Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.73.1
यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम्।
तस्मिंस्तु दिवसे वीरो युधाजित् समुपेयिवान् ॥ १.७३.१ ॥
El día en que el rey realizó el supremo don de vacas, llegó el héroe Yudhājit.
1.73.2
पुत्रः केकयराजस्य साक्षाद्भरतमातुलः।
दृष्ट्वा पृष्ट्वा च कुशलं राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.७३.२ ॥
El hijo del rey de Kekaya, tío materno directo de Bharata, tras ver al rey y preguntar por su bienestar, dijo estas palabras.
1.73.3
केकयाधिपती राजा स्नेहात् कुशलमब्रवीत्।
येषां कुशलकामोऽसि तेषां सम्प्रत्यनामयम् ॥ १.७३.३ ॥
El rey, señor de Kekaya, con afecto preguntó por su bienestar: aquellos cuyo bienestar deseas están ahora bien.
1.73.4
स्वस्रीयं मम राजेन्द्र द्रष्टुकामो महीपतिः।
तदर्थमुपयातोऽहमयोध्यां रघुनन्दन ॥ १.७३.४ ॥
¡Oh señor de reyes! Por el deseo del rey de ver al hijo de mi hermana he venido a Ayodhyā, oh deleite de los Raghus.
1.73.5
श्रुत्वा त्वहमयोध्यायां विवाहार्थं तवात्मजान्।
मिथिलामुपयातांस्तु त्वया सह महीपते ॥ १.७३.५ ॥
Oh señor de la tierra, oí en Ayodhyā que tus hijos han ido contigo a Mithilā para la boda.
1.73.6
त्वरयाभ्युपयातोऽहं द्रष्टुकामः स्वसुः सुतम्।
अथ राजा दशरथः प्रियातिथिमुपस्थितम् ॥ १.७३.६ ॥
Deseando ver al hijo de mi hermana, he venido con prisa. Entonces el rey Daśaratha vio ante sí a su querido huésped.
1.73.7
दृष्ट्वा परमसत्कारैः पूजनार्हमपूजयत्।
ततस्तामुषितो रात्रिं सह पुत्रैर्महात्मभिः ॥ १.७३.७ ॥
Al verla, honró con suprema cortesía a la huésped digna de veneración. Luego ella pasó esa noche allí con los hijos magnánimos.
1.73.8
प्रभाते पुनरुत्थाय कृत्वा कर्माणि तत्त्ववित् ।
ऋषींस्तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.७३.८ ॥
Al amanecer, levantado de nuevo y cumplidos sus deberes, el conocedor de la verdad fue al recinto del sacrificio, con los sabios delante de él.
1.73.9
युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितैः।
भ्रातृभिः सहितो रामः कृतकौतुकमंगलः ॥ १.७३.९ ॥
En el momento propicio de la victoria, Rāma vino con sus hermanos, todos adornados con joyas, habiendo cumplido los ritos de bendición y auspicio.
1.73.10
वसिष्ठं पुरतः कृत्वा महर्षीनपरानपि।
वसिष्ठो भगवानेत्य वैदेहमिदमब्रवीत् ॥ १.७३.१० ॥
Con Vasiṣṭha al frente y otros grandes sabios también, el venerable Vasiṣṭha llegó ante el rey de Videha y habló estas palabras.
1.73.11
राजा दशरथो राजन् कृतकौतुकमंगलैः।
पुत्रैर्नरवरश्रेष्ठो दातारमभिकाङ्क्षते ॥ १.७३.११ ॥
Oh rey, el rey Daśaratha, el mejor de los hombres, cuyos hijos han cumplido los ritos auspiciosos, desea un donante (de la novia).
1.73.12
दातृप्रतिग्रहीतृभ्यां सर्वार्थाः सम्भवन्ति हि।
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व कृत्वा वैवाह्यमुत्तमम् ॥ १.७३.१२ ॥
Todos los fines se cumplen por medio del donante y del receptor. Asume tu deber y realiza el excelente matrimonio.
1.73.13
इत्युक्तः परमोदारो वसिष्ठेन महात्मना।
प्रत्युवाच महातेजा वाक्यं परमधर्मवित् ॥ १.७३.१३ ॥
Así hablado por el magnánimo Vasiṣṭha, el muy generoso, de gran esplendor y conocedor del dharma supremo, respondió con estas palabras.
1.73.14
कः स्थितः प्रतिहारो मे कस्याज्ञां सम्प्रतीक्षते।
स्वगृहे को विचारोऽस्ति यथा राज्यमिदं तव ॥ १.७३.१४ ॥
¿Dónde está de pie mi portero, y por la orden de quién espera? ¿Qué deliberación hay en la propia casa? Este reino es tuyo tanto como lo es mío.
1.73.15
कृतकौतुकसर्वस्वा वेदिमूलमुपागताः।
मम कन्या मुनिश्रेष्ठ दीप्ता बह्नेरिवार्चिषः ॥ १.७३.१५ ॥
Oh mejor de los sabios, mis hijas, habiendo completado todo el rito nupcial, han llegado a la base del altar, resplandeciendo como las llamas del fuego.
1.73.16
सद्योऽहं त्वत्प्रतीक्षोऽस्मि वेद्यामस्यां प्रतिष्ठितः।
अविघ्नं क्रियतां सर्वं किमर्थं हि विलम्ब्यते ॥ १.७३.१६ ॥
Estoy sentado aquí en este altar, esperándote de inmediato. Que todo se haga sin obstáculos; ¿por qué se retrasa?
1.73.17
तद् वाक्यं जनकेनोक्तं श्रुत्वा दशरथस्तदा।
प्रवेशयामास सुतान् सर्वानृषिगणानपि ॥ १.७३.१७ ॥
Al oír aquellas palabras de Janaka, Daśaratha entonces hizo entrar a todos sus hijos y también a los grupos de sabios.
1.73.18
ततो राजा विदेहानां वसिष्ठमिदमब्रवीत्।
कारयस्व ऋषे सर्वामृषिभिः सह धार्मिक ॥ १.७३.१८ ॥
Entonces el rey de los Videha dijo esto a Vasiṣṭha: Oh sabio, oh justo, haz que todo se realice junto con los sabios.
1.73.19
रामस्य लोकरामस्य क्रियां वैवाहिकीं प्रभो।
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.७३.१९ ॥
El rito nupcial de Rāma, deleite del mundo, oh señor. Diciendo: «Así sea», el venerable sabio Vasiṣṭha se dirigió a Janaka.
1.73.20
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम्।
प्रपामध्ये तु विधिवद् वेदिं कृत्वा महातपाः ॥ १.७३.२० ॥
Colocando a Viśvāmitra y al justo Śatānanda al frente, el gran asceta (Vasiṣṭha) hizo debidamente el altar en medio del pabellón.
1.73.21
अलंचकार तां वेदिं गन्धपुष्पैः समन्ततः।
सुवर्णपालिकाभिश्च चित्रकुम्भैश्च साङ्कुरैः ॥ १.७३.२१ ॥
Adornó aquel altar por todos lados con flores fragantes, con columnas doradas y con vasijas pintadas adornadas con brotes.
1.73.22
अङ्कुराढ्यैः शरावैश्च धूपपात्रैः सधूपकैः।
शङ्खपात्रैः स्रुवैः स्रग्भिः पात्रैरर्घ्यादिपूजितैः ॥ १.७३.२२ ॥
con platos poco profundos llenos de brotes, incensarios con incienso, recipientes en forma de concha, cucharones, guirnaldas y vasijas honradas con arghya y otras ofrendas.
1.73.23
लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरपि संस्कृतैः।
दर्भैः समैः समास्तीर्य विधिवन्मन्त्रपूर्वकम् ॥ १.७३.२३ ॥
con vasijas llenas de grano tostado y arroz entero debidamente preparado, habiendo extendido por igual hierba darbha, según la regla y acompañado de mantras.
1.73.24
अग्निमाधाय तं वेद्यां विधिमन्त्रपुरस्कृतम्।
जुहावाग्नौ महातेजा वसिष्ठो मुनिपुंगवः ॥ १.७३.२४ ॥
Habiendo colocado el fuego sobre el altar, acompañado de rito y mantra, el de gran esplendor, Vasiṣṭha, el mejor de los sabios, ofreció libaciones al fuego.
1.73.25
ततः सीतां समानीय सर्वाभरणभूषिताम्।
समक्षमग्नेः संस्थाप्य राघवाभिमुखे तदा ॥ १.७३.२५ ॥
Entonces, Sītā, adornada con todas sus joyas, fue traída y colocada ante el fuego, frente a Rāghava.
1.73.26
अब्रवीज्जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम्।
इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव ॥ १.७३.२६ ॥
El rey Janaka, que aumentaba la alegría de Kausalyā, dijo: "Esta es mi hija Sītā, tu compañera en el dharma.
1.73.27
प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना।
पतिव्रता महाभागा छायेवानुगता सदा ॥ १.७३.२७ ॥
Acéptala, que la fortuna sea contigo; toma su mano con la tuya. Esta esposa devota, muy afortunada, te seguirá siempre como una sombra.
1.73.28
इत्युक्त्वा प्राक्षिपद् राजा मन्त्रपूतं जलं तदा।
साधुसाध्विति देवानामृषीणां वदतां तदा ॥ १.७३.२८ ॥
Tras decir esto, el rey vertió entonces agua purificada con mantras, mientras los dioses y los sabios exclamaban: "¡Bien hecho, bien hecho!"
1.73.29
देवदुन्दुभिनिर्घोषः पुष्पवर्षो महानभूत्।
एवं दत्त्वा सुतां सीतां मन्त्रोदकपुरस्कृताम् ॥ १.७३.२९ ॥
Surgió el estruendo de los tambores divinos y una gran lluvia de flores. Así, habiendo entregado a su hija Sītā, honrada con el agua de los mantras,
1.73.30
अब्रवीज्जनको राजा हर्षेणाभिपरिप्लुतः।
लक्ष्मणागच्छ भद्रं ते ऊर्मिलामुद्यतां मया ॥ १.७३.३० ॥
Colmado de alegría, el rey Janaka dijo: "Lakṣmaṇa, ven; que la fortuna sea contigo. Toma a Ūrmilā, a quien te ofrezco.
1.73.31
प्रतीच्छ पाणिं गृह्णीष्व मा भूत् कालस्य पर्ययः।
तमेवमुक्त्वा जनको भरतं चाभ्यभाषत ॥ १.७३.३१ ॥
Acéptalo, toma la mano; que no se pierda el tiempo. Habiéndole dicho esto, Janaka se dirigió también a Bharata.
1.73.32
गृहाण पाणिं माण्डव्याः पाणिना रघुनन्दन।
शत्रुघ्नं चापि धर्मात्मा अब्रवीन्मिथिलेश्वरः ॥ १.७३.३२ ॥
Toma la mano de Māṇḍavī con tu mano, deleite de los Raghu. Luego el soberano de Mithilā, de alma justa, habló también a Śatrughna.
1.73.33
श्रुतकीर्तेर्महाबाहो पाणिं गृह्णीष्व पाणिना।
सर्वे भवन्तः सौम्याश्च सर्वे सुचरितव्रताः ॥ १.७३.३३ ॥
Toma la mano de Śrutakīrti con tu mano, de grandes brazos. Todos vosotros sois apacibles y observantes de buenos votos.
1.73.34
पत्नीभिः सन्तु काकुत्स्था मा भूत् कालस्य पर्ययः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा पाणीन् पाणिभिरस्पृशन् ॥ १.७३.३४ ॥
Que los descendientes de Kakutstha estén con sus esposas; que no se pierda el tiempo. Al oír las palabras de Janaka, tocaron mano con mano.
1.73.35
चत्वारस्ते चतसॄणां वसिष्ठस्य मते स्थिताः।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा वेदिं राजानमेव च ॥ १.७३.३५ ॥
Los cuatro, según el consejo de Vasiṣṭha, se colocaron con las cuatro mujeres, dando la vuelta al fuego, al altar y al rey.
1.73.36
ऋषींश्चापि महात्मानः सहभार्या रघूद्वहाः।
यथोक्तेन ततश्चक्रुर्विवाहं विधिपूर्वकम् ॥ १.७३.३६ ॥
Y los magnánimos portadores del linaje de Raghu, con sus esposas y con los sabios, celebraron el matrimonio según el rito, tal como se había prescrito.
1.73.37
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीदन्तरिक्षात् सुभास्वरा।
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैर्गीतवादित्रनिःस्वनैः ॥ १.७३.३७ ॥
Desde el cielo cayó una gran lluvia de flores, muy luminosa, con el estruendo de los tambores divinos y el sonido de canto e instrumentos.
1.73.38
ननृतुश्चाप्सरःसङ्घा गन्धर्वाश्च जगुः कलम्।
विवाहे रघुमुख्यानां तदद्भुतमदृश्यत ॥ १.७३.३८ ॥
Cuadrillas de apsarases danzaron y los gandharvas cantaron dulcemente; en la boda de los principales de los Raghus se contempló aquella maravilla.
1.73.39
ईदृशे वर्तमाने तु तूर्योद्घुष्टनिनादिते।
त्रिरग्निं ते परिक्रम्य ऊहुर्भार्या महौजसः ॥ १.७३.३९ ॥
Mientras esto sucedía, resonando el clamor de los instrumentos, aquellos magnánimos dieron tres vueltas al fuego sagrado y llevaron a sus esposas a casa.
1.73.40
अथोपकार्यं जग्मुस्ते सभार्या रघुनन्दनाः।
राजाप्यनुययौ पश्यन् सर्षिसङ्घः सबान्धवः ॥ १.७३.४० ॥
Entonces los deleites de los Raghus, con sus esposas, se dirigieron a su morada; y el rey, mirando, los siguió con una compañía de sabios y parientes.