Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
ततः प्रागुत्तरां गत्वा रामः सौमित्रिणा सह।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.५०.१ ॥
Então Rāma, com Saumitri, foi para o nordeste e, pondo Viśvāmitra à frente, chegou ao recinto do sacrifício.
1.50.2
रामस्तु मुनिशार्दूलमुवाच सहलक्ष्मणः।
साध्वी यज्ञसमृद्धिर्हि जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.२ ॥
Rāma, com Lakṣmaṇa, disse a Viśvāmitra, o tigre entre os sábios: "Verdadeiramente excelente é a prosperidade do sacrifício do magnânimo Janaka."
1.50.3
बहूनीह सहस्राणि नानादेशनिवासिनाम्।
ब्राह्मणानां महाभाग वेदाध्ययनशालिनाम् ॥ १.५०.३ ॥
"Ó tu, de grande fortuna, aqui estão muitos milhares de brâmanes, residentes de diversas terras e adornados com o estudo dos Vedas."
1.50.4
ऋषिवाटाश्च दृश्यन्ते शकटीशतसंकुलाः।
देशो विधीयतां ब्रह्मन् यत्र वत्स्यामहे वयम् ॥ १.५०.४ ॥
"Veem-se os acampamentos dos eremitas, lotados de centenas de carroças. Ó brâmane, designa um lugar onde possamos morar."
1.50.5
रामस्य वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
निवासमकरोद् देशे विविक्ते सलिलान्विते ॥ १.५०.५ ॥
Ouvindo as palavras de Rāma, o grande sábio Viśvāmitra estabeleceu sua morada num lugar isolado e abundante em água.
1.50.6
विश्वामित्रमनुप्राप्तं श्रुत्वा नृपवरस्तदा।
शतानन्दं पुरस्कृत्य पुरोहितमनिन्दितः ॥ १.५०.६ ॥
Ao ouvir que Viśvāmitra havia chegado, o melhor dos reis, irrepreensível, partiu pondo à frente o seu sacerdote Śatānanda.
1.50.7
ऋत्विजोऽपि महात्मानस्त्वर्घ्यमादाय सत्वरम्।
प्रत्युज्जगाम सहसा विनयेन समन्वितः ॥ १.५०.७ ॥
Também os sacerdotes de grande alma, tomando rapidamente o arghya, saíram de imediato ao seu encontro, cheios de humildade.
1.50.8
विश्वामित्राय धर्मेण ददौ धर्मपुरस्कृतम्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.८ ॥
Viśvāmitra aceitou a homenagem que o magnânimo Janaka lhe ofereceu conforme o dharma, com honra.
1.50.9
पप्रच्छ कुशलं राज्ञो यज्ञस्य च निरामयम्।
स तांश्चाथ मुनीन् पृष्ट्वा सोपाध्यायपुरोधसः ॥ १.५०.९ ॥
Perguntou pelo bem-estar do rei e se o sacrifício transcorria sem obstáculos; depois, tendo perguntado pelos sábios, pelo mestre e pelo sacerdote doméstico.
1.50.10
यथार्हमृषिभिः सर्वैः समागच्छत् प्रहृष्टवत्।
अथ राजा मुनिश्रेष्ठं कृताञ्जलिरभाषत ॥ १.५०.१० ॥
Encontrou todos os sábios com alegria, como convinha. Então o rei, de mãos postas, falou ao melhor dos sábios.
1.50.11
आसने भगवानास्तां सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा निषसाद महामुनिः ॥ १.५०.११ ॥
"Que o venerável se assente no assento junto com estes melhores dos sábios." Ouvindo as palavras de Janaka, o grande sábio sentou-se.
1.50.12
पुरोधा ऋत्विजश्चैव राजा च सहमन्त्रिभिः।
आसनेषु यथान्यायमुपविष्टाः समन्ततः ॥ १.५०.१२ ॥
O sacerdote doméstico, os sacerdotes do sacrifício e o rei com seus ministros, sentados em seus assentos conforme o costume, por todos os lados.
1.50.13
दृष्ट्वा स नृपतिस्तत्र विश्वामित्रमथाब्रवीत्।
अद्य यज्ञसमृद्धिर्मे सफला दैवतैः कृता ॥ १.५०.१३ ॥
Ao ver Viśvāmitra ali, o rei disse: Hoje os deuses tornaram frutífera a prosperidade do meu sacrifício.
1.50.14
अद्य यज्ञफलं प्राप्तं भगवद्दर्शनान्मया।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ॥ १.५०.१४ ॥
Hoje, ao ver o venerável, obtive o fruto do sacrifício. Sou abençoado e favorecido, pois vós, o melhor dos sábios, viestes a mim.
1.50.15
यज्ञोपसदनं ब्रह्मन् प्राप्तोऽसि मुनिभिः सह।
द्वादशाहं तु ब्रह्मर्षे दीक्षामाहुर्मनीषिणः ॥ १.५०.१५ ॥
Ó brâmane, chegastes ao local do sacrifício com os sábios. Ó sábio entre os brâmanes, os sábios dizem que o voto de iniciação dura doze dias.
1.50.16
ततो भागार्थिनो देवान् द्रष्टुमर्हसि कौशिक।
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलं प्रहृष्टवदनस्तदा ॥ १.५०.१६ ॥
Então, ó Kauśika, deveis ver os deuses que desejam a sua parte. Tendo dito isto, o rei de rosto alegre dirigiu-se então àquele tigre entre os sábios.
1.50.17
पुनस्तं परिपप्रच्छ प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः।
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ ॥ १.५०.१७ ॥
Com as mãos postas e reverência, o rei perguntou-lhe novamente: Que a bênção esteja convosco. Quem são estes dois príncipes, iguais aos deuses em valor?
1.50.18
गजतुल्यगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ।
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणीधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.५०.१८ ॥
De andar de elefante, heróis semelhantes a um tigre e a um touro, de olhos largos como pétalas de lótus, portando espada, aljava e arco, semelhantes aos Aśvin em beleza, atingiram o auge da juventude.
1.50.19
यदृच्छयेव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.५०.१९ ॥
Como se, por acaso, dois imortais tivessem descido à terra do mundo dos deuses. Ó sábio, como chegaram aqui a pé, com que propósito, e de quem são filhos?
1.50.20
वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम् ॥ १.५०.२० ॥
Esses dois heróis que portam excelentes armas, de quem são filhos, ó grande sábio? Adornam esta região como a lua e o sol adornam o céu.
1.50.21
परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः।
काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.५०.२१ ॥
Semelhantes entre si em estatura, gesto e porte, estes heróis que usam o topete de asa de corvo — desejo ouvir a verdade sobre eles.
1.50.22
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा जनकस्य महात्मनः।
न्यवेदयदमेयात्मा पुत्रौ दशरथस्य तौ ॥ १.५०.२२ ॥
Tendo ouvido aquele discurso do magnânimo Janaka, aquele de alma imensurável relatou sobre os dois filhos de Daśaratha.
1.50.23
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा।
तत्रागमनमव्यग्रं विशालायाश्च दर्शनम् ॥ १.५०.२३ ॥
Sua morada no eremitério dos perfeitos, o abate dos rākṣasas, a chegada ali sem perturbação e a visão de Viśālā.
1.50.24
अहल्यादर्शनं चैव गौतमेन समागमम्।
महाधनुषि जिज्ञासां कर्तुमागमनं तथा ॥ १.५०.२४ ॥
A visão de Ahalyā, o reencontro com Gautama e a vinda até lá para despertar curiosidade sobre o grande arco — igualmente.
1.50.25
एतत् सर्वं महातेजा जनकाय महात्मने।
निवेद्य विररामाथ विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५०.२५ ॥
Tendo relatado tudo isto ao magnânimo Janaka, o grande sábio Viśvāmitra, de grande brilho, calou-se.