รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.50

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.50.1

ततः प्रागुत्तरां गत्वा रामः सौमित्रिणा सह।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.५०.१ ॥

ครั้นแล้วพระรามพร้อมด้วยพระลักษมณ์ เดินไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และนำพระวิศวามิตรไว้เบื้องหน้า จนถึงบริเวณพิธียัญ

1.50.2

रामस्तु मुनिशार्दूलमुवाच सहलक्ष्मणः।
साध्वी यज्ञसमृद्धिर्हि जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.२ ॥

พระรามพร้อมด้วยพระลักษมณ์ตรัสกับพระวิศวามิตร ผู้เป็นเสือในหมู่ฤๅษีว่า "ความรุ่งเรืองของพิธียัญของพระเจ้าชนกผู้มีจิตใหญ่นั้น ช่างงดงามยิ่งนัก"

1.50.3

बहूनीह सहस्राणि नानादेशनिवासिनाम्।
ब्राह्मणानां महाभाग वेदाध्ययनशालिनाम् ॥ १.५०.३ ॥

"ข้าแต่ผู้มีบุญมาก ที่นี่มีพราหมณ์นับพันคน ผู้อาศัยอยู่ในแดนต่าง ๆ และมีความรู้ในการศึกษาพระเวท"

1.50.4

ऋषिवाटाश्च दृश्यन्ते शकटीशतसंकुलाः।
देशो विधीयतां ब्रह्मन् यत्र वत्स्यामहे वयम् ॥ १.५०.४ ॥

"เห็นที่พักของฤๅษีเรียงรายอยู่ เต็มไปด้วยเกวียนนับร้อย ข้าแต่พราหมณ์ โปรดกำหนดที่ให้พวกข้าพเจ้าพักอาศัยด้วยเถิด"

1.50.5

रामस्य वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
निवासमकरोद् देशे विविक्ते सलिलान्विते ॥ १.५०.५ ॥

พระวิศวามิตรผู้เป็นมหาฤๅษีได้ฟังถ้อยคำของพระราม จึงตั้งที่พักในสถานที่สงบซึ่งมีน้ำอุดมสมบูรณ์

1.50.6

विश्वामित्रमनुप्राप्तं श्रुत्वा नृपवरस्तदा।
शतानन्दं पुरस्कृत्य पुरोहितमनिन्दितः ॥ १.५०.६ ॥

ครั้งนั้น ท้าวพระเจ้าแผ่นดินผู้ประเสริฐและไร้ที่ติ ได้ทรงทราบว่าพระวิศวามิตรมาถึงแล้ว จึงเสด็จออกไปพร้อมให้พระศตานันทะปุโรหิตนำหน้า

1.50.7

ऋत्विजोऽपि महात्मानस्त्वर्घ्यमादाय सत्वरम्।
प्रत्युज्जगाम सहसा विनयेन समन्वितः ॥ १.५०.७ ॥

บรรดาฤๅษีผู้ทำพิธีผู้มีจิตใหญ่ ก็รีบนำเครื่องต้อนรับมา แล้วออกไปรับด้วยความถ่อมตนอย่างฉับพลัน

1.50.8

विश्वामित्राय धर्मेण ददौ धर्मपुरस्कृतम्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.८ ॥

พระวิศวามิตรรับการบูชาที่พระเจ้าชนกผู้มีจิตใหญ่ถวายด้วยธรรม ตามหลักธรรมและด้วยความเคารพ

1.50.9

पप्रच्छ कुशलं राज्ञो यज्ञस्य च निरामयम्।
स तांश्चाथ मुनीन् पृष्ट्वा सोपाध्यायपुरोधसः ॥ १.५०.९ ॥

พระองค์ทรงถามถึงความสุขสบายของพระราชา และถามว่าพิธียัญดำเนินไปโดยไม่มีอุปสรรคหรือไม่ แล้วทรงถามถึงฤๅษีทั้งหลาย อาจารย์ และปุโรหิต จากนั้นจึงเดินทางต่อไป

1.50.10

यथार्हमृषिभिः सर्वैः समागच्छत् प्रहृष्टवत्।
अथ राजा मुनिश्रेष्ठं कृताञ्जलिरभाषत ॥ १.५०.१० ॥

พระองค์พบปะฤๅษีทั้งปวงด้วยความยินดีตามสมควร ครั้งนั้น พระราชาทรงประนมมือ ตรัสกับฤๅษีผู้ประเสริฐ

1.50.11

आसने भगवानास्तां सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा निषसाद महामुनिः ॥ १.५०.११ ॥

"ขอพระผู้เป็นที่เคารพจงประทับบนอาสนะ พร้อมด้วยฤๅษีผู้ประเสริฐเหล่านี้เถิด" เมื่อได้ฟังพระดำรัสของพระเจ้าชนก มหาฤๅษีจึงประทับนั่งลง

1.50.12

पुरोधा ऋत्विजश्चैव राजा च सहमन्त्रिभिः।
आसनेषु यथान्यायमुपविष्टाः समन्ततः ॥ १.५०.१२ ॥

ปุโรหิต ผู้ทำพิธี และพระราชากับเหล่าอำมาตย์ ต่างประทับนั่งบนอาสนะตามธรรมเนียมโดยรอบ

1.50.13

दृष्ट्वा स नृपतिस्तत्र विश्वामित्रमथाब्रवीत्।
अद्य यज्ञसमृद्धिर्मे सफला दैवतैः कृता ॥ १.५०.१३ ॥

ท้าวพระเจ้าแผ่นดินทอดพระเนตรเห็นพระวิศวามิตรที่นั่น จึงตรัสว่า "วันนี้ เทวดาได้ทำให้ความรุ่งเรืองแห่งพิธียัญของข้าพเจ้าสัมฤทธิ์ผล"

1.50.14

अद्य यज्ञफलं प्राप्तं भगवद्दर्शनान्मया।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ॥ १.५०.१४ ॥

วันนี้ ข้าพเจ้าได้รับผลแห่งพิธียัญ เพราะได้เห็นพระผู้เป็นที่เคารพ ข้าพเจ้าเป็นผู้มีบุญและได้รับความเมตตา เพราะท่านผู้ประเสริฐในหมู่ฤๅษีได้มาถึงข้าพเจ้า

1.50.15

यज्ञोपसदनं ब्रह्मन् प्राप्तोऽसि मुनिभिः सह।
द्वादशाहं तु ब्रह्मर्षे दीक्षामाहुर्मनीषिणः ॥ १.५०.१५ ॥

"ข้าแต่พราหมณ์ ท่านได้มาถึงที่ประกอบพิธียัญพร้อมกับฤๅษีทั้งหลาย ข้าแต่ฤๅษีผู้เป็นยอดพราหมณ์ ปราชญ์ทั้งหลายกล่าวว่า การถือศีลเพื่อพิธีเริ่มต้นนั้นกินเวลาสิบสองวัน"

1.50.16

ततो भागार्थिनो देवान् द्रष्टुमर्हसि कौशिक।
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलं प्रहृष्टवदनस्तदा ॥ १.५०.१६ ॥

"ข้าแต่กเชาศิกะ ขอท่านจงได้ทอดพระเนตรเทวดาผู้ปรารถนาส่วนแบ่งของตนเถิด" ครั้นตรัสดังนี้แล้ว พระราชาผู้มีพระพักตร์เบิกบานจึงตรัสกับเสือในหมู่ฤๅษีนั้น

1.50.17

पुनस्तं परिपप्रच्छ प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः।
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ ॥ १.५०.१७ ॥

พระราชาทรงประนมมือด้วยความสำรวม ตรัสถามอีกครั้งว่า "ขอความเจริญจงมีแด่ท่าน กุมารทั้งสองนี้เป็นใครกัน มีพระปรีชาสามารถเทียบเท่าเทวดา"

1.50.18

गजतुल्यगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ।
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणीधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.५०.१८ ॥

วีรบุรุษทั้งสองมีท่วงท่าดุจช้าง เปรียบด้วยเสือและโคตัวผู้ มีดวงตากว้างดุจกลีบบัว ถืออาวุธ ดาบ ถุงลูกศร และคันธนู มีรูปโฉมดุจพระอัศวินทั้งสอง เพิ่งถึงวัยหนุ่มสาว

1.50.19

यदृच्छयेव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.५०.१९ ॥

ราวกับเทพสองพระองค์ที่เสด็จลงมาจากโลกสวรรค์โดยบังเอิญ ข้าแต่ฤๅษี ทั้งสองมาถึงที่นี่ได้อย่างไรด้วยเท้า มาเพื่อจุดประสงค์ใด และเป็นพระโอรสของผู้ใด

1.50.20

वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम् ॥ १.५०.२० ॥

วีรบุรุษสองพระองค์ถืออาวุธอันประเสริฐ เป็นพระโอรสของผู้ใด ข้าแต่มหาฤๅษี ทั้งสองประดับภูมิภาคนี้ดุจพระจันทร์และพระอาทิตย์ประดับท้องฟ้า

1.50.21

परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः।
काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.५०.२१ ॥

สองวีรบุรุษนี้มีรูปร่าง ท่าทาง และการเคลื่อนไหวเหมือนกันทุกประการ สวมปอยผมปีกกา ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังความจริงเกี่ยวกับทั้งสองนี้

1.50.22

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा जनकस्य महात्मनः।
न्यवेदयदमेयात्मा पुत्रौ दशरथस्य तौ ॥ १.५०.२२ ॥

เมื่อท้าวชนกได้ฟังคำพูดนั้นแล้ว ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และมีอาตมันหาประมาณมิได้ จึงได้กราบทูลเกี่ยวกับโอรสทั้งสองของท้าวทศรถ

1.50.23

सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा।
तत्रागमनमव्यग्रं विशालायाश्च दर्शनम् ॥ १.५०.२३ ॥

การพำนักอยู่ที่อาศรมของเหล่าสิทธะ การสังหารรากษส การมาถึงที่นั่นโดยไม่มีอุปสรรค และการได้เห็นวิศาลา

1.50.24

अहल्यादर्शनं चैव गौतमेन समागमम्।
महाधनुषि जिज्ञासां कर्तुमागमनं तथा ॥ १.५०.२४ ॥

การได้เห็นอหัลยา การพบกับเคาตมะ และการที่ทั้งสองมาถึงที่นั่นเพื่อให้เกิดความใคร่รู้เกี่ยวกับธนูใหญ่ก็เช่นกัน

1.50.25

एतत् सर्वं महातेजा जनकाय महात्मने।
निवेद्य विररामाथ विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५०.२५ ॥

เมื่อได้กราบทูลเรื่องทั้งหมดนี้แก่ท้าวชนกผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่แล้ว พระวิศวามิตรมหาฤๅษีผู้มีเดชรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ก็นิ่งเงียบไป