வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
अफलस्तु ततः शक्रो देवानग्निपुरोगमान्।
अब्रवीत् त्रस्तनयनः सिद्धगन्धर्वचारणान् ॥ १.४९.१ ॥
அப்போது பயந்த கண்களுடன் இருந்த இந்திரன், அக்னி முதலிய தேவர்களிடமும் சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், சாரணர்களிடமும் கூறினான்.
1.49.2
कुर्वता तपसो विघ्नं गौतमस्य महात्मनः।
क्रोधमुत्पाद्य हि मया सुरकार्यमिदं कृतम् ॥ १.४९.२ ॥
மகாத்மா கௌதமரின் தவத்திற்கு இடையூறு செய்து, அவரில் கோபத்தை எழுப்பி, தேவர்களின் காரியத்தை நான் செய்து முடித்தேன்.
1.49.3
अफलोऽस्मि कृतस्तेन क्रोधात् सा च निराकृता।
शापमोक्षेण महता तपोऽस्यापहृतं मया ॥ १.४९.३ ॥
அவர் கோபத்தால் என்னை வீர்யமற்றவனாக்கினார்; அவளையும் புறக்கணித்தார். சாபவிமோசனத்தின் சாக்கில் நான் அவருடைய பெரிய தவத்தைப் பறித்துவிட்டேன்.
1.49.4
तन्मां सुरवराः सर्वे सर्षिसङ्घाः सचारणाः।
सुरकार्यकरं यूयं सफलं कर्तुमर्हथ ॥ १.४९.४ ॥
ஆகவே, தேவர்களில் சிறந்தோரே, ரிஷிக் கூட்டங்களோடும் சாரணர்களோடும் கூடிய நீங்கள் அனைவரும், தேவகாரியம் செய்த என்னை மீண்டும் பலனுள்ளவனாக்க வேண்டும்.
1.49.5
शतक्रतोर्वचः श्रुत्वा देवाः साग्निपुरोगमाः।
पितृदेवानुपेत्याहुः सर्वे सह मरुद्गणैः ॥ १.४९.५ ॥
இந்திரனின் சொற்களைக் கேட்ட அக்னி முதலிய தேவர்கள், மருத்கணங்களுடன் பித்ருதேவர்களை அணுகி அனைவரும் கூறினர்.
1.49.6
अयं मेषः सवृषणः शक्रो ह्यवृषणः कृतः।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्रायाशु प्रयच्छत ॥ १.४९.६ ॥
இந்த ஆட்டுக்கடா விருஷணங்களுடன் உள்ளது; இந்திரனோ விருஷணங்களற்றவனாக்கப்பட்டான். ஆட்டுக்கடாவின் இரு விருஷணங்களையும் எடுத்து இந்திரனுக்கு விரைந்து கொடுங்கள்.
1.49.7
अफलस्तु कृतो मेषः परां तुष्टिं प्रदास्यति।
भवतां हर्षणार्थं च ये च दास्यन्ति मानवाः।
अक्षयं हि फलं तेषां यूयं दास्यथ पुष्कलम् ॥ १.४९.७ ॥
ஆட்டுக்கடா இப்போது பலனற்றதாக ஆக்கப்பட்டாலும், அது உங்களுக்கு பெரும் திருப்தியை அளிக்கும். உங்கள் மகிழ்ச்சிக்காக எவர் தானம் அளிக்கின்றார்களோ, அவர்களுக்கு நீங்கள் அழியாத, ஏராளமான பலனை அளிப்பீர்கள்.
1.49.8
अग्नेस्तु वचनं श्रुत्वा पितृदेवाः समागताः।
उत्पाट्य मेषवृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥ १.४९.८ ॥
அக்னியின் சொல்லைக் கேட்டு பித்ருதேவர்கள் ஒன்று கூடினர்; ஆட்டுக்கடாவின் விதைப்பைகளைப் பிடுங்கி, ஆயிரங்கண்ணனான இந்திரனில் பொருத்தினர்.
1.49.9
तदाप्रभृति काकुत्स्थ पितृदेवाः समागताः।
अफलान् भुञ्जते मेषान् फलैस्तेषामयोजयन् ॥ १.४९.९ ॥
காகுத்ஸ்தா, அன்று முதல் பித்ருதேவர்கள் ஒன்று கூடி பலனற்ற ஆட்டுக்கடாக்களை உண்கின்றனர்; அவர்களுக்காக பழங்களுடன் படையலைச் சேர்க்கின்றனர்.
1.49.10
इन्द्रस्तु मेषवृषणस्तदाप्रभृति राघव।
गौतमस्य प्रभावेण तपसा च महात्मनः ॥ १.४९.१० ॥
ராகவா, இந்திரன் ஆட்டுக்கடாவின் விதைப்பைகளைப் பெற்றவனாகவே அன்றுமுதல் இருந்தான்; மகாத்மாவான கௌதமரின் ஆற்றலாலும் அவரது தவத்தாலும்.
1.49.11
तदागच्छ महातेज आश्रमं पुण्यकर्मणः।
तारयैनां महाभागामहल्यां देवरूपिणीम् ॥ १.४९.११ ॥
ஆகையால் மகா தேஜஸ்வியே, புண்ணியகர்மாவின் ஆசிரமத்திற்கு வா; மகாபாக்கியவதியும் தேவரூபம் கொண்டவளுமான அகல்யையை விடுவி.
1.49.12
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य आश्रमं प्रविवेश ह ॥ १.४९.१२ ॥
விசுவாமித்திரரின் சொல்லைக் கேட்டு, ராகவன் லக்ஷ்மணனுடன், விசுவாமித்திரரை முன்னிறுத்தி ஆசிரமத்தில் நுழைந்தான்.
1.49.13
ददर्श च महाभागां तपसा द्योतितप्रभाम्।
लोकैरपि समागम्य दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः ॥ १.४९.१३ ॥
தவத்தால் ஒளிர்ந்த ஒளியுடைய, மகாபாக்கியவதியான அவளை அவர்கள் கண்டனர்; உலகங்களும் தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒன்று கூடினாலும் அவளைப் பார்ப்பது கடினமாக இருந்தது.
1.49.14
प्रयत्नान्निर्मितां धात्रा दिव्यां मायामयीमिव।
धूमेनाभिपरीतांगीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १.४९.१४ ॥
பிரம்மதேவன் பெரும் முயற்சியுடன் படைத்த தெய்வீக மாயமயமானவள் போல் இருந்தாள்; புகையால் சூழப்பட்ட அங்கங்களுடன் ஒளிரும் அக்னிச் சுடர் போல் தோன்றினாள்.
1.49.15
सतुषारावृतां साभ्रां पूर्णचन्द्रप्रभामिव।
मध्येऽम्भसो दुराधर्षां दीप्तां सूर्यप्रभामिव ॥ १.४९.१५ ॥
பனியாலும் மேகங்களாலும் மூடப்பட்ட முழு நிலவின் ஒளி போலவும், நீரின் நடுவில் அணுக முடியாத, சூரியனின் ஒளிரும் ஒளி போலவும் இருந்தாள்.
1.49.16
सा हि गौतमवाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह।
त्रयाणामपि लोकानां यावद् रामस्य दर्शनम्।
शापस्यान्तमुपागम्य तेषां दर्शनमागता ॥ १.४९.१६ ॥
கௌதமரின் சொல்லால் அவள் மூன்று உலகங்களுக்கும் காண முடியாதவளாக ஆனாள்; ராமனைக் காணும் வரை. சாபத்தின் முடிவை அடைந்து அவர்களின் தரிசனத்தை அவள் பெற்றாள்.
1.49.17
राघवौ तु तदा तस्याः पादौ जगृहतुर्मुदा।
स्मरन्ती गौतमवचः प्रतिजग्राह सा हि तौ ॥ १.४९.१७ ॥
அப்போது இரு ராகவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன் அவளுடைய பாதங்களைப் பற்றினர்; கௌதமரின் சொல்லை நினைவுகூர்ந்து அவள் அவ்விருவரையும் ஏற்றுக்கொண்டாள்.
1.49.18
पाद्यमर्घ्यं तथाऽऽतिथ्यं चकार सुसमाहिता।
प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.४९.१८ ॥
நன்கு ஒருமைப்பட்ட மனத்துடன் அவள் பாத்யம், அர்க்கியம், விருந்தோம்பல் ஆகியவற்றைச் செய்தாள்; காகுத்ஸ்தனான ராமன் விதிமுறையாகக் காணப்பட்ட சடங்கின்படி ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.49.19
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिःस्वनैः।
गन्धर्वाप्सरसां चैव महानासीत् समुत्सवः ॥ १.४९.१९ ॥
தேவ துந்துபிகளின் ஒலியுடன் பெரும் மலர் மழை பொழிந்தது; கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் பெரும் விழா கொண்டாடினர்.
1.49.20
साधु साध्विति देवास्तामहल्यां समपूजयन्।
तपोबलविशुद्धाङ्गीं गौतमस्य वशानुगाम् ॥ १.४९.२० ॥
"சாது, சாது" என்று தேவர்கள் அந்த அகல்யையை முழுமையாக வழிபட்டனர்; தவ வலிமையால் தூய்மை பெற்ற உடலுடையவளும் கௌதமருக்கு அடங்கியவளுமானவளை.
1.49.21
गौतमोऽपि महातेजा अहल्यासहितः सुखी।
रामं सम्पूज्य विधिवत् तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४९.२१ ॥
மகா தேஜஸ்வியான கௌதமரும் அகல்யையுடன் மகிழ்ந்தார்; விதிப்படி ராமனை முழுமையாக வழிபட்ட பின் அந்த மகா தவசி தவம் புரிந்தார்.
1.49.22
रामोऽपि परमां पूजां गौतमस्य महामुनेः।
सकाशाद् विधिवत् प्राप्य जगाम मिथिलां ततः ॥ १.४९.२२ ॥
ராமரும் மகாமுனி கௌதமரிடமிருந்து விதிப்படி மிகச் சிறந்த வழிபாட்டைப் பெற்ற பின் அங்கிருந்து மிதிலைக்குச் சென்றார்.