Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.42.1
कालधर्मं गते राम सगरे प्रकृतीजनाः ।
राजानं रोचयामासुरंशुमन्तं सुधार्मिकम् ॥ १.४२.१ ॥
Cuando Sagara partió por la ley del tiempo, el pueblo eligió como rey a Aṃśumān, el muy justo.
1.42.2
स राजा सुमहानासीदंशुमान् रघुनन्दन ।
तस्य पुत्रो महानासीद् दिलीप इति विश्रुतः ॥ १.४२.२ ॥
Aquel Aṃśumān fue un rey muy grande, oh deleite de los Raghu. Su hijo, grande y famoso como Dilīpa,
1.42.3
तस्मै राज्यं समादिश्य दिलीपे रघुनन्दन ।
हिमवच्छिखरे रम्ये तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४२.३ ॥
Tras confiarle el reino, oh deleite de los Raghu, Dilīpa practicó una austeridad severísima en una hermosa cumbre del Himālaya.
1.42.4
द्वात्रिंशच्छतसाहस्रं वर्षाणि सुमहायशाः ।
तपोवनगतो राजा स्वर्गं लेभे तपोधनः ॥ १.४२.४ ॥
Habiendo permanecido treinta y dos mil años en el bosque de penitencia, el rey de gran gloria, cuya riqueza era la austeridad, alcanzó el cielo.
1.42.5
दिलीपस्तु महातेजाः श्रुत्वा पैतामहं वधम् ।
दुःखोपहतया बुद्ध्या निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ १.४२.५ ॥
Pero Dilīpa, de gran esplendor, al oír la destrucción de sus antepasados, no logró decidirse, con la mente herida por el dolor.
1.42.6
कथं गङ्गावतरणं कथं तेषां जलक्रिया ।
तारयेयं कथं चैतानिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.४२.६ ॥
"¿Cómo hará descender el Gaṅgā? ¿Cómo se les ofrecerá el rito de agua? ¿Cómo los salvaré?" Así quedó absorto en sus pensamientos.
1.42.7
तस्य चिन्तयतो नित्यं धर्मेण विदितात्मनः ।
पुत्रो भगीरथो नाम जज्ञे परमधार्मिकः ॥ १.४२.७ ॥
Mientras él meditaba constantemente, le nació un hijo llamado Bhagīratha, el más justo, conocedor de sí mismo por el dharma.
1.42.8
दिलीपस्तु महातेजा यज्ञैर्बहुभिरिष्टवान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राजा राज्यमकारयत् ॥ १.४२.८ ॥
Pero Dilīpa, de gran esplendor, honró con muchos sacrificios, y como rey gobernó el reino durante treinta mil años.
1.42.9
अगत्वा निश्चयं राजा तेषामुद्धरणं प्रति ।
व्याधिना नरशार्दूल कालधर्ममुपेयिवान् ॥ १.४२.९ ॥
Sin llegar a una resolución para su liberación, oh tigre entre los hombres, el rey encontró la ley del tiempo a través de la enfermedad.
1.42.10
इन्द्रलोकं गतो राजा स्वार्जितेनैव कर्मणा ।
राज्ये भगीरथं पुत्रमभिषिच्य नरर्षभः ॥ १.४२.१० ॥
El rey, toro entre los hombres, fue al cielo de Indra por la acción que él mismo había ganado, tras consagrar a su hijo Bhagīratha en el reino.
1.42.11
भगीरथस्तु राजर्षिर्धार्मिको रघुनन्दन ।
अनपत्यो महाराजः प्रजाकामः स च प्रजाः ॥ १.४२.११ ॥
Pero Bhagīratha, el sabio real justo, oh delicia de los Raghus, no tenía descendencia; el gran rey deseaba hijos.
1.42.12
मन्त्रिष्वाधाय तद् राज्यं गङ्गावतरणे रतः ।
तपो दीर्घं समातिष्ठद् गोकर्णे रघुनन्दन ॥ १.४२.१२ ॥
Confiando el reino a sus ministros, dedicado al descenso del Gaṅgā, practicó una larga austeridad en Gokarṇa, oh delicia de los Raghus.
1.42.13
ऊर्ध्वबाहुः पञ्चतपा मासाहारो जितेन्द्रियः ।
तस्य वर्षसहस्राणि घोरे तपसि तिष्ठतः ॥ १.४२.१३ ॥
Con los brazos alzados, practicando las cinco fuegos, comiendo solo una vez al mes y habiendo dominado sus sentidos, pasaron miles de años mientras él permanecía en austeridad terrible.
1.42.14
अतीतानि महाबाहो तस्य राज्ञो महात्मनः ।
सुप्रीतो भगवान् ब्रह्मा प्रजानां प्रभुरीश्वरः ॥ १.४२.१४ ॥
¡Oh, de brazos poderosos! Pasaron aquellos años de aquel rey magnánimo; entonces el venerable Brahmā, señor y gobernante de los seres, quedó muy complacido.
1.42.15
ततः सुरगणैः सार्धमुपागम्य पितामहः ।
भगीरथं महात्मानं तप्यमानमथाब्रवीत् ॥ १.४२.१५ ॥
Entonces el abuelo Brahmā, junto con las huestes de los dioses, se acercó y habló al magnánimo Bhagīratha, que practicaba austeridades.
1.42.16
भगीरथ महाराज प्रीतस्तेऽहं जनाधिप ।
तपसा च सुतप्तेन वरं वरय सुव्रत ॥ १.४२.१६ ॥
Oh Bhagīratha, gran rey, señor de los hombres, estoy complacido contigo y con tu austeridad tan bien cumplida; ¡oh tú de votos firmes, elige un don!
1.42.17
तमुवाच महातेजाः सर्वलोकपितामहम् ।
भगीरथो महाबाहुः कृताञ्जलिपुटः स्थितः ॥ १.४२.१७ ॥
Entonces Bhagīratha, de gran esplendor y brazos poderosos, se mantuvo en pie con las palmas unidas en reverencia y habló al abuelo de todos los mundos.
1.42.18
यदि मे भगवान् प्रीतो यद्यस्ति तपसः फलम् ।
सगरस्यात्मजाः सर्वे मत्तः सलिलमाप्नुयुः ॥ १.४२.१८ ॥
Oh venerable, si estás complacido conmigo, y si mi austeridad tiene algún fruto, que todos los hijos de Sagara obtengan agua de mí.
1.42.19
गङ्गायाः सलिलक्लिन्ने भस्मन्येषां महात्मनाम् ।
स्वर्गं गच्छेयुरत्यन्तं सर्वे च प्रपितामहाः ॥ १.४२.१९ ॥
Con las cenizas de estos magnánimos empapadas en el agua del Gaṅgā, todos los bisabuelos irán plenamente al cielo.
1.42.20
देव याचे ह संतत्यै नावसीदेत् कुलं च नः ।
इक्ष्वाकूणां कुले देव एष मेऽस्तु वरः परः ॥ १.४२.२० ॥
Oh señor, pido descendencia para que nuestro linaje no perezca; en la familia de los Ikṣvāku, oh señor, que esta sea mi suprema gracia.
1.42.21
उक्तवाक्यं तु राजानं सर्वलोकपितामहः ।
प्रत्युवाच शुभां वाणीं मधुरां मधुराक्षराम् ॥ १.४२.२१ ॥
Cuando el rey hubo pronunciado estas palabras, el abuelo de todos los mundos le respondió con una voz auspiciosa, dulce y de sílabas dulces.
1.42.22
मनोरथो महानेष भगीरथ महारथ ।
एवं भवतु भद्रं ते इक्ष्वाकुकुलवर्धन ॥ १.४२.२२ ॥
Bhagīratha, este es tu gran deseo. Oh gran auriga, así sea. Que la fortuna te acompañe, ¡oh acrecentador de la línea Ikṣvāku!
1.42.23
इयं हैमवती ज्येष्ठा गङ्गा हिमवतः सुता ।
तां वै धारयितुं राजन् हरस्तत्र नियुज्यताम् ॥ १.४२.२३ ॥
Esta es Gaṅgā, la hija mayor del Himavat. Oh rey, que Hara sea designado allí para sostenerla.
1.42.24
गङ्गायाः पतनं राजन् पृथिवी न सहिष्यते ।
तां वै धारयितुं राजन् नान्यं पश्यामि शूलिनः ॥ १.४२.२४ ॥
Oh rey, la tierra no soportará la caída del Gaṅgā. Oh rey, no veo a nadie más que al portador del tridente que pueda sostenerla.
1.42.25
तमेवमुक्त्वा राजानं गङ्गां चाभाष्य लोककृत् ।
जगाम त्रिदिवं देवैः सर्वैः सह मरुद्गणैः ॥ १.४२.२५ ॥
Tras hablar así al rey y dirigirse también a Gaṅgā, el creador de los mundos partió hacia el cielo de los tres mundos, junto con todos los dioses y las hordas de Marutas.