رامايانا فالميكي · السارغا 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
فلما رآه، فرح فرحًا عظيمًا فيشفامترا ذو القوة العظيمة، البطل في تواضعه، فانحنى لفاسيشتا، أفضل المرتلين.
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
"مرحبًا بك"، قال فاسيشتا العظيم النفس؛ فأشار المبارك فاسيشتا إليه بمقعد.
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
ثم قدّم أفضل الحكماء لفيشفامترا الحكيم الجالس الثمار والجذور وفق القاعدة.
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
فقبِل أفضل الملوك ذلك التكريم من فاسيشتا، وسأل عن سلامة التقشف وطقوس النار والتلاميذ.
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
فقال فيشفامترا ذو البهاء العظيم إن كل شيء على ما يرام في كل مكان بين جماعات الأشجار؛ وخاطب فاسيشتا أفضل الملوك.
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
فسأل فاسيشتا، الزاهد العظيم وأفضل المرتلين وابن براهما، الملكَ فيشفامترا وهو جالس في راحة.
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
أيها الملك، أفي عافية أنت؟ أتحمي رعيتك وتسرّها بالدارما؟ أيها الصالح، أتحكم بسلوك الملوك؟
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
هل خدمك محفوظون جيدًا؟ هل يقفون طائعين لأمرك؟ أيها مُهلك الأعداء، هل قُهر جميع أعدائك؟
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
أيها مُحرق الأعداء، أفي خير جيشك وخزائنك وحلفائك؟ أيها النمر بين البشر، أيها الطاهر، وكذلك أبناؤك وأحفادك؟
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
أجاب الملك فاسيشتا بأن كل شيء على ما يرام من جميع الوجوه. ثم تكلم فيشفاميترا ذو البهاء العظيم إلى فاسيشتا المتواضع.
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
تحادث الاثنان الأعظم استقامةً طويلاً في تلك المسائل الصالحة، فسُرّا أحدهما بالآخر، ممتلئين بفرح عظيم.
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
ثم قال فاسيشتا المبجَّل في ختام الحديث، يا بهجة الراغويين، مبتسمًا كمن يُسَرّ، هذه الكلمات لفيشفاميترا.
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
أيها القوي العظيم، أود أن أقدم الضيافة لهذا الجيش ولك أيها الذي لا يُقاس، على الوجه اللائق؛ فاقبل حفاوتي.
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
أيها الملك، أنت أفضل الضيوف وجدير بالتكريم بعناية؛ فاقبل هذا الإكرام الذي قدمته.
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
فلما قال ذلك فاسيشتا، قال الملك فيشفاميتْرا ذو العقل الكبير: "حسنًا؛ بكلماتك التكريمية قد تمّ إكرامي."
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
أيها المبجَّل، إن ما في ناسكك من ثمار وجذور، وماء الغسل وماء التطهير، ورؤيتك، كافٍ.
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
أيها الحكيم العظيم، أنت جدير بالتكريم من كل وجه، وقد أُكرمت حقّ الإكرام؛ سلامي لك. والآن سأمضي؛ فانظر إليّ بعين الودّ.
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
وإلى الملك المتكلم بذلك، دعاه فاسيشتا، ذو النفس الصالحة والعقل السخي، مرارًا وتكرارًا.
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
قال ابن غادهي لفاسيشتا: "حسنًا. يا أفضل الحكماء، ليكن كما يرضي الجليل."
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
فلما قاله له، سرّ فاسيشتا أفضل المرتّلين، فدعا البقرة المنقّطة كلماشي الخالية من كل دنس.
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
"تعالي، تعالي يا شبلا بسرعة واسمعي كلامي. لقد عزمتُ على إكرام هذا الحكيم الملكي مع جيشه. فأعدّي لي ضيافةً بطعام نفيس."
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
"أيتها البقرة الإلهية، أفيضي لي كلَّ ما يُكرَّم من الأطعمة بين الطعوم الستة، كلٌّ بحسب ما يشتهي."
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
"أسرعي يا شبلا، وأبدعي كومةً من كل أصناف الطعام، مقرونةً بالأطعمة اللذيذة والأشربة وما يُلعق ويُمص."