رامايانا فالميكي · السارغا 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
अफलस्तु ततः शक्रो देवानग्निपुरोगमान्।
अब्रवीत् त्रस्तनयनः सिद्धगन्धर्वचारणान् ॥ १.४९.१ ॥
فقال إندرا، وعيناه مملوءتان خوفاً، للآلهة يتقدمهم أغني، وللسيدهات والغاندهارفا والتشارانا.
1.49.2
कुर्वता तपसो विघ्नं गौतमस्य महात्मनः।
क्रोधमुत्पाद्य हि मया सुरकार्यमिदं कृतम् ॥ १.४९.२ ॥
لقد عرقلتُ تقشّف غوتاما العظيم النفس وأثرتُ غضبه، فأنجزتُ مهمة الآلهة.
1.49.3
अफलोऽस्मि कृतस्तेन क्रोधात् सा च निराकृता।
शापमोक्षेण महता तपोऽस्यापहृतं मया ॥ १.४९.३ ॥
فجعلني بلا ثمرة في غضبه، ونبذ تلك المرأة. وبحجة إطلاقها من اللعنة، سلبتُ تقشّفه العظيم.
1.49.4
तन्मां सुरवराः सर्वे सर्षिसङ्घाः सचारणाः।
सुरकार्यकरं यूयं सफलं कर्तुमर्हथ ॥ १.४९.४ ॥
لذلك، يا خيار الآلهة، ينبغي لكم جميعاً مع جماعات الحكماء والتشارانا أن تجعلوني مثمراً من جديد، أنا الذي أنجزتُ مهمة الآلهة.
1.49.5
शतक्रतोर्वचः श्रुत्वा देवाः साग्निपुरोगमाः।
पितृदेवानुपेत्याहुः सर्वे सह मरुद्गणैः ॥ १.४९.५ ॥
فلما سمعت الآلهة، يتقدمهم أغني، كلام إندرا، ذهبوا مع جماعات المرُت إلى آلهة الآباء وقالوا جميعاً.
1.49.6
अयं मेषः सवृषणः शक्रो ह्यवृषणः कृतः।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्रायाशु प्रयच्छत ॥ १.४९.६ ॥
هذا الكبش له خصيتان، بينما صار إندرا بلا خصيتين. خذوا الخصيتين من الكبش وأعطوهما لإندرا على عجل.
1.49.7
अफलस्तु कृतो मेषः परां तुष्टिं प्रदास्यति।
भवतां हर्षणार्थं च ये च दास्यन्ति मानवाः।
अक्षयं हि फलं तेषां यूयं दास्यथ पुष्कलम् ॥ १.४९.७ ॥
وإن كان الكبش قد جُعل بلا ثمر، فإنه سيمنحكم رضًا أعظم. والذين يتصدقون لإسعادكم، ستمنحونهم ثمرًا لا ينفد وفيرًا.
1.49.8
अग्नेस्तु वचनं श्रुत्वा पितृदेवाः समागताः।
उत्पाट्य मेषवृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥ १.४९.८ ॥
ولما سمع الآلهة الأجداد قول أغني اجتمعوا؛ فاقتلعوا خصيتي الكبش ووضعوهما في إندرا ذي الألف عين.
1.49.9
तदाप्रभृति काकुत्स्थ पितृदेवाः समागताः।
अफलान् भुञ्जते मेषान् फलैस्तेषामयोजयन् ॥ १.४९.९ ॥
ومنذ ذلك الوقت، يا سليل كاكوتستha، يجتمع الآلهة الأجداد ويأكلون الكباش العقيمة، ويضمّون إليها قرابين من الثمار.
1.49.10
इन्द्रस्तु मेषवृषणस्तदाप्रभृति राघव।
गौतमस्य प्रभावेण तपसा च महात्मनः ॥ १.४९.१० ॥
أما إندرا فقد بقي منذ ذلك الوقت حاملاً لخصيتي الكبش، يا راغافا، بقوة وتقشّف الكريم غوتاما.
1.49.11
तदागच्छ महातेज आश्रमं पुण्यकर्मणः।
तारयैनां महाभागामहल्यां देवरूपिणीम् ॥ १.४९.११ ॥
فتعالَ إذًا يا عظيم البهاء إلى ناسك صاحب الأعمال الصالحة، وأنقذ هذه الأهالياء ذات الحظ العظيم والهيئة الإلهية.
1.49.12
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य आश्रमं प्रविवेश ह ॥ १.४९.१२ ॥
ولما سمع راغافا قول فيشفاميترا، دخل الناسك مع لاكشمانا، مُقدِّمًا فيشفاميترا أمامه.
1.49.13
ददर्श च महाभागां तपसा द्योतितप्रभाम्।
लोकैरपि समागम्य दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः ॥ १.४९.१३ ॥
رأوها، العظيمة الحظ، التي أضاء بهاؤها بالتقشف، عسيرة النظر حتى حين تجتمع العوالم والآلهة والشياطين.
1.49.14
प्रयत्नान्निर्मितां धात्रा दिव्यां मायामयीमिव।
धूमेनाभिपरीतांगीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १.४९.१४ ॥
كأنها خلقها الخالق بجهد عظيم، إلهية مصوغة من الوهم؛ أطرافها ملفوفة بالدخان كلهيب نار متوقد.
1.49.15
सतुषारावृतां साभ्रां पूर्णचन्द्रप्रभामिव।
मध्येऽम्भसो दुराधर्षां दीप्तां सूर्यप्रभामिव ॥ १.४९.१५ ॥
كضوء البدر المكتمل المغطى بالصقيع والغيوم؛ في وسط الماء، عسيرة الاقتراب، تلمع كضوء الشمس.
1.49.16
सा हि गौतमवाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह।
त्रयाणामपि लोकानां यावद् रामस्य दर्शनम्।
शापस्यान्तमुपागम्य तेषां दर्शनमागता ॥ १.४९.१६ ॥
بكلمة غوتاما صارت عسيرة الرؤية حتى على العوالم الثلاثة، إلى أن يراها راما؛ ولما بلغت نهاية اللعنة جاءت لتُرى منهم.
1.49.17
राघवौ तु तदा तस्याः पादौ जगृहतुर्मुदा।
स्मरन्ती गौतमवचः प्रतिजग्राह सा हि तौ ॥ १.४९.१७ ॥
فأمسك الاثنان، سليلا راغو، قدميها بفرح؛ وتذكّرت كلمة غوتاما فقبلتهما.
1.49.18
पाद्यमर्घ्यं तथाऽऽतिथ्यं चकार सुसमाहिता।
प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.४९.१८ ॥
بقلب مجتمع قدّمت ماء القدمين والأرغيا والضيافة؛ فقبلها الكاكوتستها بالطقس المقرر وفق الأصول.
1.49.19
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिःस्वनैः।
गन्धर्वाप्सरसां चैव महानासीत् समुत्सवः ॥ १.४९.१९ ॥
هطل مطر عظيم من الزهور على أصوات طبول الآلهة، وأقام الغاندهارفا والأبساراس احتفالًا عظيمًا.
1.49.20
साधु साध्विति देवास्तामहल्यां समपूजयन्।
तपोबलविशुद्धाङ्गीं गौतमस्य वशानुगाम् ॥ १.४९.२० ॥
"أحسنتِ، أحسنتِ!" قالت الآلهة، وأكرمت أهلّيا تمامًا، تلك التي طهر جسدها بقوة التقشف وظلت خاضعة لغوتاما.
1.49.21
गौतमोऽपि महातेजा अहल्यासहितः सुखी।
रामं सम्पूज्य विधिवत् तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४९.२१ ॥
وكان غوتاما العظيم البهاء أيضًا سعيدًا مع أهلّيا؛ وبعد أن أكرم راما وفق القواعد، مارس ذلك الزاهد العظيم التقشف.
1.49.22
रामोऽपि परमां पूजां गौतमस्य महामुनेः।
सकाशाद् विधिवत् प्राप्य जगाम मिथिलां ततः ॥ १.४९.२२ ॥
ونال راما أيضًا التكريم الأسمى من الحكيم العظيم غوتاما وفق القواعد، ثم انطلق نحو ميثيلا.