गुप्तये रघुनन्दन ।
विद्याद्वयमधीयाने यशश्चाथ भवेद् भुवि ।
पितामहसुते ह्येते विद्ये तेजःसमन्विते ॥ १.२२.१९ ॥
Oh deleite de los Raghus, acepta estos dos conocimientos para la protección de todos los mundos. Al estudiarlos, también alcanzarás fama en la tierra. Estas dos, hijas del abuelo, están dotadas de esplendor.
1.22.20
प्रदातुं तव काकुत्स्थ सदृशस्त्वं हि पार्थिव ।
कामं बहुगुणाः सर्वे त्वय्येते नात्र संशयः ॥ १.२२.२० ॥
Oh Kākutstha, oh príncipe, sólo tú eres digno de recibir estas. En verdad, todas estas muchas virtudes están en ti; no hay duda de ello.
1.22.21
तपसा संभृते चैते बहुरूपे भविष्यतः ।
ततो रामो जलं स्पृष्ट्वा प्रहृष्टवदनः शुचिः ॥ १.२२.२१ ॥
Estas dos, nacidas de la austeridad, tomarán muchas formas. Entonces Rāma, tocando el agua, con el rostro alegre, se purificó.
1.22.22
प्रतिजग्राह ते विद्ये महर्षेर्भावितात्मनः ।
विद्यासमुदितो रामः शुशुभे भूरिविक्रमः ॥ १.२२.२२ ॥
Rāma recibió aquellos dos conocimientos del gran sabio de alma dominada. Dotado de saber, Rāma de gran valor resplandeció.
1.22.23
सहस्ररश्मिर्भगवाञ्शरदीव दिवाकरः ।
गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे ।
ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रयः ॥ १.२२.२३ ॥
Habiendo encomendado todos los deberes del maestro al hijo de Kuśika, el bendito de mil rayos, como el sol del otoño, los tres pasaron aquella noche muy cómodamente a orillas del Sarayū.
1.22.24
दशरथनृपसूनुसत्तमाभ्यां
तृणशयनेऽनुचिते तदोषिताभ्याम् ।
कुशिकसुतवचोऽनुलालिताभ्याम्
सुखमिव सा विबभौ विभावरी च ॥ १.२२.२४ ॥
Los dos excelentes hijos del rey Daśaratha descansaron en aquel lecho de hierba impropio; mimados por las palabras del hijo de Kuśika, la noche resplandeció como si fuera la misma felicidad.