വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
ततः प्रागुत्तरां गत्वा रामः सौमित्रिणा सह।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.५०.१ ॥
പിന്നീട് രാമൻ സൗമിത്രിയോടുകൂടി വടക്കുകിഴക്കോട്ട് പോയി, വിശ്വാമിത്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തി യാഗശാലയിൽ എത്തി.
1.50.2
रामस्तु मुनिशार्दूलमुवाच सहलक्ष्मणः।
साध्वी यज्ञसमृद्धिर्हि जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.२ ॥
ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന രാമൻ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വിശ്വാമിത്രനോട് പറഞ്ഞു: "മഹാത്മാവായ ജനകന്റെ യാഗസമൃദ്ധി നല്ലതുതന്നെ."
1.50.3
बहूनीह सहस्राणि नानादेशनिवासिनाम्।
ब्राह्मणानां महाभाग वेदाध्ययनशालिनाम् ॥ १.५०.३ ॥
"ഹേ മഹാഭാഗാ, വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന, വേദാധ്യയനസമ്പന്നരായ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണർ ഇവിടെയുണ്ട്."
1.50.4
ऋषिवाटाश्च दृश्यन्ते शकटीशतसंकुलाः।
देशो विधीयतां ब्रह्मन् यत्र वत्स्यामहे वयम् ॥ १.५०.४ ॥
"മുനിമാരുടെ ആശ്രമശിബിരങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന് വണ്ടികളാൽ നിറഞ്ഞു കാണുന്നു. ബ്രഹ്മൻ, ഞങ്ങൾ താമസിക്കേണ്ട സ്ഥലം നിശ്ചയിക്കണമേ."
1.50.5
रामस्य वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
निवासमकरोद् देशे विविक्ते सलिलान्विते ॥ १.५०.५ ॥
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ ജലസമൃദ്ധവും ഏകാന്തവുമായ ഒരിടത്ത് വാസസ്ഥലം ഒരുക്കി.
1.50.6
विश्वामित्रमनुप्राप्तं श्रुत्वा नृपवरस्तदा।
शतानन्दं पुरस्कृत्य पुरोहितमनिन्दितः ॥ १.५०.६ ॥
വിശ്വാമിത്രൻ എത്തിയ വിവരം കേട്ട നിർദോഷനായ ശ്രേഷ്ഠരാജാവ് പുരോഹിതൻ ശതാനന്ദനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പുറപ്പെട്ടു.
1.50.7
ऋत्विजोऽपि महात्मानस्त्वर्घ्यमादाय सत्वरम्।
प्रत्युज्जगाम सहसा विनयेन समन्वितः ॥ १.५०.७ ॥
മഹാത്മാക്കളായ ഋത്വിക്കുകളും അർഘ്യവുമായി വേഗത്തിൽ, വിനയത്തോടെ ഉടനെ എതിരേൽക്കാൻ ചെന്നു.
1.50.8
विश्वामित्राय धर्मेण ददौ धर्मपुरस्कृतम्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.८ ॥
മഹാത്മാവായ ജനകൻ ധർമ്മപ്രകാരം ബഹുമാനത്തോടെ നൽകിയ ആ പൂജ വിശ്വാമിത്രൻ സ്വീകരിച്ചു.
1.50.9
पप्रच्छ कुशलं राज्ञो यज्ञस्य च निरामयम्।
स तांश्चाथ मुनीन् पृष्ट्वा सोपाध्यायपुरोधसः ॥ १.५०.९ ॥
അദ്ദേഹം രാജാവിന്റെ ക്ഷേമവും യജ്ഞം വിഘ്നമില്ലാതെ നടക്കുന്നുവോ എന്നും ചോദിച്ചു; പിന്നീട് ആ മുനിമാരോടും ഉപാധ്യായനോടും പുരോഹിതനോടും ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു.
1.50.10
यथार्हमृषिभिः सर्वैः समागच्छत् प्रहृष्टवत्।
अथ राजा मुनिश्रेष्ठं कृताञ्जलिरभाषत ॥ १.५०.१० ॥
അദ്ദേഹം എല്ലാ ഋഷിമാരെയും യഥോചിതമായി സന്തോഷത്തോടെ കണ്ടു. അപ്പോൾ രാജാവ് കൈകൂപ്പി മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.
1.50.11
आसने भगवानास्तां सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा निषसाद महामुनिः ॥ १.५०.११ ॥
"ഭഗവാനേ, ഈ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരോടൊപ്പം ആസനത്തിൽ ഇരുന്നാലും" എന്ന ജനകന്റെ വാക്ക് കേട്ട് മഹാമുനി ഇരുന്നു.
1.50.12
पुरोधा ऋत्विजश्चैव राजा च सहमन्त्रिभिः।
आसनेषु यथान्यायमुपविष्टाः समन्ततः ॥ १.५०.१२ ॥
പുരോഹിതന്മാരും ഋത്വിക്കുകളും രാജാവും മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം മര്യാദപ്രകാരം ആസനങ്ങളിൽ ചുറ്റും ഇരുന്നു.
1.50.13
दृष्ट्वा स नृपतिस्तत्र विश्वामित्रमथाब्रवीत्।
अद्य यज्ञसमृद्धिर्मे सफला दैवतैः कृता ॥ १.५०.१३ ॥
അവിടെ വിശ്വാമിത്രനെ കണ്ടിട്ട് ആ രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഇന്ന് ദേവന്മാർ എന്റെ യജ്ഞസമൃദ്ധിയെ ഫലപ്രദമാക്കിയിരിക്കുന്നു.
1.50.14
अद्य यज्ञफलं प्राप्तं भगवद्दर्शनान्मया।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ॥ १.५०.१४ ॥
ഇന്ന് ഭഗവാന്റെ ദർശനത്താൽ എനിക്ക് യജ്ഞഫലം ലഭിച്ചു. ഞാൻ ധന്യനാണ്, മുനിശ്രേഷ്ഠനായ അങ്ങ് എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.50.15
यज्ञोपसदनं ब्रह्मन् प्राप्तोऽसि मुनिभिः सह।
द्वादशाहं तु ब्रह्मर्षे दीक्षामाहुर्मनीषिणः ॥ १.५०.१५ ॥
ബ്രാഹ്മണാ! അങ്ങ് മുനിമാരോടൊപ്പം യജ്ഞശാലയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മർഷേ! ദീക്ഷ പന്ത്രണ്ടു ദിവസമാണെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
1.50.16
ततो भागार्थिनो देवान् द्रष्टुमर्हसि कौशिक।
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलं प्रहृष्टवदनस्तदा ॥ १.५०.१६ ॥
പിന്നെ, കൗശികാ! ഭാഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവന്മാരെ അങ്ങ് കാണണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പ്രസന്നമുഖനായ ആ രാജാവ് ആ മുനിശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.
1.50.17
पुनस्तं परिपप्रच्छ प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः।
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ ॥ १.५०.१७ ॥
രാജാവ് കൈകൂപ്പി, ഭക്തിയോടെ വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു: അങ്ങേക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ, ദേവതുല്യ പരാക്രമികളായ ഈ രണ്ടു കുമാരന്മാർ ആരാണ്?
1.50.18
गजतुल्यगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ।
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणीधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.५०.१८ ॥
ആനയുടെ നടയുള്ളവർ, സിംഹവും കാളയും പോലുള്ള വീരന്മാർ, താമരയിതൾ പോലെ വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ളവർ, വാളും ആവനാഴിയും വില്ലും ധരിച്ചവർ, രൂപത്തിൽ അശ്വിനീദേവന്മാരെപ്പോലെ, യൗവനത്തിലെത്തിയവർ.
1.50.19
यदृच्छयेव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.५०.१९ ॥
ദേവലോകത്തിൽനിന്ന് യാദൃച്ഛികമായി ഭൂമിയിലെത്തിയ രണ്ട് അമരന്മാരെപ്പോലെയാണവർ. മുനേ, അവർ കാൽനടയായി ഇവിടെയെത്തിയതെങ്ങനെ, എന്തിനായി, ആരുടെ പുത്രന്മാരാണ്?
1.50.20
वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम् ॥ १.५०.२० ॥
ശ്രേഷ്ഠായുധങ്ങൾ ധരിച്ച ഈ രണ്ടു വീരന്മാർ ആരുടെ പുത്രന്മാരാണ്, മഹാമുനേ? ആകാശത്തെ ചന്ദ്രസൂര്യന്മാർ അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ ഇവർ ഈ ദേശത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു.
1.50.21
परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः।
काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.५०.२१ ॥
പരസ്പരം തുല്യരായ, ഉയരത്തിലും ആംഗ്യത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ഒരുപോലെയുള്ള, കാകപക്ഷം ധരിച്ച ഈ വീരന്മാരെക്കുറിച്ച് സത്യമായി കേൾക്കാൻ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.50.22
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा जनकस्य महात्मनः।
न्यवेदयदमेयात्मा पुत्रौ दशरथस्य तौ ॥ १.५०.२२ ॥
മഹാത്മാവായ ജനകന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, അളക്കാനാവാത്ത ആത്മാവുള്ള അദ്ദേഹം ദശരഥന്റെ ആ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
1.50.23
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा।
तत्रागमनमव्यग्रं विशालायाश्च दर्शनम् ॥ १.५०.२३ ॥
സിദ്ധാശ്രമത്തിലെ വാസം, രാക്ഷസവധം, അവിടേക്കുള്ള അചഞ്ചലമായ വരവ്, വിശാലയുടെ ദർശനം.
1.50.24
अहल्यादर्शनं चैव गौतमेन समागमम्।
महाधनुषि जिज्ञासां कर्तुमागमनं तथा ॥ १.५०.२४ ॥
അഹല്യാദർശനം, ഗൗതമനുമായുള്ള പുനഃസമാഗമം, മഹാധനുസ്സിനെക്കുറിച്ച് ജിജ്ഞാസ ഉണർത്താനുള്ള വരവ് — അതുപോലെതന്നെ.
1.50.25
एतत् सर्वं महातेजा जनकाय महात्मने।
निवेद्य विररामाथ विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५०.२५ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ ഇതെല്ലാം മഹാത്മാവായ ജനകനോട് അറിയിച്ച ശേഷം വിരമിച്ചു.