Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.73.1
यस्मिंस्तु दिवसे राजा चक्रे गोदानमुत्तमम्।
तस्मिंस्तु दिवसे वीरो युधाजित् समुपेयिवान् ॥ १.७३.१ ॥
No dia em que o rei realizou a suprema doação de vacas, chegou o herói Yudhājit.
1.73.2
पुत्रः केकयराजस्य साक्षाद्भरतमातुलः।
दृष्ट्वा पृष्ट्वा च कुशलं राजानमिदमब्रवीत् ॥ १.७३.२ ॥
O filho do rei de Kekaya, tio materno direto de Bharata, tendo visto o rei e perguntado pelo seu bem-estar, disse estas palavras.
1.73.3
केकयाधिपती राजा स्नेहात् कुशलमब्रवीत्।
येषां कुशलकामोऽसि तेषां सम्प्रत्यनामयम् ॥ १.७३.३ ॥
O rei, senhor de Kekaya, com afeto perguntou pelo seu bem-estar: aqueles cujo bem-estar desejas estão agora bem.
1.73.4
स्वस्रीयं मम राजेन्द्र द्रष्टुकामो महीपतिः।
तदर्थमुपयातोऽहमयोध्यां रघुनन्दन ॥ १.७३.४ ॥
Ó senhor dos reis! Por desejo do rei de ver o filho da minha irmã vim a Ayodhyā, ó deleite dos Raghus.
1.73.5
श्रुत्वा त्वहमयोध्यायां विवाहार्थं तवात्मजान्।
मिथिलामुपयातांस्तु त्वया सह महीपते ॥ १.७३.५ ॥
Ó senhor da terra, ouvi em Ayodhyā que teus filhos, para o casamento, foram contigo a Mithilā.
1.73.6
त्वरयाभ्युपयातोऽहं द्रष्टुकामः स्वसुः सुतम्।
अथ राजा दशरथः प्रियातिथिमुपस्थितम् ॥ १.७३.६ ॥
Desejando ver o filho da minha irmã, vim com pressa. Então o rei Daśaratha viu o seu caro hóspede apresentar-se.
1.73.7
दृष्ट्वा परमसत्कारैः पूजनार्हमपूजयत्।
ततस्तामुषितो रात्रिं सह पुत्रैर्महात्मभिः ॥ १.७३.७ ॥
Ao vê-la, honrou o hóspede digno de veneração com suprema hospitalidade. Então ela passou aquela noite ali com os filhos magnânimos.
1.73.8
प्रभाते पुनरुत्थाय कृत्वा कर्माणि तत्त्ववित् ।
ऋषींस्तदा पुरस्कृत्य यज्ञवाटमुपागमत् ॥ १.७३.८ ॥
Ao amanhecer, levantou-se de novo, cumpriu seus deveres e foi ao recinto do sacrifício, com os sábios à sua frente.
1.73.9
युक्ते मुहूर्ते विजये सर्वाभरणभूषितैः।
भ्रातृभिः सहितो रामः कृतकौतुकमंगलः ॥ १.७३.९ ॥
No momento auspicioso da vitória, Rāma veio com seus irmãos, todos adornados de joias, tendo cumprido os ritos de bênção e bom augúrio.
1.73.10
वसिष्ठं पुरतः कृत्वा महर्षीनपरानपि।
वसिष्ठो भगवानेत्य वैदेहमिदमब्रवीत् ॥ १.७३.१० ॥
Com Vasiṣṭha à frente e também outros grandes sábios, o venerável Vasiṣṭha foi ao rei de Videha e disse estas palavras.
1.73.11
राजा दशरथो राजन् कृतकौतुकमंगलैः।
पुत्रैर्नरवरश्रेष्ठो दातारमभिकाङ्क्षते ॥ १.७३.११ ॥
Ó rei, o rei Daśaratha, o melhor dos homens, cujos filhos cumpriram os ritos auspiciosos, deseja um doador (da noiva).
1.73.12
दातृप्रतिग्रहीतृभ्यां सर्वार्थाः सम्भवन्ति हि।
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व कृत्वा वैवाह्यमुत्तमम् ॥ १.७३.१२ ॥
Todos os fins se realizam pelo doador e pelo receptor. Assuma o seu dever e realize o excelente casamento.
1.73.13
इत्युक्तः परमोदारो वसिष्ठेन महात्मना।
प्रत्युवाच महातेजा वाक्यं परमधर्मवित् ॥ १.७३.१३ ॥
Assim interpelado pelo magnânimo Vasiṣṭha, o muito generoso, de grande brilho e conhecedor do dharma supremo, respondeu com estas palavras.
1.73.14
कः स्थितः प्रतिहारो मे कस्याज्ञां सम्प्रतीक्षते।
स्वगृहे को विचारोऽस्ति यथा राज्यमिदं तव ॥ १.७३.१४ ॥
Onde está meu porteiro, e pela ordem de quem ele aguarda? Que deliberação há na própria casa? Este reino é teu, assim como é meu.
1.73.15
कृतकौतुकसर्वस्वा वेदिमूलमुपागताः।
मम कन्या मुनिश्रेष्ठ दीप्ता बह्नेरिवार्चिषः ॥ १.७३.१५ ॥
Ó melhor dos sábios, minhas filhas, com todo o rito nupcial concluído, chegaram à base do altar, brilhando como as chamas do fogo.
1.73.16
सद्योऽहं त्वत्प्रतीक्षोऽस्मि वेद्यामस्यां प्रतिष्ठितः।
अविघ्नं क्रियतां सर्वं किमर्थं हि विलम्ब्यते ॥ १.७३.१६ ॥
Estou sentado aqui neste altar, esperando por ti imediatamente. Que tudo se faça sem obstáculos; por que se atrasa?
1.73.17
तद् वाक्यं जनकेनोक्तं श्रुत्वा दशरथस्तदा।
प्रवेशयामास सुतान् सर्वानृषिगणानपि ॥ १.७३.१७ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras ditas por Janaka, Daśaratha então fez entrar todos os seus filhos e também os grupos de sábios.
1.73.18
ततो राजा विदेहानां वसिष्ठमिदमब्रवीत्।
कारयस्व ऋषे सर्वामृषिभिः सह धार्मिक ॥ १.७३.१८ ॥
Então o rei dos Videha disse a Vasiṣṭha: Ó sábio, ó justo, faça com que tudo seja realizado junto com os sábios.
1.73.19
रामस्य लोकरामस्य क्रियां वैवाहिकीं प्रभो।
तथेत्युक्त्वा तु जनकं वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १.७३.१९ ॥
O rito nupcial de Rāma, deleite do mundo, ó senhor. Dizendo: «Assim seja», o venerável sábio Vasiṣṭha dirigiu-se a Janaka.
1.73.20
विश्वामित्रं पुरस्कृत्य शतानन्दं च धार्मिकम्।
प्रपामध्ये तु विधिवद् वेदिं कृत्वा महातपाः ॥ १.७३.२० ॥
Colocando Viśvāmitra e o justo Śatānanda à frente, o grande asceta (Vasiṣṭha) ergueu devidamente o altar no meio do pavilhão.
1.73.21
अलंचकार तां वेदिं गन्धपुष्पैः समन्ततः।
सुवर्णपालिकाभिश्च चित्रकुम्भैश्च साङ्कुरैः ॥ १.७३.२१ ॥
Adornou aquele altar por todos os lados com flores perfumadas, colunas douradas e vasos pintados com brotos.
1.73.22
अङ्कुराढ्यैः शरावैश्च धूपपात्रैः सधूपकैः।
शङ्खपात्रैः स्रुवैः स्रग्भिः पात्रैरर्घ्यादिपूजितैः ॥ १.७३.२२ ॥
com pratos rasos cheios de brotos, incensários com incenso, vasos em forma de concha, conchas de libação, guirlandas e vasos honrados com arghya e outras oferendas.
1.73.23
लाजपूर्णैश्च पात्रीभिरक्षतैरपि संस्कृतैः।
दर्भैः समैः समास्तीर्य विधिवन्मन्त्रपूर्वकम् ॥ १.७३.२३ ॥
com vasos cheios de grãos torrados e arroz inteiro devidamente preparado, tendo espalhado igualmente erva darbha, conforme a regra e acompanhado de mantras.
1.73.24
अग्निमाधाय तं वेद्यां विधिमन्त्रपुरस्कृतम्।
जुहावाग्नौ महातेजा वसिष्ठो मुनिपुंगवः ॥ १.७३.२४ ॥
Tendo colocado o fogo sobre o altar, acompanhado de rito e mantra, o de grande esplendor, Vasiṣṭha, o melhor dos sábios, ofereceu oblações ao fogo.
1.73.25
ततः सीतां समानीय सर्वाभरणभूषिताम्।
समक्षमग्नेः संस्थाप्य राघवाभिमुखे तदा ॥ १.७३.२५ ॥
Então Sītā, adornada com todas as suas joias, foi trazida e colocada diante do fogo, de frente para Rāghava.
1.73.26
अब्रवीज्जनको राजा कौसल्यानन्दवर्धनम्।
इयं सीता मम सुता सहधर्मचरी तव ॥ १.७३.२६ ॥
O rei Janaka, que aumentava a alegria de Kausalyā, disse: "Esta é minha filha Sītā, tua companheira no dharma.
1.73.27
प्रतीच्छ चैनां भद्रं ते पाणिं गृह्णीष्व पाणिना।
पतिव्रता महाभागा छायेवानुगता सदा ॥ १.७३.२७ ॥
Aceita-a, que a boa fortuna esteja contigo; toma a mão dela com a tua. Esta esposa devotada, muito afortunada, sempre te seguirá como uma sombra.
1.73.28
इत्युक्त्वा प्राक्षिपद् राजा मन्त्रपूतं जलं तदा।
साधुसाध्विति देवानामृषीणां वदतां तदा ॥ १.७३.२८ ॥
Dito isso, o rei então derramou água purificada por mantras, enquanto os deuses e sábios exclamavam: "Bem feito, bem feito!"
1.73.29
देवदुन्दुभिनिर्घोषः पुष्पवर्षो महानभूत्।
एवं दत्त्वा सुतां सीतां मन्त्रोदकपुरस्कृताम् ॥ १.७३.२९ ॥
Ergueu-se o estrondo dos tambores divinos e uma grande chuva de flores. Assim, tendo entregue sua filha Sītā, honrada com a água dos mantras,
1.73.30
अब्रवीज्जनको राजा हर्षेणाभिपरिप्लुतः।
लक्ष्मणागच्छ भद्रं ते ऊर्मिलामुद्यतां मया ॥ १.७३.३० ॥
Tomado de alegria, o rei Janaka disse: "Lakṣmaṇa, vem; que a boa fortuna esteja contigo. Recebe Ūrmilā, que eu te ofereço.
1.73.31
प्रतीच्छ पाणिं गृह्णीष्व मा भूत् कालस्य पर्ययः।
तमेवमुक्त्वा जनको भरतं चाभ्यभाषत ॥ १.७३.३१ ॥
Aceita, toma a mão; que o tempo não se perca. Tendo assim falado a ele, Janaka também se dirigiu a Bharata.
1.73.32
गृहाण पाणिं माण्डव्याः पाणिना रघुनन्दन।
शत्रुघ्नं चापि धर्मात्मा अब्रवीन्मिथिलेश्वरः ॥ १.७३.३२ ॥
Toma a mão de Māṇḍavī com a tua, alegria dos Raghu. Então o senhor de Mithilā, de alma justa, falou também a Śatrughna.
1.73.33
श्रुतकीर्तेर्महाबाहो पाणिं गृह्णीष्व पाणिना।
सर्वे भवन्तः सौम्याश्च सर्वे सुचरितव्रताः ॥ १.७३.३३ ॥
Toma a mão de Śrutakīrti com a tua, de braços poderosos. Todos vós sois gentis e observadores de bons votos.
1.73.34
पत्नीभिः सन्तु काकुत्स्था मा भूत् कालस्य पर्ययः।
जनकस्य वचः श्रुत्वा पाणीन् पाणिभिरस्पृशन् ॥ १.७३.३४ ॥
Que os descendentes de Kakutstha estejam com suas esposas; que o tempo não se perca. Ao ouvir as palavras de Janaka, tocaram mão com mão.
1.73.35
चत्वारस्ते चतसॄणां वसिष्ठस्य मते स्थिताः।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा वेदिं राजानमेव च ॥ १.७३.३५ ॥
Os quatro, seguindo o conselho de Vasiṣṭha, colocaram-se com as quatro mulheres, circundando o fogo, o altar e o rei.
1.73.36
ऋषींश्चापि महात्मानः सहभार्या रघूद्वहाः।
यथोक्तेन ततश्चक्रुर्विवाहं विधिपूर्वकम् ॥ १.७३.३६ ॥
E os magnânimos herdeiros da linhagem de Raghu, com suas esposas e com os sábios, celebraram o casamento segundo a regra, como fora prescrito.
1.73.37
पुष्पवृष्टिर्महत्यासीदन्तरिक्षात् सुभास्वरा।
दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैर्गीतवादित्रनिःस्वनैः ॥ १.७३.३७ ॥
Do céu caiu uma grande chuva de flores, muito luminosa, com o estrondo dos tambores divinos e o som de canto e instrumentos.
1.73.38
ननृतुश्चाप्सरःसङ्घा गन्धर्वाश्च जगुः कलम्।
विवाहे रघुमुख्यानां तदद्भुतमदृश्यत ॥ १.७३.३८ ॥
Grupos de apsarases dançaram e os gandharvas cantaram suavemente; no casamento dos principais dos Raghus, aquela maravilha foi vista.
1.73.39
ईदृशे वर्तमाने तु तूर्योद्घुष्टनिनादिते।
त्रिरग्निं ते परिक्रम्य ऊहुर्भार्या महौजसः ॥ १.७३.३९ ॥
Enquanto isso acontecia, ressoando o clamor dos instrumentos, aqueles poderosos deram três voltas ao fogo sagrado e levaram suas esposas para casa.
1.73.40
अथोपकार्यं जग्मुस्ते सभार्या रघुनन्दनाः।
राजाप्यनुययौ पश्यन् सर्षिसङ्घः सबान्धवः ॥ १.७३.४० ॥
Então os deleites dos Raghus, com suas esposas, foram à sua morada; e o rei, observando, seguiu-os com uma companhia de sábios e parentes.