വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.37.1
तप्यमाने तदा देवे सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
सेनापतिमभीप्सन्तः पितामहमुपागमन् ॥ १.३७.१ ॥
അപ്പോൾ ദേവൻ (ശിവൻ) തപസ്സിൽ മുഴുകിയിരിക്കെ, ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും മുന്നിൽ നിന്ന ദേവന്മാർ സേനാപതിയെ ആഗ്രഹിച്ച് പിതാമഹനെ (ബ്രഹ്മാവിനെ) സമീപിച്ചു.
1.37.2
ततोऽब्रुवन् सुराः सर्वे भगवन्तं पितामहम् ।
प्रणिपत्य सुराराम सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.२ ॥
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും മുന്നിൽ നിന്ന സകല ദേവന്മാരും ഭഗവാനായ പിതാമഹനെ (ബ്രഹ്മാവിനെ) വണങ്ങി, 'ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദമേ!' എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.37.3
येन सेनापतिर्देव दत्तो भगवता पुरा ।
स तपः परमास्थाय तप्यते स्म सहोमया ॥ १.३७.३ ॥
'ദേവാ! മുമ്പ് ഭഗവാൻ ആർക്കാണോ സേനാപതിയെ നൽകിയത്, അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ഉമയോടൊപ്പം പരമമായ തപസ്സിലാണ്.'
1.37.4
यदत्रानन्तरं कार्यं लोकानां हितकाम्यया ।
संविधत्स्व विधानज्ञ त्वं हि नः परमा गतिः ॥ १.३७.४ ॥
'വിധികൾ അറിയുന്നവനേ! ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് ഇവിടെ അടുത്തതായി ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ക്രമീകരിക്കൂ; അങ്ങാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമമായ ആശ്രയം.'
1.37.5
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ।
सान्त्वयन् मधुरैर्वाक्यैस्त्रिदशानिदमब्रवीत् ॥ १.३७.५ ॥
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സർവലോകപിതാമഹൻ മധുരവാക്കുകളാൽ ദേവന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.37.6
शैलपुत्र्या यदुक्तं तन्न प्रजाः स्वासु पत्निषु ।
तस्या वचनमक्लिष्टं सत्यमेव न संशयः ॥ १.३७.६ ॥
'ശൈലപുത്രി (ഉമ) പറഞ്ഞത് — "സ്വന്തം ഭാര്യമാരിൽ പ്രജകൾ ജനിക്കില്ല" എന്നത് — അവളുടെ ആ വാക്ക് സ്വാഭാവികമായും സത്യമാണ്; സംശയമില്ല.'
1.37.7
इयमाकाशगङ्गा च यस्यां पुत्रं हुताशनः ।
जनयिष्यति देवानां सेनापतिमरिंदमम् ॥ १.३७.७ ॥
ഇത് ആകാശഗംഗയാണ്; ഇതിൽ അഗ്നി ദേവന്മാരുടെ സേനാപതിയും ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവനുമായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കും.
1.37.8
ज्येष्ठा शैलेन्द्रदुहिता मानयिष्यति तं सुतम् ।
उमायास्तद्बहुमतं भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.८ ॥
പർവതരാജന്റെ മൂത്ത മകളായ ഉമ ആ പുത്രനെ ആദരിക്കും; അത് ഉമയ്ക്ക് വളരെ പ്രിയമായിരിക്കും, സംശയമില്ല.
1.37.9
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतार्था रघुनन्दन ।
प्रणिपत्य सुराः सर्वे पितामहमपूजयन् ॥ १.३७.९ ॥
രഘുനന്ദനാ! അവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട് ദേവന്മാരെല്ലാം കൃതാർത്ഥരായി; അവർ പിതാമഹനെ വണങ്ങി പൂജിച്ചു.
1.37.10
ते गत्वा परमं राम कैलासं धातुमण्डितम् ।
अग्निं नियोजयामासुः पुत्रार्थं सर्वदेवताः ॥ १.३७.१० ॥
ഹേ രാമ! ആ ദേവന്മാരെല്ലാം ധാതുക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച പരമകൈലാസത്തിലെത്തി, പുത്രലാഭത്തിനായി അഗ്നിയെ നിയോഗിച്ചു.
1.37.11
देवकार्यमिदं देव समाधत्स्व हुताशन ।
शैलपुत्र्यां महातेजो गङ्गायां तेज उत्सृज ॥ १.३७.११ ॥
ഹേ ദേവാ! ഇത് ദേവകാര്യമാണ്; ഹേ അഗ്നേ, ഇത് സാധിക്കുക. ഹേ മഹാതേജസ്വീ! ശൈലപുത്രിയിലും ഗംഗയിലും നിന്റെ തേജസ്സ് വിടുക.
1.37.12
देवतानां प्रतिज्ञाय गङ्गामभ्येत्य पावकः ।
गर्भं धारय वै देवि देवतानामिदं प्रियम् ॥ १.३७.१२ ॥
ദേവന്മാരുടെ വാക്ക് സമ്മതിച്ച് പാവകനായ അഗ്നി ഗംഗയുടെ അടുത്തെത്തി പറഞ്ഞു: ദേവീ! ഗർഭം ധരിക്കുക; ഇത് ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമാണ്.
1.37.13
इत्येतद् वचनं श्रुत्वा दिव्यं रूपमधारयत् ।
स तस्या महिमां दृष्ट्वा समन्तादवशीर्यत ॥ १.३७.१३ ॥
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ചു. അവളുടെ മഹിമ കണ്ട് അവൻ എല്ലാ ഭാഗത്തേക്കും ചിതറിപ്പോയി.
1.37.14
समन्ततस्तदा देवीमभ्यषिञ्चत पावकः ।
सर्वस्रोतांसि पूर्णानि गङ्गाया रघुनन्दन ॥ १.३७.१४ ॥
അപ്പോൾ അഗ്നി എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും ആ ദേവിയെ നിറച്ചു. രഘുനന്ദനാ, ഗംഗയുടെ എല്ലാ പ്രവാഹങ്ങളും നിറഞ്ഞു.
1.37.15
तमुवाच ततो गङ्गा सर्वदेवपुरोगमम् ।
अशक्ता धारणे देव तेजस्तव समुद्धतम् ॥ १.३७.१५ ॥
അപ്പോൾ ഗംഗ സർവദേവന്മാർക്കും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അഗ്നിയോട് പറഞ്ഞു — ദേവാ, നിന്റെ ഉയർന്നു ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സ് ധരിക്കാൻ ഞാൻ ശക്തയല്ല.
1.37.16
दह्यमानाग्निना तेन सम्प्रव्यथितचेतना ।
अथाब्रवीदिदं गङ्गां सर्वदेवहुताशनः ॥ १.३७.१६ ॥
ആ അഗ്നിയാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടും മനസ്സ് അതിയായി വ്യാകുലമായും നിന്ന ഗംഗയോട് സർവദേവന്മാരുടെയും ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.37.17
इह हैमवते पार्श्वे गर्भोऽयं संनिवेश्यताम् ।
श्रुत्वा त्वग्निवचो गङ्गा तं गर्भमतिभास्वरम् ॥ १.३७.१७ ॥
ഇവിടെ ഹിമവത്തിന്റെ ചരിവിൽ ഈ ഗർഭം സ്ഥാപിക്കട്ടെ. അഗ്നിയുടെ വാക്ക് കേട്ട ഗംഗ ആ അതിദീപ്തമായ ഗർഭത്തെ —
1.37.18
उत्ससर्ज महातेजाः स्रोतोभ्यो हि तदानघ ।
यदस्या निर्गतं तस्मात् तप्तजाम्बूनदप्रभम् ॥ १.३७.१८ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാതേജസ്വിനി, ഓ നിഷ്പാപാ, തന്റെ പ്രവാഹങ്ങളിൽ നിന്ന് അതിനെ വിട്ടയച്ചു; അതിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ളതായിരുന്നു.
1.37.19
काञ्चनं धरणीं प्राप्तं हिरण्यमतुलप्रभम् ।
ताम्रं कार्ष्णायसं चैव तैक्ष्ण्यादेवाभिजायत ॥ १.३७.१९ ॥
സ്വർണ്ണമയമായ ഭൂമിയിൽ എത്തിയ അതുല്യമായ പ്രഭയുള്ള സ്വർണ്ണം ഉണ്ടായി; അതിന്റെ തീക്ഷ്ണതയാൽ ചെമ്പും ഇരുമ്പും ഉണ്ടായി.
1.37.20
मलं तस्याभवत् तत्र त्रपु सीसकमेव च ।
तदेतद्धरणीं प्राप्य नानाधातुरवर्धत ॥ १.३७.२० ॥
അതിന്റെ മാലിന്യം അവിടെ ഈയവും തകരവുമായി; ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിലെത്തി അത് പലവിധ ലോഹങ്ങളായി വളർന്നു.
1.37.21
निक्षिप्तमात्रे गर्भे तु तेजोभिरभिरञ्जितम् ।
सर्वं पर्वतसंनद्धं सौवर्णमभवद् वनम् ॥ १.३७.२१ ॥
ഗർഭത്തിൽ വെച്ച ഉടനെ അതിന്റെ തേജസ്സിനാൽ എല്ലാം ചായം പൂശപ്പെട്ടു; പർവതങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ വനം സ്വർണ്ണമയമായി.
1.37.22
जातरूपमिति ख्यातं तदाप्रभृति राघव ।
सुवर्णं पुरुषव्याघ्र हुताशनसमप्रभम् ।
तृणवृक्षलतागुल्मं सर्वं भवति काञ्चनम् ॥ १.३७.२२ ॥
അന്നുമുതൽ അത് 'ജാതരൂപം' എന്ന് പ്രസിദ്ധമായി. ഹേ രാഘവാ, പുരുഷവ്യാഘ്രാ, അഗ്നിസമാനമായ പ്രഭയുള്ള ആ സ്വർണ്ണം; പുല്ലും മരവും ലതയും കുറ്റിച്ചെടിയും എല്ലാം സ്വർണ്ണമാകുന്നു.
1.37.23
तं कुमारं ततो जातं सेन्द्राः सह मरुद्गणाः ।
क्षीरसम्भावनार्थाय कृत्तिकाः समयोजयन् ॥ १.३७.२३ ॥
ജനിച്ച ആ കുമാരന് പാലൂട്ടുന്നതിനായി ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം മരുദ്ഗണങ്ങൾ കൃത്തികമാരെ നിയോഗിച്ചു.
1.37.24
ताः क्षीरं जातमात्रस्य कृत्वा समयमुत्तमम् ।
ददुः पुत्रोऽयमस्माकं सर्वासामिति निश्चिताः ॥ १.३७.२४ ॥
ആ കൃത്തികമാർ ജനിച്ച ഉടനെ ഉത്തമമായ ഒരു ഉടമ്പടിയുണ്ടാക്കി പാൽ നൽകി; 'ഇവൻ ഞങ്ങളെല്ലാവരുടെയും പുത്രൻ' എന്ന് നിശ്ചയിച്ചു.
1.37.25
ततस्तु देवताः सर्वाः कार्तिकेय इति ब्रुवन् ।
पुत्रस्त्रैलोक्यविख्यातो भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.२५ ॥
അനന്തരം ദേവന്മാരെല്ലാവരും "ഇവൻ കാർത്തികേയൻ" എന്നു പറഞ്ഞു. ഈ പുത്രൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനാകും; സംശയമില്ല.
1.37.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
स्नापयन् परया लक्ष्म्या दीप्यमानं यथानलम् ॥ १.३७.२६ ॥
അവരുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഗർഭസ്രാവത്തിൽ വീണ, അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ആ ശിശുവിനെ പരമമായ ശോഭയോടെ അവർ കുളിപ്പിച്ചു.
1.37.27
स्कन्द इत्यब्रुवन् देवाः स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
कार्तिकेयं महाबाहुं काकुत्स्थ ज्वलनोपमम् ॥ १.३७.२७ ॥
ഗർഭസ്രാവത്തിൽ വീണ ആ ശിശുവിനെ ദേവന്മാർ "സ്കന്ദൻ" എന്നു വിളിച്ചു. ഓ കാകുത്സ്ഥാ, അഗ്നിക്കു തുല്യനായ ആ മഹാബാഹു കാർത്തികേയനെ [അങ്ങനെ വിളിച്ചു].
1.37.28
प्रादुर्भूतं ततः क्षीरं कृत्तिकानामनुत्तमम् ।
षण्णां षडाननो भूत्वा जग्राह स्तनजं पयः ॥ १.३७.२८ ॥
അപ്പോൾ കൃത്തികമാരുടെ മുലകളിൽ ഉത്തമമായ പാൽ ഉണ്ടായി. ആറു മുഖങ്ങളുള്ള ആ ശിശു ആറുപേരുടെയും മുലപ്പാൽ കുടിച്ചു.
1.37.29
गृहीत्वा क्षीरमेकाह्ना सुकुमारवपुस्तदा ।
अजयत् स्वेन वीर्येण दैत्यसैन्यगणान् विभुः ॥ १.३७.२९ ॥
ഒരൊറ്റ ദിവസംകൊണ്ട് പാൽ കുടിച്ച്, മൃദുവായ ശരീരമുള്ള ആ സർവസമർത്ഥൻ തന്റെ സ്വന്തം വീര്യത്താൽ അസുരസൈന്യക്കൂട്ടങ്ങളെ ജയിച്ചു.
1.37.30
सुरसेनागणपतिमभ्यषिञ्चन्महाद्युतिम् ।
ततस्तममराः सर्वे समेत्याग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.३० ॥
ദേവസേനയുടെ ഗണപതിയായി ആ മഹാതേജസ്വിയെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. അനന്തരം അഗ്നിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി അമരന്മാരെല്ലാവരും ഒത്തുചേർന്ന് അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
1.37.31
एष ते राम गङ्गाया विस्तरोऽभिहितो मया ।
कुमारसम्भवश्चैव धन्यः पुण्यस्तथैव च ॥ १.३७.३१ ॥
രാമാ, ഗംഗയുടെ ഈ വിസ്താരം ഞാൻ നിനക്കു വിവരിച്ചുതന്നു; കുമാരന്റെ ജനനവും അതുപോലെ ധന്യവും പുണ്യവുമാണ്.
1.37.32
भक्तश्च यः कार्तिकेये काकुत्स्थ भुवि मानवः ।
आयुष्मान् पुत्रपौत्रैश्च स्कन्दसालोक्यतां व्रजेत् ॥ १.३७.३२ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, ഭൂമിയിൽ കാർത്തികേയന്റെ ഭക്തനായ മനുഷ്യൻ പുത്രപൗത്രന്മാരോടുകൂടി ദീർഘായുസ്സോടെ സ്കന്ദലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ.