Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
अफलस्तु ततः शक्रो देवानग्निपुरोगमान्।
अब्रवीत् त्रस्तनयनः सिद्धगन्धर्वचारणान् ॥ १.४९.१ ॥
Entonces Indra, con los ojos llenos de temor, habló a los dioses encabezados por Agni y a los Siddhas, Gandharvas y Cāraṇas.
1.49.2
कुर्वता तपसो विघ्नं गौतमस्य महात्मनः।
क्रोधमुत्पाद्य हि मया सुरकार्यमिदं कृतम् ॥ १.४९.२ ॥
Obstruyendo la penitencia del magnánimo Gautama y provocando su ira, he cumplido la tarea de los dioses.
1.49.3
अफलोऽस्मि कृतस्तेन क्रोधात् सा च निराकृता।
शापमोक्षेण महता तपोऽस्यापहृतं मया ॥ १.४९.३ ॥
En su ira me dejó sin fruto, y repudió a aquella mujer. Con el pretexto de liberarla de la maldición, le he arrebatado su gran penitencia.
1.49.4
तन्मां सुरवराः सर्वे सर्षिसङ्घाः सचारणाः।
सुरकार्यकरं यूयं सफलं कर्तुमर्हथ ॥ १.४९.४ ॥
Por tanto, oh mejores de los dioses, vosotros todos, junto con las multitudes de sabios y los Cāraṇas, debéis devolverme la fecundidad a mí, que he cumplido la tarea de los dioses.
1.49.5
शतक्रतोर्वचः श्रुत्वा देवाः साग्निपुरोगमाः।
पितृदेवानुपेत्याहुः सर्वे सह मरुद्गणैः ॥ १.४९.५ ॥
Al oír las palabras de Indra, los dioses encabezados por Agni, junto con las huestes de Marut, se acercaron a los dioses Pitṛ y todos hablaron.
1.49.6
अयं मेषः सवृषणः शक्रो ह्यवृषणः कृतः।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्रायाशु प्रयच्छत ॥ १.४९.६ ॥
Este carnero tiene testículos, mientras que a Indra se le han quitado. Tomad ambos testículos del carnero y dádselos pronto a Indra.
1.49.7
अफलस्तु कृतो मेषः परां तुष्टिं प्रदास्यति।
भवतां हर्षणार्थं च ये च दास्यन्ति मानवाः।
अक्षयं हि फलं तेषां यूयं दास्यथ पुष्कलम् ॥ १.४९.७ ॥
Aunque el carnero ha sido vuelto infructuoso, les dará suprema satisfacción. Y a los hombres que den ofrendas para vuestro deleite, les concederéis un fruto inagotable y abundante.
1.49.8
अग्नेस्तु वचनं श्रुत्वा पितृदेवाः समागताः।
उत्पाट्य मेषवृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥ १.४९.८ ॥
Al oír las palabras de Agni, los dioses ancestrales se reunieron; arrancando los testículos del carnero, los fijaron en Indra, el de los mil ojos.
1.49.9
तदाप्रभृति काकुत्स्थ पितृदेवाः समागताः।
अफलान् भुञ्जते मेषान् फलैस्तेषामयोजयन् ॥ १.४९.९ ॥
Desde entonces, oh descendiente de Kakutstha, los dioses ancestrales se reúnen y comen los carneros infructuosos, y les ofrecen frutos como complemento.
1.49.10
इन्द्रस्तु मेषवृषणस्तदाप्रभृति राघव।
गौतमस्य प्रभावेण तपसा च महात्मनः ॥ १.४९.१० ॥
Pero Indra, portando los testículos del carnero desde entonces, oh Rāghava, así permaneció por el poder y la austeridad del magnánimo Gautama.
1.49.11
तदागच्छ महातेज आश्रमं पुण्यकर्मणः।
तारयैनां महाभागामहल्यां देवरूपिणीम् ॥ १.४९.११ ॥
Por tanto, oh de gran esplendor, ven al eremitorio del de mérito, y libera a esta Ahalyā, de gran fortuna y forma divina.
1.49.12
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य आश्रमं प्रविवेश ह ॥ १.४९.१२ ॥
Habiendo oído las palabras de Viśvāmitra, Rāghava junto con Lakṣmaṇa, poniendo a Viśvāmitra al frente, entró en el eremitorio.
1.49.13
ददर्श च महाभागां तपसा द्योतितप्रभाम्।
लोकैरपि समागम्य दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः ॥ १.४९.१३ ॥
La vieron, la de gran fortuna, con su esplendor encendido por la austeridad, difícil de contemplar aun cuando se reunían los mundos, dioses y demonios.
1.49.14
प्रयत्नान्निर्मितां धात्रा दिव्यां मायामयीमिव।
धूमेनाभिपरीतांगीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १.४९.१४ ॥
Como si el Creador la hubiera formado con gran esfuerzo, una divina hecha de ilusión; con sus miembros envueltos en humo, como una llama de fuego ardiente.
1.49.15
सतुषारावृतां साभ्रां पूर्णचन्द्रप्रभामिव।
मध्येऽम्भसो दुराधर्षां दीप्तां सूर्यप्रभामिव ॥ १.४९.१५ ॥
Como el resplandor de la luna llena cubierta de escarcha y nubes; en medio del agua, difícil de abordar, brillando como el esplendor del sol.
1.49.16
सा हि गौतमवाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह।
त्रयाणामपि लोकानां यावद् रामस्य दर्शनम्।
शापस्यान्तमुपागम्य तेषां दर्शनमागता ॥ १.४९.१६ ॥
Por palabra de Gautama ella se había vuelto difícil de ver incluso para los tres mundos, hasta la visión de Rāma; habiendo llegado al fin de la maldición, vino a ser vista por ellos.
1.49.17
राघवौ तु तदा तस्याः पादौ जगृहतुर्मुदा।
स्मरन्ती गौतमवचः प्रतिजग्राह सा हि तौ ॥ १.४९.१७ ॥
Entonces los dos descendientes de Raghu le tomaron con alegría los pies; recordando la palabra de Gautama, ella recibió a ambos.
1.49.18
पाद्यमर्घ्यं तथाऽऽतिथ्यं चकार सुसमाहिता।
प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.४९.१८ ॥
Con la mente serena, ella ofreció agua para los pies, el arghya y la hospitalidad; el Kākutstha lo aceptó mediante el rito prescrito por la regla.
1.49.19
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिःस्वनैः।
गन्धर्वाप्सरसां चैव महानासीत् समुत्सवः ॥ १.४९.१९ ॥
Una gran lluvia de flores cayó al son de los tambores de los dioses, y los Gandharvas y las Apsarases celebraron una gran fiesta.
1.49.20
साधु साध्विति देवास्तामहल्यां समपूजयन्।
तपोबलविशुद्धाङ्गीं गौतमस्य वशानुगाम् ॥ १.४९.२० ॥
"Bien, bien", dijeron los dioses, y honraron por completo a aquella Ahalyā, cuyo cuerpo había sido purificado por el poder de la penitencia y que había permanecido sometida a Gautama.
1.49.21
गौतमोऽपि महातेजा अहल्यासहितः सुखी।
रामं सम्पूज्य विधिवत् तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४९.२१ ॥
También Gautama, de gran esplendor, fue feliz junto a Ahalyā; tras honrar a Rāma según la norma, aquel gran asceta practicó la penitencia.
1.49.22
रामोऽपि परमां पूजां गौतमस्य महामुनेः।
सकाशाद् विधिवत् प्राप्य जगाम मिथिलां ततः ॥ १.४९.२२ ॥
También Rāma, tras recibir del gran sabio Gautama el supremo honor según la norma, partió entonces hacia Mithilā.