Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
Al verlo, Viśvāmitra, muy complacido y de gran fuerza, héroe en su humildad, se postró ante Vasiṣṭha, el mejor de los que recitan.
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
«Bienvenido», dijo el magnánimo Vasiṣṭha; y el venerable Vasiṣṭha le indicó un asiento.
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
Entonces, al sabio Viśvāmitra, sentado, el mejor de los sabios le ofreció frutos y raíces según el rito.
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
Aceptando aquel honor de Vasiṣṭha, el mejor de los reyes preguntó por el bienestar de la austeridad, de los ritos del fuego y de los discípulos.
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
Entonces el de gran esplendor, Viśvāmitra, dijo que todo estaba bien en todas partes entre los grupos de árboles; y Vasiṣṭha habló al mejor de los reyes.
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
Al rey Viśvāmitra, cómodamente sentado, le preguntó Vasiṣṭha, gran asceta, el mejor de los que recitan, hijo de Brahmā.
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
Oh rey, ¿estás bien? ¿Proteges a tus súbditos, complaciéndolos con el dharma? Oh justo, ¿los gobiernas con la conducta propia de un rey?
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
¿Están bien mantenidos tus servidores? ¿Permanecen obedientes a tu mando? Oh destructor de enemigos, ¿han sido vencidos todos tus enemigos?
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
Oh abrasador de enemigos, ¿está bien con tus ejércitos, tesoros y aliados? Oh tigre entre los hombres, oh sin mancha, ¿está bien también con tus hijos y nietos?
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
El rey respondió a Vasiṣṭha que todo estaba bien en todos los aspectos. Entonces Viśvāmitra, de gran esplendor, habló al humilde Vasiṣṭha.
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
Tras conversar largo tiempo sobre aquellos temas justos, los dos más justos se complacieron mutuamente, llenos de suprema alegría.
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
Entonces el venerable Vasiṣṭha, al final de la conversación, oh deleite de los Raghus, dijo estas palabras a Viśvāmitra, sonriendo como divertido.
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
Oh poderoso, deseo ofrecer hospitalidad a este ejército y a ti, Aprameya, como corresponde; por favor acepta mi acogida.
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
Oh rey, tú eres el mejor de los huéspedes y digno de honra con diligencia; acepta, pues, esta reverencia que yo he ofrecido.
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
Cuando Vasiṣṭha habló así, el magnánimo Viśvāmitra, el rey, dijo: "Bien; con tus palabras de honra mi reverencia ha sido cumplida."
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
Oh venerable, los frutos y raíces que hay en tu ermita, con agua para los pies y agua para el ācamana, y con verte, bastan.
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
Oh sabio excelso, eres digno de honra en todo y bien honrado; homenaje a ti. Ahora me iré; mírame con ojo amistoso.
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
Al rey que así hablaba, Vasiṣṭha, de alma justa y mente generosa, lo invitó una y otra vez.
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
El hijo de Gādhi respondió a Vasiṣṭha: "Muy bien. Mejor de los sabios, que sea como agrade al venerable."
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
Así interpelado, Vasiṣṭha, el mejor de los que recitan, complacido, llamó a la vaca moteada Kalmāṣī, libre de toda impureza.
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
"Ven, ven, Śabalā, ven pronto y escucha mi palabra. He resuelto honrar a este rey sabio junto con su ejército. Prepara para mí una hospitalidad con alimento precioso."
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
"¡Oh vaca divina!, derrama para mí todo lo que es honrado entre los seis sabores, cada cosa según lo que cada uno desea."
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
"Date prisa, Śabalā, y crea un montón completo de todos los alimentos, unido a platos sabrosos, bebidas y cosas para lamer y chupar."