Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.37.1
तप्यमाने तदा देवे सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ।
सेनापतिमभीप्सन्तः पितामहमुपागमन् ॥ १.३७.१ ॥
Als der Gott (Śiva) in Askese versunken war, traten die von Indra und Agni angeführten Götter, einen Heerführer begehrend, vor den Großvater (Brahmā).
1.37.2
ततोऽब्रुवन् सुराः सर्वे भगवन्तं पितामहम् ।
प्रणिपत्य सुराराम सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.२ ॥
Dann verneigten sich alle Götter, angeführt von Indra und Agni, vor dem ehrwürdigen Großvater (Brahmā) und sprachen: »O Freude der Götter!«
1.37.3
येन सेनापतिर्देव दत्तो भगवता पुरा ।
स तपः परमास्थाय तप्यते स्म सहोमया ॥ १.३७.३ ॥
»O Gott, der, dem der Ehrwürdige einst den Heeresbefehl gab, übt nun mit Umā die höchste Askese.«
1.37.4
यदत्रानन्तरं कार्यं लोकानां हितकाम्यया ।
संविधत्स्व विधानज्ञ त्वं हि नः परमा गतिः ॥ १.३७.४ ॥
»O Kenner der Riten, aus dem Wunsch nach dem Wohl der Welten, ordne an, was als Nächstes zu tun ist; denn du allein bist unsere höchste Zuflucht.«
1.37.5
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकपितामहः ।
सान्त्वयन् मधुरैर्वाक्यैस्त्रिदशानिदमब्रवीत् ॥ १.३७.५ ॥
Nachdem er die Worte der Götter gehört hatte, sprach der Großvater aller Welten, die dreißig Götter mit süßen Worten tröstend, dies.
1.37.6
शैलपुत्र्या यदुक्तं तन्न प्रजाः स्वासु पत्निषु ।
तस्या वचनमक्लिष्टं सत्यमेव न संशयः ॥ १.३७.६ ॥
»Was die Tochter des Berges (Umā) gesagt hat — dass von seinen eigenen Gattinnen keine Nachkommen kommen werden —, ihr Wort ist ungezwungen und wahrlich wahr; daran ist kein Zweifel.«
1.37.7
इयमाकाशगङ्गा च यस्यां पुत्रं हुताशनः ।
जनयिष्यति देवानां सेनापतिमरिंदमम् ॥ १.३७.७ ॥
Dies ist der Himmelsfluss Gaṅgā, in dem Agni einen Sohn zeugen wird, den Feldherrn der Götter, den Bezwinger der Feinde.
1.37.8
ज्येष्ठा शैलेन्द्रदुहिता मानयिष्यति तं सुतम् ।
उमायास्तद्बहुमतं भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.८ ॥
Die älteste Tochter des Bergkönigs, Umā, wird jenen Sohn ehren; dies wird Umā sehr wertgeschätzt sein, ohne Zweifel.
1.37.9
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य कृतार्था रघुनन्दन ।
प्रणिपत्य सुराः सर्वे पितामहमपूजयन् ॥ १.३७.९ ॥
O Freude der Raghus, nachdem sie seine Worte gehört hatten, verneigten sich alle Götter, ihres Zieles gewiss, vor dem Großvater und ehrten ihn.
1.37.10
ते गत्वा परमं राम कैलासं धातुमण्डितम् ।
अग्निं नियोजयामासुः पुत्रार्थं सर्वदेवताः ॥ १.३७.१० ॥
O Rāma, alle Götter zogen zum erhabenen Kailāsa, geschmückt mit Erzen, und beauftragten Agni, um eines Sohnes willen.
1.37.11
देवकार्यमिदं देव समाधत्स्व हुताशन ।
शैलपुत्र्यां महातेजो गङ्गायां तेज उत्सृज ॥ १.३७.११ ॥
O Gott, dies ist das Werk der Götter; o Agni, vollende es. O Hochstrahlender, gieße deinen Glanz in die Berggeborene und in den Gaṅgā.
1.37.12
देवतानां प्रतिज्ञाय गङ्गामभ्येत्य पावकः ।
गर्भं धारय वै देवि देवतानामिदं प्रियम् ॥ १.३७.१२ ॥
Nachdem er den Göttern sein Versprechen gegeben hatte, trat der Reiniger Agni an den Gaṅgā heran und sprach: O Göttin, empfange ja den Keim im Schoß; dies ist den Göttern lieb.
1.37.13
इत्येतद् वचनं श्रुत्वा दिव्यं रूपमधारयत् ।
स तस्या महिमां दृष्ट्वा समन्तादवशीर्यत ॥ १.३७.१३ ॥
Als er diese Worte hörte, nahm er eine göttliche Gestalt an; als er ihre Größe sah, zerstreute er sich nach allen Seiten.
1.37.14
समन्ततस्तदा देवीमभ्यषिञ्चत पावकः ।
सर्वस्रोतांसि पूर्णानि गङ्गाया रघुनन्दन ॥ १.३७.१४ ॥
Da erfüllte das Feuer die Göttin von allen Seiten, und alle Ströme des Gaṅgā füllten sich, o Wonne der Raghus.
1.37.15
तमुवाच ततो गङ्गा सर्वदेवपुरोगमम् ।
अशक्ता धारणे देव तेजस्तव समुद्धतम् ॥ १.३७.१५ ॥
Da sprach der Gaṅgā zu Agni, dem Ersten aller Götter: „O Gott, ich kann deinen lodernden Glanz nicht ertragen.“
1.37.16
दह्यमानाग्निना तेन सम्प्रव्यथितचेतना ।
अथाब्रवीदिदं गङ्गां सर्वदेवहुताशनः ॥ १.३७.१६ ॥
Vom Feuer verbrannt, das Gemüt tief erregt, sprach da Agni, der die Opfergaben aller Götter verzehrt, folgende Worte zum Gaṅgā.
1.37.17
इह हैमवते पार्श्वे गर्भोऽयं संनिवेश्यताम् ।
श्रुत्वा त्वग्निवचो गङ्गा तं गर्भमतिभास्वरम् ॥ १.३७.१७ ॥
„Dieser Embryo werde hier an der Flanke des Himālaya niedergelegt.“ Als der Gaṅgā die Worte Agnis hörte, legte sie jenen überaus strahlenden Embryo —
1.37.18
उत्ससर्ज महातेजाः स्रोतोभ्यो हि तदानघ ।
यदस्या निर्गतं तस्मात् तप्तजाम्बूनदप्रभम् ॥ १.३७.१८ ॥
Da, o Makelloser, ließ sie es aus ihren Strömen fahren; und was aus ihr hervorkam, war von einem Glanz wie geschmolzenes Gold.
1.37.19
काञ्चनं धरणीं प्राप्तं हिरण्यमतुलप्रभम् ।
ताम्रं कार्ष्णायसं चैव तैक्ष्ण्यादेवाभिजायत ॥ १.३७.१९ ॥
Als es die goldene Erde erreichte, entstand Gold von unvergleichlichem Glanz; und aus seiner Schärfe entstanden auch Kupfer und Eisenerz.
1.37.20
मलं तस्याभवत् तत्र त्रपु सीसकमेव च ।
तदेतद्धरणीं प्राप्य नानाधातुरवर्धत ॥ १.३७.२० ॥
Sein Abfall wurde dort zu Zinn und Blei; so gelangte es zur Erde und wuchs zu vielen Arten von Metallen.
1.37.21
निक्षिप्तमात्रे गर्भे तु तेजोभिरभिरञ्जितम् ।
सर्वं पर्वतसंनद्धं सौवर्णमभवद् वनम् ॥ १.३७.२१ ॥
Kaum war es in den Schoß der Erde gelegt, wurde alles von seinem Glanz durchdrungen, und der ganze von Bergen umschlossene Wald wurde golden.
1.37.22
जातरूपमिति ख्यातं तदाप्रभृति राघव ।
सुवर्णं पुरुषव्याघ्र हुताशनसमप्रभम् ।
तृणवृक्षलतागुल्मं सर्वं भवति काञ्चनम् ॥ १.३७.२२ ॥
Seitdem war es als jātarūpa bekannt. O Rāghava, Tiger unter den Menschen, dieses Gold, hell wie Feuer – Gras, Bäume, Ranken und Büsche, alles wird golden.
1.37.23
तं कुमारं ततो जातं सेन्द्राः सह मरुद्गणाः ।
क्षीरसम्भावनार्थाय कृत्तिकाः समयोजयन् ॥ १.३७.२३ ॥
Für den neugeborenen Jüngling bestimmten Indra und die Schar der Marut die Kṛttikās, ihm Milch zu geben.
1.37.24
ताः क्षीरं जातमात्रस्य कृत्वा समयमुत्तमम् ।
ददुः पुत्रोऽयमस्माकं सर्वासामिति निश्चिताः ॥ १.३७.२४ ॥
Kaum geboren, schlossen die Kṛttikās eine vortreffliche Vereinbarung, gaben ihm Milch und entschieden: »Dieser Sohn ist der Sohn von uns allen.«
1.37.25
ततस्तु देवताः सर्वाः कार्तिकेय इति ब्रुवन् ।
पुत्रस्त्रैलोक्यविख्यातो भविष्यति न संशयः ॥ १.३७.२५ ॥
Da sprachen alle Götter: »Dies ist Kārtikeya.« Dieser Sohn wird in den drei Welten berühmt werden; daran ist kein Zweifel.
1.37.26
तेषां तद् वचनं श्रुत्वा स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
स्नापयन् परया लक्ष्म्या दीप्यमानं यथानलम् ॥ १.३७.२६ ॥
Als sie ihre Worte hörten, badeten sie ihn mit höchstem Glanz, der aus dem Schoß herabgefallen war und wie Feuer leuchtete.
1.37.27
स्कन्द इत्यब्रुवन् देवाः स्कन्नं गर्भपरिस्रवे ।
कार्तिकेयं महाबाहुं काकुत्स्थ ज्वलनोपमम् ॥ १.३७.२७ ॥
Die Götter nannten den aus dem Schoß herabgefallenen »Skanda«. O Kākutstha, diesen Kārtikeya mit den mächtigen Armen, dem Feuer gleich.
1.37.28
प्रादुर्भूतं ततः क्षीरं कृत्तिकानामनुत्तमम् ।
षण्णां षडाननो भूत्वा जग्राह स्तनजं पयः ॥ १.३७.२८ ॥
Da erschien die höchste Milch in den Brüsten der Kṛttikās. Sechsgesichtig geworden, nahm er die Milch aus den Brüsten der sechs.
1.37.29
गृहीत्वा क्षीरमेकाह्ना सुकुमारवपुस्तदा ।
अजयत् स्वेन वीर्येण दैत्यसैन्यगणान् विभुः ॥ १.३७.२९ ॥
Nachdem er an einem einzigen Tag Milch getrunken hatte, besiegte jener Mächtige mit zartem Körper durch seine eigene Tapferkeit die Heere der Dämonen.
1.37.30
सुरसेनागणपतिमभ्यषिञ्चन्महाद्युतिम् ।
ततस्तममराः सर्वे समेत्याग्निपुरोगमाः ॥ १.३७.३० ॥
Sie salbten den überaus Strahlenden zum Herrn der Scharen des göttlichen Heeres. Dann versammelten sich alle Unsterblichen, angeführt von Agni, und salbten ihn.
1.37.31
एष ते राम गङ्गाया विस्तरोऽभिहितो मया ।
कुमारसम्भवश्चैव धन्यः पुण्यस्तथैव च ॥ १.३७.३१ ॥
Rāma, ich habe dir diesen Bericht über die Gaṅgā erzählt; und Kumāras Geburt ist ebenso verheißungsvoll und heilig.
1.37.32
भक्तश्च यः कार्तिकेये काकुत्स्थ भुवि मानवः ।
आयुष्मान् पुत्रपौत्रैश्च स्कन्दसालोक्यतां व्रजेत् ॥ १.३७.३२ ॥
O Kākutstha, der Mensch auf Erden, der Kārttikeya ergeben ist, wird langlebig, mit Söhnen und Enkeln, die Welt Skandas erlangen.