رامايانا فالميكي · السارغا 1.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.37.1
तप्यमाने तदा देवे सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
सेनापतिमभीप्सन्तः पितामहमुपागमन् ॥ १.३७.१ ॥
وإذ كان الإله (شيفا) منهمكًا في التقشف، ذهب الآلهة بقيادة إندرا وأغني، راغبين في قائد للجيش، إلى الجد (براهما).
1.37.2
ततोऽब्रुवन् सुराः सर्वे भगवन्तं पितामहम् ।
प्रणिपत्य सुराराम सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.२ ॥
ثم قال جميع الآلهة، بقيادة إندرا وأغني، بعد أن سجدوا للجد المبجل (براهما): «يا بهجة الآلهة!»
1.37.3
येन सेनापतिर्देव दत्तो भगवता पुरा ।
स तपः परमास्थाय तप्यते स्म सहोमया ॥ १.३७.३ ॥
«يا إله، من منحه المبجل قيادة الجيش في القديم، هو الآن يمارس التقشف الأعظم مع أوما.»
1.37.4
यदत्रानन्तरं कार्यं लोकानां हितकाम्यया ।
संविधत्स्व विधानज्ञ त्वं हि नः परमा गतिः ॥ १.३७.४ ॥
«يا عالم الأحكام، رغبةً في خير العوالم، دبّر ما يجب فعله بعد هذا؛ فأنت وحدك ملاذنا الأعلى.»
1.37.5
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ।
सान्त्वयन् मधुरैर्वाक्यैस्त्रिदशानिदमब्रवीत् ॥ १.३७.५ ॥
فلما سمع جدّ العوالم كلها كلام الآلهة، طمأن الآلهة الثلاثة والثلاثين بكلمات عذبة، فقال هذا.
1.37.6
शैलपुत्र्या यदुक्तं तन्न प्रजाः स्वासु पत्निषु ।
तस्या वचनमक्लिष्टं सत्यमेव न संशयः ॥ १.३७.६ ॥
«ما قالته ابنة الجبل (أوما) — أنه لن يكون نسل من زوجاته — فكلامها غير متكلف وصادق حقًا، ولا شك في ذلك.»
1.37.7
इयमाकाशगङ्गा च यस्यां पुत्रं हुताशनः ।
जनयिष्यति देवानां सेनापतिमरिंदमम् ॥ १.३७.७ ॥
هذا هو نهر الغانج السماوي، وفيه سيلد أغني ابنًا، قائدًا لجيش الآلهة، قاهرًا للأعداء.
1.37.8
ज्येष्ठा शैलेन्द्रदुहिता मानयिष्यति तं सुतम् ।
उमायास्तद्बहुमतं भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.८ ॥
ستكرم ابنة ملك الجبال الكبرى أوما ذلك الابن؛ وسيكون ذلك محل تقدير كبير من أوما، لا ريب في ذلك.
1.37.9
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतार्था रघुनन्दन ।
प्रणिपत्य सुराः सर्वे पितामहमपूजयन् ॥ १.३७.९ ॥
يا بهجة الراغو! لما سمعت الآلهة كلامه، وقد تحقق مقصدها، سجدت جميعًا للجد وعبدته.
1.37.10
ते गत्वा परमं राम कैलासं धातुमण्डितम् ।
अग्निं नियोजयामासुः पुत्रार्थं सर्वदेवताः ॥ १.३७.१० ॥
يا راما، ذهبت جميع الآلهة إلى كيلاسا العظيم المزين بالمعادن، وكلّفوا أغني من أجل الابن.
1.37.11
देवकार्यमिदं देव समाधत्स्व हुताशन ।
शैलपुत्र्यां महातेजो गङ्गायां तेज उत्सृज ॥ १.३७.११ ॥
أيها الإله، هذا عمل الآلهة؛ يا أغني، أنجزه. يا عظيم الضياء، أفِض نورك في ابنة الجبل وفي الغانج.
1.37.12
देवतानां प्रतिज्ञाय गङ्गामभ्येत्य पावकः ।
गर्भं धारय वै देवि देवतानामिदं प्रियम् ॥ १.३७.१२ ॥
بعد أن قطع وعدًا للآلهة، أتى أغني المطهِّر إلى الغانج وقال: يا إلهة، احملي الجنين في رحمك؛ فهذا محبوب لدى الآلهة.
1.37.13
इत्येतद् वचनं श्रुत्वा दिव्यं रूपमधारयत् ।
स तस्या महिमां दृष्ट्वा समन्तादवशीर्यत ॥ १.३७.१३ ॥
ولما سمع هذا القول اتخذ هيئة إلهية، ولما رأى عظمتها تبدد في كل الجهات.
1.37.14
समन्ततस्तदा देवीमभ्यषिञ्चत पावकः ।
सर्वस्रोतांसि पूर्णानि गङ्गाया रघुनन्दन ॥ १.३७.१४ ॥
عندئذ ملأ النار الإلهة من كل جانب، وامتلأت جميع مجاري الغانغا، يا بهجة الراغوفيين.
1.37.15
तमुवाच ततो गङ्गा सर्वदेवपुरोगमम् ।
अशक्ता धारणे देव तेजस्तव समुद्धतम् ॥ १.३७.१५ ॥
فقالت الغانغا لأغني، أول الآلهة: «أيها الإله، لست قادرة على احتمال توهّج نورك المشتعل.»
1.37.16
दह्यमानाग्निना तेन सम्प्रव्यथितचेतना ।
अथाब्रवीदिदं गङ्गां सर्वदेवहुताशनः ॥ १.३७.१६ ॥
وقد أحرقتها تلك النار واضطربت نفسها اضطرابًا شديدًا، فخاطبها أغني، آكل قرابين جميع الآلهة، بهذه الكلمات.
1.37.17
इह हैमवते पार्श्वे गर्भोऽयं संनिवेश्यताम् ।
श्रुत्वा त्वग्निवचो गङ्गा तं गर्भमतिभास्वरम् ॥ १.३७.१७ ॥
«ليُوضع هذا الجنين هنا، على سفح الهيمالايا.» فلما سمعت الغانغا كلام أغني، وضعت ذلك الجنين البالغ الإشراق —
1.37.18
उत्ससर्ज महातेजाः स्रोतोभ्यो हि तदानघ ।
यदस्या निर्गतं तस्मात् तप्तजाम्बूनदप्रभम् ॥ १.३७.१८ ॥
ثم أطلقته من تياراتها، أيها الطاهر؛ وكان ما خرج منها ساطعًا كالذهب المذاب.
1.37.19
काञ्चनं धरणीं प्राप्तं हिरण्यमतुलप्रभम् ।
ताम्रं कार्ष्णायसं चैव तैक्ष्ण्यादेवाभिजायत ॥ १.३७.१९ ॥
وعند وصوله إلى الأرض الذهبية نشأ ذهب ذو بريق لا مثيل له، ومن حدّته نشأ النحاس وخام الحديد أيضًا.
1.37.20
मलं तस्याभवत् तत्र त्रपु सीसकमेव च ।
तदेतद्धरणीं प्राप्य नानाधातुरवर्धत ॥ १.३७.२० ॥
وصار خبثه هناك قصديرًا ورصاصًا؛ وهكذا لما وصل إلى الأرض نما في صورة معادن شتى.
1.37.21
निक्षिप्तमात्रे गर्भे तु तेजोभिरभिरञ्जितम् ।
सर्वं पर्वतसंनद्धं सौवर्णमभवद् वनम् ॥ १.३७.२१ ॥
وما إن وُضع في رحم الأرض حتى صُبغ كل شيء بضيائه، وصارت الغابة كلها المحاطة بالجبال ذهبية.
1.37.22
जातरूपमिति ख्यातं तदाप्रभृति राघव ।
सुवर्णं पुरुषव्याघ्र हुताशनसमप्रभम् ।
तृणवृक्षलतागुल्मं सर्वं भवति काञ्चनम् ॥ १.३७.२२ ॥
ومنذ ذلك الحين عُرف باسم جاتاروبا. يا راغافا، يا نمر الرجال، ذلك الذهب المتوهج كالنار: العشب والأشجار والنباتات المتسلقة والأدغال كلها تصير ذهبية.
1.37.23
तं कुमारं ततो जातं सेन्द्राः सह मरुद्गणाः ।
क्षीरसम्भावनार्थाय कृत्तिकाः समयोजयन् ॥ १.३७.२३ ॥
ولأجل الفتى المولود، عيّن إندرا مع جماعة المارُت الكْريتيكات ليُرضعنه اللبن.
1.37.24
ताः क्षीरं जातमात्रस्य कृत्वा समयमुत्तमम् ।
ददुः पुत्रोऽयमस्माकं सर्वासामिति निश्चिताः ॥ १.३७.२४ ॥
ما إن وُلد حتى عقدت الكْريتيكات عهدًا فاضلًا وأعطينه اللبن، وقررن: «هذا الابن ابن جميعنا».
1.37.25
ततस्तु देवताः सर्वाः कार्तिकेय इति ब्रुवन् ।
पुत्रस्त्रैलोक्यविख्यातो भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.२५ ॥
ثم قالت جميع الآلهة: «هذا كارتيكيا»، وأعلنوا أن هذا الابن سيشتهر في العوالم الثلاثة، ولا شك في ذلك.
1.37.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
स्नापयन् परया लक्ष्म्या दीप्यमानं यथानलम् ॥ १.३७.२६ ॥
ولما سمعوا قولهم، غسلوا بأسمى بهاء ذلك الذي سقط من تدفق الرحم، متألقًا كالنار.
1.37.27
स्कन्द इत्यब्रुवन् देवाः स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
कार्तिकेयं महाबाहुं काकुत्स्थ ज्वलनोपमम् ॥ १.३७.२७ ॥
سمّت الآلهة من سقط من تدفق الرحم «سكندا». يا كاكوتستها، ذاك كارتيكيا ذا الذراعين القويتين، المشابه للنار.
1.37.28
प्रादुर्भूतं ततः क्षीरं कृत्तिकानामनुत्तमम् ।
षण्णां षडाननो भूत्वा जग्राह स्तनजं पयः ॥ १.३७.२८ ॥
ثم ظهر الحليب الأسمى في ثديي الكريتيكات. فصار ذا ستة وجوه، وتناول الحليب من أثداء الست جميعًا.
1.37.29
गृहीत्वा क्षीरमेकाह्ना सुकुमारवपुस्तदा ।
अजयत् स्वेन वीर्येण दैत्यसैन्यगणान् विभुः ॥ १.३७.२९ ॥
بعد أن تناول الحليب في يوم واحد، غلب ذاك القدير ذو الجسد الرقيق جيوش الشياطين بشجاعته الذاتية.
1.37.30
सुरसेनागणपतिमभ्यषिञ्चन्महाद्युतिम् ।
ततस्तममराः सर्वे समेत्याग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.३० ॥
ومسحوه بالزيت سيّدًا على جنود الجيش الإلهي، ذلك العظيم الإشراق. ثم اجتمع جميع الخالدين بقيادة أغني وأجروا مسحه.
1.37.31
एष ते राम गङ्गाया विस्तरोऽभिहितो मया ।
कुमारसम्भवश्चैव धन्यः पुण्यस्तथैव च ॥ १.३७.३१ ॥
يا راما، لقد قصصتُ عليك هذا البيان عن الغانغا؛ وميلاد كوماارا مبارك ومقدس بالمثل.
1.37.32
भक्तश्च यः कार्तिकेये काकुत्स्थ भुवि मानवः ।
आयुष्मान् पुत्रपौत्रैश्च स्कन्दसालोक्यतां व्रजेत् ॥ १.३७.३२ ॥
يا كاكوتستهَ، فالإنسان على الأرض المتعبد لكارتيكيا، طويل العمر مع الأبناء والأحفاد، فليبلغ عالم سكاندا.