Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
अफलस्तु ततः शक्रो देवानग्निपुरोगमान्।
अब्रवीत् त्रस्तनयनः सिद्धगन्धर्वचारणान् ॥ १.४९.१ ॥
Da sprach Indra, die Augen voller Furcht, zu den Göttern unter Agnis Führung und zu den Siddhas, Gandharvas und Cāraṇas.
1.49.2
कुर्वता तपसो विघ्नं गौतमस्य महात्मनः।
क्रोधमुत्पाद्य हि मया सुरकार्यमिदं कृतम् ॥ १.४९.२ ॥
Indem ich die Askese des hochherzigen Gautama behinderte und seinen Zorn entfachte, habe ich das Werk der Götter vollbracht.
1.49.3
अफलोऽस्मि कृतस्तेन क्रोधात् सा च निराकृता।
शापमोक्षेण महता तपोऽस्यापहृतं मया ॥ १.४९.३ ॥
Im Zorn machte er mich fruchtlos, und jene Frau wies er zurück. Unter dem Vorwand der Fluchbefreiung habe ich seine große Askese geraubt.
1.49.4
तन्मां सुरवराः सर्वे सर्षिसङ्घाः सचारणाः।
सुरकार्यकरं यूयं सफलं कर्तुमर्हथ ॥ १.४९.४ ॥
Daher, ihr Besten der Götter, solltet ihr alle samt den Scharen der Weisen und den Cāraṇas mich, der ich das Werk der Götter vollbracht habe, wieder fruchtbar machen.
1.49.5
शतक्रतोर्वचः श्रुत्वा देवाः साग्निपुरोगमाः।
पितृदेवानुपेत्याहुः सर्वे सह मरुद्गणैः ॥ १.४९.५ ॥
Als die Götter unter Agnis Führung Indras Worte gehört hatten, traten sie mit den Scharen der Maruts vor die Pitṛ-Götter und sprachen alle.
1.49.6
अयं मेषः सवृषणः शक्रो ह्यवृषणः कृतः।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्रायाशु प्रयच्छत ॥ १.४९.६ ॥
Dieser Widder hat Hoden, Indra aber wurde ohne Hoden gemacht. Nehmt beide Hoden des Widders und gebt sie schnell Indra.
1.49.7
अफलस्तु कृतो मेषः परां तुष्टिं प्रदास्यति।
भवतां हर्षणार्थं च ये च दास्यन्ति मानवाः।
अक्षयं हि फलं तेषां यूयं दास्यथ पुष्कलम् ॥ १.४९.७ ॥
Obwohl der Widder nun fruchtlos gemacht wurde, wird er euch höchste Zufriedenheit schenken. Und denen Menschen, die zu eurer Freude geben, werdet ihr unvergänglichen und reichlichen Lohn gewähren.
1.49.8
अग्नेस्तु वचनं श्रुत्वा पितृदेवाः समागताः।
उत्पाट्य मेषवृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥ १.४९.८ ॥
Als sie Agnis Worte gehört hatten, versammelten sich die Ahnengötter; sie rissen die Hoden des Widders heraus und setzten sie dem tausendäugigen Indra ein.
1.49.9
तदाप्रभृति काकुत्स्थ पितृदेवाः समागताः।
अफलान् भुञ्जते मेषान् फलैस्तेषामयोजयन् ॥ १.४९.९ ॥
Von jener Zeit an, o Nachkomme des Kakutstha, versammeln sich die Ahnengötter und essen die fruchtlosen Widder; ihnen fügen sie Opfergaben aus Früchten hinzu.
1.49.10
इन्द्रस्तु मेषवृषणस्तदाप्रभृति राघव।
गौतमस्य प्रभावेण तपसा च महात्मनः ॥ १.४९.१० ॥
Indra aber, der von jener Zeit an die Hoden des Widders trug, o Rāghava, blieb so durch die Macht und Askese des großherzigen Gautama.
1.49.11
तदागच्छ महातेज आश्रमं पुण्यकर्मणः।
तारयैनां महाभागामहल्यां देवरूपिणीम् ॥ १.४९.११ ॥
Darum komm, o Mächtigstrahlender, zur Einsiedelei des Verdienstvollen, und befreie diese Ahalyā, von großem Glück und göttlicher Gestalt.
1.49.12
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य आश्रमं प्रविवेश ह ॥ १.४९.१२ ॥
Als Rāghava die Worte Viśvāmitras gehört hatte, trat er mit Lakṣmaṇa ein, Viśvāmitra voran stellend, in die Einsiedelei.
1.49.13
ददर्श च महाभागां तपसा द्योतितप्रभाम्।
लोकैरपि समागम्य दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः ॥ १.४९.१३ ॥
Sie sahen sie, die Hochbeglückte, deren Glanz durch Askese leuchtete, schwer anzublicken selbst wenn Welten, Götter und Dämonen zusammenkamen.
1.49.14
प्रयत्नान्निर्मितां धात्रा दिव्यां मायामयीमिव।
धूमेनाभिपरीतांगीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १.४९.१४ ॥
Als hätte der Schöpfer sie mit großer Mühe geformt, ein göttliches Wesen aus Täuschung; ihre Glieder von Rauch umhüllt, wie eine lodernde Feuerflamme.
1.49.15
सतुषारावृतां साभ्रां पूर्णचन्द्रप्रभामिव।
मध्येऽम्भसो दुराधर्षां दीप्तां सूर्यप्रभामिव ॥ १.४९.१५ ॥
Wie der Glanz des Vollmondes, bedeckt von Frost und Wolken; inmitten des Wassers schwer zu nähern, leuchtend wie der Glanz der Sonne.
1.49.16
सा हि गौतमवाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह।
त्रयाणामपि लोकानां यावद् रामस्य दर्शनम्।
शापस्यान्तमुपागम्य तेषां दर्शनमागता ॥ १.४९.१६ ॥
Durch Gautamas Wort war sie für alle drei Welten schwer zu sehen geworden, bis zum Anblick Rāmas; nachdem sie das Ende des Fluchs erreicht hatte, kam sie zu ihrem Anblick.
1.49.17
राघवौ तु तदा तस्याः पादौ जगृहतुर्मुदा।
स्मरन्ती गौतमवचः प्रतिजग्राह सा हि तौ ॥ १.४९.१७ ॥
Da ergriffen die beiden Nachkommen Raghus voll Freude ihre Füße; sich an Gautamas Wort erinnernd, nahm sie beide auf.
1.49.18
पाद्यमर्घ्यं तथाऽऽतिथ्यं चकार सुसमाहिता।
प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.४९.१८ ॥
Mit gesammeltem Sinn vollzog sie die Fußwaschung, die Opfergabe von Wasser und die Gastfreundschaft; der Kākutstha nahm es an, gemäß dem vorgeschriebenen Ritus.
1.49.19
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिःस्वनैः।
गन्धर्वाप्सरसां चैव महानासीत् समुत्सवः ॥ १.४९.१९ ॥
Unter dem Klang der göttlichen Trommeln fiel ein großer Blütenregen, und die Gandharvas und Apsarasen feierten ein großes Fest.
1.49.20
साधु साध्विति देवास्तामहल्यां समपूजयन्।
तपोबलविशुद्धाङ्गीं गौतमस्य वशानुगाम् ॥ १.४९.२० ॥
»Gut, gut!«, sprachen die Götter, und sie ehrten jene Ahalyā vollkommen, deren Körper durch die Kraft der Askese gereinigt war und die Gautama treu ergeben blieb.
1.49.21
गौतमोऽपि महातेजा अहल्यासहितः सुखी।
रामं सम्पूज्य विधिवत् तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४९.२१ ॥
Auch Gautama, von großer Strahlkraft, war mit Ahalyā glücklich; nachdem er Rāma gemäß der Regel geehrt hatte, übte der große Asket Buße.
1.49.22
रामोऽपि परमां पूजां गौतमस्य महामुनेः।
सकाशाद् विधिवत् प्राप्य जगाम मिथिलां ततः ॥ १.४९.२२ ॥
Auch Rāma empfing vom großen Weisen Gautama die höchste Ehre gemäß der Regel und brach dann nach Mithilā auf.