Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.6.1
तस्यां पुर्यामयोध्यायां वेदवित् सर्वसंग्रहः ।
दीर्घदर्शी महातेजाः पौरजानपदप्रियः ॥ १.६.१ ॥
En aquella ciudad de Ayodhyā vivía Daśaratha, conocedor de los Vedas, recolector de todo, de visión lejana, de gran esplendor, querido por los habitantes de la ciudad y del campo.
1.6.2
इक्ष्वाकूणामतिरथो यज्वा धर्मपरो वशी ।
महर्षिकल्पो राजर्षिस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.६.२ ॥
Gran guerrero del linaje de Ikṣvāku, celebrante de sacrificios, devoto del dharma, dueño de sí mismo, semejante a un gran sabio, un rāja-ṛṣi famoso en los tres mundos.
1.6.3
बलवान् निहतामित्रो मित्रवान् विजितेन्द्रियः ।
धनैश्च संचयैश्चान्यैः शक्रवैश्रवणोपमः ॥ १.६.३ ॥
Poderoso, que había vencido a sus enemigos, rico en amigos, dueño de sus sentidos; en riquezas, en reservas y en otras cosas era semejante a Indra y a Vaiśravaṇa (Kubera).
1.6.4
यथा मनुर्महातेजा लोकस्य परिरक्षिता ।
तथा दशरथो राजा लोकस्य परिरक्षिता ॥ १.६.४ ॥
Así como Manu, de gran esplendor, fue el protector del mundo, así el rey Daśaratha fue el protector del mundo.
1.6.5
तेन सत्याभिसंधेन त्रिवर्गमनुतिष्ठता ।
पालिता सा पुरी श्रेष्ठा इन्द्रेणेवामरावती ॥ १.६.५ ॥
Por él, de voluntad veraz, que practicaba el triple fin (dharma, riqueza y deseo), aquella excelente ciudad era protegida, como Amarāvatī es protegida por Indra.
1.6.6
तस्मिन् पुरवरे हृष्टा धर्मात्मानो बहुश्रुताः ।
नरास्तुष्टा धनैः स्वैः स्वैरलुब्धाः सत्यवादिनः ॥ १.६.६ ॥
En aquella excelente ciudad vivían gentes alegres, de alma justa y muy instruidas; contentos cada uno con su propia riqueza, no codiciosos y veraces.
1.6.7
नाल्पसंनिचयः कश्चिदासीत् तस्मिन् पुरोत्तमे ।
कुटुम्बी यो ह्यसिद्धार्थोऽगवाश्वधनधान्यवान् ॥ १.६.७ ॥
En aquella mejor de las ciudades no había nadie con pocas riquezas acumuladas; ningún cabeza de familia carecía de vacas, caballos, riqueza y grano.
1.6.8
कामी वा न कदर्यो वा नृशंसः पुरुषः क्वचित् ।
द्रष्टुं शक्यमयोध्यायां नाविद्वान् न च नास्तिकः ॥ १.६.८ ॥
En Ayodhyā era difícil ver en parte alguna a un hombre lujurioso, avaro o cruel; tampoco se veía a un ignorante ni a un nāstika.
1.6.9
सर्वे नराश्च नार्यश्च धर्मशीलाः सुसंयताः ।
मुदिताः शीलवृत्ताभ्यां महर्षय इवामलाः ॥ १.६.९ ॥
Todos los hombres y mujeres allí eran virtuosos y bien controlados, alegres por su buen carácter y conducta, inmaculados como grandes sabios.
1.6.10
नाकुण्डली नामुकुटी नास्रग्वी नाल्पभोगवान् ।
नामृष्टो न नलिप्ताङ्गो नासुगन्धश्च विद्यते ॥ १.६.१० ॥
Allí no se veía a nadie sin pendientes, sin corona, sin guirnalda, con pocos placeres, sucio, con los miembros sin ungüento o sin fragancia.
1.6.11
नामृष्टभोजी नादाता नाप्यनङ्गदनिष्कधृक् ।
नाहस्ताभरणो वापि दृश्यते नाप्यनात्मवान् ॥ १.६.११ ॥
Allí no se veía a nadie que comiera alimento impuro, que no diera, que no llevara brazaletes ni collar de oro, sin adornos en las manos, ni que careciera de dominio de sí.
1.6.12
नानाहिताग्निर्नायज्वा न क्षुद्रो वा न तस्करः ।
कश्चिदासीदयोध्यायां न चार्वृत्तो न संकरः ॥ १.६.१२ ॥
En Ayodhyā no había nadie que no hubiera encendido el fuego sagrado, que no sacrificara, ni hombre vil o ladrón, ni de conducta corrupta, ni de casta mezclada.
1.6.13
स्वकर्मनिरता नित्यं ब्राह्मणा विजितेन्द्रियाः ।
दानाध्ययनशीलाश्च संयताश्च प्रतिग्रहे ॥ १.६.१३ ॥
Los brahmanes de allí estaban siempre dedicados a sus propios deberes, habían vencido sus sentidos, se deleitaban en dar y en el estudio, y eran moderados al aceptar regalos.
1.6.14
नास्तिको नानृती वापि न कश्चिदबहुश्रुतः ।
नासूयको न चाशक्तो नाविद्वान् विद्यते क्वचित् ॥ १.६.१४ ॥
No se encontraba en ninguna parte un ateo, un mentiroso, alguien de poco saber, un envidioso, un incapaz o un ignorante.
1.6.15
नाषडङ्गविदत्रास्ति नाव्रतो नासहस्रदः ।
न दीनः क्षिप्तचित्तो वा व्यथितो वापि कश्चन ॥ १.६.१५ ॥
Aquí no había nadie que ignorara los seis Vedāṅgas, ni quien descuidara los votos o no diera mil dones, ni nadie miserable, de mente dispersa o afligido.
1.6.16
कश्चिन्नरो वा नारी वा नाश्रीमान् नाप्यरूपवान् ।
द्रष्टुं शक्यमयोध्यायां नापि राजन्यभक्तिमान् ॥ १.६.१६ ॥
En Ayodhyā no era posible ver a ningún hombre ni mujer carente de esplendor, de poca belleza o sin devoción al rey.
1.6.17
वर्णेष्वग्र्यचतुर्थेषु देवतातिथिपूजकाः ।
कृतज्ञाश्च वदान्याश्च शूरा विक्रमसंयुताः ॥ १.६.१७ ॥
Entre los varṇas, los más destacados y el cuarto eran devotos de los dioses y de los huéspedes, agradecidos, generosos, heroicos y dotados de valor.
1.6.18
दीर्घायुषो नराः सर्वे धर्मं सत्यं च संश्रिताः ।
सहिताः पुत्रपौत्रैश्च नित्यं स्त्रीभिः पुरोत्तमे ॥ १.६.१८ ॥
En aquella excelente ciudad todas las personas eran longevas, estaban consagradas al dharma y a la verdad, y vivían siempre junto a sus hijos, nietos y esposas.
1.6.19
क्षत्रं ब्रह्ममुखं चासीद् वैश्याः क्षत्रमनुव्रताः ।
शूद्राः स्वधर्मनिरतास्त्रीन् वर्णानुपचारिणः ॥ १.६.१९ ॥
La casta guerrera tenía a los brahmanes por rostro; los mercaderes seguían a los guerreros; y los sirvientes, dedicados a su propio deber, servían a las tres castas.
1.6.20
सा तेनेक्ष्वाकुनाथेन पुरी सुपरिरक्षिता ।
यथा पुरस्तान्मनुना मानवेन्द्रेण धीमता ॥ १.६.२० ॥
Aquel señor del linaje de Ikṣvāku protegió bien aquella ciudad, tal como antes la había protegido el sabio Manu, señor de los hombres.
1.6.21
योधानामग्निकल्पानां पेशलानाममर्षिणाम् ।
सम्पूर्णा कृतविद्यानां गुहा केसरिणामिव ॥ १.६.२१ ॥
La ciudad estaba llena de guerreros semejantes al fuego, diestros, refinados, intolerantes a la ofensa, versados en sus artes, como las cuevas están llenas de leones.
1.6.22
काम्बोजविषये जातैर्बाह्लीकैश्च हयोत्तमैः ।
वनायुजैर्नदीजैश्च पूर्णा हरिहयोत्तमैः ॥ १.६.२२ ॥
La ciudad estaba llena de excelentes caballos nacidos en la tierra de Kāmboja y en Bāhlīka, caballos de Vanāyu y nacidos junto a los ríos, y los mejores caballos de color leonado.
1.6.23
विन्ध्यपर्वतजैर्मत्तैः पूर्णा हैमवतैरपि ।
मदान्वितैरतिबलैर्मातङ्गैः पर्वतोपमैः ॥ १.६.२३ ॥
La ciudad estaba llena de elefantes nacidos en las montañas Vindhya, furiosos, y también de los nacidos en el Himalaya, exudando almizcle, muy fuertes, semejantes a montañas.
1.6.24
ऐरावतकुलीनैश्च महापद्मकुलैस्तथा ।
अञ्जनादपि निष्क्रान्तैर्वामनादपि च द्विपैः ॥ १.६.२४ ॥
La ciudad estaba llena de elefantes del linaje de Airāvata y del linaje de Mahāpadma, y de los nacidos de Añjana y de Vāmana.
1.6.25
भदैर्मन्द्रैर्मृगैश्चैव भद्रमन्द्रमृगैस्तथा ।
भद्रमन्द्रैर्भद्रमृगैर्मृगमन्द्रैश्च सा पुरी ॥ १.६.२५ ॥
Aquella ciudad estaba llena de elefantes de las razas bhadra, mandra y mṛga, y de elefantes mixtos de bhadra-mandra, bhadra-mṛga y mṛga-mandra.
1.6.26
नित्यमत्तैः सदा पूर्णा नागैरचलसंनिभैः ।
सा योजने द्वे च भूयः सत्यनामा प्रकाशते ।
यस्यां दशरथो राजा वसञ्जगदपालयत् ॥ १.६.२६ ॥
Aquella ciudad, siempre llena de elefantes en celo semejantes a montañas, se extendía a lo largo de dos yojanas y brillaba fiel a su nombre; en ella residía el rey Daśaratha, que protegía el mundo.
1.6.27
तां पुरीं स महातेजा राजा दशरथो महान् ।
शशास शमितामित्रो नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १.६.२७ ॥
Aquella ciudad era gobernada por el gran rey Daśaratha, de gran esplendor, que había sometido a sus enemigos, como la luna gobierna sobre las estrellas.
1.6.28
तां सत्यनामां दृढतोरणार्गलाम्
गृहैर्विचित्रैरुपशोभितां शिवाम् ।
पुरीमयोध्यां नृसहस्रसंकुलां
शशास वै शक्रसमो महीपतिः ॥ १.६.२८ ॥
Aquella Ayodhyā, fiel a su nombre, de fuertes puertas y cerrojos, adornada con variadas casas, auspiciosa y llena de miles de hombres, era gobernada por el señor de la tierra, igual a Indra.