รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
เมื่อเห็นท่าน พระวิศวามิตรผู้มีความยินดียิ่งและมีพลังมาก วีระผู้ถ่อมตนด้วยความนอบน้อม ก็ก้มลงนมัสการพระวสิษฐ ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้สวดมนต์
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
"ยินดีต้อนรับท่าน" พระวสิษฐผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่กล่าว และพระผู้เป็นเจ้าพระวสิษฐก็ชี้ที่นั่งให้แก่ท่าน
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
แล้วฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดก็นำผลไม้และรากพืชมาถวายแก่พระวิศวามิตรผู้มีปัญญา ผู้นั่งลงแล้ว ตามลำดับที่ควรจะเป็น
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
พระราชาผู้ประเสริฐที่สุดรับการต้อนรับจากพระวสิษฐ แล้วถามถึงความเป็นอยู่ของการบำเพ็ญตบะ พิธีบูชาไฟ และศิษย์ทั้งหลาย
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
ครั้งนั้น พระวิศวามิตรผู้มีรัศมีรุ่งเรืองยิ่ง กล่าวว่าทุกอย่างเป็นปกติดีในทุกแห่งท่ามกลางหมู่ไม้ และพระวสิษฐก็กล่าวแก่พระราชาผู้ประเสริฐที่สุด
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
พระวสิษฐ มหาฤๅษี ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้สวดมนต์ ผู้เป็นบุตรของพระพรหม ได้ถามพระวิศวามิตรผู้เป็นกษัตริย์ ซึ่งนั่งอย่างสบาย
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
ข้าแต่พระราชา ท่านมีความเป็นอยู่ดีหรือไม่ ท่านปกครองประชาชนด้วยธรรมะ ทำให้พวกเขาเป็นสุขหรือไม่ ข้าแต่ผู้ทรงธรรม ท่านปกครองพวกเขาด้วยการประพฤติที่เหมาะแก่กษัตริย์หรือไม่
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
ข้าราชบริพารของท่านได้รับการดูแลดีหรือไม่ พวกเขาอยู่ในโอวาทของท่านหรือไม่ ข้าแต่ผู้ทำลายศัตรู ศัตรูทั้งหมดของท่านถูกพิชิตแล้วหรือยัง
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
ข้าแต่ผู้เผาผลาญศัตรู กองทัพ คลัง และมิตรของท่านเป็นปกติดีหรือไม่ ข้าแต่บุรุษผู้เปรียบดังเสือ ข้าแต่ผู้ปราศจากบาป บุตรและหลานของท่านก็เป็นปกติดีด้วยหรือไม่
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
พระราชาตอบพระวสิษฐว่าทุกอย่างเป็นปกติดีทุกประการ แล้วพระวิศวามิตรผู้มีรัศมีรุ่งเรืองยิ่งก็กล่าวกับพระวสิษฐผู้ถ่อมตน
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
ทั้งสองได้สนทนาในเรื่องทางธรรมนานนับเวลาอันยาวนาน ทั้งสองผู้ยิ่งด้วยธรรมะ ต่างก็ยินดีซึ่งกันและกันด้วยความปีติอันสูงสุด
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
ครั้นเมื่อการสนทนาจบลง พระวสิษฐผู้ทรงเกียรติ ข้าแต่ผู้เป็นที่ชื่นชมของตระกูลรฆุ ได้กล่าวถ้อยคำนี้แก่พระวิศวามิตร พลางยิ้มราวกับขบขัน
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
ข้าแต่ผู้ทรงอานุภาพยิ่ง ข้าพเจ้าปรารถนาจะต้อนรับกองทัพนี้และท่าน ผู้ที่หยั่งประมาณมิได้ ตามสมควร ขอท่านโปรดรับการต้อนรับของข้าพเจ้าด้วยเถิด
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
ข้าแต่พระราชา ท่านเป็นแขกผู้ประเสริฐที่สุดและควรได้รับการเคารพด้วยความเอาใจใส่ ขอท่านโปรดรับการเคารพนับถือที่ข้าพเจ้าได้กระทำนี้
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
เมื่อพระวสิษฐกล่าวดังนี้แล้ว พระวิศวามิตรผู้มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ ผู้เป็นกษัตริย์ จึงตรัสว่า "ดีแล้ว ด้วยถ้อยคำแห่งการให้เกียรติของท่าน การต้อนรับของข้าพเจ้าได้สำเร็จแล้ว"
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
ข้าแต่ผู้ทรงเกียรติ ผลไม้และรากพืชที่มีอยู่ในอาศรมของท่าน พร้อมด้วยน้ำล้างเท้า น้ำสำหรับจิบ และการได้เห็นท่าน ก็เพียงพอสำหรับการเคารพของข้าพเจ้าแล้ว
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
ข้าแต่ผู้มีปัญญายิ่งใหญ่ ท่านควรได้รับการเคารพในทุกทาง และข้าพเจ้าก็ได้เคารพท่านอย่างดีแล้ว ขอนอบน้อมแด่ท่าน บัดนี้ข้าพเจ้าจะไป ขอท่านโปรดมองข้าพเจ้าด้วยสายตาแห่งมิตรภาพ
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
เมื่อพระราชาตรัสดังนี้ พระวสิษฐผู้มีจิตใจธรรมะและมีความคิดอันประเสริฐ ได้เชิญพระราชาให้อยู่ต่ออีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
พระวิศวามิตร บุตรแห่งคาธี ตอบพระวสิษฐว่า "ดีแล้ว ข้าแต่ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด ขอให้เป็นไปตามที่พระผู้เป็นเจ้าพอพระทัยเถิด"
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
เมื่อพระวิศวามิตรตรัสดังนี้ พระวสิษฐผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้สวดมนต์ ด้วยความยินดี จึงเรียกโคกัลมาษีซึ่งปราศจากมลทินทั้งปวงมา
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
มาเถิด มาเร็วเข้า ศพลา และฟังคำของเราด้วย เราตั้งใจจะต้อนรับฤๅษีผู้เป็นกษัตริย์พร้อมด้วยกองทัพของพระองค์นี้ จงจัดอาหารชั้นเลิศอันมีค่ามาต้อนรับเราเถิด
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
ข้าแต่โคทิพย์ผู้ประทานสิ่งปรารถนา จงหลั่งทุกสิ่งที่ถูกปรุงด้วยรสทั้งหกให้แก่เรา ตามที่แต่ละคนปรารถนาเถิด
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
ศพลา จงรีบเร่งสร้างกองอาหารอันสมบูรณ์ทั้งหมด ทั้งอาหารที่มีรสชาติ เครื่องดื่ม และของที่ต้องเลียหรือดูด เถิด