Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.22.1
तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथः स्वयम् ।
प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम् ॥ १.२२.१ ॥
Quando Vasiṣṭha assim falou, o rei Daśaratha, com o rosto alegre, chamou ele mesmo Rāma junto com Lakṣmaṇa.
1.22.2
कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च ।
पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम् ॥ १.२२.२ ॥
Tendo recebido os ritos auspiciosos de sua mãe, de seu pai Daśaratha e do sacerdote Vasiṣṭha, e consagrado com mantras de bênção.
1.22.3
स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरस्तदा ।
ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १.२२.३ ॥
Então o rei Daśaratha, beijando a cabeça do filho, entregou-o, com o coração muito satisfeito, a Viśvāmitra, filho de Kuśika.
1.22.4
ततो वायुः सुखस्पर्शो नीरजस्को ववौ तदा ।
विश्वामित्रगतं रामं दृष्ट्वा राजीवलोचनम् ॥ १.२२.४ ॥
Então soprou um vento agradável ao toque e sem poeira, ao ver Rāma de olhos de lótus ir com Viśvāmitra.
1.22.5
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिस्वनैः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः प्रयाते तु महात्मनि ॥ १.२२.५ ॥
Quando aquele de grande alma partiu, houve uma grande chuva de flores com o som dos tambores dos deuses, e o estrondo de conchas e tambores.
1.22.6
विश्वामित्रो ययावग्रे ततो रामो महायशाः ।
काकपक्षधरो धन्वी तं च सौमित्रिरन्वगात् ॥ १.२२.६ ॥
Viśvāmitra ia à frente; depois seguiu-o Rāma, de grande fama, o arqueiro com o topete de asa de corvo; Saumitri (Lakṣmaṇa) seguiu Rāma.
1.22.7
कलापिनौ धनुष्पाणी शोभयानौ दिशो दश ।
विश्वामित्रं महात्मानं त्रिशीर्षाविव पन्नगौ ॥ १.२२.७ ॥
Com arcos nas mãos, adornando as dez direções, os dois seguiram o magnânimo Viśvāmitra, como duas serpentes de três cabeças.
1.22.8
अनुजग्मतुरक्षुद्रौ पितामहमिवाश्विनौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ ॥ १.२२.८ ॥
Os dois nobres jovens seguiram, como os Aśvins seguem o Avô, radiantes de esplendor, sem mácula, realçando sua beleza.
1.22.9
तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलंकृतौ ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ॥ १.२२.९ ॥
Então os dois, arcos nas mãos, bem adornados, com protetores de dedos de pele de lagarto atados, portando espadas e de grande brilho, seguiram o filho de Kuśika.
1.22.10
कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ ॥ १.२२.१० ॥
Os dois jovens príncipes de corpo gracioso, os irmãos Rāma e Lakṣmaṇa, seguiram, radiantes de esplendor, sem mácula, realçando sua beleza.
1.22.11
स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।
अध्यर्धयोजनं गत्वा सरय्वा दक्षिणे तटे ॥ १.२२.११ ॥
Como o inconcebível deus Sthāṇu e como os filhos do deus do fogo, caminharam um yojana e meio e chegaram à margem sul do Sarayū.
1.22.12
रामेति मधुरां वाणीं विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ।
गृहाण वत्स सलिलं मा भूत्कालस्य पर्ययः ॥ १.२२.१२ ॥
Com voz doce, dizendo «Rāma», Viśvāmitra falou: «Querido filho, toma a água; que não se perca tempo.»
1.22.13
मन्त्रग्रामं गृहाण त्वं बलामतिबलां तथा ।
न श्रमो न ज्वरो वा ते न रूपस्य विपर्ययः ॥ १.२२.१३ ॥
Recebe o conjunto de mantras, tanto Balā como Atibalā. Não te atingirão cansaço nem febre, nem haverá qualquer alteração na tua beleza.
1.22.14
न च सुप्तं प्रमत्तं वा धर्षयिष्यन्ति नैर्ऋताः ।
न बाह्वोः सदृशो वीर्ये पृथिव्यामस्ति कश्चन ॥ १.२२.१४ ॥
Nem dormindo nem desatento te atacarão os nairṛtas. Na terra não há ninguém igual ao valor dos teus braços.
1.22.15
त्रिषु लोकेषु वा राम न भवेत्सदृशस्तव ।
बलामतिबलां चैव पठतस्तात राघव ॥ १.२२.१५ ॥
Ó Rāma, se recitares Balā e Atibalā, ninguém nos três mundos será igual a ti. Ó querido filho, ó descendente de Raghu!
1.22.16
न सौभाग्ये न दाक्षिण्ये न ज्ञाने बुद्धिनिश्चये ।
नोत्तरे प्रतिवक्तव्ये समो लोके तवानघ ॥ १.२२.१६ ॥
Ó imaculado, em boa fortuna, em destreza, em saber, em firmeza de juízo e na pronta resposta, não há no mundo quem te iguale.
1.22.17
एतद्विद्याद्वये लब्धे न भवेत् सदृशस्तव ।
बला चातिबला चैव सर्वज्ञानस्य मातरौ ॥ १.२२.१७ ॥
Obtidas estas duas ciências, não haverá ninguém igual a ti. Balā e Atibalā são as duas mães de todo conhecimento.
1.22.18
क्षुत्पिपासे न ते राम भविष्येते नरोत्तम ।
बलामतिबलां चैव पठस्तात राघव ॥ १.२२.१८ ॥
Ó Rāma, o melhor dos homens, fome e sede não te afligirão. Ó querido filho, ó descendente de Raghu, recita Balā e Atibalā.
1.22.19
गृहाण सर्वलोकस्य गुप्तये रघुनन्दन ।
विद्याद्वयमधीयाने यशश्चाथ भवेद् भुवि ।
पितामहसुते ह्येते विद्ये तेजःसमन्विते ॥ १.२२.१९ ॥
Ó alegria dos Raghus, aceita estes dois conhecimentos para a proteção de todos os mundos. Ao estudá-los, também virá a fama na terra. Estas duas, filhas do avô, são dotadas de esplendor.
1.22.20
प्रदातुं तव काकुत्स्थ सदृशस्त्वं हि पार्थिव ।
कामं बहुगुणाः सर्वे त्वय्येते नात्र संशयः ॥ १.२२.२० ॥
Ó Kākutstha, ó príncipe, só tu és digno de receber estas. Na verdade, todas estas muitas virtudes estão em ti; não há dúvida disso.
1.22.21
तपसा संभृते चैते बहुरूपे भविष्यतः ।
ततो रामो जलं स्पृष्ट्वा प्रहृष्टवदनः शुचिः ॥ १.२२.२१ ॥
Estas duas, nascidas da austeridade, assumirão muitas formas. Então Rāma, tocando a água, com o rosto alegre, tornou-se puro.
1.22.22
प्रतिजग्राह ते विद्ये महर्षेर्भावितात्मनः ।
विद्यासमुदितो रामः शुशुभे भूरिविक्रमः ॥ १.२२.२२ ॥
Rāma recebeu aqueles dois conhecimentos do grande sábio de alma dominada. Dotado de saber, Rāma de grande valor resplandeceu.
1.22.23
सहस्ररश्मिर्भगवाञ्शरदीव दिवाकरः ।
गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे ।
ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रयः ॥ १.२२.२३ ॥
Tendo confiado todos os deveres do mestre ao filho de Kuśika, o bem-aventurado de mil raios, como o sol do outono, os três passaram aquela noite muito confortavelmente às margens do Sarayū.
1.22.24
दशरथनृपसूनुसत्तमाभ्यां
तृणशयनेऽनुचिते तदोषिताभ्याम् ।
कुशिकसुतवचोऽनुलालिताभ्याम्
सुखमिव सा विबभौ विभावरी च ॥ १.२२.२४ ॥
Os dois excelentes filhos do rei Daśaratha repousaram naquela cama de capim imprópria; acalentados pelas palavras do filho de Kuśika, a noite resplandeceu como se fosse a própria felicidade.