Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.22

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.22.1

तथा वसिष्ठे ब्रुवति राजा दशरथः स्वयम् ।
प्रहृष्टवदनो राममाजुहाव सलक्ष्मणम् ॥ १.२२.१ ॥

เมื่อวสิษฐ์กล่าวดังนี้แล้ว ท้าวทศรถเองด้วยพระพักตร์ที่เบิกบาน ทรงเรียกพระรามพร้อมด้วยพระลักษมณ์

1.22.2

कृतस्वस्त्ययनं मात्रा पित्रा दशरथेन च ।
पुरोधसा वसिष्ठेन मङ्गलैरभिमन्त्रितम् ॥ १.२२.२ ॥

เมื่อพระมารดา ท้าวทศรถผู้บิดา และโรหิตวสิษฐ์ปุโรหิต ได้ประกอบพิธีสวัสดิมงคลให้แล้ว และได้ทรงรับพรด้วยมนตร์อันเป็นมงคล

1.22.3

स पुत्रं मूर्ध्न्युपाघ्राय राजा दशरस्तदा ।
ददौ कुशिकपुत्राय सुप्रीतेनान्तरात्मना ॥ १.२२.३ ॥

แล้วท้าวทศรถทรงจูบพระโอรสที่พระเศียรในขณะนั้น และด้วยพระทัยที่ยินดียิ่ง ทรงมอบพระโอรสแก่พระวิศวามิตรบุตรของกุศิกะ

1.22.4

ततो वायुः सुखस्पर्शो नीरजस्को ववौ तदा ।
विश्वामित्रगतं रामं दृष्ट्वा राजीवलोचनम् ॥ १.२२.४ ॥

ครั้นนั้น ลมที่อ่อนนุ่มเป็นที่สบายและปราศจากฝุ่นพัดมา เมื่อเห็นพระรามผู้มีดวงเนตรดุจดอกบัวกำลังเสด็จไปกับพระวิศวามิตร

1.22.5

पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिस्वनैः ।
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषः प्रयाते तु महात्मनि ॥ १.२२.५ ॥

เมื่อผู้ยิ่งใหญ่ทรงออกเดินทาง ก็มีฝนดอกไม้ตกลงมาอย่างมากมาย พร้อมด้วยเสียงกลองของเหล่าเทวดา และเสียงสังข์กับกลองดังกึกก้อง

1.22.6

विश्वामित्रो ययावग्रे ततो रामो महायशाः ।
काकपक्षधरो धन्वी तं च सौमित्रिरन्वगात् ॥ १.२२.६ ॥

พระวิศวามิตรเสด็จนำไปข้างหน้า ต่อจากนั้นพระรามผู้มีเกียรติยศเลื่องลือ ทรงธนูและประดับขนปีกอีกา และพระสุมิตราบุตร (พระลักษมณ์) ก็ตามเสด็จพระรามไป

1.22.7

कलापिनौ धनुष्पाणी शोभयानौ दिशो दश ।
विश्वामित्रं महात्मानं त्रिशीर्षाविव पन्नगौ ॥ १.२२.७ ॥

ทั้งสองทรงธนูในพระหัตถ์ ประดับความงามให้ทั่วทิศทั้งสิบ เสด็จตามพระวิศวามิตรผู้ยิ่งใหญ่ไป ดุจงูสามเศียรสองตัว

1.22.8

अनुजग्मतुरक्षुद्रौ पितामहमिवाश्विनौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ ॥ १.२२.८ ॥

ทั้งสองผู้ประเสริฐได้ตามเสด็จไป ดุจอัศวินทั้งสองตามปู่พรหมา เปล่งรัศมีด้วยสิริ ไร้ที่ติ เพิ่มพูนความงามให้ยิ่งขึ้น

1.22.9

तदा कुशिकपुत्रं तु धनुष्पाणी स्वलंकृतौ ।
बद्धगोधाङ्गुलित्राणौ खड्गवन्तौ महाद्युती ॥ १.२२.९ ॥

ครั้นนั้น ทั้งสองผู้ทรงธนูในพระหัตถ์ ประดับกายงดงาม สวมเครื่องป้องกันนิ้วจากหนังตัวเงินตัวทอง ถือดาบ และมีรัศมีรุ่งโรจน์ยิ่ง ได้ตามเสด็จพระวิศวามิตรบุตรของกุศิกะไป

1.22.10

कुमारौ चारुवपुषौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
अनुयातौ श्रिया दीप्तौ शोभयेतावनिन्दितौ ॥ १.२२.१० ॥

กุมารทั้งสองผู้มีรูปงาม คือพระรามและพระลักษมณ์พี่น้องกัน ตามเสด็จไปเปล่งรัศมีด้วยสิริ ไร้ที่ติ เพิ่มพูนความงามให้ยิ่งขึ้น

1.22.11

स्थाणुं देवमिवाचिन्त्यं कुमाराविव पावकी ।
अध्यर्धयोजनं गत्वा सरय्वा दक्षिणे तटे ॥ १.२२.११ ॥

ดุจเทพสถาณุผู้หยั่งไม่ถึง และดุจโอรสของเทพแห่งไฟ ทั้งสองเสด็จไปได้หนึ่งโยชน์กับครึ่ง ถึงฝั่งใต้ของแม่น้ำสรยู

1.22.12

रामेति मधुरां वाणीं विश्वामित्रोऽभ्यभाषत ।
गृहाण वत्स सलिलं मा भूत्कालस्य पर्ययः ॥ १.२२.१२ ॥

พระวิศวามิตรตรัสกับพระรามด้วยเสียงอันไพเราะว่า "ลูกรัก จงรับน้ำนี้ไว้ อย่าให้เสียเวลาไป"

1.22.13

मन्त्रग्रामं गृहाण त्वं बलामतिबलां तथा ।
न श्रमो न ज्वरो वा ते न रूपस्य विपर्ययः ॥ १.२२.१३ ॥

จงรับมนตร์หมวดนี้ไว้ ทั้งพลาและอติพลา ความเหนื่อยล้าและไข้จะไม่มีแก่เจ้า และรูปโฉมของเจ้าก็จะไม่แปรเปลี่ยน

1.22.14

न च सुप्तं प्रमत्तं वा धर्षयिष्यन्ति नैर्ऋताः ।
न बाह्वोः सदृशो वीर्ये पृथिव्यामस्ति कश्चन ॥ १.२२.१४ ॥

แม้เมื่อเจ้าหลับหรือประมาท พวกนัยรฤตก็จะไม่กล้าทำร้ายเจ้า บนแผ่นดินนี้ไม่มีผู้ใดเทียบเท่ากำลังแขนของเจ้า

1.22.15

त्रिषु लोकेषु वा राम न भवेत्सदृशस्तव ।
बलामतिबलां चैव पठतस्तात राघव ॥ १.२२.१५ ॥

ข้าแต่พระราม หากเจ้าสวดพลาและอติพลา ในสามโลกก็จะไม่มีผู้ใดเทียบเท่าเจ้า ข้าแต่ลูกรัก ข้าแต่ราฆวะ

1.22.16

न सौभाग्ये न दाक्षिण्ये न ज्ञाने बुद्धिनिश्चये ।
नोत्तरे प्रतिवक्तव्ये समो लोके तवानघ ॥ १.२२.१६ ॥

ข้าแต่ผู้ไร้บาป ในความโชคดี ในความชำนาญ ในความรู้ ในความแน่วแน่แห่งปัญญา และในการตอบโต้ได้ทันท่วงที ในโลกนี้ไม่มีผู้ใดเทียบเท่าเจ้า

1.22.17

एतद्विद्याद्वये लब्धे न भवेत् सदृशस्तव ।
बला चातिबला चैव सर्वज्ञानस्य मातरौ ॥ १.२२.१७ ॥

เมื่อได้วิชาทั้งสองนี้แล้ว จะไม่มีผู้ใดเทียบเท่าเจ้า พลาและอติพลาเป็นมารดาทั้งสองของความรู้ทั้งปวง

1.22.18

क्षुत्पिपासे न ते राम भविष्येते नरोत्तम ।
बलामतिबलां चैव पठस्तात राघव ॥ १.२२.१८ ॥

ข้าแต่พระราม ข้าแต่บุรุษสูงสุด ความหิวและความกระหายจะไม่มาเบียดเบียนเจ้า ข้าแต่ลูกรัก ข้าแต่ราฆวะ จงสวดพลาและอติพลาเถิด

1.22.19

गृहाण सर्वलोकस्य गुप्तये रघुनन्दन ।
विद्याद्वयमधीयाने यशश्चाथ भवेद् भुवि ।
पितामहसुते ह्येते विद्ये तेजःसमन्विते ॥ १.२२.१९ ॥

ข้าแต่ผู้ให้ความยินดีแก่ราฆวะ จงรับไว้เพื่อคุ้มครองโลกทั้งปวง เมื่อศึกษาวิชาทั้งสองนี้ ชื่อเสียงก็จะเกิดขึ้นในแผ่นดิน วิชาทั้งสองนี้เป็นธิดาของปู่พรหมา และเปี่ยมด้วยเดช

1.22.20

प्रदातुं तव काकुत्स्थ सदृशस्त्वं हि पार्थिव ।
कामं बहुगुणाः सर्वे त्वय्येते नात्र संशयः ॥ १.२२.२० ॥

ข้าแต่กากุตสถ ข้าแต่เจ้าแผ่นดิน เจ้าสมควรได้รับวิชาเหล่านี้โดยแท้ คุณความดีมากมายทั้งปวงนี้มีอยู่ในตัวเจ้าโดยแน่นอน ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้

1.22.21

तपसा संभृते चैते बहुरूपे भविष्यतः ।
ततो रामो जलं स्पृष्ट्वा प्रहृष्टवदनः शुचिः ॥ १.२२.२१ ॥

ทั้งสองนี้ซึ่งเกิดจากตบะ จะมีรูปแปลงได้หลายอย่าง จากนั้นพระรามทรงแตะน้ำ มีพระพักตร์เบิกบานด้วยความยินดี และทรงบริสุทธิ์

1.22.22

प्रतिजग्राह ते विद्ये महर्षेर्भावितात्मनः ।
विद्यासमुदितो रामः शुशुभे भूरिविक्रमः ॥ १.२२.२२ ॥

พระรามทรงรับวิชาทั้งสองนั้นจากมหาฤๅษีผู้มีจิตสงบและฝึกตนแล้ว พระรามผู้เปี่ยมด้วยวิชาทรงรุ่งเรือง ทรงมีพระปรากรมยิ่งใหญ่

1.22.23

सहस्ररश्मिर्भगवाञ्शरदीव दिवाकरः ।
गुरुकार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिकात्मजे ।
ऊषुस्तां रजनीं तत्र सरय्वां सुसुखं त्रयः ॥ १.२२.२३ ॥

พระผู้มีพระรัศมีพันแสงทรงรุ่งเรืองดุจพระอาทิตย์ในฤดูสารท พระอาจารย์ทรงมอบหน้าที่ทั้งหมดให้แก่บุตรของพระกุศิกะ ทั้งสามทรงพักอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำสรยูในราตรีนั้นอย่างสุขสบายยิ่ง

1.22.24

दशरथनृपसूनुसत्तमाभ्यां
तृणशयनेऽनुचिते तदोषिताभ्याम् ।
कुशिकसुतवचोऽनुलालिताभ्याम्
सुखमिव सा विबभौ विभावरी च ॥ १.२२.२४ ॥

พระโอรสสองพระองค์ผู้ประเสริฐของท้าวทศรถ ทรงประทับนอนบนเตียงหญ้าอันไม่สมควรในคืนนั้น ทั้งสองทรงได้รับการโปรดปรานด้วยถ้อยคำของบุตรพระกุศิกะ ราตรีนั้นจึงรุ่งเรืองราวกับความสุขเอง