வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.50.1
ततः प्रागुत्तरां गत्वा रामः सौमित्रिणा सह।
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.५०.१ ॥
பின்னர் ராமன் சௌமித்ரியுடன் வடகிழக்குத் திசையில் சென்று, விஸ்வாமித்திரரை முன்னிட்டு யாகசாலையை அடைந்தான்.
1.50.2
रामस्तु मुनिशार्दूलमुवाच सहलक्ष्मणः।
साध्वी यज्ञसमृद्धिर्हि जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.२ ॥
லக்ஷ்மணனுடன் இருந்த ராமன் முனிவர்களில் சிறந்தவரான விஸ்வாமித்திரரிடம் கூறினான்: "மகாத்மா ஜனகரின் யாகத்தின் செழிப்பு உண்மையிலேயே நன்றாக உள்ளது."
1.50.3
बहूनीह सहस्राणि नानादेशनिवासिनाम्।
ब्राह्मणानां महाभाग वेदाध्ययनशालिनाम् ॥ १.५०.३ ॥
"ஹே மகாபாகரே, பல்வேறு தேசங்களில் வசிக்கும், வேத ஓதலில் சிறந்த ஆயிரக்கணக்கான பிராமணர்கள் இங்கே இருக்கின்றனர்."
1.50.4
ऋषिवाटाश्च दृश्यन्ते शकटीशतसंकुलाः।
देशो विधीयतां ब्रह्मन् यत्र वत्स्यामहे वयम् ॥ १.५०.४ ॥
"முனிவர்களின் ஆசிரம முகாம்கள் நூற்றுக்கணக்கான வண்டிகளால் நிறைந்திருப்பது தெரிகிறது. பிரம்மரே, நாங்கள் தங்கக்கூடிய இடத்தை நியமியுங்கள்."
1.50.5
रामस्य वचनं श्रुत्वा विश्वामित्रो महामुनिः।
निवासमकरोद् देशे विविक्ते सलिलान्विते ॥ १.५०.५ ॥
ராமனின் சொற்களைக் கேட்ட மகாமுனி விஸ்வாமித்திரர், நீர் நிறைந்த, ஏகாந்தமான ஓர் இடத்தில் தங்குமிடம் அமைத்தார்.
1.50.6
विश्वामित्रमनुप्राप्तं श्रुत्वा नृपवरस्तदा।
शतानन्दं पुरस्कृत्य पुरोहितमनिन्दितः ॥ १.५०.६ ॥
விஸ்வாமித்திரர் வந்திருக்கிறார் என்று கேள்விப்பட்ட குற்றமற்ற சிறந்த மன்னன், புரோகிதர் சதானந்தரை முன்னிட்டுக் கொண்டு சென்றான்.
1.50.7
ऋत्विजोऽपि महात्मानस्त्वर्घ्यमादाय सत्वरम्।
प्रत्युज्जगाम सहसा विनयेन समन्वितः ॥ १.५०.७ ॥
மகாத்மாக்களான ருத்விஜர்களும் அர்க்கியத்தை எடுத்துக்கொண்டு விரைவாக, பணிவுடன் உடனே எதிர்கொண்டு சென்றனர்.
1.50.8
विश्वामित्राय धर्मेण ददौ धर्मपुरस्कृतम्।
प्रतिगृह्य तु तां पूजां जनकस्य महात्मनः ॥ १.५०.८ ॥
மகாத்மா ஜனகன் தர்மப்படி அளித்த அந்த வழிபாட்டை விஸ்வாமித்திரர் ஏற்றுக்கொண்டார்; அது தர்மத்தின்படி மரியாதையுடன் அளிக்கப்பட்டது.
1.50.9
पप्रच्छ कुशलं राज्ञो यज्ञस्य च निरामयम्।
स तांश्चाथ मुनीन् पृष्ट्वा सोपाध्यायपुरोधसः ॥ १.५०.९ ॥
அவர் அரசனின் நலத்தையும் யாகம் தடையின்றி நடைபெறுகிறதா என்பதையும் விசாரித்தார்; பின்னர் அந்த முனிவர்களையும், உபாத்தியாயர் மற்றும் புரோகிதரையும் விசாரித்தார்.
1.50.10
यथार्हमृषिभिः सर्वैः समागच्छत् प्रहृष्टवत्।
अथ राजा मुनिश्रेष्ठं कृताञ्जलिरभाषत ॥ १.५०.१० ॥
அவர் அனைத்து முனிவர்களையும் தகுந்த முறையில் மகிழ்ச்சியுடன் சந்தித்தார். பின்னர் அரசன் கைகூப்பி, முனிசிரேஷ்டரிடம் பேசினான்.
1.50.11
आसने भगवानास्तां सहैभिर्मुनिपुंगवैः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा निषसाद महामुनिः ॥ १.५०.११ ॥
"பகவானே, இந்த முனிசிரேஷ்டர்களுடன் ஆசனத்தில் அமருங்கள்" என்ற ஜனகரின் சொற்களைக் கேட்ட மகாமுனிவர் அமர்ந்தார்.
1.50.12
पुरोधा ऋत्विजश्चैव राजा च सहमन्त्रिभिः।
आसनेषु यथान्यायमुपविष्टाः समन्ततः ॥ १.५०.१२ ॥
புரோகிதரும், ருத்விஜர்களும், அரசனும், அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து, முறைப்படி ஆசனங்களில் நாற்புறமும் அமர்ந்தனர்.
1.50.13
दृष्ट्वा स नृपतिस्तत्र विश्वामित्रमथाब्रवीत्।
अद्य यज्ञसमृद्धिर्मे सफला दैवतैः कृता ॥ १.५०.१३ ॥
அங்கு விசுவாமித்திரரைக் கண்ட அரசன் கூறினான்: இன்று தேவர்கள் என் யாகத்தின் செழிப்பை பலனுள்ளதாக்கினர்.
1.50.14
अद्य यज्ञफलं प्राप्तं भगवद्दर्शनान्मया।
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ॥ १.५०.१४ ॥
இன்று பகவானின் தரிசனத்தால் நான் யாகத்தின் பலனைப் பெற்றேன். நான் பாக்கியவான், முனிவர்களில் சிறந்தவரான தாங்கள் எனக்கு அருள் செய்தீர்கள்.
1.50.15
यज्ञोपसदनं ब्रह्मन् प्राप्तोऽसि मुनिभिः सह।
द्वादशाहं तु ब्रह्मर्षे दीक्षामाहुर्मनीषिणः ॥ १.५०.१५ ॥
பிராமணரே! நீங்கள் முனிவர்களுடன் யாகசாலைக்கு வந்திருக்கிறீர்கள். பிரம்மரிஷியே! ஞானிகள் தீக்ஷை பன்னிரண்டு நாட்கள் என்கின்றனர்.
1.50.16
ततो भागार्थिनो देवान् द्रष्टुमर्हसि कौशिक।
इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलं प्रहृष्टवदनस्तदा ॥ १.५०.१६ ॥
பின்னர், கௌசிகரே! பங்கை விரும்பும் தேவர்களைத் தாங்கள் காண வேண்டும். இவ்வாறு கூறி, மகிழ்ந்த முகத்துடன் அந்த அரசன் அந்த முனிசிங்கத்திடம் கூறினான்.
1.50.17
पुनस्तं परिपप्रच्छ प्राञ्जलिः प्रयतो नृपः।
इमौ कुमारौ भद्रं ते देवतुल्यपराक्रमौ ॥ १.५०.१७ ॥
அரசன் கைகூப்பி, பக்தியுடன் மீண்டும் அவரிடம் கேட்டான்: உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும், தேவர்களுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட இந்த இரு இளவரசர்கள் யார்?
1.50.18
गजतुल्यगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ।
पद्मपत्रविशालाक्षौ खड्गतूणीधनुर्धरौ।
अश्विनाविव रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥ १.५०.१८ ॥
யானையின் நடையுடையவர்கள், சிங்கமும் காளையும் போன்ற வீரர்கள், தாமரை இதழ் போன்ற விசாலமான கண்கள் கொண்டவர்கள், வாள், அம்பறாத்தூணி, வில் ஏந்தியவர்கள், அழகில் அசுவினி தேவர்களைப் போன்ற இளமை பொலியும் இருவர்.
1.50.19
यदृच्छयेव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ।
कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥ १.५०.१९ ॥
தேவலோகத்திலிருந்து தற்செயலாக பூமிக்கு வந்த இரு அமரர்களைப் போன்றவர்கள். முனிவரே, அவர்கள் கால்நடையாக இங்கு எப்படி வந்தார்கள், எதற்காக, யாருடைய புதல்வர்கள்?
1.50.20
वरायुधधरौ वीरौ कस्य पुत्रौ महामुने।
भूषयन्ताविमं देशं चन्द्रसूर्याविवाम्बरम् ॥ १.५०.२० ॥
சிறந்த ஆயுதங்களை ஏந்தியுள்ள இந்த இரு வீரர்களும் யாருடைய புதல்வர்கள், மகாமுனியே? வானத்தை சந்திரனும் சூரியனும் அலங்கரிப்பது போல் இந்தப் பகுதியை இவர்கள் அலங்கரிக்கின்றனர்.
1.50.21
परस्परस्य सदृशौ प्रमाणेङ्गितचेष्टितैः।
काकपक्षधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥ १.५०.२१ ॥
ஒருவருக்கொருவர் ஒத்தவர்களாக, உயரம், அசைவுகள், நடத்தையில் ஒத்தவர்களாக, காகபக்ஷம் தரித்த இந்த வீரர்கள் — உண்மையில் அவர்களைப்பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.50.22
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा जनकस्य महात्मनः।
न्यवेदयदमेयात्मा पुत्रौ दशरथस्य तौ ॥ १.५०.२२ ॥
மகாத்மாவான ஜனகனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, அளவிட முடியாத ஆன்மா கொண்ட அவர் தசரதனின் அந்த இரு புதல்வர்களைப் பற்றி அறிவித்தார்.
1.50.23
सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा।
तत्रागमनमव्यग्रं विशालायाश्च दर्शनम् ॥ १.५०.२३ ॥
சித்தாசிரமத்தில் தங்கியது, அரக்கர்களை வதைத்தது, அங்கு அமைதியுடன் வந்தது, விசாலையைக் கண்டது.
1.50.24
अहल्यादर्शनं चैव गौतमेन समागमम्।
महाधनुषि जिज्ञासां कर्तुमागमनं तथा ॥ १.५०.२४ ॥
அகல்யையின் தரிசனம், கௌதமருடன் மீண்டும் சந்திப்பு, மாபெரும் வில்லைப் பற்றி ஆர்வம் கொள்ளச் செய்ய வந்தது — அதுபோலவே.
1.50.25
एतत् सर्वं महातेजा जनकाय महात्मने।
निवेद्य विररामाथ विश्वामित्रो महामुनिः ॥ १.५०.२५ ॥
மகாதேஜஸ்வியான மகாமுனி விசுவாமித்திரர் மகாத்மாவான ஜனகருக்கு இவையனைத்தையும் தெரிவித்த பின் அமைதியானார்.