Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
ततः प्रागुत्तरां गत्वा रामः सौमित्रिणा सह।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.५०.१ ॥
Dann ging Rāma mit Saumitri nach Nordosten und gelangte, Viśvāmitra voranstellend, zum Opferplatz.
1.50.2
रामस्तु मुनिशार्दूलमुवाच सहलक्ष्मणः।
साध्वी यज्ञसमृद्धिर्हि जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.२ ॥
Rāma mit Lakṣmaṇa sprach zu Viśvāmitra, dem Tiger unter den Weisen: "Wahrlich trefflich ist der Glanz des Opfers des großherzigen Janaka."
1.50.3
बहूनीह सहस्राणि नानादेशनिवासिनाम्।
ब्राह्मणानां महाभाग वेदाध्ययनशालिनाम् ॥ १.५०.३ ॥
"O Hochbeglückter, hier sind viele Tausende von Brahmanen aus verschiedenen Ländern, die mit dem Studium der Veden geschmückt sind."
1.50.4
ऋषिवाटाश्च दृश्यन्ते शकटीशतसंकुलाः।
देशो विधीयतां ब्रह्मन् यत्र वत्स्यामहे वयम् ॥ १.५०.४ ॥
"Die Einsiedler-Lager sind zu sehen, überfüllt von Hunderten Wagen. O Brahmane, weise uns einen Ort zu, an dem wir wohnen können."
1.50.5
रामस्य वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
निवासमकरोद् देशे विविक्ते सलिलान्विते ॥ १.५०.५ ॥
Als der große Weise Viśvāmitra Rāmas Worte gehört hatte, richtete er seine Wohnung an einem abgelegenen, wasserreichen Ort ein.
1.50.6
विश्वामित्रमनुप्राप्तं श्रुत्वा नृपवरस्तदा।
शतानन्दं पुरस्कृत्य पुरोहितमनिन्दितः ॥ १.५०.६ ॥
Als der makellose beste der Könige hörte, dass Viśvāmitra angekommen war, brach er auf und stellte seinen Priester Śatānanda voran.
1.50.7
ऋत्विजोऽपि महात्मानस्त्वर्घ्यमादाय सत्वरम्।
प्रत्युज्जगाम सहसा विनयेन समन्वितः ॥ १.५०.७ ॥
Auch die hochherzigen Priester gingen, rasch das Arghya nehmend, sogleich mit Demut ihm entgegen.
1.50.8
विश्वामित्राय धर्मेण ददौ धर्मपुरस्कृतम्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.८ ॥
Viśvāmitra nahm die Verehrung an, die ihm der hochherzige Janaka gemäß dem Dharma und mit Ehren darbrachte.
1.50.9
पप्रच्छ कुशलं राज्ञो यज्ञस्य च निरामयम्।
स तांश्चाथ मुनीन् पृष्ट्वा सोपाध्यायपुरोधसः ॥ १.५०.९ ॥
Er fragte nach dem Wohlergehen des Königs und danach, ob das Opfer ungehindert verlaufe; dann erkundigte er sich nach den Weisen, dem Lehrer und dem Hauspriester.
1.50.10
यथार्हमृषिभिः सर्वैः समागच्छत् प्रहृष्टवत्।
अथ राजा मुनिश्रेष्ठं कृताञ्जलिरभाषत ॥ १.५०.१० ॥
Er begegnete allen Weisen erfreut, wie es sich gebührte. Dann sprach der König mit gefalteten Händen zum besten der Weisen.
1.50.11
आसने भगवानास्तां सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा निषसाद महामुनिः ॥ १.५०.११ ॥
»Der Verehrungswürdige möge sich mit diesen besten der Weisen auf den Sitz setzen.« Als er Janakas Worte hörte, setzte sich der große Weise.
1.50.12
पुरोधा ऋत्विजश्चैव राजा च सहमन्त्रिभिः।
आसनेषु यथान्यायमुपविष्टाः समन्ततः ॥ १.५०.१२ ॥
Der Hauspriester, die Opferpriester und der König mit seinen Ministern setzten sich der Ordnung gemäß ringsum auf ihre Sitze.
1.50.13
दृष्ट्वा स नृपतिस्तत्र विश्वामित्रमथाब्रवीत्।
अद्य यज्ञसमृद्धिर्मे सफला दैवतैः कृता ॥ १.५०.१३ ॥
Als der König dort Viśvāmitra sah, sprach er: Heute haben die Götter den Segen meines Opfers fruchtbar gemacht.
1.50.14
अद्य यज्ञफलं प्राप्तं भगवद्दर्शनान्मया।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ॥ १.५०.१४ ॥
Heute habe ich durch den Anblick des Verehrungswürdigen die Frucht des Opfers erlangt. Ich bin gesegnet und begnadet, denn du, bester der Weisen, bist zu mir gekommen.
1.50.15
यज्ञोपसदनं ब्रह्मन् प्राप्तोऽसि मुनिभिः सह।
द्वादशाहं तु ब्रह्मर्षे दीक्षामाहुर्मनीषिणः ॥ १.५०.१५ ॥
O Brahmane, du bist mit den Weisen zum Opferplatz gekommen. O Weiser unter den Brahmanen, die Klugen sagen, das Initiationsgelübde dauert zwölf Tage.
1.50.16
ततो भागार्थिनो देवान् द्रष्टुमर्हसि कौशिक।
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलं प्रहृष्टवदनस्तदा ॥ १.५०.१६ ॥
Dann, o Kauśika, solltest du die Götter sehen, die nach ihrem Anteil verlangen. Nachdem er dies gesagt hatte, sprach der König mit freudigem Antlitz zu diesem Tiger unter den Weisen.
1.50.17
पुनस्तं परिपप्रच्छ प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः।
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ ॥ १.५०.१७ ॥
Mit gefalteten Händen und in Ehrfurcht fragte ihn der König erneut: Möge Glück dir zuteilwerden. Wer sind diese beiden Prinzen, an Tapferkeit den Göttern gleich?
1.50.18
गजतुल्यगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ।
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणीधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.५०.१८ ॥
Mit dem Gang eines Elefanten, Helden gleich einem Tiger und einem Stier, mit Augen so weit wie Lotusblätter, Schwert, Köcher und Bogen tragend, den Aśvin an Schönheit gleich, sind sie in die Blüte der Jugend gelangt.
1.50.19
यदृच्छयेव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.५०.१९ ॥
Als wären zwei Unsterbliche zufällig aus der Welt der Götter zur Erde herabgestiegen. O Weiser, wie sind sie zu Fuß hierher gekommen, zu welchem Zweck, und wessen Söhne sind sie?
1.50.20
वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम् ॥ १.५०.२० ॥
Diese zwei Helden mit den vorzüglichen Waffen, wessen Söhne sind sie, o großer Weiser? Sie schmücken diese Gegend, wie Mond und Sonne den Himmel schmücken.
1.50.21
परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः।
काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.५०.२१ ॥
Einander gleich an Gestalt, Gebärde und Haltung, diese Helden mit dem Rabenflügel-Haarschopf — ich möchte die Wahrheit über sie hören.
1.50.22
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा जनकस्य महात्मनः।
न्यवेदयदमेयात्मा पुत्रौ दशरथस्य तौ ॥ १.५०.२२ ॥
Als er diese Rede des großherzigen Janaka gehört hatte, berichtete der an Seele Unermessliche über die beiden Söhne Daśarathas.
1.50.23
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा।
तत्रागमनमव्यग्रं विशालायाश्च दर्शनम् ॥ १.५०.२३ ॥
Ihr Aufenthalt in der Einsiedelei der Vollendeten, die Erschlagung der Rākṣasas, ihre ungestörte Ankunft dort und der Anblick Viśālās.
1.50.24
अहल्यादर्शनं चैव गौतमेन समागमम्।
महाधनुषि जिज्ञासां कर्तुमागमनं तथा ॥ १.५०.२४ ॥
Der Anblick Ahalyās, das Wiedersehen mit Gautama und ihr Kommen dorthin, um Neugier auf den großen Bogen zu wecken — ebenso.
1.50.25
एतत् सर्वं महातेजा जनकाय महात्मने।
निवेद्य विररामाथ विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५०.२५ ॥
Nachdem der strahlende große Weise Viśvāmitra dies alles dem hochherzigen Janaka berichtet hatte, schwieg er.