வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
हतेषु तेषु पुत्रेषु दितिः परमदुःखिता।
मारीचं कश्यपं नाम भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ १.४६.१ ॥
அந்தப் புதல்வர்கள் கொல்லப்பட்டபோது திதி மிகவும் துயருற்று, தன் கணவரான மாரீச கஷ்யபரிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
1.46.2
हतपुत्रास्मि भगवंस्तव पुत्रौर्महाबलैः।
शक्रहन्तारमिच्छामि पुत्रं दीर्घतपोर्जितम् ॥ १.४६.२ ॥
ஓ பகவானே, உங்கள் வலிமை மிக்க புதல்வர்களால் நான் புதல்வர்களை இழந்தவளானேன். நீண்ட தவத்தால் பெறப்பட்ட, இந்திரனைக் கொல்லும் புதல்வனை விரும்புகிறேன்.
1.46.3
साहं तपश्चरिष्यामि गर्भं मे दातुमर्हसि।
ईश्वरं शक्रहन्तारं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.४६.३ ॥
நான் தவம் செய்வேன்; எனக்குக் கருவைத் தர வேண்டும். இந்திரனைக் கொல்லவல்ல புதல்வனுக்காக நீங்கள் எனக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும்.
1.46.4
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा।
प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुःखिताम् ॥ १.४६.४ ॥
அவளுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, மகா தேஜஸ்வியான மாரீச கஷ்யபர் அப்போது மிகவும் துயருற்ற திதிக்குப் பதில் கூறினார்.
1.46.5
एवं भवतु भद्रं ते शुचिर्भव तपोधने।
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे ॥ १.४६.५ ॥
அவ்வாறே ஆகட்டும், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். தவச் செல்வமே, தூய்மையாக இரு; போரில் இந்திரனைக் கொல்லும் புதல்வனை நீ பெறுவாய்.
1.46.6
पूर्णे वर्षसहस्रे तु शुचिर्यदि भविष्यसि।
पुत्रं त्रैलोक्यहन्तारं मत्तस्त्वं जनयिष्यसि ॥ १.४६.६ ॥
ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததும் நீ தூய்மையாக இருந்தால், என்னிடமிருந்து மூவுலகையும் அழிக்கவல்ல புதல்வனை நீ பெறுவாய்.
1.46.7
एवमुक्त्वा महातेजाः पाणिना सम्ममार्ज ताम्।
तामालभ्य ततः स्वस्ति इत्युक्त्वा तपसे ययौ ॥ १.४६.७ ॥
மகாதேஜஸ்வியான அவர் இவ்வாறு கூறி, கையால் அவளை வருடினார்; பின்னர் 'ஸ்வஸ்தி' என்று சொல்லி தவத்திற்குச் சென்றார்.
1.46.8
गते तस्मिन् नरश्रेष्ठ दितिः परमहर्षिता।
कुशप्लवं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४६.८ ॥
நரசிரேஷ்டா, அவர் சென்றபின் திதி பெரிதும் மகிழ்ந்து, குச புல் நிறைந்த கரையை அடைந்து மிகக் கடுமையான தவம் செய்தாள்.
1.46.9
तपस्तस्यां हि कुर्वत्यां परिचर्यां चकार ह।
सहस्राक्षो नरश्रेष्ठ परया गुणसम्पदा ॥ १.४६.९ ॥
நரசிரேஷ்டா, அவள் தவம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, ஆயிரம் கண்களுடைய இந்திரன் மிகச்சிறந்த நற்குணச் செல்வத்துடன் அவளுக்குப் பணிவிடை செய்தான்.
1.46.10
अग्निं कुशान् काष्ठमपः फलं मूलं तथैव च।
न्यवेदयत् सहस्राक्षो यच्चान्यदपि कांक्षितम् ॥ १.४६.१० ॥
ஆயிரம் கண்களுடைய இந்திரன், அக்னி, குசப்புல், விறகு, நீர், பழம், கிழங்கு, இன்னும் அவள் விரும்பிய எதுவாயினும் அவளுக்கு அளித்தான்.
1.46.11
गात्रसंवाहनैश्चैव श्रमापनयनैस्तथा।
शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह ॥ १.४६.११ ॥
சக்ரன் எல்லாக் காலங்களிலும் அவளது உடல்களை வருடியும், களைப்பைப் போக்கியும் திதிக்குப் பணிவிடை செய்தான்.
1.46.12
पूर्णे वर्षसहस्रे सा दशोने रघुनन्दन।
दितिः परमसंहृष्टा सहस्राक्षमथाब्रवीत् ॥ १.४६.१२ ॥
ரகுநந்தனா, ஆயிரம் ஆண்டுகள் பத்து குறைவாக நிறைந்தபோது, திதி மிகவும் மகிழ்ச்சியுற்று ஆயிரம் கண்களுடைய இந்திரனிடம் பேசினாள்.
1.46.13
तपश्चरन्त्या वर्षाणि दश वीर्यवतां वर।
अवशिष्टानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः ॥ १.४६.१३ ॥
வலிமையுடையோரில் சிறந்தவனே, பத்து ஆண்டுகள் தவம் செய்த பின் எஞ்சியவை உனக்கு நலமாகட்டும்; அதன்பின் உன் சகோதரனைக் காண்பாய்.
1.46.14
यमहं त्वत्कृते पुत्र तमाधास्ये जयोत्सुकम्।
त्रैलोक्यविजयं पुत्र सह भोक्ष्यसि विज्वर ॥ १.४६.१४ ॥
மகனே, உனக்காக நான் வெற்றியை விரும்பும் அவனை நிலைநிறுத்துவேன்; மகனே, மூன்று உலகங்களின் வெற்றியோடு கவலையின்றி நீ அதை அனுபவிப்பாய்.
1.46.15
याचितेन सुरश्रेष्ठ पित्रा तव महात्मना।
वरो वर्षसहस्रान्ते मम दत्तः सुतं प्रति ॥ १.४६.१५ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவனே, உன் மகாத்மா தந்தை என் வேண்டுதலின்படி, ஆயிரம் ஆண்டுகளின் முடிவில் மகனைப் பற்றி எனக்கு வரம் அளித்தார்.
1.46.16
इत्युक्त्वा च दितिस्तत्र प्राप्ते मध्यं दिनेश्वरे।
निद्रयापहृता देवी पादौ कृत्वाथ शीर्षतः ॥ १.४६.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, சூரியன் நடுவானை அடைந்தபோது, தேவியாகிய திதி உறக்கத்தால் வசப்பட்டு, கால்களைத் தலைப்பக்கம் வைத்துப் படுத்தாள்.
1.46.17
दृष्ट्वा तामशुचिं शक्रः पादयोः कृतमूर्धजाम्।
शिरःस्थाने कृतौ पादौ जहास च मुमोद च ॥ १.४६.१७ ॥
அசுத்த நிலையில், தலைமுடி கால்களில் கிடப்பதையும், கால்கள் தலைக்கு இடத்தில் வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் கண்ட இந்திரன் சிரித்து மகிழ்ந்தான்.
1.46.18
तस्याः शरीरविवरं प्रविवेश पुरंदरः।
गर्भं च सप्तधा राम चिच्छेद परमात्मवान् ॥ १.४६.१८ ॥
ராமா, புரந்தரனாகிய இந்திரன் அவளுடைய உடலின் துளையில் நுழைந்து, ஆத்மசக்தி மிக்கவன் கருவை ஏழு பகுதிகளாக வெட்டினான்.
1.46.19
भिद्यमानस्ततो गर्भो वज्रेण शतपर्वणा।
रुरोद सुस्वरं राम ततो दितिरबुध्यत ॥ १.४६.१९ ॥
ராமா, நூறு முனைகளைக் கொண்ட வஜ்ராயுதத்தால் பிளக்கப்பட்ட கருவு அப்போது உரக்க அழுதது; அப்போது திதி விழித்துக்கொண்டாள்.
1.46.20
मा रुदो मा रुदश्चेति गर्भं शक्रोऽभ्यभाषत।
बिभेद च महातेजा रुदन्तमपि वासवः ॥ १.४६.२० ॥
'அழாதே, அழாதே' என்று இந்திரன் கருவிடம் கூறினான்; ஆயினும் மகாதேஜஸ்வியான வாசவன் அழுதுகொண்டிருந்த கருவையும் பிளந்தான்.
1.46.21
न हन्तव्यं न हन्तव्यमित्येव दितिरब्रवीत्।
निष्पपात ततः शक्रो मातुर्वचनगौरवात् ॥ १.४६.२१ ॥
'கொல்லக்கூடாது, கொல்லக்கூடாது' என்றே திதி சொன்னாள்; தாயின் சொல்லின் மேன்மையால் பின்னர் இந்திரன் வெளியே வந்தான்.
1.46.22
प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रोऽभ्यभाषत।
अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोः कृतमूर्धजा ॥ १.४६.२२ ॥
வஜ்ரத்தைக் கொண்ட இந்திரன் கைகூப்பி திதியிடம் சொன்னான்: 'தேவி, நீ தூய்மையற்ற நிலையில் உறங்குகிறாய், கால்களின் பக்கம் தலைமுடியை விரித்தபடி.'
1.46.23
तदन्तरमहं लब्ध्वा शक्रहन्तारमाहवे।
अभिन्दं सप्तधा देवि तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.४६.२३ ॥
'தேவி, அந்த வாய்ப்பைப் பெற்று, போரில் இந்திரனைக் கொல்லக்கூடியவனை ஏழு துண்டுகளாக நான் பிளந்தேன்; அதை நீ எனக்கு மன்னிக்கவேண்டும்.'