Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.6.1
तस्यां पुर्यामयोध्यायां वेदवित् सर्वसंग्रहः ।
दीर्घदर्शी महातेजाः पौरजानपदप्रियः ॥ १.६.१ ॥
In jener Stadt Ayodhyā lebte Daśaratha, Kenner der Veden, Sammler aller Dinge, weitsichtig, von großem Glanz, beliebt bei den Bürgern und den Landbewohnern.
1.6.2
इक्ष्वाकूणामतिरथो यज्वा धर्मपरो वशी ।
महर्षिकल्पो राजर्षिस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ १.६.२ ॥
Großer Wagenkämpfer des Ikṣvāku-Geschlechts, Darbringer von Opfern, dem Dharma ergeben, selbstbeherrscht, einem großen Weisen gleich, ein königlicher Weiser, in den drei Welten berühmt.
1.6.3
बलवान् निहतामित्रो मित्रवान् विजितेन्द्रियः ।
धनैश्च संचयैश्चान्यैः शक्रवैश्रवणोपमः ॥ १.६.३ ॥
Mächtig, seine Feinde erschlagen habend, reich an Freunden, seine Sinne bezwungen habend; an Reichtum, Vorräten und anderem glich er Indra und Vaiśravaṇa (Kubera).
1.6.4
यथा मनुर्महातेजा लोकस्य परिरक्षिता ।
तथा दशरथो राजा लोकस्य परिरक्षिता ॥ १.६.४ ॥
So wie Manu, von großem Glanz, der Beschützer der Welt war, so war König Daśaratha der Beschützer der Welt.
1.6.5
तेन सत्याभिसंधेन त्रिवर्गमनुतिष्ठता ।
पालिता सा पुरी श्रेष्ठा इन्द्रेणेवामरावती ॥ १.६.५ ॥
Von ihm, dessen Entschluss wahr war, der die dreifache Lebensaufgabe (Dharma, Reichtum, Verlangen) übte, wurde jene vortreffliche Stadt beschützt, wie Amarāvatī von Indra beschützt wird.
1.6.6
तस्मिन् पुरवरे हृष्टा धर्मात्मानो बहुश्रुताः ।
नरास्तुष्टा धनैः स्वैः स्वैरलुब्धाः सत्यवादिनः ॥ १.६.६ ॥
In jener vortrefflichen Stadt lebten fröhliche, rechtschaffene und vielwissende Menschen; jeder zufrieden mit seinem eigenen Reichtum, nicht gierig und wahrhaftig.
1.6.7
नाल्पसंनिचयः कश्चिदासीत् तस्मिन् पुरोत्तमे ।
कुटुम्बी यो ह्यसिद्धार्थोऽगवाश्वधनधान्यवान् ॥ १.६.७ ॥
In jener besten der Städte gab es niemanden mit geringem Vorrat; kein Familienvater entbehrte Kühe, Pferde, Reichtum und Korn.
1.6.8
कामी वा न कदर्यो वा नृशंसः पुरुषः क्वचित् ।
द्रष्टुं शक्यमयोध्यायां नाविद्वान् न च नास्तिकः ॥ १.६.८ ॥
In Ayodhyā war kaum ein Mann zu sehen, der lüstern, geizig oder grausam war; auch ein Unwissender oder ein Nāstika war nicht zu finden.
1.6.9
सर्वे नराश्च नार्यश्च धर्मशीलाः सुसंयताः ।
मुदिताः शीलवृत्ताभ्यां महर्षय इवामलाः ॥ १.६.९ ॥
Alle Männer und Frauen dort waren tugendhaft und wohl beherrscht, froh durch ihren guten Charakter und Wandel, rein wie große Weise.
1.6.10
नाकुण्डली नामुकुटी नास्रग्वी नाल्पभोगवान् ।
नामृष्टो न नलिप्ताङ्गो नासुगन्धश्च विद्यते ॥ १.६.१० ॥
Dort sah man niemanden ohne Ohrringe, ohne Krone, ohne Blumenkranz, mit geringem Genuss, unrein, mit ungesalbten Gliedern oder ohne Duft.
1.6.11
नामृष्टभोजी नादाता नाप्यनङ्गदनिष्कधृक् ।
नाहस्ताभरणो वापि दृश्यते नाप्यनात्मवान् ॥ १.६.११ ॥
Dort sah man niemanden, der unreine Speise aß, der nicht gab, der keine Armreifen oder goldene Halskette trug, ohne Handschmuck war oder ohne Selbstbeherrschung lebte.
1.6.12
नानाहिताग्निर्नायज्वा न क्षुद्रो वा न तस्करः ।
कश्चिदासीदयोध्यायां न चार्वृत्तो न संकरः ॥ १.६.१२ ॥
In Ayodhyā gab es niemanden, der nicht das heilige Feuer entzündet hätte, der nicht opferte, keinen niedrigen Menschen oder Dieb, keinen mit verdorbenem Wandel und keinen aus Mischkaste.
1.6.13
स्वकर्मनिरता नित्यं ब्राह्मणा विजितेन्द्रियाः ।
दानाध्ययनशीलाश्च संयताश्च प्रतिग्रहे ॥ १.६.१३ ॥
Die Brahmanen dort waren stets ihren eigenen Pflichten ergeben, hatten ihre Sinne bezwungen, freuten sich am Geben und am Studium und waren beim Annehmen von Gaben maßvoll.
1.6.14
नास्तिको नानृती वापि न कश्चिदबहुश्रुतः ।
नासूयको न चाशक्तो नाविद्वान् विद्यते क्वचित् ॥ १.६.१४ ॥
Nirgends fand man einen Ungläubigen, einen Lügner, einen wenig Gelehrten, einen Neidischen, einen Unfähigen oder einen Unwissenden.
1.6.15
नाषडङ्गविदत्रास्ति नाव्रतो नासहस्रदः ।
न दीनः क्षिप्तचित्तो वा व्यथितो वापि कश्चन ॥ १.६.१५ ॥
Hier gab es niemanden, der die sechs Vedāṅgas nicht kannte, niemanden, der Gelübde vernachlässigte oder keine tausend Gaben gab, und niemanden, der elend, verwirrten Geistes oder bedrückt war.
1.6.16
कश्चिन्नरो वा नारी वा नाश्रीमान् नाप्यरूपवान् ।
द्रष्टुं शक्यमयोध्यायां नापि राजन्यभक्तिमान् ॥ १.६.१६ ॥
In Ayodhyā war kein Mann und keine Frau zu sehen, die ohne Glanz, unschön oder ohne Ergebenheit gegenüber dem König gewesen wäre.
1.6.17
वर्णेष्वग्र्यचतुर्थेषु देवतातिथिपूजकाः ।
कृतज्ञाश्च वदान्याश्च शूरा विक्रमसंयुताः ॥ १.६.१७ ॥
Unter den Varṇas verehrten die Vorzüglichsten und der Vierte Götter und Gäste, waren dankbar und freigebig, tapfer und voller Tatkraft.
1.6.18
दीर्घायुषो नराः सर्वे धर्मं सत्यं च संश्रिताः ।
सहिताः पुत्रपौत्रैश्च नित्यं स्त्रीभिः पुरोत्तमे ॥ १.६.१८ ॥
In dieser vortrefflichen Stadt waren alle Menschen langlebig, dem Dharma und der Wahrheit ergeben und lebten stets mit Söhnen, Enkeln und Frauen zusammen.
1.6.19
क्षत्रं ब्रह्ममुखं चासीद् वैश्याः क्षत्रमनुव्रताः ।
शूद्राः स्वधर्मनिरतास्त्रीन् वर्णानुपचारिणः ॥ १.६.१९ ॥
Die Kriegerkaste hatte die Brahmanen als Antlitz; die Kaufleute folgten den Kriegern; und die Diener, ihrer eigenen Pflicht ergeben, dienten den drei Ständen.
1.6.20
सा तेनेक्ष्वाकुनाथेन पुरी सुपरिरक्षिता ।
यथा पुरस्तान्मनुना मानवेन्द्रेण धीमता ॥ १.६.२० ॥
Von jenem Herrn des Ikṣvāku-Geschlechts wurde die Stadt gut beschützt, so wie sie einst von dem weisen Manu, dem Herrscher der Menschen, beschützt worden war.
1.6.21
योधानामग्निकल्पानां पेशलानाममर्षिणाम् ।
सम्पूर्णा कृतविद्यानां गुहा केसरिणामिव ॥ १.६.२१ ॥
Die Stadt war voll von feuergleichen Kriegern, geschickt, anmutig, unduldsam gegen Schmähung, in ihrer Kunst vollendet, wie Höhlen voller Löwen sind.
1.6.22
काम्बोजविषये जातैर्बाह्लीकैश्च हयोत्तमैः ।
वनायुजैर्नदीजैश्च पूर्णा हरिहयोत्तमैः ॥ १.६.२२ ॥
Die Stadt war voll von vorzüglichen Pferden, geboren im Land Kāmboja und bei den Bāhlīkas, von Pferden aus Vanāyu und flussgeborenen Pferden, sowie den besten rötlich-falben Rossen.
1.6.23
विन्ध्यपर्वतजैर्मत्तैः पूर्णा हैमवतैरपि ।
मदान्वितैरतिबलैर्मातङ्गैः पर्वतोपमैः ॥ १.६.२३ ॥
Die Stadt war voll von Elefanten, geboren auf den Vindhya-Bergen, brünstig, und ebenso von denen aus dem Himalaya, mit Musk benetzt, überaus stark, Bergen gleich.
1.6.24
ऐरावतकुलीनैश्च महापद्मकुलैस्तथा ।
अञ्जनादपि निष्क्रान्तैर्वामनादपि च द्विपैः ॥ १.६.२४ ॥
Die Stadt war voll von Elefanten aus dem Geschlecht des Airāvata und des Mahāpadma, auch von solchen, die aus Añjana und aus Vāmana hervorgegangen waren.
1.6.25
भदैर्मन्द्रैर्मृगैश्चैव भद्रमन्द्रमृगैस्तथा ।
भद्रमन्द्रैर्भद्रमृगैर्मृगमन्द्रैश्च सा पुरी ॥ १.६.२५ ॥
Diese Stadt war voll von Elefanten der Rassen Bhadra, Mandra und Mṛga sowie von gemischten Elefanten aus Bhadra-Mandra, Bhadra-Mṛga und Mṛga-Mandra.
1.6.26
नित्यमत्तैः सदा पूर्णा नागैरचलसंनिभैः ।
सा योजने द्वे च भूयः सत्यनामा प्रकाशते ।
यस्यां दशरथो राजा वसञ्जगदपालयत् ॥ १.६.२६ ॥
Diese Stadt, stets voll brünstiger Elefanten gleich Bergen, erstreckte sich über zwei Yojanas und strahlte ihrem Namen getreu; dort wohnte König Daśaratha und beschützte die Welt.
1.6.27
तां पुरीं स महातेजा राजा दशरथो महान् ।
शशास शमितामित्रो नक्षत्राणीव चन्द्रमाः ॥ १.६.२७ ॥
Diese Stadt regierte der große, strahlende König Daśaratha, der seine Feinde gebändigt hatte, so wie der Mond über die Sterne herrscht.
1.6.28
तां सत्यनामां दृढतोरणार्गलाम्
गृहैर्विचित्रैरुपशोभितां शिवाम् ।
पुरीमयोध्यां नृसहस्रसंकुलां
शशास वै शक्रसमो महीपतिः ॥ १.६.२८ ॥
Dieses Ayodhyā, seinem Namen treu, mit starken Torbögen und Riegeln, geschmückt mit mannigfaltigen Häusern, verheißungsvoll und voller Tausender Menschen, wurde vom Herrscher der Erde, Indra gleich, regiert.