வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.42.1
कालधर्मं गते राम सगरे प्रकृतीजनाः ।
राजानं रोचयामासुरंशुमन्तं सुधार्मिकम् ॥ १.४२.१ ॥
சகரர் காலதர்மம் அடைந்த பின், மக்கள் மிகுந்த தர்மவானான அம்சுமானை அரசனாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
1.42.2
स राजा सुमहानासीदंशुमान् रघुनन्दन ।
तस्य पुत्रो महानासीद् दिलीप इति विश्रुतः ॥ १.४२.२ ॥
ரகுநந்தனா, அந்த அம்சுமான் மிகப் பெரிய அரசன். அவனுடைய மகன் திலீபன் என்று புகழ்பெற்ற மகானாக இருந்தான்.
1.42.3
तस्मै राज्यं समादिश्य दिलीपे रघुनन्दन ।
हिमवच्छिखरे रम्ये तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४२.३ ॥
அவனுக்கு ராஜ்யத்தை ஒப்படைத்துவிட்டு, ரகுநந்தனா, திலீபன் இமயமலையின் அழகிய சிகரத்தில் கடுமையான தவம் செய்தான்.
1.42.4
द्वात्रिंशच्छतसाहस्रं वर्षाणि सुमहायशाः ।
तपोवनगतो राजा स्वर्गं लेभे तपोधनः ॥ १.४२.४ ॥
முப்பத்திரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் தவவனத்தில் தங்கி, மிகப் புகழ்பெற்ற தவச்செல்வனான அந்த அரசன் சொர்க்கத்தை அடைந்தான்.
1.42.5
दिलीपस्तु महातेजाः श्रुत्वा पैतामहं वधम् ।
दुःखोपहतया बुद्ध्या निश्चयं नाध्यगच्छत ॥ १.४२.५ ॥
ஆனால் மகாதேஜஸ்வியான திலீபன், தன் முன்னோர்களின் அழிவைக் கேட்டு, துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்ட மனதால் ஒரு முடிவுக்கு வர முடியவில்லை.
1.42.6
कथं गङ्गावतरणं कथं तेषां जलक्रिया ।
तारयेयं कथं चैतानिति चिन्तापरोऽभवत् ॥ १.४२.६ ॥
கங்கையை எப்படி இறங்கச் செய்வது? அவர்களுக்கு நீர்க்கடன் எப்படிச் செய்வது? இவர்களை எவ்வாறு கரையேற்றுவது? என்ற கவலையில் ஆழ்ந்தான்.
1.42.7
तस्य चिन्तयतो नित्यं धर्मेण विदितात्मनः ।
पुत्रो भगीरथो नाम जज्ञे परमधार्मिकः ॥ १.४२.७ ॥
எப்போதும் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்த, தர்மத்தால் தன்னை அறிந்த அவனுக்கு, மிகுந்த தர்மசீலனான பகீரதன் என்ற மகன் பிறந்தான்.
1.42.8
दिलीपस्तु महातेजा यज्ञैर्बहुभिरिष्टवान् ।
त्रिंशद्वर्षसहस्राणि राजा राज्यमकारयत् ॥ १.४२.८ ॥
மிகுந்த ஒளியுடைய திலீபன் பல யாகங்களால் வழிபட்டான்; அரசனாக முப்பதினாயிரம் ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தான்.
1.42.9
अगत्वा निश्चयं राजा तेषामुद्धरणं प्रति ।
व्याधिना नरशार्दूल कालधर्ममुपेयिवान् ॥ १.४२.९ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே! அரசன் அவர்களை மீட்பதற்கான முடிவை எட்டாமல், நோயால் காலதர்மத்தை (மரணத்தை) அடைந்தான்.
1.42.10
इन्द्रलोकं गतो राजा स्वार्जितेनैव कर्मणा ।
राज्ये भगीरथं पुत्रमभिषिच्य नरर्षभः ॥ १.४२.१० ॥
மனிதர்களில் சிறந்த அரசன் தன் சொந்த நற்செயலால் இந்திரலோகம் சென்றான்; மகன் பகீரதனை அரசில் முடிசூட்டிவிட்டு.
1.42.11
भगीरथस्तु राजर्षिर्धार्मिको रघुनन्दन ।
अनपत्यो महाराजः प्रजाकामः स च प्रजाः ॥ १.४२.११ ॥
ரகுநந்தனா! ஆனால் தர்மசீலனான ராஜரிஷி பகீரதனுக்கு மக்கள் இல்லை; அந்த மகாராஜன் சந்ததியை விரும்பினான்.
1.42.12
मन्त्रिष्वाधाय तद् राज्यं गङ्गावतरणे रतः ।
तपो दीर्घं समातिष्ठद् गोकर्णे रघुनन्दन ॥ १.४२.१२ ॥
அரசை அமைச்சர்களிடம் ஒப்படைத்து, கங்கையின் இறங்கலில் ஈடுபட்டு, கோகர்ணத்தில் நீண்ட தவம் செய்தான். ரகுநந்தனா!
1.42.13
ऊर्ध्वबाहुः पञ्चतपा मासाहारो जितेन्द्रियः ।
तस्य वर्षसहस्राणि घोरे तपसि तिष्ठतः ॥ १.४२.१३ ॥
கைகளை மேல் உயர்த்தி, ஐந்து நெருப்புகளின் நடுவில் தவம் செய்து, மாதத்திற்கு ஒருமுறை மட்டும் உணவு உண்டு, புலன்களை வென்றவனாக அவன் கடுமையான தவத்தில் நிலைத்திருந்தான்; அவ்வாறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழிந்தன.
1.42.14
अतीतानि महाबाहो तस्य राज्ञो महात्मनः ।
सुप्रीतो भगवान् ब्रह्मा प्रजानां प्रभुरीश्वरः ॥ १.४२.१४ ॥
மகாபாகுவே, அந்த மகாத்மா அரசனின் அத்தனை ஆண்டுகளும் கழிந்தன; அப்போது உயிர்களின் தலைவரும் ஆட்சியாளருமான பகவான் பிரம்மா மிகவும் மகிழ்ந்தார்.
1.42.15
ततः सुरगणैः सार्धमुपागम्य पितामहः ।
भगीरथं महात्मानं तप्यमानमथाब्रवीत् ॥ १.४२.१५ ॥
பின்னர், தேவர் கூட்டத்துடன் பிதாமகர் அங்கு வந்து, தவம் செய்துகொண்டிருந்த மகாத்மா பகீரதனிடம் பேசினார்.
1.42.16
भगीरथ महाराज प्रीतस्तेऽहं जनाधिप ।
तपसा च सुतप्तेन वरं वरय सुव्रत ॥ १.४२.१६ ॥
பகீரதா, மகாராஜனே, மக்களின் அதிபதியே, உன் இந்த கடுந்தவத்தால் நான் மகிழ்ந்தேன்; ஓ உறுதிவ்ரதனே, ஒரு வரம் கேள்.
1.42.17
तमुवाच महातेजाः सर्वलोकपितामहम् ।
भगीरथो महाबाहुः कृताञ्जलिपुटः स्थितः ॥ १.४२.१७ ॥
அப்போது மகாதேஜஸ்வியான, மகாபாகுவான பகீரதன் கைகூப்பி நின்று, அனைத்து உலகங்களின் பிதாமகரிடம் பேசினான்.
1.42.18
यदि मे भगवान् प्रीतो यद्यस्ति तपसः फलम् ।
सगरस्यात्मजाः सर्वे मत्तः सलिलमाप्नुयुः ॥ १.४२.१८ ॥
பகவானே, நீர் என்மீது மகிழ்ந்திருந்தால், என் தவத்திற்கு ஏதேனும் பலன் இருந்தால், சகரனின் புதல்வர்கள் அனைவரும் என்னிடமிருந்து நீரைப் பெறட்டும்.
1.42.19
गङ्गायाः सलिलक्लिन्ने भस्मन्येषां महात्मनाम् ।
स्वर्गं गच्छेयुरत्यन्तं सर्वे च प्रपितामहाः ॥ १.४२.१९ ॥
கங்கையின் நீரில் நனைந்த இம்மகாத்மாக்களின் சாம்பலால் அனைத்துப் பிரபிதாமகர்களும் மிகவும் சொர்க்கத்தை அடைவார்கள்.
1.42.20
देव याचे ह संतत्यै नावसीदेत् कुलं च नः ।
इक्ष्वाकूणां कुले देव एष मेऽस्तु वरः परः ॥ १.४२.२० ॥
தேவரே, சந்ததிக்காக நான் வேண்டுகிறேன்; நம் குலமும் இக்ஷ்வாகுக் குலமும் அழியாதிருக்கட்டும். தேவரே, இதுவே எனக்கு மேலான வரம்.
1.42.21
उक्तवाक्यं तु राजानं सर्वलोकपितामहः ।
प्रत्युवाच शुभां वाणीं मधुरां मधुराक्षराम् ॥ १.४२.२१ ॥
அரசன் இவ்வாறு கூறியபோது, உலகனைத்திற்கும் பிதாமகரான பிரம்மா அந்த அரசனுக்கு மங்களகரமான, இனிய சொற்களையுடைய குரலில் மறுமொழி கூறினார்.
1.42.22
मनोरथो महानेष भगीरथ महारथ ।
एवं भवतु भद्रं ते इक्ष्वाकुकुलवर्धन ॥ १.४२.२२ ॥
பகீரதா, இது உன் மகத்தான விருப்பம். மகாரதனே, அவ்வாறே ஆகட்டும். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், இக்ஷ்வாகுக் குலத்தை வளர்ப்பவனே!
1.42.23
इयं हैमवती ज्येष्ठा गङ्गा हिमवतः सुता ।
तां वै धारयितुं राजन् हरस्तत्र नियुज्यताम् ॥ १.४२.२३ ॥
இவள் இமவானின் மூத்த மகளான கங்கை. அரசனே, இவளைத் தாங்குவதற்கு அங்கே ஹரனை நியமிக்கவும்.
1.42.24
गङ्गायाः पतनं राजन् पृथिवी न सहिष्यते ।
तां वै धारयितुं राजन् नान्यं पश्यामि शूलिनः ॥ १.४२.२४ ॥
அரசனே, கங்கையின் வீழ்ச்சியை பூமி தாங்காது. அரசனே, அவளைத் தாங்கக்கூடிய சூலதாரியைத் தவிர வேறொருவரை நான் காணவில்லை.
1.42.25
तमेवमुक्त्वा राजानं गङ्गां चाभाष्य लोककृत् ।
जगाम त्रिदिवं देवैः सर्वैः सह मरुद्गणैः ॥ १.४२.२५ ॥
அந்த அரசனிடம் இவ்வாறு கூறி, கங்கையிடமும் பேசிய பின், உலகைப் படைத்த பிரம்மா அனைத்து தேவர்களுடனும் மருத்கணங்களுடனும் சேர்ந்து திவிக்குச் சென்றார்.