వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
सुरकार्यमिदं रम्भे कर्तव्यं सुमहत् त्वया।
लोभनं कौशिकस्येह काममोहसमन्वितम् ॥ १.६४.१ ॥
రంభా, దేవతల ఈ గొప్ప కార్యాన్ని నువ్వు చేయాలి. ఇక్కడ కౌశికుని కామమోహాలతో కూడిన ప్రలోభంలో పడవేయాలి.
1.64.2
तथोक्ता साप्सरा राम सहस्राक्षेण धीमता।
व्रीडिता प्राञ्जलिर्वाक्यं प्रत्युवाच सुरेश्वरम् ॥ १.६४.२ ॥
రామా, జ్ఞాని అయిన సహస్రాక్షుడు (ఇంద్రుడు) ఇలా చెప్పగా, ఆ అప్సరస సిగ్గుపడి చేతులు జోడించి దేవేంద్రునితో ఈ మాటలు పలికింది.
1.64.3
अयं सुरपते घोरो विश्वामित्रो महामुनिः।
क्रोधमुत्स्रक्ष्यते घोरं मयि देव न संशयः ॥ १.६४.३ ॥
సురపతీ, ఈ భయంకర మహర్షి విశ్వామిత్రుడు నా మీద ఘోరమైన కోపాన్ని ప్రయోగిస్తాడు, దేవా, ఇందులో సందేహం లేదు.
1.64.4
ततो हि मे भयं देव प्रसादं कर्तुुमर्हसि।
एवमुक्तस्तया राम सभयं भीतया तदा ॥ १.६४.४ ॥
కాబట్టి దేవా, నాకు భయంగా ఉంది; నా మీద దయ చూపాలి. రామా, అప్పుడు భయపడిన రంభ ఇలా చెప్పింది.
1.64.5
तामुवाच सहस्राक्षो वेपमानां कृताञ्जलिम्।
मा भैषी रम्भे भद्रं ते कुरुष्व मम शासनम् ॥ १.६४.५ ॥
సహస్రాక్షుడు (ఇంద్రుడు) వణుకుతూ చేతులు జోడించిన ఆ రంభతో ఇలా అన్నాడు: రంభా, భయపడకు, నీకు శుభం కలుగుగాక; నా ఆజ్ఞను పాటించు.
1.64.6
कोकिलो हृदयग्राही माधवे रुचिरद्रुमे।
अहं कन्दर्पसहितः स्थास्यामि तव पार्श्वतः ॥ १.६४.६ ॥
వసంతంలో అందమైన చెట్లపై హృదయాన్ని హరించే కోయిల కూస్తుంది; నేను కందర్పునితో కలిసి నీ పక్కన నిలబడతాను.
1.64.7
त्वं हि रूपं बहुगुणं कृत्वा परमभास्वरम्।
तमृषिं कौशिकं भद्रे भेदयस्व तपस्विनम् ॥ १.६४.७ ॥
ఓ భద్రే! నువ్వు అనేక గుణాలతో కూడిన అత్యంత తేజోమయమైన రూపాన్ని ధరించి, ఆ తపస్వి కౌశిక ముని తపస్సును భగ్నం చేయి.
1.64.8
सा श्रुत्वा वचनं तस्य कृत्वा रूपमनुत्तमम्।
लोभयामास ललिता विश्वामित्रं शुचिस्मिता ॥ १.६४.८ ॥
అతని మాటలు విని, పవిత్రమైన చిరునవ్వు గల ఆ లలిత రంభ అనుపమాన రూపాన్ని ధరించి విశ్వామిత్రుని లోభపెట్టింది.
1.64.9
कोकिलस्य तु शुश्राव वल्गु व्याहरतः स्वनम्।
सम्प्रहृष्टेन मनसा स चैनामन्ववैक्षत ॥ १.६४.९ ॥
కోయిల యొక్క మధురమైన కూతను విని మనసులో ఎంతో సంతోషించి, అతడు ఆమె వైపు చూశాడు.
1.64.10
अथ तस्य च शब्देन गीतेनाप्रतिमेन च।
दर्शनेन च रम्भाया मुनिः संदेहमागतः ॥ १.६४.१० ॥
అప్పుడు రంభ యొక్క ఆ స్వరంతోను, సాటిలేని గీతంతోను, ఆమె దర్శనంతోను ఆ ముని మనసులో సందేహం కలిగింది.
1.64.11
सहस्राक्षस्य तत्सर्वं विज्ञाय मुनिपुंगवः।
रम्भां क्रोधसमाविष्टः शशाप कुशिकात्मजः ॥ १.६४.११ ॥
సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుని ఆ కుట్రను అంతా తెలుసుకొని, మునిశ్రేష్ఠుడైన కుశికుని పుత్రుడు క్రోధంతో నిండి రంభను శపించాడు.
1.64.12
यन्मां लोभयसे रम्भे कामक्रोधजयैषिणम्।
दशवर्षसहस्राणि शैली स्थास्यसि दुर्भगे ॥ १.६४.१२ ॥
ఓ రంభా! కామక్రోధాలను జయించాలని కోరుతున్న నన్ను నువ్వు లోభపెడుతున్నావు కాబట్టి, ఓ దుర్భగా! పదివేల సంవత్సరాలు రాతిగా నిలిచిపోతావు.
1.64.13
ब्राह्मणः सुमहातेजास्तपोबलसमन्वितः।
उद्धरिष्यति रम्भे त्वां मत्क्रोधकलुषीकृताम् ॥ १.६४.१३ ॥
అత్యంత తేజస్సు కలిగిన, తపోబలంతో కూడిన ఒక బ్రాహ్మణుడు, ఓ రంభా, నా కోపంతో కలుషితమైన నిన్ను ఉద్ధరిస్తాడు.
1.64.14
एवमुक्त्वा महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः।
अशक्नुवन् धारयितुं कोपं संतापमात्मनः ॥ १.६४.१४ ॥
ఇలా చెప్పి, మహాతేజస్వి అయిన మహాముని విశ్వామిత్రుడు తన కోపాన్ని అణచుకోలేక, తన లోపలి సంతాపంతో బాధపడ్డాడు.
1.64.15
तस्य शापेन महता रम्भा शैली तदाभवत्।
वचः श्रुत्वा च कन्दर्पो महर्षेः स च निर्गतः ॥ १.६४.१५ ॥
ఆయన మహా శాపంతో రంభ అప్పుడే రాయిగా మారిపోయింది; మహర్షి మాటలు విని కందర్పుడు కూడా అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు.
1.64.16
कोपेन च महातेजास्तपोऽपहरणे कृते।
इन्द्रियैरजितै राम न लेभे शान्तिमात्मनः ॥ १.६४.१६ ॥
ఓ రామా, తపస్సు అపహరించబడటంతో కలిగిన కోపంతో, జయించబడని ఇంద్రియాల కారణంగా ఆ మహాతేజస్వి తనలో శాంతిని పొందలేదు.
1.64.17
बभूवास्य मनश्चिन्ता तपोऽपहरणे कृते।
नैवं क्रोधं गमिष्यामि न च वक्ष्ये कथंचन ॥ १.६४.१७ ॥
తపస్సు అపహరించబడటంతో ఆయన మనసులో ఆందోళన కలిగింది: 'ఈ విధంగా కోపానికి లోనుకాను, ఏ విధంగానూ ఏమీ చెప్పను.'
1.64.18
अथवा नोच्छ्वसिष्यामि संवत्सरशतान्यपि।
अहं हि शोषयिष्यामि आत्मानं विजितेन्द्रियः ॥ १.६४.१८ ॥
లేదా వందల సంవత్సరాలైనా నేను ఊపిరి తీసుకోను; ఇంద్రియాలను జయించి నన్ను నేనే శుష్కింపజేసుకుంటాను.
1.64.19
तावद् यावद्धि मे प्राप्तं ब्राह्मण्यं तपसार्जितम्।
अनुच्छ्वसन्नभुञ्जानस्तिष्ठेयं शाश्वतीः समाः ॥ १.६४.१९ ॥
తపస్సుతో సంపాదించిన బ్రాహ్మణత్వాన్ని నేను పొందేంత వరకు, శ్వాస తీసుకోకుండా, భోజనం చేయకుండా శాశ్వత సంవత్సరాల పాటు నిలిచి ఉంటాను.
1.64.20
नहि मे तप्यमानस्य क्षयं यास्यन्ति मूर्तयः।
एवं वर्षसहस्रस्य दीक्षां स मुनिपुंगवः।
चकाराप्रतिमां लोके प्रतिज्ञां रघुनन्दन ॥ १.६४.२० ॥
తపస్సు చేస్తున్న నా అవయవాలు ఎన్నడూ క్షీణించవు. ఈ విధంగా ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు వెయ్యి సంవత్సరాల దీక్షను స్వీకరించి, లోకంలో సాటిలేని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు, ఓ రఘునందనా.