வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.57.1
ततः संतप्तहृदयः स्मरन्निग्रहमात्मनः।
विनिःश्वस्य विनिःश्वस्य कृतवैरो महात्मना ॥ १.५७.१ ॥
அப்போது மனம் வருந்தியவராய், தம் தோல்வியை நினைத்து மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்செறிந்து, அந்த மகாத்மாவுடன் பகைமை கொண்டார்.
1.57.2
स दक्षिणां दिशं गत्वा महिष्या सह राघव।
तताप परमं घोरं विश्वामित्रो महातपाः ॥ १.५७.२ ॥
ராகவா! அவர் தென் திசைக்குச் சென்று தம் அரசியுடன் மிகக் கடுமையான தவத்தைச் செய்தார்; அந்த மகாதவசி விசுவாமித்திரர் அவர்.
1.57.3
फलमूलाशनो दान्तश्चचार परमं तपः।
अथास्य जज्ञिरे पुत्राः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १.५७.३ ॥
கனிகளும் கிழங்குகளும் உண்டு, புலன்களை அடக்கி அவர் மிகச் சிறந்த தவம் செய்தார்; பின் அவருக்கு சத்தியதர்மத்தில் நிலைத்த புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.
1.57.4
हविष्पन्दो मधुष्पन्दो दृढनेत्रो महारथः।
पूर्णे वर्षसहस्रे तु ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १.५७.४ ॥
ஹவிஷ்பந்தன், மதுஷ்பந்தன், திருடநேத்திரன் என்ற மகாரதர்கள் அவர்கள்; ஆயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபோது உலகப் பிதாமகர் பிரம்மா வந்தார்.
1.57.5
अब्रवीन्मधुरं वाक्यं विश्वामित्रं तपोधनम्।
जिता राजर्षिलोकास्ते तपसा कुशिकात्मज ॥ १.५७.५ ॥
தவமே செல்வமான விசுவாமித்திரரிடம் அவர் இனிய வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: கௌசிகனின் மகனே! தவத்தால் நீ ராஜரிஷிகளின் உலகங்களை வென்றுவிட்டாய்.
1.57.6
अनेन तपसा त्वां हि राजर्षिरिति विद्महे।
एवमुक्त्वा महातेजा जगाम सह दैवतैः ॥ १.५७.६ ॥
"இந்தத் தவத்தால் உன்னை ராஜரிஷி என்றே நாங்கள் அறிகிறோம்" என்று சொல்லி, அந்த மகாதேஜஸ்வி தேவர்களுடன் சென்றார்.
1.57.7
त्रिविष्टपं ब्रह्मलोकं लोकानां परमेश्वरः।
विश्वामित्रोऽपि तच्छ्रुत्वा ह्रिया किंचिदवाङ्मुखः ॥ १.५७.७ ॥
சொர்க்கமும் பிரம்மலோகமும் உலகங்களின் பரமேஸ்வரனும் (அவ்வாறு கூறியதைக்) கேட்டு, வெட்கத்தால் சற்று முகம் தாழ்த்திய விஸ்வாமித்திரரும்.
1.57.8
दुःखेन महताविष्टः समन्युरिदमब्रवीत्।
तपश्च सुमहत् तप्तं राजर्षिरिति मां विदुः ॥ १.५७.८ ॥
பெரும் துயரத்தால் சூழப்பட்டவராய், கோபத்துடன் விஸ்வாமித்திரர் இவ்வாறு கூறினார்: "நான் மிகப் பெரிய தவம் செய்தேன்; ஆனாலும் மக்கள் என்னை ராஜரிஷி என்றே அறிகிறார்கள்."
1.57.9
देवाः सर्षिगणाः सर्वे नास्ति मन्ये तपः फलम्।
एवं निश्चित्य मनसा भूय एव महातपाः ॥ १.५७.९ ॥
"தேவர்களும் ரிஷிக் கூட்டங்களும் அனைவரும் தவத்தின் பலனை அளிப்பவர்கள் அல்ல என்றே நான் கருதுகிறேன்." இவ்வாறு மனதில் உறுதி செய்து, மீண்டும் அந்த மகாதபஸ்வி (தவம் மேற்கொண்டார்).
1.57.10
तपश्चचार धर्मात्मा काकुत्स्थ परमात्मवान्।
एतस्मिन्नेव काले तु सत्यवादी जितेन्द्रियः ॥ १.५७.१० ॥
ஓ காகுத்ஸ்த (ராமா)! தர்மாத்மாவும் தன்னடக்கமுள்ளவருமான அவர் தவம் செய்தார். அதே காலத்தில், சத்தியவாதியும் புலனடக்கமுள்ளவருமான (ஓர் அரசன்)...
1.57.11
त्रिशङ्कुरिति विख्यात इक्ष्वाकुकुलवर्धनः।
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना यजेयमिति राघव ॥ १.५७.११ ॥
த்ரிசங்கு என்று புகழ்பெற்றவரும், இக்ஷ்வாகு குலத்தை வளர்த்தவருமான (அரசன்) — ஓ ராகவா — "நான் யாகம் செய்ய வேண்டும்" என்ற எண்ணம் அவர் மனதில் எழுந்தது.
1.57.12
गच्छेयं स्वशरीरेण देवतानां परां गतिम्।
वसिष्ठं स समाहूय कथयामास चिन्तितम् ॥ १.५७.१२ ॥
"நான் என் சொந்த உடலுடன் தேவர்களின் உயர்ந்த உலகை அடைய வேண்டும்." அவர் வசிஷ்டரை அழைத்து, தாம் சிந்தித்ததை அவருக்குக் கூறினார்.
1.57.13
अशक्यमिति चाप्युक्तो वसिष्ठेन महात्मना।
प्रत्याख्यातो वसिष्ठेन स ययौ दक्षिणां दिशम् ॥ १.५७.१३ ॥
"இது இயலாதது" என்று மகாத்மா வசிஷ்டரால் கூறப்பட்டும், வசிஷ்டரால் நிராகரிக்கப்பட்ட அவன் தெற்குத் திசையை நோக்Ƨிச் சென்றான்.
1.57.14
ततस्तत्कर्मसिद्ध्यर्थं पुत्रांस्तस्य गतो नृपः।
वासिष्ठा दीर्घतपसस्तपो यत्र हि तेपिरे ॥ १.५७.१४ ॥
பின்னர் அந்தச் செயலின் நிறைவேற்றத்திற்காக அரசன் வசிஷ்டரின் புதல்வர்களிடம் சென்றான்; நீண்ட தவம் செய்த அவர்கள் அங்கே தவம் புரிந்துகொண்டிருந்தனர்.
1.57.15
त्रिशङ्कुस्तु महातेजाः शतं परमभास्वरम्।
वसिष्ठपुत्रान् ददृशे तप्यमानान् मनस्विनः ॥ १.५७.१५ ॥
ஆனால் மகாதேஜஸ்வியான த்ரிசங்கு, தவம் செய்துகொண்டிருந்த வசிஷ்டரின் நூறு மிக ஒளிர்ந்த, மனஉறுதியுள்ள புதல்வர்களைக் கண்டான்.
1.57.16
सोऽभिगम्य महात्मानः सर्वानेव गुरोः सुतान्।
अभिवाद्यानुपूर्वेण ह्रिया किंचिदवाङ्मुखः ॥ १.५७.१६ ॥
அவன் குருவான வசிஷ்டரின் அந்த மகாத்மாவான அனைத்து புதல்வர்களையும் அணுகி, முறைப்படி வணங்கி, நாணத்தால் சற்றே முகம் தாழ்த்தி நின்றான்.
1.57.17
अब्रवीत् स महात्मानः सर्वानेव कृताञ्जलिः।
शरणं वः प्रपन्नोऽहं शरण्यान् शरणं गतः ॥ १.५७.१७ ॥
அவன் கைகூப்பி அந்த மகாத்மாக்களான அனைவரிடமும் கூறினான்: "ஹே மகாத்மாக்களே, நான் உங்களிடம் சரணடைந்தேன்; ஹே சரணம் அளிக்கத் தகுந்தவர்களே, நான் சரணம் வேண்டி வந்தேன்."
1.57.18
प्रत्याख्यातो हि भद्रं वो वसिष्ठेन महात्मना।
यष्टुकामो महायज्ञं तदनुज्ञातुमर्हथ ॥ १.५७.१८ ॥
மகாத்மாவான வசிஷ்டரால் நான் நிராகரிக்கப்பட்டேன்; உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நான் ஒரு மகாயாகம் செய்ய விரும்புகிறேன்; அதற்கு அனுமதி அளிக்கத் தகுந்தவர்கள் நீங்கள்.
1.57.19
गुरुपुत्रानहं सर्वान् नमस्कृत्य प्रसादये।
शिरसा प्रणतो याचे ब्राह्मणांस्तपसि स्थितान् ॥ १.५७.१९ ॥
குருவின் புதல்வர்கள் அனைவரையும் வணங்கி நான் மனம் குளிரச் செய்கிறேன். தலை தாழ்த்தி, தவத்தில் நிலைத்திருக்கும் அந்தப் பிராமணர்களிடம் வேண்டுகிறேன்.
1.57.20
ते मां भवन्तः सिद्ध्यर्थं याजयन्तु समाहिताः।
सशरीरो यथाहं वै देवलोकमवाप्नुयाम् ॥ १.५७.२० ॥
நீங்கள் அனைவரும் ஒருமனதுடன் சித்திக்காக எனக்கு யாகம் செய்து வையுங்கள், நான் உடலோடு தேவலோகத்தை அடையும்படி.
1.57.21
प्रत्याख्यातो वसिष्ठेन गतिमन्यां तपोधनाः।
गुरुपुत्रानृते सर्वान् नाहं पश्यामि कांचन ॥ १.५७.२१ ॥
தவச் செல்வர்களே, வசிட்டரால் மறுக்கப்பட்ட நான், குருவின் புதல்வர்களைத் தவிர வேறு எந்த வழியையும் காணவில்லை.
1.57.22
इक्ष्वाकूणां हि सर्वेषां पुरोधाः परमा गतिः।
तस्मादनन्तरं सर्वे भवन्तो दैवतं मम ॥ १.५७.२२ ॥
இட்சுவாகுகள் அனைவருக்கும் புரோகிதரே உயர்ந்த புகலிடம்; ஆகையால், இனி நீங்கள் அனைவரும் எனக்குத் தெய்வம்.