വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
ततः संतप्तहृदयः स्मरन्निग्रहमात्मनः।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य कृतवैरो महात्मना ॥ १.५७.१ ॥
അപ്പോൾ സന്തപ്തഹൃദയനായി, തന്റെ പരാജയം ഓർത്ത്, പലവട്ടം നെടുവീർപ്പിട്ട്, ആ മഹാത്മാവിനോട് വൈരം കൈക്കൊണ്ടു.
1.57.2
स दक्षिणां दिशं गत्वा महिष्या सह राघव।
तताप परमं घोरं विश्वामित्रो महातपाः ॥ १.५७.२ ॥
ഹേ രാഘവാ! അദ്ദേഹം ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക് പോയി തന്റെ രാജ്ഞിയോടൊപ്പം അത്യുഗ്രമായ തപസ്സു ചെയ്തു; ആ മഹാതപസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ.
1.57.3
फलमूलाशनो दान्तश्चचार परमं तपः।
अथास्य जज्ञिरे पुत्राः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १.५७.३ ॥
കനിയും കിഴങ്ങും ഭക്ഷിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അടക്കി അദ്ദേഹം പരമതപസ്സു ചെയ്തു; അപ്പോൾ സത്യധർമ്മനിഷ്ഠരായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു.
1.57.4
हविष्पन्दो मधुष्पन्दो दृढनेत्रो महारथः।
पूर्णे वर्षसहस्रे तु ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १.५७.४ ॥
ഹവിഷ്പന്ദൻ, മധുഷ്പന്ദൻ, ദൃഢനേത്രൻ എന്നീ മഹാരഥന്മാർ; ആയിരം വർഷം പൂർണമായപ്പോൾ ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് എത്തി.
1.57.5
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं विश्वामित्रं तपोधनम्।
जिता राजर्षिलोकास्ते तपसा कुशिकात्मज ॥ १.५७.५ ॥
തപസ്സാണ് ധനമായ വിശ്വാമിത്രനോട് അദ്ദേഹം മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: കൗശികപുത്രാ! തപസ്സുകൊണ്ട് നീ രാജർഷിലോകങ്ങളെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
1.57.6
अनेन तपसा त्वां हि राजर्षिरिति विद्महे।
एवमुक्त्वा महातेजा जगाम सह दैवतैः ॥ १.५७.६ ॥
"ഈ തപസ്സുകൊണ്ട് നിന്നെ രാജർഷിയായി ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ മഹാതേജസ്വി ദേവന്മാരോടൊപ്പം പോയി.
1.57.7
त्रिविष्टपं ब्रह्मलोकं लोकानां परमेश्वरः।
विश्वामित्रोऽपि तच्छ्रुत्वा ह्रिया किंचिदवाङ्मुखः ॥ १.५७.७ ॥
സ്വർഗ്ഗവും ബ്രഹ്മലോകവും ലോകങ്ങളുടെ പരമേശ്വരനും (അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്) കേട്ട്, ലജ്ജയാൽ അല്പം മുഖം താഴ്ത്തിയ വിശ്വാമിത്രനും.
1.57.8
दुःखेन महताविष्टः समन्युरिदमब्रवीत्।
तपश्च सुमहत् तप्तं राजर्षिरिति मां विदुः ॥ १.५७.८ ॥
വലിയ ദുഃഖത്താൽ നിറഞ്ഞ്, കോപത്തോടെ വിശ്വാമിത്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ അതിമഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; എന്നിട്ടും ജനങ്ങൾ എന്നെ രാജർഷി എന്നേ അറിയുന്നുള്ളൂ."
1.57.9
देवाः सर्षिगणाः सर्वे नास्ति मन्ये तपः फलम्।
एवं निश्चित्य मनसा भूय एव महातपाः ॥ १.५७.९ ॥
"ദേവന്മാരും ഋഷിഗണങ്ങളും എല്ലാവരും തപസ്സിന്റെ ഫലം നൽകുന്നവരല്ല എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു." ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ച്, ആ മഹാതപസ്വി വീണ്ടും (തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു).
1.57.10
तपश्चचार धर्मात्मा काकुत्स्थ परमात्मवान्।
एतस्मिन्नेव काले तु सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ १.५७.१० ॥
ഓ കാകുത്സ്ഥാ (രാമാ)! ധർമ്മാത്മാവും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമായ അദ്ദേഹം തപസ്സ് ചെയ്തു. അതേ കാലത്ത്, സത്യവാദിയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവനുമായ (ഒരു രാജാവ്)...
1.57.11
त्रिशङ्कुरिति विख्यात इक्ष्वाकुकुलवर्धनः।
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना यजेयमिति राघव ॥ १.५७.११ ॥
ത്രിശങ്കു എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനും ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തെ വളർത്തിയവനുമായ (രാജാവിന്) — ഓ രാഘവാ — "ഞാൻ യജ്ഞം ചെയ്യണം" എന്ന ചിന്ത ഉണ്ടായി.
1.57.12
गच्छेयं स्वशरीरेण देवतानां परां गतिम्।
वसिष्ठं स समाहूय कथयामास चिन्तितम् ॥ १.५७.१२ ॥
"ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം ശരീരത്തോടെ ദേവന്മാരുടെ പരമലോകത്തിൽ പോകണം." അദ്ദേഹം വസിഷ്ഠനെ വിളിച്ച് താൻ ചിന്തിച്ചത് അറിയിച്ചു.
1.57.13
अशक्यमिति चाप्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
प्रत्याख्यातो वसिष्ठेन स ययौ दक्षिणां दिशम् ॥ १.५७.१३ ॥
"ഇത് അസാധ്യമാണ്" എന്ന് മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു; വസിഷ്ഠനാൽ നിരാകരിക്കപ്പെട്ട അവൻ ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക് പോയി.
1.57.14
ततस्तत्कर्मसिद्ध्यर्थं पुत्रांस्तस्य गतो नृपः।
वासिष्ठा दीर्घतपसस्तपो यत्र हि तेपिरे ॥ १.५७.१४ ॥
പിന്നെ ആ കർമ്മസിദ്ധിക്കായി രാജാവ് വസിഷ്ഠന്റെ പുത്രന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി; ദീർഘതപസ്സുള്ള അവർ അവിടെ തപസ്സ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
1.57.15
त्रिशङ्कुस्तु महातेजाः शतं परमभास्वरम्।
वसिष्ठपुत्रान् ददृशे तप्यमानान् मनस्विनः ॥ १.५७.१५ ॥
എന്നാൽ മഹാതേജസ്വിയായ ത്രിശങ്കു, തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന വസിഷ്ഠന്റെ അത്യന്തം തേജസ്വികളായ, മനസ്വികളായ നൂറ് പുത്രന്മാരെ കണ്ടു.
1.57.16
सोऽभिगम्य महात्मानः सर्वानेव गुरोः सुतान्।
अभिवाद्यानुपूर्वेण ह्रिया किंचिदवाङ्मुखः ॥ १.५७.१६ ॥
അവൻ ഗുരുവായ വസിഷ്ഠന്റെ ആ മഹാത്മാക്കളായ പുത്രന്മാരെ ഓരോരുത്തരെയും സമീപിച്ച്, ക്രമമായി വന്ദിച്ച്, ലജ്ജയാൽ അല്പം മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു.
1.57.17
अब्रवीत् स महात्मानः सर्वानेव कृताञ्जलिः।
शरणं वः प्रपन्नोऽहं शरण्यान् शरणं गतः ॥ १.५७.१७ ॥
അവൻ കൈകൂപ്പി ആ മഹാത്മാക്കളായ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു — "ഹേ മഹാത്മാക്കളേ, ഞാൻ നിങ്ങളിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഹേ ശരണം നൽകാൻ യോഗ്യരായവരേ, ഞാൻ ശരണം തേടി വന്നിരിക്കുന്നു."
1.57.18
प्रत्याख्यातो हि भद्रं वो वसिष्ठेन महात्मना।
यष्टुकामो महायज्ञं तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.५७.१८ ॥
മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠൻ എന്നെ നിരാകരിച്ചു; നിങ്ങൾക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. ഞാൻ ഒരു മഹായജ്ഞം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിന് അനുവാദം നൽകാൻ നിങ്ങൾ അർഹരാണ്.
1.57.19
गुरुपुत्रानहं सर्वान् नमस्कृत्य प्रसादये।
शिरसा प्रणतो याचे ब्राह्मणांस्तपसि स्थितान् ॥ १.५७.१९ ॥
ഗുരുപുത്രന്മാരെ എല്ലാവരെയും നമസ്കരിച്ച് ഞാൻ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു. തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണരോട് തലകുനിച്ച് ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.
1.57.20
ते मां भवन्तः सिद्ध्यर्थं याजयन्तु समाहिताः।
सशरीरो यथाहं वै देवलोकमवाप्नुयाम् ॥ १.५७.२० ॥
നിങ്ങൾ ഏകാഗ്രചിത്തരായി സിദ്ധിക്കായി എനിക്കുവേണ്ടി യാഗം നടത്തിത്തരണം; ഞാൻ ശരീരത്തോടെ ദേവലോകം പ്രാപിക്കട്ടെ.
1.57.21
प्रत्याख्यातो वसिष्ठेन गतिमन्यां तपोधनाः।
गुरुपुत्रानृते सर्वान् नाहं पश्यामि कांचन ॥ १.५७.२१ ॥
തപോധനരേ, വസിഷ്ഠനാൽ തിരസ്കരിക്കപ്പെട്ട ഞാൻ, ഗുരുപുത്രന്മാരല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയും കാണുന്നില്ല.
1.57.22
इक्ष्वाकूणां हि सर्वेषां पुरोधाः परमा गतिः।
तस्मादनन्तरं सर्वे भवन्तो दैवतं मम ॥ १.५७.२२ ॥
ഇക്ഷ്വാകുക്കളെല്ലാവർക്കും പുരോഹിതനാണ് പരമമായ ആശ്രയം; അതിനാൽ ഇനി നിങ്ങളെല്ലാവരും എനിക്ക് ദൈവങ്ങളാണ്.