ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.37.1
तप्यमाने तदा देवे सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
सेनापतिमभीप्सन्तः पितामहमुपागमन् ॥ १.३७.१ ॥
ಆಗ ದೇವ (ಶಿವ) ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ, ಇಂದ್ರನೂ ಅಗ್ನಿಯೂ ಮುಂದಾಳಾಗಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಪಿತಾಮಹನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
1.37.2
ततोऽब्रुवन् सुराः सर्वे भगवन्तं पितामहम् ।
प्रणिपत्य सुराराम सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.२ ॥
ಆಗ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಭಗವಾನ್ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, 'ದೇವತೆಗಳ ಆನಂದವೇ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
1.37.3
येन सेनापतिर्देव दत्तो भगवता पुरा ।
स तपः परमास्थाय तप्यते स्म सहोमया ॥ १.३७.३ ॥
'ಓ ದೇವನೇ! ಹಿಂದೆ ಭಗವಂತನು ಯಾರಿಗೆ ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನೋ ಅವನು ಈಗ ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಪರಮ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾನೆ.'
1.37.4
यदत्रानन्तरं कार्यं लोकानां हितकाम्यया ।
संविधत्स्व विधानज्ञ त्वं हि नः परमा गतिः ॥ १.३७.४ ॥
'ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೇ! ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ; ನೀವೇ ನಮಗೆ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ.'
1.37.5
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ।
सान्त्वयन् मधुरैर्वाक्यैस्त्रिदशानिदमब्रवीत् ॥ १.३७.५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನು ಮಧುರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.37.6
शैलपुत्र्या यदुक्तं तन्न प्रजाः स्वासु पत्निषु ।
तस्या वचनमक्लिष्टं सत्यमेव न संशयः ॥ १.३७.६ ॥
'ಶೈಲಪುತ್ರಿ (ಉಮೆ) ಹೇಳಿದ್ದು — "ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನವಾಗದು" ಎಂಬುದು — ಆಕೆಯ ಆ ಮಾತು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸತ್ಯ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.'
1.37.7
इयमाकाशगङ्गा च यस्यां पुत्रं हुताशनः ।
जनयिष्यति देवानां सेनापतिमरिंदमम् ॥ १.३७.७ ॥
ಇದು ಆಕಾಶಗಂಗೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನಾಪತಿಯೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವವನೂ ಆದ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವನು.
1.37.8
ज्येष्ठा शैलेन्द्रदुहिता मानयिष्यति तं सुतम् ।
उमायास्तद्बहुमतं भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.८ ॥
ಪರ್ವತರಾಜನ ಹಿರಿಯ ಮಗಳಾದ ಉಮೆ ಆ ಮಗನನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಳು; ಅದು ಉಮೆಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾಗುವುದು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
1.37.9
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतार्था रघुनन्दन ।
प्रणिपत्य सुराः सर्वे पितामहमपूजयन् ॥ १.३७.९ ॥
ಓ ರಘುನಂದನ! ಆತನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಕೃತಾರ್ಥರಾದರು; ಅವರು ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರು.
1.37.10
ते गत्वा परमं राम कैलासं धातुमण्डितम् ।
अग्निं नियोजयामासुः पुत्रार्थं सर्वदेवताः ॥ १.३७.१० ॥
ಓ ರಾಮ! ಆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಖನಿಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಪರಮ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದರು.
1.37.11
देवकार्यमिदं देव समाधत्स्व हुताशन ।
शैलपुत्र्यां महातेजो गङ्गायां तेज उत्सृज ॥ १.३७.११ ॥
ಓ ದೇವ! ಇದು ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯ; ಓ ಅಗ್ನಿ, ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸು. ಓ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ! ಶೈಲಪುತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಬಿಡು.
1.37.12
देवतानां प्रतिज्ञाय गङ्गामभ्येत्य पावकः ।
गर्भं धारय वै देवि देवतानामिदं प्रियम् ॥ १.३७.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿ, ಪಾವಕ ಅಗ್ನಿ ಗಂಗೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು: ಓ ದೇವಿ! ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸು; ಇದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯ.
1.37.13
इत्येतद् वचनं श्रुत्वा दिव्यं रूपमधारयत् ।
स तस्या महिमां दृष्ट्वा समन्तादवशीर्यत ॥ १.३७.१३ ॥
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ಅವಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿಹೋದನು.
1.37.14
समन्ततस्तदा देवीमभ्यषिञ्चत पावकः ।
सर्वस्रोतांसि पूर्णानि गङ्गाया रघुनन्दन ॥ १.३७.१४ ॥
ಆಗ ಅಗ್ನಿಯು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸಿದನು. ರಘುನಂದನ, ಗಂಗೆಯ ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಾಹಗಳೂ ತುಂಬಿದವು.
1.37.15
तमुवाच ततो गङ्गा सर्वदेवपुरोगमम् ।
अशक्ता धारणे देव तेजस्तव समुद्धतम् ॥ १.३७.१५ ॥
ಆಗ ಗಂಗೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮುಂದಾಳಾದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು — ದೇವ, ನಿನ್ನ ಉಜ್ವಲ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಲು ನಾನು ಅಸಮರ್ಥಳಾಗಿದ್ದೇನೆ.
1.37.16
दह्यमानाग्निना तेन सम्प्रव्यथितचेतना ।
अथाब्रवीदिदं गङ्गां सर्वदेवहुताशनः ॥ १.३७.१६ ॥
ಆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಲಕಿದ ಗಂಗೆಗೆ, ಸರ್ವದೇವತೆಗಳ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಅಗ್ನಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.37.17
इह हैमवते पार्श्वे गर्भोऽयं संनिवेश्यताम् ।
श्रुत्वा त्वग्निवचो गङ्गा तं गर्भमतिभास्वरम् ॥ १.३७.१७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಹಿಮವತ್ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ಇರಿಸಲಿ. ಅಗ್ನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಗಂಗೆ ಆ ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿ ಗರ್ಭವನ್ನು —
1.37.18
उत्ससर्ज महातेजाः स्रोतोभ्यो हि तदानघ ।
यदस्या निर्गतं तस्मात् तप्तजाम्बूनदप्रभम् ॥ १.३७.१८ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿನಿಯು, ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ತನ್ನ ಪ್ರವಾಹಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು; ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದದ್ದು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು.
1.37.19
काञ्चनं धरणीं प्राप्तं हिरण्यमतुलप्रभम् ।
ताम्रं कार्ष्णायसं चैव तैक्ष्ण्यादेवाभिजायत ॥ १.३७.१९ ॥
ಚಿನ್ನದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಅತುಲ ಪ್ರಭೆಯ ಚಿನ್ನ ಹುಟ್ಟಿತು; ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯಿಂದ ತಾಮ್ರ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಹುಟ್ಟಿದವು.
1.37.20
मलं तस्याभवत् तत्र त्रपु सीसकमेव च ।
तदेतद्धरणीं प्राप्य नानाधातुरवर्धत ॥ १.३७.२० ॥
ಅದರ ಮಲ ಅಲ್ಲಿ ತವರ ಮತ್ತು ಸೀಸವಾಯಿತು; ಹೀಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಅದು ನಾನಾ ಲೋಹಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು.
1.37.21
निक्षिप्तमात्रे गर्भे तु तेजोभिरभिरञ्जितम् ।
सर्वं पर्वतसंनद्धं सौवर्णमभवद् वनम् ॥ १.३७.२१ ॥
ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅದರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಬಣ್ಣಗೊಂಡು, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ವನವು ಸುವರ್ಣಮಯವಾಯಿತು.
1.37.22
जातरूपमिति ख्यातं तदाप्रभृति राघव ।
सुवर्णं पुरुषव्याघ्र हुताशनसमप्रभम् ।
तृणवृक्षलतागुल्मं सर्वं भवति काञ्चनम् ॥ १.३७.२२ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಅದು 'ಜಾತರೂಪ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಓ ರಾಘವ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಭೆಯ ಆ ಚಿನ್ನ; ಹುಲ್ಲು, ಮರ, ಬಳ್ಳಿ, ಪೊದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುವರ್ಣವಾಗುತ್ತವೆ.
1.37.23
तं कुमारं ततो जातं सेन्द्राः सह मरुद्गणाः ।
क्षीरसम्भावनार्थाय कृत्तिकाः समयोजयन् ॥ १.३७.२३ ॥
ಜನಿಸಿದ ಆ ಕುಮಾರನಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮರುದ್ಗಣಗಳು ಕೃತ್ತಿಕೆಯರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು.
1.37.24
ताः क्षीरं जातमात्रस्य कृत्वा समयमुत्तमम् ।
ददुः पुत्रोऽयमस्माकं सर्वासामिति निश्चिताः ॥ १.३७.२४ ॥
ಆ ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟರು; 'ಇವನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಗ' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.
1.37.25
ततस्तु देवताः सर्वाः कार्तिकेय इति ब्रुवन् ।
पुत्रस्त्रैलोक्यविख्यातो भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.२५ ॥
ನಂತರ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ "ಇವನು ಕಾರ್ತಿಕೇಯ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈ ಪುತ್ರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.37.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
स्नापयन् परया लक्ष्म्या दीप्यमानं यथानलम् ॥ १.३७.२६ ॥
ಅವರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗರ್ಭಸ್ರಾವದಿಂದ ಜಾರಿದ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರು.
1.37.27
स्कन्द इत्यब्रुवन् देवाः स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
कार्तिकेयं महाबाहुं काकुत्स्थ ज्वलनोपमम् ॥ १.३७.२७ ॥
ಗರ್ಭಸ್ರಾವದಿಂದ ಜಾರಿದ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು "ಸ್ಕಂದ" ಎಂದು ಕರೆದರು. ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ, ಬೆಂಕಿಯಂತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಕಾರ್ತಿಕೇಯನನ್ನು [ಹಾಗೆಯೇ ಕರೆದರು].
1.37.28
प्रादुर्भूतं ततः क्षीरं कृत्तिकानामनुत्तमम् ।
षण्णां षडाननो भूत्वा जग्राह स्तनजं पयः ॥ १.३७.२८ ॥
ಆಗ ಕೃತ್ತಿಕೆಯರ ಸ್ತನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಾಲು ಉಕ್ಕಿತು. ಆರು ಮುಖಗಳ ಆ ಶಿಶು ಆರು ಮಂದಿಯ ಸ್ತನ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು.
1.37.29
गृहीत्वा क्षीरमेकाह्ना सुकुमारवपुस्तदा ।
अजयत् स्वेन वीर्येण दैत्यसैन्यगणान् विभुः ॥ १.३७.२९ ॥
ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕುಡಿದು, ಮೃದುವಾದ ದೇಹದ ಆ ಸಮರ್ಥನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ದೈತ್ಯ ಸೇನಾಗಣಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
1.37.30
सुरसेनागणपतिमभ्यषिञ्चन्महाद्युतिम् ।
ततस्तममराः सर्वे समेत्याग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.३० ॥
ದೇವಸೇನೆಯ ಗಣಪತಿಯಾಗಿ ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು. ಆಗ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಅಮರರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಅವನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು.
1.37.31
एष ते राम गङ्गाया विस्तरोऽभिहितो मया ।
कुमारसम्भवश्चैव धन्यः पुण्यस्तथैव च ॥ १.३७.३१ ॥
ರಾಮ, ಗಂಗೆಯ ಈ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ನಿನಗೆ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಕುಮಾರನ ಜನನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶುಭವೂ ಪುಣ್ಯವೂ ಆಗಿದೆ.
1.37.32
भक्तश्च यः कार्तिकेये काकुत्स्थ भुवि मानवः ।
आयुष्मान् पुत्रपौत्रैश्च स्कन्दसालोक्यतां व्रजेत् ॥ १.३७.३२ ॥
ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ ಭಕ್ತನಾದ ಮಾನವನು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ ಸ್ಕಂದನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.