வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
அவரைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்த மகாபலசாலியான விஸ்வாமித்திரர், பணிவுடன் வீரரானவர், மந்திரம் ஜபிப்பவர்களில் சிறந்த வசிட்டரை வணங்கினார்.
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
"உமக்கு வரவேற்பு" என்று மகாத்மா வசிட்டர் கூறினார்; பகவான் வசிட்டர் அவருக்கு ஓர் இருக்கையைச் சுட்டிக் காட்டினார்.
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
அப்போது அமர்ந்திருந்த அறிவாளி விஸ்வாமித்திரருக்கு, முனிவர்களில் சிறந்தவர் விதிப்படி பழங்களும் கிழங்குகளும் அளித்தார்.
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
வசிட்டரிடமிருந்து அந்த உபசாரத்தை ஏற்றுக்கொண்ட மன்னர்களில் சிறந்தவர், தவம், அக்னிஹோத்திரம், சீடர்கள் ஆகியோரின் நலம் பற்றி விசாரித்தார்.
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
மகாதேஜஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் அப்போது தாவரக் கூட்டங்களுக்கிடையே எங்கும் நலம் என்று சொன்னார்; வசிட்டர் மன்னர்களில் சிறந்தவரிடம் கூறினார்.
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
சுகமாக அமர்ந்திருந்த அரசர் விஸ்வாமித்திரரிடம், மகாதவசியும் மந்திரம் ஜபிப்பவர்களில் சிறந்தவரும் பிரம்மாவின் மகனுமான வசிட்டர் வினவினார்.
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
அரசே, உமக்கு நலமா? அறத்தால் குடிமக்களை மகிழ்வித்து நீர் அவர்களைக் காக்கிறீரா? அறவோனே, அரசுக்குரிய நடத்தையால் நீர் காக்கிறீரா?
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
உமது ஏவலர்கள் நன்கு பேணப்பட்டவர்களா? அவர்கள் உமது ஆணையில் நிற்கின்றனரா? பகைவரை அழிப்பவனே, உமது பகைவர் அனைவரையும் வென்றீரா?
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, உமது படைகளிலும் பொக்கிஷங்களிலும் நட்பினரிலும் நலமா? நரர்களில் புலியே, குற்றமற்றவனே, உமது மகன்களிலும் பேரர்களிலும் நலமா?
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
அரசன் எல்லாவகையிலும் நலம் என்று வசிட்டருக்குப் பதில் சொன்னான். பின்னர் மகாதேஜஸ்வியான விஸ்வாமித்திரர் பணிவுடன் இருந்த வசிட்டரிடம் கூறினார்.
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
அந்த இருவரும் நீண்ட நேரம் அறம்சார்ந்த அந்தப் பேச்சுகளை நடத்தி, பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒருவரோடொருவர் மகிழ்ந்தனர்.
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
பின்னர் பகவான் வசிட்டர், பேச்சின் முடிவில், ரகுநந்தனனே, சிரித்தபடி விஸ்வாமித்திரரிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினார்.
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
மகாபலனே, இந்தப் படைக்கும் அளவிட முடியாத உமக்கும் தகுந்தவாறு விருந்தோம்பல் செய்ய விரும்புகிறேன்; என் உபசாரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
அரசே, நீங்கள் விருந்தினர்களில் சிறந்தவர்; கவனத்துடன் போற்றத் தக்கவர். ஆகவே என்னால் செய்யப்பட்ட இந்த உபசாரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
வசிட்டர் இவ்வாறு கூறியபோது, பெருமதி கொண்ட விசுவாமித்திரன் அரசன் கூறினான்: "நீங்கள் சொன்ன மரியாதை வார்த்தையால் என் உபசாரம் ஏற்கப்பட்டது."
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
ஐயனே, உமது ஆசிரமத்தில் உள்ள கனிகளும் கிழங்குகளும், பாத்ய நீரும் ஆசமன நீரும், உங்கள் தரிசனமும் போதும்.
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
மகாபிரஜ்ஞரே, நீங்கள் எல்லா வகையிலும் போற்றத் தக்கவர்; நன்கு போற்றப்பட்டீர்கள். உமக்கு வணக்கம்; நான் செல்லப்போகிறேன்; நட்புடன் என்னை நோக்குங்கள்.
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
இவ்வாறு பேசிய அரசனை, அறம் நிறைந்த, பெருந்தன்மையுள்ள வசிட்டர் மீண்டும் மீண்டும் விருந்துக்கு அழைத்தார்.
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
கௌசிகரின் மகனான விஸ்வாமித்திரர் வசிஷ்டரிடம், "சரி, அப்படியே ஆகட்டும். முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பகவானுக்கு எது உகந்ததோ அது நடக்கட்டும்" என்றார்.
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
அவர் இவ்வாறு கூறியதும், ஜபம் செய்வோரில் சிறந்த வசிஷ்டர் மகிழ்ச்சியுடன் களங்கமற்ற புள்ளிகளுடைய பசு ஷபலாவை அழைத்தார்.
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
"வா, வா, ஷபலையே, விரைவில் வா; என் சொல்லைக் கேள். இந்த அரசரிஷியையும் அவரது படையையும் உபசரிக்க நான் தீர்மானித்துள்ளேன். விலைமதிப்பற்ற உணவால் எனக்காக அவர்களை உபசரிக்கும் ஏற்பாடு செய்."
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
"தெய்வீகப் பசுவே, அவரவர் விருப்பப்படி ஆறு சுவைகளிலும் சிறந்ததாக என்ன என்ன மதிக்கப்படுகிறதோ அவை அனைத்தையும் எனக்காகப் பொழிந்தருள்."
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
"ஷபலையே, விரைவாகச் செய். சுவையுள்ள உணவு, பானம், நக்கி உண்ணும் மற்றும் உறிஞ்சும் பண்டங்களுடன் கூடிய உணவுக் குவியல் அனைத்தையும் படைத்திடு."