Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.49.1
अफलस्तु ततः शक्रो देवानग्निपुरोगमान्।
अब्रवीत् त्रस्तनयनः सिद्धगन्धर्वचारणान् ॥ १.४९.१ ॥
Então Indra, com os olhos cheios de temor, falou aos deuses liderados por Agni e aos Siddhas, Gandharvas e Cāraṇas.
1.49.2
कुर्वता तपसो विघ्नं गौतमस्य महात्मनः।
क्रोधमुत्पाद्य हि मया सुरकार्यमिदं कृतम् ॥ १.४९.२ ॥
Obstruindo a penitência do magnânimo Gautama e provocando sua ira, cumpri a tarefa dos deuses.
1.49.3
अफलोऽस्मि कृतस्तेन क्रोधात् सा च निराकृता।
शापमोक्षेण महता तपोऽस्यापहृतं मया ॥ १.४९.३ ॥
Em sua ira, ele me tornou sem fruto, e rejeitou aquela mulher. Sob o pretexto de libertá-la da maldição, roubei sua grande penitência.
1.49.4
तन्मां सुरवराः सर्वे सर्षिसङ्घाः सचारणाः।
सुरकार्यकरं यूयं सफलं कर्तुमर्हथ ॥ १.४९.४ ॥
Portanto, ó melhores dos deuses, vós todos, junto com as multidões de sábios e os Cāraṇas, deveis tornar-me novamente fecundo, eu que realizei a tarefa dos deuses.
1.49.5
शतक्रतोर्वचः श्रुत्वा देवाः साग्निपुरोगमाः।
पितृदेवानुपेत्याहुः सर्वे सह मरुद्गणैः ॥ १.४९.५ ॥
Ouvindo as palavras de Indra, os deuses liderados por Agni, junto com as hostes dos Marut, aproximaram-se dos deuses Pitṛ e todos falaram.
1.49.6
अयं मेषः सवृषणः शक्रो ह्यवृषणः कृतः।
मेषस्य वृषणौ गृह्य शक्रायाशु प्रयच्छत ॥ १.४९.६ ॥
Este carneiro tem testículos, enquanto Indra foi feito sem testículos. Tomai os dois testículos do carneiro e dai-os rapidamente a Indra.
1.49.7
अफलस्तु कृतो मेषः परां तुष्टिं प्रदास्यति।
भवतां हर्षणार्थं च ये च दास्यन्ति मानवाः।
अक्षयं हि फलं तेषां यूयं दास्यथ पुष्कलम् ॥ १.४९.७ ॥
Embora o carneiro tenha sido tornado infrutífero, ele vos dará suprema satisfação. E aos homens que derem para vossa alegria, concedereis fruto inesgotável e abundante.
1.49.8
अग्नेस्तु वचनं श्रुत्वा पितृदेवाः समागताः।
उत्पाट्य मेषवृषणौ सहस्राक्षे न्यवेशयन् ॥ १.४९.८ ॥
Ao ouvir as palavras de Agni, os deuses ancestrais reuniram-se; arrancando os testículos do carneiro, fixaram-nos em Indra, o de mil olhos.
1.49.9
तदाप्रभृति काकुत्स्थ पितृदेवाः समागताः।
अफलान् भुञ्जते मेषान् फलैस्तेषामयोजयन् ॥ १.४९.९ ॥
Desde então, ó descendente de Kakutstha, os deuses ancestrais reúnem-se e comem os carneiros infrutíferos, e a eles acrescentam oferendas de frutos.
1.49.10
इन्द्रस्तु मेषवृषणस्तदाप्रभृति राघव।
गौतमस्य प्रभावेण तपसा च महात्मनः ॥ १.४९.१० ॥
Mas Indra, trazendo desde então os testículos do carneiro, ó Rāghava, permaneceu assim pelo poder e austeridade do magnânimo Gautama.
1.49.11
तदागच्छ महातेज आश्रमं पुण्यकर्मणः।
तारयैनां महाभागामहल्यां देवरूपिणीम् ॥ १.४९.११ ॥
Portanto, ó de grande esplendor, vem ao eremitério do de obras meritórias, e liberta esta Ahalyā, de grande ventura e forma divina.
1.49.12
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य आश्रमं प्रविवेश ह ॥ १.४९.१२ ॥
Ouvidas as palavras de Viśvāmitra, Rāghava, junto com Lakṣmaṇa, pondo Viśvāmitra à frente, entrou no eremitério.
1.49.13
ददर्श च महाभागां तपसा द्योतितप्रभाम्।
लोकैरपि समागम्य दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः ॥ १.४९.१३ ॥
Viram-na, a de grande ventura, cujo esplendor brilhava pela austeridade, difícil de contemplar mesmo quando os mundos, deuses e demônios se reuniam.
1.49.14
प्रयत्नान्निर्मितां धात्रा दिव्यां मायामयीमिव।
धूमेनाभिपरीतांगीं दीप्तामग्निशिखामिव ॥ १.४९.१४ ॥
Como se o Criador a tivesse formado com grande esforço, uma divina feita de ilusão; seus membros envoltos em fumaça, como uma chama de fogo ardente.
1.49.15
सतुषारावृतां साभ्रां पूर्णचन्द्रप्रभामिव।
मध्येऽम्भसो दुराधर्षां दीप्तां सूर्यप्रभामिव ॥ १.४९.१५ ॥
Como o esplendor da lua cheia coberta de geada e nuvens; no meio da água, difícil de abordar, brilhando como o esplendor do sol.
1.49.16
सा हि गौतमवाक्येन दुर्निरीक्ष्या बभूव ह।
त्रयाणामपि लोकानां यावद् रामस्य दर्शनम्।
शापस्यान्तमुपागम्य तेषां दर्शनमागता ॥ १.४९.१६ ॥
Pela palavra de Gautama ela se tornara difícil de ver para os três mundos, até a visão de Rāma; tendo alcançado o fim da maldição, veio a ser vista por eles.
1.49.17
राघवौ तु तदा तस्याः पादौ जगृहतुर्मुदा।
स्मरन्ती गौतमवचः प्रतिजग्राह सा हि तौ ॥ १.४९.१७ ॥
Então os dois descendentes de Raghu seguraram com alegria seus pés; lembrando a palavra de Gautama, ela acolheu ambos.
1.49.18
पाद्यमर्घ्यं तथाऽऽतिथ्यं चकार सुसमाहिता।
प्रतिजग्राह काकुत्स्थो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.४९.१८ ॥
Com a mente serena, ela ofereceu água para os pés, o arghya e a hospitalidade; o Kākutstha aceitou segundo o rito prescrito pela regra.
1.49.19
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीद् देवदुन्दुभिनिःस्वनैः।
गन्धर्वाप्सरसां चैव महानासीत् समुत्सवः ॥ १.४९.१९ ॥
Uma grande chuva de flores caiu ao som dos tambores divinos, e os Gandharvas e as Apsarases fizeram uma grande festa.
1.49.20
साधु साध्विति देवास्तामहल्यां समपूजयन्।
तपोबलविशुद्धाङ्गीं गौतमस्य वशानुगाम् ॥ १.४९.२० ॥
"Bem, bem!", disseram os deuses, e honraram plenamente aquela Ahalyā, cujo corpo fora purificado pelo poder da penitência e que permanecera submissa a Gautama.
1.49.21
गौतमोऽपि महातेजा अहल्यासहितः सुखी।
रामं सम्पूज्य विधिवत् तपस्तेपे महातपाः ॥ १.४९.२१ ॥
Também Gautama, de grande esplendor, ficou feliz com Ahalyā; tendo honrado Rāma segundo a regra, aquele grande asceta praticou a penitência.
1.49.22
रामोऽपि परमां पूजां गौतमस्य महामुनेः।
सकाशाद् विधिवत् प्राप्य जगाम मिथिलां ततः ॥ १.४९.२२ ॥
Também Rāma, tendo recebido do grande sábio Gautama a suprema honra segundo a regra, partiu então para Mithilā.