వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
అతనిని చూసి అత్యంత సంతోషించిన మహాబలుడైన విశ్వామిత్రుడు, వినయంతో వీరుడై, జపించేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన వసిష్ఠునికి నమస్కరించాడు.
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
"స్వాగతం" అని మహాత్ముడైన వసిష్ఠుడు పలికాడు; పూజ్యుడైన వసిష్ఠుడు అతనికి ఆసనాన్ని సూచించాడు.
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
అప్పుడు కూర్చున్న బుద్ధిమంతుడైన విశ్వామిత్రునికి, మునిశ్రేష్ఠుడు విధి ప్రకారం ఫలమూలాలను సమర్పించాడు.
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
వసిష్ఠుని నుండి ఆ సత్కారాన్ని స్వీకరించిన రాజశ్రేష్ఠుడు, తపస్సు, అగ్నిహోత్రం, శిష్యుల క్షేమం గురించి అడిగాడు.
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
మహాతేజస్వి విశ్వామిత్రుడు అప్పుడు వనస్పతుల మధ్య అంతా కుశలమని పలికాడు; వసిష్ఠుడు రాజశ్రేష్ఠునితో అన్నాడు.
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
సుఖంగా కూర్చున్న రాజు విశ్వామిత్రుని, మహాతపస్వి, జపించేవారిలో శ్రేష్ఠుడు, బ్రహ్మ కుమారుడైన వసిష్ఠుడు అడిగాడు.
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
రాజా, నీకు క్షేమమేనా? ధర్మంతో ప్రజలను రంజింపజేస్తూ వారిని పాలిస్తున్నావా? ధార్మికుడా, రాజవృత్తితో నీవు పాలిస్తున్నావా?
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
నీ సేవకులు బాగా పోషింపబడుతున్నారా? వారు నీ ఆజ్ఞలో ఉన్నారా? శత్రుసంహారీ, నీ శత్రువులందరినీ జయించావా?
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
పరంతపా, నీ సేనలు, కోశాగారాలు, మిత్రులు అన్నీ క్షేమంగా ఉన్నాయా? నరవ్యాఘ్రా, నిష్కల్మషుడా, నీ పుత్రపౌత్రులు కూడా క్షేమమేనా?
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
రాజు అన్ని విధాలా క్షేమమే అని వసిష్ఠునికి బదులిచ్చాడు. అప్పుడు మహాతేజస్వి విశ్వామిత్రుడు వినయవంతుడైన వసిష్ఠునితో ఇలా అన్నాడు.
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
ఆ ఇద్దరు ధర్మాత్ములు చాలాసేపు ఆ ధర్మకథలు సాగించి, అత్యంత ఆనందంతో ఒకరితో ఒకరు సంతోషించారు.
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
అప్పుడు భగవంతుడైన వసిష్ఠుడు, సంభాషణ ముగింపులో, రఘునందనా, నవ్వుతూ విశ్వామిత్రునితో ఈ మాట అన్నాడు.
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
ఓ మహాబలుడా, ఈ మీ సైన్యానికి, అప్రమేయులైన మీకు తగినట్లుగా ఆతిథ్యం ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను; నా సత్కారాన్ని స్వీకరించండి.
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
ఓ రాజా, మీరు అతిథులలో శ్రేష్ఠులు, జాగ్రత్తగా పూజింపదగినవారు; కాబట్టి నా చేసిన ఈ సత్కారాన్ని స్వీకరించండి.
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
వసిష్ఠుడు ఇలా చెప్పగా, మహామతి విశ్వామిత్రుడు రాజు అన్నాడు: "సరే; మీ గౌరవ వాక్యంతో నా సత్కారం జరిగింది."
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
భగవన్, మీ ఆశ్రమంలో ఉన్న ఫల-మూలాలు, పాద్య-ఆచమన జలాలు, మరియు మీ దర్శనం కూడా చాలు.
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
ఓ మహాప్రజ్ఞా, మీరు అన్ని విధాలుగా పూజింపదగినవారు, బాగా పూజింపబడ్డారు; మీకు నమస్కారం. ఇప్పుడు నేను వెళ్తాను; స్నేహపూర్వక దృష్టితో నన్ను చూడండి.
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
ఇలా మాట్లాడుతున్న రాజును, ధర్మాత్ముడు ఉదారబుద్ధి గల వసిష్ఠుడు మళ్లీ మళ్లీ ఆహ్వానించాడు.
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
గాధి కుమారుడు విశ్వామిత్రుడు వశిష్ఠునితో ఇలా అన్నాడు, "సరే. మునిశ్రేష్ఠా, భగవానునికి ఏది ప్రియమో అదే జరుగుగాక."
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
అతడు ఈ విధంగా చెప్పగా, జపం చేసేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన వశిష్ఠుడు సంతోషించి, కల్మషం లేని మచ్చల ఆవు శబలను పిలిచాడు.
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
"రా, రా, శబలా, త్వరగా రా; నా మాట వినుము. ఈ రాజర్షిని ఆయన సైన్యంతో సహా సత్కరించాలని నేను నిశ్చయించుకున్నాను. విలువైన భోజనంతో వారికి సత్కారం ఏర్పాటు చేయి."
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
"దివ్యమైన ఓ ఆవా, ఎవరికి ఏది ఇష్టమో ఆరు రుచులలో ఉత్తమమైనవన్నీ నా కోసం కురిపించు."
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
"శబలా, త్వరగా చేయి. రసము, అన్నము, పానీయము, నాకి తినే, చీకి తినే పదార్థాలతో కూడిన అన్నరాశి అంతా సృష్టించు."