Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.46.1
हतेषु तेषु पुत्रेषु दितिः परमदुःखिता।
मारीचं कश्यपं नाम भर्तारमिदमब्रवीत् ॥ १.४६.१ ॥
Als jene Söhne erschlagen waren, sprach Diti, tief betrübt, zu ihrem Gatten Mārīca Kaśyapa diese Worte.
1.46.2
हतपुत्रास्मि भगवंस्तव पुत्रौर्महाबलैः।
शक्रहन्तारमिच्छामि पुत्रं दीर्घतपोर्जितम् ॥ १.४६.२ ॥
Herr, meine Söhne wurden von deinen mächtigen Söhnen erschlagen. Ich wünsche mir einen Sohn, durch langes Büßen errungen, der Śakra erschlagen wird.
1.46.3
साहं तपश्चरिष्यामि गर्भं मे दातुमर्हसि।
ईश्वरं शक्रहन्तारं त्वमनुज्ञातुमर्हसि ॥ १.४६.३ ॥
Ich werde Askese üben; du sollst mir eine Schwangerschaft gewähren. Du sollst es mir gestatten, für einen Sohn, der Indra erschlagen kann.
1.46.4
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा।
प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुःखिताम् ॥ १.४६.४ ॥
Als er ihre Worte gehört hatte, antwortete Mārīca Kaśyapa, von großem Glanz, da Diti, tief betrübt.
1.46.5
एवं भवतु भद्रं ते शुचिर्भव तपोधने।
जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे ॥ १.४६.५ ॥
So sei es, dir sei Glück beschieden. Sei rein, o Schatz der Askese; du wirst einen Sohn gebären, der Indra im Kampf erschlagen wird.
1.46.6
पूर्णे वर्षसहस्रे तु शुचिर्यदि भविष्यसि।
पुत्रं त्रैलोक्यहन्तारं मत्तस्त्वं जनयिष्यसि ॥ १.४६.६ ॥
Wenn tausend Jahre vollendet sind und du rein bleibst, wirst du von mir einen Sohn gebären, der die Feinde der drei Welten erschlagen wird.
1.46.7
एवमुक्त्वा महातेजाः पाणिना सम्ममार्ज ताम्।
तामालभ्य ततः स्वस्ति इत्युक्त्वा तपसे ययौ ॥ १.४६.७ ॥
So sprechend strich der an Glanz große Weise ihr mit der Hand über den Körper; dann, sie berührend und "svasti" sagend, ging er zur Askese.
1.46.8
गते तस्मिन् नरश्रेष्ठ दितिः परमहर्षिता।
कुशप्लवं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.४६.८ ॥
O Bester der Menschen, als er gegangen war, erreichte Diti, überaus erfreut, das Ufer des Kuśa-Grases und vollzog eine sehr strenge Askese.
1.46.9
तपस्तस्यां हि कुर्वत्यां परिचर्यां चकार ह।
सहस्राक्षो नरश्रेष्ठ परया गुणसम्पदा ॥ १.४६.९ ॥
O Bester der Menschen, während sie Askese übte, diente ihr Sahasrākṣa (Indra) fürwahr mit höchster Fülle an Tugenden.
1.46.10
अग्निं कुशान् काष्ठमपः फलं मूलं तथैव च।
न्यवेदयत् सहस्राक्षो यच्चान्यदपि कांक्षितम् ॥ १.४६.१० ॥
Sahasrākṣa bot ihr Feuer, Kuśa-Gras, Brennholz, Wasser, Früchte und Wurzeln sowie alles, was sie sonst wünschte.
1.46.11
गात्रसंवाहनैश्चैव श्रमापनयनैस्तथा।
शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह ॥ १.४६.११ ॥
Śakra diente Diti zu allen Zeiten, indem er ihre Glieder massierte und ihre Müdigkeit linderte.
1.46.12
पूर्णे वर्षसहस्रे सा दशोने रघुनन्दन।
दितिः परमसंहृष्टा सहस्राक्षमथाब्रवीत् ॥ १.४६.१२ ॥
O Wonne der Raghus, als tausend Jahre bis auf zehn vollendet waren, sprach Diti, überaus erfreut, zu Sahasrākṣa.
1.46.13
तपश्चरन्त्या वर्षाणि दश वीर्यवतां वर।
अवशिष्टानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः ॥ १.४६.१३ ॥
Bester der Mächtigen, möge es dir wohlergehen; wenn die verbleibenden zehn Jahre der Askese vollendet sind, wirst du deinen Bruder sehen.
1.46.14
यमहं त्वत्कृते पुत्र तमाधास्ये जयोत्सुकम्।
त्रैलोक्यविजयं पुत्र सह भोक्ष्यसि विज्वर ॥ १.४६.१४ ॥
Um deinetwillen, mein Sohn, werde ich denjenigen einsetzen, der nach Sieg verlangt; mein Sohn, zusammen mit der Eroberung der drei Welten wirst du es sorgenfrei genießen.
1.46.15
याचितेन सुरश्रेष्ठ पित्रा तव महात्मना।
वरो वर्षसहस्रान्ते मम दत्तः सुतं प्रति ॥ १.४६.१५ ॥
Bester der Götter, dein großherziger Vater gewährte mir auf meine Bitte am Ende von tausend Jahren einen Segen für einen Sohn.
1.46.16
इत्युक्त्वा च दितिस्तत्र प्राप्ते मध्यं दिनेश्वरे।
निद्रयापहृता देवी पादौ कृत्वाथ शीर्षतः ॥ १.४६.१६ ॥
Nachdem sie dies gesagt hatte, als die Sonne den Mittag erreichte, legte sich die Göttin Diti, vom Schlaf übermannt, dort nieder, die Füße am Kopf.
1.46.17
दृष्ट्वा तामशुचिं शक्रः पादयोः कृतमूर्धजाम्।
शिरःस्थाने कृतौ पादौ जहास च मुमोद च ॥ १.४६.१७ ॥
Als er sie unrein sah, mit dem Haar an ihren Füßen ausgebreitet und den Füßen an der Stelle des Kopfes, lachte Indra und freute sich.
1.46.18
तस्याः शरीरविवरं प्रविवेश पुरंदरः।
गर्भं च सप्तधा राम चिच्छेद परमात्मवान् ॥ १.४६.१८ ॥
O Rāma, Indra, der Festungszerstörer, drang in die Öffnung ihres Körpers ein, und der hochgesinnte Gott zerschnitt den Keim in sieben Teile.
1.46.19
भिद्यमानस्ततो गर्भो वज्रेण शतपर्वणा।
रुरोद सुस्वरं राम ततो दितिरबुध्यत ॥ १.४६.१९ ॥
O Rāma, als der Embryo vom Donnerkeil mit hundert Gelenken gespalten wurde, weinte er laut; da erwachte Diti.
1.46.20
मा रुदो मा रुदश्चेति गर्भं शक्रोऽभ्यभाषत।
बिभेद च महातेजा रुदन्तमपि वासवः ॥ १.४६.२० ॥
»Weine nicht, weine nicht«, sprach Śakra zum Embryo; doch der überaus strahlende Vāsava spaltete ihn, auch als er weinte.
1.46.21
न हन्तव्यं न हन्तव्यमित्येव दितिरब्रवीत्।
निष्पपात ततः शक्रो मातुर्वचनगौरवात् ॥ १.४६.२१ ॥
»Er darf nicht getötet werden, er darf nicht getötet werden«, sprach Diti; da trat Śakra aus Achtung vor den Worten seiner Mutter hervor.
1.46.22
प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रोऽभ्यभाषत।
अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोः कृतमूर्धजा ॥ १.४६.२२ ॥
Mit gefalteten Händen und dem Donnerkeil in der Hand sprach Śakra zu Diti: »O Göttin, du liegst unrein da, das Haar über die Füße gebreitet.«
1.46.23
तदन्तरमहं लब्ध्वा शक्रहन्तारमाहवे।
अभिन्दं सप्तधा देवि तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.४६.२३ ॥
»O Göttin, da ich jene Gelegenheit fand, spaltete ich den, der Śakra im Kampf erschlagen sollte, in sieben Teile; das mögest du mir verzeihen.«