വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.42.1
कालधर्मं गते राम सगरे प्रकृतीजनाः ।
राजानं रोचयामासुरंशुमन्तं सुधार्मिकम् ॥ १.४२.१ ॥
സഗരൻ കാലധർമ്മം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ പ്രജകൾ അതിധാർമ്മികനായ അംശുമാനെ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
1.42.2
स राजा सुमहानासीदंशुमान् रघुनन्दन ।
तस्य पुत्रो महानासीद् दिलीप इति विश्रुतः ॥ १.४२.२ ॥
രഘുനന്ദനാ, ആ അംശുമാൻ മഹാനായ രാജാവായിരുന്നു. അവന്റെ പുത്രൻ ദിലീപൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ മഹാനായിരുന്നു.
1.42.3
तस्मै राज्यं समादिश्य दिलीपे रघुनन्दन ।
हिमवच्छिखरे रम्ये तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४२.३ ॥
രഘുനന്ദനാ, അവന് രാജ്യം ഏൽപ്പിച്ച്, ദിലീപൻ ഹിമവാന്റെ മനോഹരമായ ശിഖരത്തിൽ അതികഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
1.42.4
द्वात्रिंशच्छतसाहस्रं वर्षाणि सुमहायशाः ।
तपोवनगतो राजा स्वर्गं लेभे तपोधनः ॥ १.४२.४ ॥
മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം വർഷം തപോവനത്തിൽ കഴിഞ്ഞ്, മഹായശസ്വിയായ തപോധനനായ ആ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.
1.42.5
दिलीपस्तु महातेजाः श्रुत्वा पैतामहं वधम् ।
दुःखोपहतया बुद्ध्या निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ १.४२.५ ॥
എന്നാൽ മഹാതേജസ്വിയായ ദിലീപൻ പിതാമഹന്മാരുടെ വധം കേട്ട്, ദുഃഖത്താൽ പീഡിതമായ ബുദ്ധികൊണ്ട് ഒരു നിശ്ചയത്തിലെത്തിയില്ല.
1.42.6
कथं गङ्गावतरणं कथं तेषां जलक्रिया ।
तारयेयं कथं चैतानिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.४२.६ ॥
ഗംഗയുടെ അവതരണം എങ്ങനെ? അവർക്ക് ജലക്രിയ എങ്ങനെ? ഇവരെ ഞാൻ എങ്ങനെ കരയ്ക്കടുപ്പിക്കും? എന്ന ചിന്തയിൽ മുഴുകി.
1.42.7
तस्य चिन्तयतो नित्यं धर्मेण विदितात्मनः ।
पुत्रो भगीरथो नाम जज्ञे परमधार्मिकः ॥ १.४२.७ ॥
എപ്പോഴും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, ധർമ്മത്താൽ ആത്മജ്ഞാനം നേടിയ അവന് പരമധാർമ്മികനായ ഭഗീരഥൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു.
1.42.8
दिलीपस्तु महातेजा यज्ञैर्बहुभिरिष्टवान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राजा राज्यमकारयत् ॥ १.४२.८ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ ദിലീപൻ പല യജ്ഞങ്ങളാൽ യജിച്ചു; രാജാവായി മുപ്പതിനായിരം വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ചു.
1.42.9
अगत्वा निश्चयं राजा तेषामुद्धरणं प्रति ।
व्याधिना नरशार्दूल कालधर्ममुपेयिवान् ॥ १.४२.९ ॥
ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ! രാജാവ് അവരുടെ മോചനത്തെക്കുറിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കാതെ രോഗത്താൽ കാലധർമ്മം (മരണം) പ്രാപിച്ചു.
1.42.10
इन्द्रलोकं गतो राजा स्वार्जितेनैव कर्मणा ।
राज्ये भगीरथं पुत्रमभिषिच्य नरर्षभः ॥ १.४२.१० ॥
നരശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് സ്വയം സമ്പാദിച്ച കർമ്മഫലത്താൽ ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ചു; പുത്രൻ ഭഗീരഥനെ രാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തശേഷം.
1.42.11
भगीरथस्तु राजर्षिर्धार्मिको रघुनन्दन ।
अनपत्यो महाराजः प्रजाकामः स च प्रजाः ॥ १.४२.११ ॥
ഹേ രഘുനന്ദനാ! എന്നാൽ ധാർമ്മികനായ രാജർഷി ഭഗീരഥന് സന്താനമില്ലായിരുന്നു; ആ മഹാരാജാവ് സന്താനം ആഗ്രഹിച്ചു.
1.42.12
मन्त्रिष्वाधाय तद् राज्यं गङ्गावतरणे रतः ।
तपो दीर्घं समातिष्ठद् गोकर्णे रघुनन्दन ॥ १.४२.१२ ॥
രാജ്യം മന്ത്രിമാരെ ഏൽപിച്ച്, ഗംഗാവതരണത്തിൽ മുഴുകി, ഗോകർണ്ണത്തിൽ ദീർഘമായ തപസ്സ് ചെയ്തു. ഹേ രഘുനന്ദനാ!
1.42.13
ऊर्ध्वबाहुः पञ्चतपा मासाहारो जितेन्द्रियः ।
तस्य वर्षसहस्राणि घोरे तपसि तिष्ठतः ॥ १.४२.१३ ॥
കൈകൾ മേലോട്ടുയർത്തി, പഞ്ചാഗ്നിമധ്യത്തിൽ തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച്, മാസത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം ആഹാരം കഴിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച അവൻ ഘോരതപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടപ്പോൾ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
1.42.14
अतीतानि महाबाहो तस्य राज्ञो महात्मनः ।
सुप्रीतो भगवान् ब्रह्मा प्रजानां प्रभुरीश्वरः ॥ १.४२.१४ ॥
മഹാബാഹുവേ, ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന്റെ ആ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി; അപ്പോൾ പ്രജാപതിയും ഈശ്വരനുമായ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി.
1.42.15
ततः सुरगणैः सार्धमुपागम्य पितामहः ।
भगीरथं महात्मानं तप्यमानमथाब्रवीत् ॥ १.४२.१५ ॥
അപ്പോൾ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം പിതാമഹൻ അടുത്തെത്തി, തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന മഹാത്മാവായ ഭഗീരഥനോടു പറഞ്ഞു.
1.42.16
भगीरथ महाराज प्रीतस्तेऽहं जनाधिप ।
तपसा च सुतप्तेन वरं वरय सुव्रत ॥ १.४२.१६ ॥
ഭഗീരഥാ, മഹാരാജാവേ, ജനാധിപാ, നിന്റെ ഈ കഠിനതപസ്സിൽ ഞാൻ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു; സുവ്രതനേ, വരം ചോദിക്കുക.
1.42.17
तमुवाच महातेजाः सर्वलोकपितामहम् ।
भगीरथो महाबाहुः कृताञ्जलिपुटः स्थितः ॥ १.४२.१७ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയും മഹാബാഹുവുമായ ഭഗീരഥൻ കൈകൂപ്പി നിന്നുകൊണ്ട്, സർവലോകപിതാമഹനോടു പറഞ്ഞു.
1.42.18
यदि मे भगवान् प्रीतो यद्यस्ति तपसः फलम् ।
सगरस्यात्मजाः सर्वे मत्तः सलिलमाप्नुयुः ॥ १.४२.१८ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങ് എന്നിൽ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, എന്റെ തപസ്സിന് ഫലമുണ്ടെങ്കിൽ, സഗരപുത്രന്മാരെല്ലാം എന്നിൽനിന്നു ജലം പ്രാപിക്കട്ടെ.
1.42.19
गङ्गायाः सलिलक्लिन्ने भस्मन्येषां महात्मनाम् ।
स्वर्गं गच्छेयुरत्यन्तं सर्वे च प्रपितामहाः ॥ १.४२.१९ ॥
ഗംഗാജലത്തിൽ കുതിർന്ന ഈ മഹാത്മാക്കളുടെ ഭസ്മത്താൽ എല്ലാ പ്രപിതാമഹന്മാരും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തും.
1.42.20
देव याचे ह संतत्यै नावसीदेत् कुलं च नः ।
इक्ष्वाकूणां कुले देव एष मेऽस्तु वरः परः ॥ १.४२.२० ॥
ദേവാ, സന്തതിക്കായി ഞാൻ യാചിക്കുന്നു; നമ്മുടെ കുലവും ഇക്ഷ്വാകുകുലവും നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ദേവാ, ഇതാണ് എനിക്കുള്ള ഉത്തമവരം.
1.42.21
उक्तवाक्यं तु राजानं सर्वलोकपितामहः ।
प्रत्युवाच शुभां वाणीं मधुरां मधुराक्षराम् ॥ १.४२.२१ ॥
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സർവലോകപിതാമഹൻ ആ രാജാവിനോട് ശുഭവും മധുരവും മധുരാക്ഷരങ്ങളുള്ളതുമായ വാക്കുകളിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.42.22
मनोरथो महानेष भगीरथ महारथ ।
एवं भवतु भद्रं ते इक्ष्वाकुकुलवर्धन ॥ १.४२.२२ ॥
ഭഗീരഥാ, ഇതു നിന്റെ മഹത്തായ മോഹമാണ്. മഹാരഥാ, അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ, ഇക്ഷ്വാകുകുലത്തെ വളർത്തുന്നവനേ!
1.42.23
इयं हैमवती ज्येष्ठा गङ्गा हिमवतः सुता ।
तां वै धारयितुं राजन् हरस्तत्र नियुज्यताम् ॥ १.४२.२३ ॥
ഹിമവാന്റെ മൂത്ത പുത്രിയായ ഗംഗയാണിവൾ. രാജാവേ, അവളെ താങ്ങുന്നതിനായി അവിടെ ഹരനെ നിയോഗിക്കട്ടെ.
1.42.24
गङ्गायाः पतनं राजन् पृथिवी न सहिष्यते ।
तां वै धारयितुं राजन् नान्यं पश्यामि शूलिनः ॥ १.४२.२४ ॥
രാജാവേ, ഗംഗയുടെ പതനം ഭൂമി സഹിക്കില്ല. രാജാവേ, അവളെ താങ്ങാൻ ശൂലധാരിയായ (ശിവൻ) അല്ലാതെ മറ്റൊരാളെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
1.42.25
तमेवमुक्त्वा राजानं गङ्गां चाभाष्य लोककृत् ।
जगाम त्रिदिवं देवैः सर्वैः सह मरुद्गणैः ॥ १.४२.२५ ॥
ആ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഗംഗയോടും സംസാരിച്ച ശേഷം, ലോകസ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് എല്ലാ ദേവന്മാരോടും മരുദ്ഗണങ്ങളോടും കൂടി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.