Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.1
तं दृष्ट्वा परमप्रीतो विश्वामित्रो महाबलः।
प्रणतो विनयाद् वीरो वसिष्ठं जपतां वरम् ॥ १.५२.१ ॥
Als Viśvāmitra, hocherfreut und von großer Kraft, ihn sah, verneigte er sich demütig als Held vor Vasiṣṭha, dem Besten unter den Rezitierenden.
1.52.2
स्वागतं तव चेत्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
आसनं चास्य भगवान् वसिष्ठो व्यादिदेश ह ॥ १.५२.२ ॥
»Willkommen dir«, sagte der großherzige Vasiṣṭha; und der ehrwürdige Vasiṣṭha wies ihm einen Sitz an.
1.52.3
उपविष्टाय च तदा विश्वामित्राय धीमते।
यथान्यायं मुनिवरः फलमूलमुपाहरत् ॥ १.५२.३ ॥
Dann brachte der beste der Weisen dem sitzenden, klugen Viśvāmitra Früchte und Wurzeln, wie es der Ordnung entsprach.
1.52.4
प्रतिगृह्य तु तां पूजां वसिष्ठाद् राजसत्तमः।
तपोऽग्निहोत्रशिष्येषु कुशलं पर्यपृच्छत ॥ १.५२.४ ॥
Nachdem der beste der Könige diese Ehrung von Vasiṣṭha angenommen hatte, erkundigte er sich nach dem Wohlergehen der Askese, der Feueropfer und der Schüler.
1.52.5
विश्वामित्रो महातेजा वनस्पतिगणे तदा।
सर्वत्र कुशलं प्राह वसिष्ठो राजसत्तमम् ॥ १.५२.५ ॥
Dann sagte der strahlende Viśvāmitra, überall unter den Baumgruppen stehe alles wohl; und Vasiṣṭha wandte sich an den besten der Könige.
1.52.6
सुखोपविष्टं राजानं विश्वामित्रं महातपाः।
पप्रच्छ जपतां श्रेष्ठो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५२.६ ॥
Den bequem sitzenden König Viśvāmitra befragte Vasiṣṭha, der große Asket, der Beste unter den Rezitierenden, der Sohn Brahmās.
1.52.7
कच्चित्ते कुशलं राजन् कच्चिद् धर्मेण रञ्जयन्।
प्रजाः पालयसे राजन् राजवृत्तेन धार्मिक ॥ १.५२.७ ॥
O König, geht es dir gut? Beschützt du deine Untertanen und erfreust sie durch dharma? O Gerechter, regierst du sie nach der Art eines Königs?
1.52.8
कच्चित्ते सम्भृता भृत्याः कच्चित् तिष्ठन्ति शासने।
कच्चित्ते विजिताः सर्वे रिपवो रिपुसूदन ॥ १.५२.८ ॥
Sind deine Diener gut versorgt? Stehen sie unter deinem Befehl? O Vernichter der Feinde, sind alle deine Feinde besiegt?
1.52.9
कच्चिद् बलेषु कोशेषु मित्रेषु च परंतप।
कुशलं ते नरव्याघ्र पुत्रपौत्रे तथानघ ॥ १.५२.९ ॥
O Brenner der Feinde, steht es gut um deine Heere, Schatzkammern und Verbündeten? O Tiger unter den Menschen, o Makelloser, steht es auch gut um deine Söhne und Enkel?
1.52.10
सर्वत्र कुशलं राजा वसिष्ठं प्रत्युदाहरत्।
विश्वामित्रो महातेजा वसिष्ठं विनयान्वितम् ॥ १.५२.१० ॥
Der König antwortete Vasiṣṭha, dass alles in jeder Hinsicht wohl sei. Dann sprach Viśvāmitra von großer Strahlkraft zu dem demütigen Vasiṣṭha.
1.52.11
कृत्वा तौ सुचिरं कालं धर्मिष्ठौ ताः कथास्तदा।
मुदा परमया युक्तौ प्रीयेतां तौ परस्परम् ॥ १.५२.११ ॥
Nachdem sie lange über jene rechtschaffenen Themen gesprochen hatten, freuten sich die beiden Gerechtesten aneinander, erfüllt von höchster Freude.
1.52.12
ततो वसिष्ठो भगवान् कथान्ते रघुनन्दन।
विश्वामित्रमिदं वाक्यमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.५२.१२ ॥
Da sprach der ehrwürdige Vasiṣṭha am Ende des Gesprächs, o Freude der Raghus, diese Worte zu Viśvāmitra, lächelnd, als sei er belustigt.
1.52.13
आतिथ्यं कर्तुमिच्छामि बलस्यास्य महाबल।
तव चैवाप्रमेयस्य यथार्हं सम्प्रतीच्छ मे ॥ १.५२.१३ ॥
O Mächtiger, ich möchte dieser Heerschar und dir, dem Unermesslichen, die gebührende Gastfreundschaft erweisen; bitte nimm meine Bewirtung an.
1.52.14
सत्क्रियां हि भवानेतां प्रतीच्छतु मया कृताम्।
राजंस्त्वमतिथिश्रेष्ठः पूजनीयः प्रयत्नतः ॥ १.५२.१४ ॥
O König, du bist der beste der Gäste und verdienst sorgfältige Ehrung; nimm daher diese von mir bereitete Verehrung an.
1.52.15
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महामतिः।
कृतमित्यब्रवीद् राजा पूजावाक्येन मे त्वया ॥ १.५२.१५ ॥
Als Vasiṣṭha so gesprochen hatte, sagte der großgesinnte König Viśvāmitra: "Gut; durch deine ehrenden Worte ist meine Verehrung erfüllt."
1.52.16
फलमूलेन भगवन् विद्यते यत् तवाश्रमे।
पाद्येनाचमनीयेन भगवद्दर्शनेन च ॥ १.५२.१६ ॥
O Ehrwürdiger, die Früchte und Wurzeln, die in deiner Einsiedelei sind, mit Wasser für die Füße und Wasser zum Nippen, und durch den Anblick von dir, genügen.
1.52.17
सर्वथा च महाप्राज्ञ पूजार्हेण सुपूजितः।
नमस्तेऽस्तु गमिष्यामि मैत्रेणेक्षस्व चक्षुषा ॥ १.५२.१७ ॥
O hochweiser, du bist in jeder Hinsicht ehrwürdig und wohl geehrt; Verehrung sei dir. Nun werde ich gehen; blicke mich mit freundlichem Auge an.
1.52.18
एवं ब्रुवन्तं राजानं वसिष्ठं पुनरेव हि।
न्यमन्त्रयत धर्मात्मा पुनः पुनरुदारधीः ॥ १.५२.१८ ॥
Dem so sprechenden König lud Vasiṣṭha, der Rechtschaffene und Großherzige, immer wieder erneut ein.
1.52.19
बाढमित्येव गाधेयो वसिष्ठं प्रत्युवाच ह।
यथाप्रियं भगवतस्तथास्तु मुनिपुंगव ॥ १.५२.१९ ॥
Gādhis Sohn sprach zu Vasiṣṭha: "Gut. Bester der Weisen, es geschehe, wie es dem Ehrwürdigen gefällt."
1.52.20
एवमुक्तस्तथा तेन वसिष्ठो जपतां वरः।
आजुहाव ततः प्रीतः कल्माषीं धूतकल्मषाम् ॥ १.५२.२० ॥
So angesprochen, rief Vasiṣṭha, der Beste unter den Rezitierenden, erfreut die scheckige Kuh Kalmāṣī, frei von jeder Makel.
1.52.21
एह्येहि शबले क्षिप्रं शृणु चापि वचो मम।
सबलस्यास्य राजर्षेः कर्तुं व्यवसितोऽस्म्यहम्।
भोजनेन महार्हेण सत्कारं संविधत्स्व मे ॥ १.५२.२१ ॥
"Komm, komm schnell, Śabalā, und höre mein Wort. Ich habe beschlossen, diesen königlichen Weisen samt seinem Heer zu ehren. Richte mir mit kostbarer Speise einen Empfang aus."
1.52.22
यस्य यस्य यथाकामं षड्रसेष्वभिपूजितम्।
तत् सर्वं कामधुग् दिव्ये अभिवर्ष कृते मम ॥ १.५२.२२ ॥
"O göttliche Kuh, gieße für mich alles aus, was unter den sechs Geschmäckern geehrt wird, jedes so, wie es einem jeden beliebt."
1.52.23
रसेनान्नेन पानेन लेह्यचोष्येण संयुतम्।
अन्नानां निचयं सर्वं सृजस्व शबले त्वर ॥ १.५२.२३ ॥
"Beeile dich, Śabalā, und erschaffe einen vollständigen Haufen aller Speisen, vereint mit saftigen Gerichten, Getränken sowie Dingen zum Lecken und Saugen."