Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
ततः प्रागुत्तरां गत्वा रामः सौमित्रिणा सह।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.५०.१ ॥
Entonces Rāma, junto con Saumitri, fue hacia el nordeste y, poniendo a Viśvāmitra al frente, llegó al recinto del sacrificio.
1.50.2
रामस्तु मुनिशार्दूलमुवाच सहलक्ष्मणः।
साध्वी यज्ञसमृद्धिर्हि जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.२ ॥
Rāma, junto con Lakṣmaṇa, dijo a Viśvāmitra, el tigre entre los sabios: "Verdaderamente excelente es la prosperidad del sacrificio del magnánimo Janaka."
1.50.3
बहूनीह सहस्राणि नानादेशनिवासिनाम्।
ब्राह्मणानां महाभाग वेदाध्ययनशालिनाम् ॥ १.५०.३ ॥
"Oh tú, de gran fortuna, aquí hay muchos miles de brahmanes, moradores de diversas tierras y dotados del estudio de los Vedas."
1.50.4
ऋषिवाटाश्च दृश्यन्ते शकटीशतसंकुलाः।
देशो विधीयतां ब्रह्मन् यत्र वत्स्यामहे वयम् ॥ १.५०.४ ॥
"Se ven los campamentos de los ermitaños, abarrotados de cientos de carretas. Oh brahmán, señala un lugar donde podamos morar."
1.50.5
रामस्य वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
निवासमकरोद् देशे विविक्ते सलिलान्विते ॥ १.५०.५ ॥
Al oír las palabras de Rāma, el gran sabio Viśvāmitra estableció su morada en un lugar apartado y abundante en agua.
1.50.6
विश्वामित्रमनुप्राप्तं श्रुत्वा नृपवरस्तदा।
शतानन्दं पुरस्कृत्य पुरोहितमनिन्दितः ॥ १.५०.६ ॥
Al oír que Viśvāmitra había llegado, el mejor de los reyes, sin mácula, partió poniendo delante a su sacerdote Śatānanda.
1.50.7
ऋत्विजोऽपि महात्मानस्त्वर्घ्यमादाय सत्वरम्।
प्रत्युज्जगाम सहसा विनयेन समन्वितः ॥ १.५०.७ ॥
También los sacerdotes de gran alma, tomando rápidamente el arghya, salieron de inmediato a su encuentro, llenos de humildad.
1.50.8
विश्वामित्राय धर्मेण ददौ धर्मपुरस्कृतम्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.८ ॥
Viśvāmitra aceptó la veneración que el magnánimo Janaka le ofreció conforme al dharma, con honor.
1.50.9
पप्रच्छ कुशलं राज्ञो यज्ञस्य च निरामयम्।
स तांश्चाथ मुनीन् पृष्ट्वा सोपाध्यायपुरोधसः ॥ १.५०.९ ॥
Preguntó por el bienestar del rey y si el sacrificio transcurría sin obstáculos; luego, habiendo preguntado por los sabios, el maestro y el sacerdote doméstico.
1.50.10
यथार्हमृषिभिः सर्वैः समागच्छत् प्रहृष्टवत्।
अथ राजा मुनिश्रेष्ठं कृताञ्जलिरभाषत ॥ १.५०.१० ॥
Se encontró con todos los sabios con alegría, como correspondía. Entonces el rey, con las manos juntas, habló al mejor de los sabios.
1.50.11
आसने भगवानास्तां सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा निषसाद महामुनिः ॥ १.५०.११ ॥
"Que el venerable tome asiento junto con estos mejores de los sabios." Al oír las palabras de Janaka, el gran sabio se sentó.
1.50.12
पुरोधा ऋत्विजश्चैव राजा च सहमन्त्रिभिः।
आसनेषु यथान्यायमुपविष्टाः समन्ततः ॥ १.५०.१२ ॥
El sacerdote doméstico, los sacerdotes del sacrificio y el rey con sus ministros, sentados en sus asientos según la costumbre, por todas partes.
1.50.13
दृष्ट्वा स नृपतिस्तत्र विश्वामित्रमथाब्रवीत्।
अद्य यज्ञसमृद्धिर्मे सफला दैवतैः कृता ॥ १.५०.१३ ॥
Al ver allí a Viśvāmitra, el rey le dijo: Hoy los dioses han hecho fructífera la prosperidad de mi sacrificio.
1.50.14
अद्य यज्ञफलं प्राप्तं भगवद्दर्शनान्मया।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ॥ १.५०.१४ ॥
Hoy, por ver al venerable, he obtenido el fruto del sacrificio. Soy bendecido y favorecido, pues vos, el mejor de los sabios, habéis venido a mí.
1.50.15
यज्ञोपसदनं ब्रह्मन् प्राप्तोऽसि मुनिभिः सह।
द्वादशाहं तु ब्रह्मर्षे दीक्षामाहुर्मनीषिणः ॥ १.५०.१५ ॥
Oh brahmán, habéis llegado al recinto del sacrificio con los sabios. Oh sabio entre los brahmanes, los sabios dicen que el voto de iniciación dura doce días.
1.50.16
ततो भागार्थिनो देवान् द्रष्टुमर्हसि कौशिक।
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलं प्रहृष्टवदनस्तदा ॥ १.५०.१६ ॥
Luego, oh Kauśika, debéis ver a los dioses que desean su parte. Habiendo dicho esto, el rey de rostro alegre se dirigió entonces a aquel tigre entre los sabios.
1.50.17
पुनस्तं परिपप्रच्छ प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः।
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ ॥ १.५०.१७ ॥
Con las palmas juntas y reverencia, el rey le preguntó de nuevo: Que os vaya bien; ¿quiénes son estos dos príncipes, iguales a los dioses en valor?
1.50.18
गजतुल्यगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ।
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणीधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.५०.१८ ॥
De paso de elefante, héroes semejantes a un tigre y un toro, de ojos anchos como pétalos de loto, portando espada, carcaj y arco, como los Aśvin en belleza, han alcanzado la flor de la juventud.
1.50.19
यदृच्छयेव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.५०.१९ ॥
Como si por azar dos inmortales hubieran descendido a la tierra desde el mundo de los dioses. Oh sabio, ¿cómo llegaron aquí a pie, con qué propósito y de quién son hijos?
1.50.20
वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम् ॥ १.५०.२० ॥
Estos dos héroes que portan excelentes armas, ¿de quién son hijos, oh gran sabio? Adornan esta región como la luna y el sol adornan el cielo.
1.50.21
परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः।
काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.५०.२१ ॥
Semejantes entre sí en estatura, gesto y porte, estos héroes que llevan el mechón de ala de cuervo: deseo oír la verdad sobre ellos.
1.50.22
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा जनकस्य महात्मनः।
न्यवेदयदमेयात्मा पुत्रौ दशरथस्य तौ ॥ १.५०.२२ ॥
Habiendo oído aquel discurso del magnánimo Janaka, el de alma inmensurable informó sobre los dos hijos de Daśaratha.
1.50.23
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा।
तत्रागमनमव्यग्रं विशालायाश्च दर्शनम् ॥ १.५०.२३ ॥
Su morada en el ermitaño de los perfeccionados, la matanza de los rākṣasas, su llegada allí sin turbación y la visión de Viśālā.
1.50.24
अहल्यादर्शनं चैव गौतमेन समागमम्।
महाधनुषि जिज्ञासां कर्तुमागमनं तथा ॥ १.५०.२४ ॥
La visión de Ahalyā, el reencuentro con Gautama y su venida allí para despertar la curiosidad por el gran arco — asimismo.
1.50.25
एतत् सर्वं महातेजा जनकाय महात्मने।
निवेद्य विररामाथ विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५०.२५ ॥
Habiendo relatado todo esto al magnánimo Janaka, el gran sabio Viśvāmitra, de gran esplendor, guardó silencio.