Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
Ao vê-lo, Viśvāmitra, muito satisfeito e de grande força, herói na humildade, prostrou-se diante de Vasiṣṭha, o melhor dos que recitam.
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
"Seja bem-vindo", disse o magnânimo Vasiṣṭha; e o venerável Vasiṣṭha indicou-lhe um assento.
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
Então, ao sábio Viśvāmitra sentado, o melhor dos sábios trouxe frutos e raízes conforme a norma.
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
Aceitando aquela honra de Vasiṣṭha, o melhor dos reis perguntou pelo bem-estar da austeridade, dos ritos do fogo e dos discípulos.
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
Então o de grande esplendor, Viśvāmitra, disse que tudo estava bem por toda parte entre os grupos de árvores; e Vasiṣṭha falou ao melhor dos reis.
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
Ao rei Viśvāmitra, confortavelmente sentado, perguntou Vasiṣṭha, grande asceta, o melhor dos que recitam, filho de Brahmā.
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
Ó rei, estás bem? Proteges os teus súditos, agradando-os com o dharma? Ó justo, governas-los segundo a conduta própria de um rei?
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
Os teus servidores estão bem sustentados? Permanecem sob o teu comando? Ó destruidor de inimigos, foram vencidos todos os teus inimigos?
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
Ó abrasador de inimigos, está tudo bem com os teus exércitos, tesouros e aliados? Ó tigre entre os homens, ó sem mácula, está bem também com os teus filhos e netos?
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
O rei respondeu a Vasiṣṭha que tudo estava bem em todos os aspectos. Então Viśvāmitra, de grande esplendor, falou ao humilde Vasiṣṭha.
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
Após conversarem longamente sobre aqueles temas justos, os dois mais justos alegraram-se um com o outro, cheios de suprema alegria.
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
Então o venerável Vasiṣṭha, no fim da conversa, ó deleite dos Raghus, disse estas palavras a Viśvāmitra, sorrindo como divertido.
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
Ó poderoso, desejo oferecer hospitalidade a este exército e a ti, o Aprameya, como convém; peço que aceites a minha acolhida.
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
Ó rei, és o melhor dos hóspedes e digno de honra com cuidado; aceita, pois, esta reverência que eu preparei.
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
Quando Vasiṣṭha assim falou, o magnânimo rei Viśvāmitra disse: "Muito bem; por tuas palavras de honra, minha reverência foi cumprida."
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
Ó venerável, os frutos e raízes que há no teu eremitério, com água para os pés e água para o ācamana, e com ver-te, bastam.
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
Ó grande sábio, és digno de honra em tudo e bem honrado; saudações a ti. Agora vou partir; olha-me com olhar amigável.
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
Ao rei que assim falava, Vasiṣṭha, de alma justa e mente nobre, convidou-o uma e outra vez.
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
O filho de Gādhi respondeu a Vasiṣṭha: "Muito bem. Melhor dos sábios, que seja como agrada ao venerável."
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
Assim interpelado, Vasiṣṭha, o melhor dos que recitam, satisfeito, chamou a vaca malhada Kalmāṣī, livre de toda impureza.
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
"Vem, vem depressa, Śabalā, e ouve a minha palavra. Resolvi honrar este rei sábio junto com seu exército. Prepara, por meio de um alimento precioso, a hospitalidade para mim."
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
"Ó vaca divina, derrama para mim tudo o que é honrado entre os seis sabores, cada coisa como cada um deseja."
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
"Apressa-te, Śabalā, e cria um monte completo de todos os alimentos, unido a pratos saborosos, bebidas e coisas para lamber e sugar."