รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.64.1
सुरकार्यमिदं रम्भे कर्तव्यं सुमहत् त्वया।
लोभनं कौशिकस्येह काममोहसमन्वितम् ॥ १.६४.१ ॥
รัมภา งานนี้ของเหล่าเทพเป็นงานใหญ่ที่เธอต้องทำ เธอต้องล่อให้เกาศิกะตกอยู่ในบ่วงแห่งกามและความหลง
1.64.2
तथोक्ता साप्सरा राम सहस्राक्षेण धीमता।
व्रीडिता प्राञ्जलिर्वाक्यं प्रत्युवाच सुरेश्वरम् ॥ १.६४.२ ॥
พระราม เมื่อพระอินทร์ผู้มีพันตาผู้ฉลาดตรัสดังนี้ นางอัปสรรู้สึกอาย ประนมมือ กล่าวตอบเจ้าแห่งเทพด้วยถ้อยคำเช่นนี้
1.64.3
अयं सुरपते घोरो विश्वामित्रो महामुनिः।
क्रोधमुत्स्रक्ष्यते घोरं मयि देव न संशयः ॥ १.६४.३ ॥
ข้าแต่เจ้าแห่งเทพ มหามุนีวิศวามิตรผู้ดุร้ายนี้จะปล่อยความโกรธอันน่ากลัวลงบนหม่อมฉัน ข้าแต่เทพ ไม่ต้องสงสัยเลย
1.64.4
ततो हि मे भयं देव प्रसादं कर्तुुमर्हसि।
एवमुक्तस्तया राम सभयं भीतया तदा ॥ १.६४.४ ॥
เพราะเหตุนั้น ข้าแต่เทพ หม่อมฉันจึงหวาดกลัว ขอพระองค์โปรดแสดงความเมตตาแก่หม่อมฉันเถิด พระราม เมื่อนางรัมภาผู้หวาดกลัวกล่าวด้วยความกลัวเช่นนั้น
1.64.5
तामुवाच सहस्राक्षो वेपमानां कृताञ्जलिम्।
मा भैषी रम्भे भद्रं ते कुरुष्व मम शासनम् ॥ १.६४.५ ॥
พระสหัสสากษ์ตรัสกับนางซึ่งสั่นเทาและประนมมืออยู่ว่า รัมภาเอ๋ย อย่ากลัวเลย ขอให้เธอโชคดี จงทำตามคำสั่งของเรา
1.64.6
कोकिलो हृदयग्राही माधवे रुचिरद्रुमे।
अहं कन्दर्पसहितः स्थास्यामि तव पार्श्वतः ॥ १.६४.६ ॥
นกกาเหว่าซึ่งชวนให้ใจสั่นไหวจะขับขานอยู่บนต้นไม้งามในฤดูวสันต์ ส่วนเรา พร้อมด้วยกันทรรปะเทพแห่งความรัก จะยืนอยู่ข้างเธอ
1.64.7
त्वं हि रूपं बहुगुणं कृत्वा परमभास्वरम्।
तमृषिं कौशिकं भद्रे भेदयस्व तपस्विनम् ॥ १.६४.७ ॥
ดูก่อนหญิงผู้มีโชค เธอจงแปลงกายให้มีคุณลักษณะมากมายและรัศมียิ่งนัก แล้วทำลายตบะของฤๅษีเกาศิกะผู้บำเพ็ญตบะนั้นเสีย
1.64.8
सा श्रुत्वा वचनं तस्य कृत्वा रूपमनुत्तमम्।
लोभयामास ललिता विश्वामित्रं शुचिस्मिता ॥ १.६४.८ ॥
นางรัมภาผู้งดงามมีรอยยิ้มบริสุทธิ์ ได้ฟังถ้อยคำของพระองค์แล้ว ก็แปลงกายให้งดงามไม่มีผู้ใดเทียบ แล้วล่อลวงพระวิศวามิตร
1.64.9
कोकिलस्य तु शुश्राव वल्गु व्याहरतः स्वनम्।
सम्प्रहृष्टेन मनसा स चैनामन्ववैक्षत ॥ १.६४.९ ॥
เขาได้ยินเสียงนกกาเหว่าที่เปล่งเสียงไพเราะ จึงมีใจยินดียิ่ง แล้วมองไปยังนาง
1.64.10
अथ तस्य च शब्देन गीतेनाप्रतिमेन च।
दर्शनेन च रम्भाया मुनिः संदेहमागतः ॥ १.६४.१० ॥
ต่อมา เพราะเสียงของนางรัมภา เพลงของนางที่ไม่มีใดเปรียบ และการได้เห็นนาง มุนีจึงเกิดความสงสัยขึ้น
1.64.11
सहस्राक्षस्य तत्सर्वं विज्ञाय मुनिपुंगवः।
रम्भां क्रोधसमाविष्टः शशाप कुशिकात्मजः ॥ १.६४.११ ॥
มุนีผู้ประเสริฐแห่งตระกูลกุศิกะ เมื่อรู้แผนการทั้งหมดของพระอินทร์ผู้มีพันตา ก็เต็มไปด้วยความโกรธ จึงสาปนางรัมภา
1.64.12
यन्मां लोभयसे रम्भे कामक्रोधजयैषिणम्।
दशवर्षसहस्राणि शैली स्थास्यसि दुर्भगे ॥ १.६४.१२ ॥
รัมภาเอ๋ย เพราะเจ้ายั่วยวนข้า ผู้ปรารถนาจะชนะกามและความโกรธ ดูก่อนผู้โชคร้าย เจ้าจะต้องคงอยู่เป็นศิลาเป็นเวลาหมื่นปี
1.64.13
ब्राह्मणः सुमहातेजास्तपोबलसमन्वितः।
उद्धरिष्यति रम्भे त्वां मत्क्रोधकलुषीकृताम् ॥ १.६४.१३ ॥
พราหมณ์ผู้มีเดชอันยิ่งใหญ่ ประกอบด้วยพลังแห่งตบะ จะช่วยเจ้าให้พ้น รัมภาเอ๋ย เจ้าที่ถูกความโกรธของข้าทำให้มัวหมอง
1.64.14
एवमुक्त्वा महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः।
अशक्नुवन् धारयितुं कोपं संतापमात्मनः ॥ १.६४.१४ ॥
มหามุนีวิศวามิตรผู้มีเดชอันยิ่งใหญ่ เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว ไม่อาจข่มความโกรธไว้ได้ จึงเร่าร้อนอยู่ในใจของตน
1.64.15
तस्य शापेन महता रम्भा शैली तदाभवत्।
वचः श्रुत्वा च कन्दर्पो महर्षेः स च निर्गतः ॥ १.६४.१५ ॥
ด้วยคำสาปอันยิ่งใหญ่ของฤๅษีนั้น นางรัมภาในทันทีนั้นก็กลายเป็นศิลา ส่วนกันทรรปะเมื่อได้ยินถ้อยคำของมหาฤๅษีแล้ว ก็จากที่นั้นไป
1.64.16
कोपेन च महातेजास्तपोऽपहरणे कृते।
इन्द्रियैरजितै राम न लेभे शान्तिमात्मनः ॥ १.६४.१६ ॥
พระราม มหามุนีผู้มีเดชอันยิ่งใหญ่ เพราะความโกรธที่เกิดจากการที่ตบะของตนถูกขโมยไป และด้วยอินทรีย์ที่ยังไม่ถูกพิชิต จึงไม่พบความสงบภายในตนเอง
1.64.17
बभूवास्य मनश्चिन्ता तपोऽपहरणे कृते।
नैवं क्रोधं गमिष्यामि न च वक्ष्ये कथंचन ॥ १.६४.१७ ॥
เมื่อตบะของเขาถูกขโมยไป ความกังวลก็เกิดขึ้นในใจ เขาคิดว่า เราจะไม่ปล่อยให้โกรธเช่นนี้ และเราจะไม่พูดอะไรเลยไม่ว่าด้วยเหตุใด
1.64.18
अथवा नोच्छ्वसिष्यामि संवत्सरशतान्यपि।
अहं हि शोषयिष्यामि आत्मानं विजितेन्द्रियः ॥ १.६४.१८ ॥
หรือเราจะไม่หายใจแม้เป็นร้อยปี เมื่อพิชิตอินทรีย์ได้แล้ว เราจะทำให้ตัวตนของเราแห้งเหือดไป
1.64.19
तावद् यावद्धि मे प्राप्तं ब्राह्मण्यं तपसार्जितम्।
अनुच्छ्वसन्नभुञ्जानस्तिष्ठेयं शाश्वतीः समाः ॥ १.६४.१९ ॥
ตราบใดที่ความเป็นพราหมณ์ซึ่งได้มาด้วยตบะยังไม่บังเกิดแก่เรา เราจะคงอยู่โดยไม่หายใจและไม่กินอาหาร ตลอดปีอันนิรันดร์
1.64.20
नहि मे तप्यमानस्य क्षयं यास्यन्ति मूर्तयः।
एवं वर्षसहस्रस्य दीक्षां स मुनिपुंगवः।
चकाराप्रतिमां लोके प्रतिज्ञां रघुनन्दन ॥ १.६४.२० ॥
แท้จริงแล้ว ร่างกายของเราจะไม่เสื่อมสลายไปขณะที่เราบำเพ็ญตบะ ดังนั้น มหามุนีผู้ประเสริฐนั้นจึงตั้งการชำระตนเป็นเวลาพันปี และปฏิญาณคำปฏิญาณอันไม่มีผู้ใดเทียบในโลก ดูก่อนพระรามผู้เป็นที่ชื่นชมของวงศ์รฆุ