ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
हतेषु तेषु पुत्रेषु दितिः परमदुःखिता।
मारीचं कश्यपं नाम भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ १.४६.१ ॥
ಆ ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾದಾಗ ದಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ, ತನ್ನ ಪತಿ ಮಾರೀಚ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.46.2
हतपुत्रास्मि भगवंस्तव पुत्रौर्महाबलैः।
शक्रहन्तारमिच्छामि पुत्रं दीर्घतपोर्जितम् ॥ १.४६.२ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಪುತ್ರರಿಂದ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಗನನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
1.46.3
साहं तपश्चरिष्यामि गर्भं मे दातुमर्हसि।
ईश्वरं शक्रहन्तारं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.४६.३ ॥
ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವೆನು; ನನಗೆ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲ ಮಗನಿಗಾಗಿ ನೀವು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
1.46.4
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा।
प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुःखिताम् ॥ १.४६.४ ॥
ಅವಳ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮಾರೀಚ ಕಶ್ಯಪನು ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ದಿತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
1.46.5
एवं भवतु भद्रं ते शुचिर्भव तपोधने।
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे ॥ १.४६.५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ತಪೋಧನೆ, ಶುಚಿಯಾಗಿರು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಗನನ್ನು ನೀನು ಹೆರುವೆ.
1.46.6
पूर्णे वर्षसहस्रे तु शुचिर्यदि भविष्यसि।
पुत्रं त्रैलोक्यहन्तारं मत्तस्त्वं जनयिष्यसि ॥ १.४६.६ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ನೀನು ಶುಚಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ನನ್ನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಗನನ್ನು ನೀನು ಹೆರುವೆ.
1.46.7
एवमुक्त्वा महातेजाः पाणिना सम्ममार्ज ताम्।
तामालभ्य ततः स्वस्ति इत्युक्त्वा तपसे ययौ ॥ १.४६.७ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೈಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸವರಿದನು; ನಂತರ 'ಸ್ವಸ್ತಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
1.46.8
गते तस्मिन् नरश्रेष्ठ दितिः परमहर्षिता।
कुशप्लवं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४६.८ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಹೋದ ನಂತರ ದಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡು, ಕುಶಪ್ಲವವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅತಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು.
1.46.9
तपस्तस्यां हि कुर्वत्यां परिचर्यां चकार ह।
सहस्राक्षो नरश्रेष्ठ परया गुणसम्पदा ॥ १.४६.९ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು (ಇಂದ್ರನು) ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು.
1.46.10
अग्निं कुशान् काष्ठमपः फलं मूलं तथैव च।
न्यवेदयत् सहस्राक्षो यच्चान्यदपि कांक्षितम् ॥ १.४६.१० ॥
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಅಗ್ನಿ, ಕುಶ, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ನೀರು, ಹಣ್ಣು, ಗೆಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ಅವಳು ಬಯಸಿದ ಇನ್ನಿತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
1.46.11
गात्रसंवाहनैश्चैव श्रमापनयनैस्तथा।
शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह ॥ १.४६.११ ॥
ಶಕ್ರನು ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸವರಿ, ಆಯಾಸವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ದಿತಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದನು.
1.46.12
पूर्णे वर्षसहस्रे सा दशोने रघुनन्दन।
दितिः परमसंहृष्टा सहस्राक्षमथाब्रवीत् ॥ १.४६.१२ ॥
ರಘುನಂದನನೇ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಕಡಿಮೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ದಿತಿ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.46.13
तपश्चरन्त्या वर्षाणि दश वीर्यवतां वर।
अवशिष्टानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः ॥ १.४६.१३ ॥
ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸು ಉಳಿದಿರುವಾಗ ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಆಗ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ನೋಡುವೆ.
1.46.14
यमहं त्वत्कृते पुत्र तमाधास्ये जयोत्सुकम्।
त्रैलोक्यविजयं पुत्र सह भोक्ष्यसि विज्वर ॥ १.४६.१४ ॥
ಮಗನೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವನನ್ನು ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆನು; ಮಗನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಜಯದೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆ.
1.46.15
याचितेन सुरश्रेष्ठ पित्रा तव महात्मना।
वरो वर्षसहस्रान्ते मम दत्तः सुतं प्रति ॥ १.४६.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಮಹಾತ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಗನ ಕುರಿತು ನನಗೆ ವರ ನೀಡಿದ್ದರು.
1.46.16
इत्युक्त्वा च दितिस्तत्र प्राप्ते मध्यं दिनेश्वरे।
निद्रयापहृता देवी पादौ कृत्वाथ शीर्षतः ॥ १.४६.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸೂರ್ಯನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ದೇವಿ ದಿತಿ ನಿದ್ರೆಗೆ ವಶಳಾಗಿ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಿದಳು.
1.46.17
दृष्ट्वा तामशुचिं शक्रः पादयोः कृतमूर्धजाम्।
शिरःस्थाने कृतौ पादौ जहास च मुमोद च ॥ १.४६.१७ ॥
ಅಶುಚಿಯಾಗಿ, ಕೂದಲು ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಡಿ, ಪಾದಗಳು ತಲೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಇಂದ್ರ ನಕ್ಕು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
1.46.18
तस्याः शरीरविवरं प्रविवेश पुरंदरः।
गर्भं च सप्तधा राम चिच्छेद परमात्मवान् ॥ १.४६.१८ ॥
ರಾಮ, ಪುರಂದರ ಇಂದ್ರನು ಅವಳ ದೇಹದ ರಂಧ್ರದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪರಮಾತ್ಮ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಗರ್ಭವನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.46.19
भिद्यमानस्ततो गर्भो वज्रेण शतपर्वणा।
रुरोद सुस्वरं राम ततो दितिरबुध्यत ॥ १.४६.१९ ॥
ಓ ರಾಮ, ಶತಪರ್ವ ವಜ್ರದಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಗರ್ಭ ಆಗ ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿತು; ಆಗ ದಿತಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತಳು.
1.46.20
मा रुदो मा रुदश्चेति गर्भं शक्रोऽभ्यभाषत।
बिभेद च महातेजा रुदन्तमपि वासवः ॥ १.४६.२० ॥
'ಅಳಬೇಡ, ಅಳಬೇಡ' ಎಂದು ಶಕ್ರನು ಗರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದನು; ಆದರೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಾಸವನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಗರ್ಭವನ್ನೂ ಸೀಳಿದನು.
1.46.21
न हन्तव्यं न हन्तव्यमित्येव दितिरब्रवीत्।
निष्पपात ततः शक्रो मातुर्वचनगौरवात् ॥ १.४६.२१ ॥
'ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಕೊಲ್ಲಬಾರದು' ಎಂದೇ ದಿತಿ ಹೇಳಿದಳು; ತಾಯಿಯ ಮಾತಿನ ಗೌರವದಿಂದ ಆಗ ಶಕ್ರನು ಹೊರಬಂದನು.
1.46.22
प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रोऽभ्यभाषत।
अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोः कृतमूर्धजा ॥ १.४६.२२ ॥
ವಜ್ರ ಹಿಡಿದ ಶಕ್ರನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ದಿತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವಿ, ನೀನು ಅಶುಚಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೀಯೆ, ಪಾದಗಳತ್ತ ಕೂದಲನ್ನು ಹರಡಿಕೊಂಡು.'
1.46.23
तदन्तरमहं लब्ध्वा शक्रहन्तारमाहवे।
अभिन्दं सप्तधा देवि तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.४६.२३ ॥
'ದೇವಿ, ಆ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲವನನ್ನು ನಾನು ಏಳು ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಸೀಳಿದೆ; ಅದನ್ನು ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.'