വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
हतेषु तेषु पुत्रेषु दितिः परमदुःखिता।
मारीचं कश्यपं नाम भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ १.४६.१ ॥
ആ പുത്രന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ദിതി അത്യന്തം ദുഃഖിതയായി, തന്റെ ഭർത്താവായ മാരീചകശ്യപനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.46.2
हतपुत्रास्मि भगवंस्तव पुत्रौर्महाबलैः।
शक्रहन्तारमिच्छामि पुत्रं दीर्घतपोर्जितम् ॥ १.४६.२ ॥
ഹേ ഭഗവാനേ, അങ്ങയുടെ മഹാബലശാലികളായ പുത്രന്മാരാൽ ഞാൻ പുത്രന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവളായി. ദീർഘതപസ്സിനാൽ നേടേണ്ട, ഇന്ദ്രനെ വധിക്കുന്ന ഒരു പുത്രനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.46.3
साहं तपश्चरिष्यामि गर्भं मे दातुमर्हसि।
ईश्वरं शक्रहन्तारं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.४६.३ ॥
ഞാൻ തപസ്സ് ചെയ്യും; എനിക്ക് ഗർഭം നൽകണം. ഇന്ദ്രനെ വധിക്കാൻ കഴിവുള്ള പുത്രനു വേണ്ടി നിങ്ങൾ അനുവാദം നൽകണം.
1.46.4
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा।
प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुःखिताम् ॥ १.४६.४ ॥
അവളുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, മഹാതേജസ്വിയായ മാരീചകശ്യപൻ അപ്പോൾ അത്യന്തം ദുഃഖിതയായ ദിതിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.46.5
एवं भवतु भद्रं ते शुचिर्भव तपोधने।
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे ॥ १.४६.५ ॥
അങ്ങനെയാകട്ടെ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. തപോധനേ, ശുദ്ധയായിരിക്കുക; യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ വധിക്കുന്ന പുത്രനെ നീ പ്രസവിക്കും.
1.46.6
पूर्णे वर्षसहस्रे तु शुचिर्यदि भविष्यसि।
पुत्रं त्रैलोक्यहन्तारं मत्तस्त्वं जनयिष्यसि ॥ १.४६.६ ॥
ആയിരം വർഷം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ നീ ശുദ്ധയായിരുന്നാൽ, എന്നിൽനിന്ന് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും സംഹരിക്കുന്ന പുത്രനെ നീ പ്രസവിക്കും.
1.46.7
एवमुक्त्वा महातेजाः पाणिना सम्ममार्ज ताम्।
तामालभ्य ततः स्वस्ति इत्युक्त्वा तपसे ययौ ॥ १.४६.७ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കൈകൊണ്ട് അവളെ തലോടി; പിന്നെ 'സ്വസ്തി' എന്ന് പറഞ്ഞ് തപസ്സിനായി പോയി.
1.46.8
गते तस्मिन् नरश्रेष्ठ दितिः परमहर्षिता।
कुशप्लवं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४६.८ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, അദ്ദേഹം പോയ ശേഷം ദിതി അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച് കുശപ്ലവത്തിലെത്തി അതിദാരുണമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
1.46.9
तपस्तस्यां हि कुर्वत्यां परिचर्यां चकार ह।
सहस्राक्षो नरश्रेष्ठ परया गुणसम्पदा ॥ १.४६.९ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ, അവൾ തപസ്സ് ചെയ്യുമ്പോൾ സഹസ്രാക്ഷനായ ഇന്ദ്രൻ ഉത്തമഗുണസമ്പത്തോടെ അവളെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
1.46.10
अग्निं कुशान् काष्ठमपः फलं मूलं तथैव च।
न्यवेदयत् सहस्राक्षो यच्चान्यदपि कांक्षितम् ॥ १.४६.१० ॥
സഹസ്രാക്ഷൻ അഗ്നി, കുശം, വിറക്, വെള്ളം, പഴം, കിഴങ്ങ്, അവൾ ആഗ്രഹിച്ച മറ്റെന്തും അവൾക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
1.46.11
गात्रसंवाहनैश्चैव श्रमापनयनैस्तथा।
शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह ॥ १.४६.११ ॥
ശക്രൻ എല്ലാ കാലങ്ങളിലും അവളുടെ അവയവങ്ങൾ തടവിയും ക്ഷീണം മാറ്റിയും ദിതിയെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
1.46.12
पूर्णे वर्षसहस्रे सा दशोने रघुनन्दन।
दितिः परमसंहृष्टा सहस्राक्षमथाब्रवीत् ॥ १.४६.१२ ॥
രഘുനന്ദനാ, ആയിരം വർഷം പത്ത് കുറവായി പൂർത്തിയായപ്പോൾ ദിതി അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച് സഹസ്രാക്ഷനോട് പറഞ്ഞു.
1.46.13
तपश्चरन्त्या वर्षाणि दश वीर्यवतां वर।
अवशिष्टानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः ॥ १.४६.१३ ॥
വീര്യവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, പത്തുവർഷത്തെ തപസ്സിൽ ശേഷിക്കുന്നത് നിനക്ക് ശുഭമാകട്ടെ; അപ്പോൾ നിന്റെ സഹോദരനെ കാണും.
1.46.14
यमहं त्वत्कृते पुत्र तमाधास्ये जयोत्सुकम्।
त्रैलोक्यविजयं पुत्र सह भोक्ष्यसि विज्वर ॥ १.४६.१४ ॥
മകനേ, നിനക്കുവേണ്ടി വിജയോത്സുകനായ അവനെ ഞാൻ സ്ഥാപിക്കും; മകനേ, ത്രിലോകവിജയത്തോടെ നീ ആധിയില്ലാതെ അത് അനുഭവിക്കും.
1.46.15
याचितेन सुरश्रेष्ठ पित्रा तव महात्मना।
वरो वर्षसहस्रान्ते मम दत्तः सुतं प्रति ॥ १.४६.१५ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ മഹാത്മാവായ പിതാവ് എന്റെ യാചനപ്രകാരം ആയിരം വർഷത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പുത്രനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വരം നൽകി.
1.46.16
इत्युक्त्वा च दितिस्तत्र प्राप्ते मध्यं दिनेश्वरे।
निद्रयापहृता देवी पादौ कृत्वाथ शीर्षतः ॥ १.४६.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സൂര്യൻ മധ്യാകാശത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ ദേവിയായ ദിതി ഉറക്കത്താൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട് കാലുകൾ തലയ്ക്കു നേരെ വെച്ച് കിടന്നു.
1.46.17
दृष्ट्वा तामशुचिं शक्रः पादयोः कृतमूर्धजाम्।
शिरःस्थाने कृतौ पादौ जहास च मुमोद च ॥ १.४६.१७ ॥
അശുദ്ധയായി, മുടി കാലുകളിൽ പരന്ന്, കാലുകൾ തലയുടെ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഇന്ദ്രൻ ചിരിച്ചു സന്തോഷിച്ചു.
1.46.18
तस्याः शरीरविवरं प्रविवेश पुरंदरः।
गर्भं च सप्तधा राम चिच्छेद परमात्मवान् ॥ १.४६.१८ ॥
രാമാ, പുരന്ദരനായ ഇന്ദ്രൻ അവളുടെ ശരീരദ്വാരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ആത്മബലമുള്ളവൻ ഗർഭത്തെ ഏഴായി മുറിച്ചു.
1.46.19
भिद्यमानस्ततो गर्भो वज्रेण शतपर्वणा।
रुरोद सुस्वरं राम ततो दितिरबुध्यत ॥ १.४६.१९ ॥
രാമാ, നൂറു സന്ധികളുള്ള വജ്രായുധത്താൽ പിളർക്കപ്പെട്ട ഗർഭം അപ്പോൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു; അപ്പോൾ ദിതി ഉണർന്നു.
1.46.20
मा रुदो मा रुदश्चेति गर्भं शक्रोऽभ्यभाषत।
बिभेद च महातेजा रुदन्तमपि वासवः ॥ १.४६.२० ॥
'കരയരുത്, കരയരുത്' എന്നു ശക്രൻ ഗർഭത്തോടു പറഞ്ഞു; എന്നിട്ടും മഹാതേജസ്വിയായ വാസവൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ഗർഭത്തെയും പിളർന്നു.
1.46.21
न हन्तव्यं न हन्तव्यमित्येव दितिरब्रवीत्।
निष्पपात ततः शक्रो मातुर्वचनगौरवात् ॥ १.४६.२१ ॥
'കൊല്ലരുത്, കൊല്ലരുത്' എന്നു ദിതി പറഞ്ഞു; അമ്മയുടെ വാക്കിന്റെ ഗൗരവത്താൽ അപ്പോൾ ശക്രൻ പുറത്തുവന്നു.
1.46.22
प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रोऽभ्यभाषत।
अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोः कृतमूर्धजा ॥ १.४६.२२ ॥
വജ്രം ധരിച്ച ശക്രൻ കൈകൂപ്പി ദിതിയോടു പറഞ്ഞു: 'ദേവീ, നീ അശുദ്ധയായി ഉറങ്ങുന്നു, പാദങ്ങൾക്കരികെ മുടി വിരിച്ചുകൊണ്ട്.'
1.46.23
तदन्तरमहं लब्ध्वा शक्रहन्तारमाहवे।
अभिन्दं सप्तधा देवि तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.४६.२३ ॥
'ദേവീ, ആ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ ശക്രനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നവനെ ഞാൻ ഏഴായി പിളർന്നു; അത് നീ എനിക്കു പൊറുക്കണം.'