Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.75.1
राम दाशरथे वीर वीर्यं ते श्रूयतेऽद्भुतम्।
धनुषो भेदनं चैव निखिलेन मया श्रुतम् ॥ १.७५.१ ॥
O Rāma, Sohn des Daśaratha, Held! Man hört, dass deine Tapferkeit wunderbar ist, und vom Zerbrechen des Bogens habe ich alles gehört.
1.75.2
तदद्भुतमचिन्त्यं च भेदनं धनुषस्तथा।
तच्छ्रुत्वाहमनुप्राप्तो धनुर्गृह्यापरं शुभम् ॥ १.७५.२ ॥
Jenes Zerbrechen des Bogens ist wunderbar und unvorstellbar; als ich davon hörte, bin ich gekommen, einen anderen, herrlichen Bogen tragend.
1.75.3
तदिदं घोरसंकाशं जामदग्न्यं महद्धनुः।
पूरयस्व शरेणैव स्वबलं दर्शयस्व च ॥ १.७५.३ ॥
Hier ist dieser große Bogen des Sohnes des Jāmadagni, von schrecklichem Anblick; spanne ihn vollständig mit einem einzigen Pfeil und zeige deine Stärke.
1.75.4
तदहं ते बलं दृष्ट्वा धनुषोऽप्यस्य पूरणे।
द्वन्द्वयुद्धं प्रदास्यामि वीर्यश्लाघ्यमहं तव ॥ १.७५.४ ॥
Wenn ich deine Stärke auch beim Spannen dieses Bogens gesehen habe, ist deine Tapferkeit lobenswert, und ich werde dir einen Zweikampf gewähren.
1.75.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राजा दशरथस्तदा।
विषण्णवदनो दीनः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७५.५ ॥
Als er diese Worte gehört hatte, sprach König Daśaratha da, mit betrübtem Gesicht und bekümmert, die Hände gefaltet, diese Worte.
1.75.6
क्षत्ररोषात् प्रशान्तस्त्वं ब्राह्मणश्च महातपाः।
बालानां मम पुत्राणामभयं दातुमर्हसि ॥ १.७५.६ ॥
Du bist von deinem Zorn gegen die Kriegerkaste besänftigt, und du bist ein Brahmane von großer Askese; es geziemt dir, meinen jungen Söhnen Furchtlosigkeit zu gewähren.
1.75.7
भार्गवाणां कुले जातः स्वाध्यायव्रतशालिनाम्।
सहस्राक्षे प्रतिज्ञाय शस्त्रं प्रक्षिप्तवानसि ॥ १.७५.७ ॥
Du bist in der Linie der Bhṛgu geboren, die dem Studium und den Gelübden ergeben sind; nachdem du dem Tausendäugigen Indra ein Versprechen gegeben hattest, legtest du deine Waffe nieder.
1.75.8
स त्वं धर्मपरो भूत्वा कश्यपाय वसुंधराम्।
दत्त्वा वनमुपागम्य महेन्द्रकृतकेतनः ॥ १.७५.८ ॥
Du, dem Dharma ergeben, gabst Kaśyapa die Erde; dann gingst du in den Wald und machtest den Berg Mahendra zu deinem Wohnsitz.
1.75.9
मम सर्वविनाशाय सम्प्राप्तस्त्वं महामुने।
न चैकस्मिन् हते रामे सर्वे जीवामहे वयम् ॥ १.७५.९ ॥
Großer Weiser, du bist zu unserer aller Vernichtung gekommen; doch wenn Rāma allein erschlagen würde, würden wir alle nicht mehr leben.
1.75.10
ब्रुवत्येवं दशरथे जामदग्न्यः प्रतापवान्।
अनादृत्य तु तद्वाक्यं राममेवाभ्यभाषत ॥ १.७५.१० ॥
Während Daśaratha so sprach, wandte sich der mächtige Sohn des Jamadagni, seine Worte missachtend, allein an Rāma.
1.75.11
इमे द्वे धनुषी श्रेष्ठे दिव्ये लोकाभिपूजिते।
दृढे बलवती मुख्ये सुकृते विश्वकर्मणा ॥ १.७५.११ ॥
Diese beiden Bögen sind vortrefflich, göttlich und von den Welten verehrt; fest, machtvoll und hervorragend, gut von Viśvakarman gefertigt.
1.75.12
अनुसृष्टं सुरैरेकं त्र्यम्बकाय युयुत्सवे।
त्रिपुरघ्नं नरश्रेष्ठ भग्नं काकुत्स्थ यत्त्वया ॥ १.७५.१२ ॥
Die Götter gaben einen davon dem Tryambaka, der nach Kampf verlangte, dem Vernichter von Tripura; o bester der Menschen, Nachkomme des Kakutstha, du hast ihn zerbrochen.
1.75.13
इदं द्वितीयं दुर्धर्षं विष्णोर्दत्तं सुरोत्तमैः।
तदिदं वैष्णवं राम धनुः परपुरंजयम् ॥ १.७५.१३ ॥
Dieser zweite, unbezwingbare Bogen wurde Viṣṇu von den besten der Götter gegeben. Rāma, dies ist jener vaiṣṇava-Bogen, der Bezwinger feindlicher Städte.
1.75.14
समानसारं काकुत्स्थ रौद्रेण धनुषा त्विदम्।
तदा तु देवताः सर्वाः पृच्छन्ति स्म पितामहम् ॥ १.७५.१४ ॥
Kākutstha, dieser Bogen ist von gleicher Stärke wie Rudras wilder Bogen. Da befragten alle Götter den Urgroßvater.
1.75.15
शितिकण्ठस्य विष्णोश्च बलाबलनिरीक्षया।
अभिप्रायं तु विज्ञाय देवतानां पितामहः ॥ १.७५.१५ ॥
Als der Urgroßvater die Absicht der Götter erkannte, die Stärke und Schwäche des Blaukehligen und Viṣṇus zu prüfen...
1.75.16
विरोधं जनयामास तयोः सत्यवतां वरः।
विरोधे तु महद् युद्धमभवद् रोमहर्षणम् ॥ १.७५.१६ ॥
Der Beste der Wahrhaftigen erregte Zwietracht zwischen ihnen, und aus dieser Zwietracht entstand eine gewaltige Schlacht, die die Haare zu Berge stehen ließ.
1.75.17
शितिकण्ठस्य विष्णोश्च परस्परजयैषिणोः।
तदा तु जृम्भितं शैवं धनुर्भीमपराक्रमम् ॥ १.७५.१७ ॥
Als der Blaukehlige und Viṣṇu, jeder nach dem Sieg über den anderen strebend, da wurde der Śaiva-Bogen von schrecklicher Kraft gespannt.
1.75.18
हुंकारेण महादेवः स्तम्भितोऽथ त्रिलोचनः।
देवैस्तदा समागम्य सर्षिसङ्घः सचारणैः ॥ १.७५.१८ ॥
Durch ein Brüllen wurde der große Gott, der Dreiäugige, erstarrt. Da versammelten sich die Götter mit der Schar der Weisen und den Cāraṇas...
1.75.19
याचितौ प्रशमं तत्र जग्मतुस्तौ सुरोत्तमौ।
जृम्भितं तद् धनुर्दृष्ट्वा शैवं विष्णुपराक्रमैः ॥ १.७५.१९ ॥
Dort angefleht, zogen sich die beiden besten der Götter beruhigt zurück, als sie den Bogen Śivas sahen, aufgeschwollen von Viṣṇus Kraft.
1.75.20
अधिकं मेनिरे विष्णुं देवाः सर्षिगणास्तथा।
धनू रुद्रस्तु संक्रुद्धो विदेहेषु महायशाः ॥ १.७५.२० ॥
Die Götter und Scharen der Weisen hielten Viṣṇu für weit größer; doch Rudra, von großem Ruhm, geriet bei den Videha über jenen Bogen in heftigen Zorn.
1.75.21
देवरातस्य राजर्षेर्ददौ हस्ते ससायकम्।
इदं च वैष्णवं राम धनुः परपुरंजयम् ॥ १.७५.२१ ॥
Er übergab jenen Bogen samt einem Pfeil in die Hand des königlichen Weisen Devarāta. Dieser vaiṣṇavische Bogen, o Rāma, erobert die Städte der Feinde.
1.75.22
ऋचीके भार्गवे प्रादाद् विष्णुः स न्यासमुत्तमम्।
ऋचीकस्तु महातेजाः पुत्रस्याप्रतिकर्मणः ॥ १.७५.२२ ॥
Viṣṇu übergab jenes höchste Pfand dem Bhārgava Ṛcīka; und Ṛcīka, von großem Glanz, bewahrte es für seinen Sohn mit unvergleichlichen Taten.
1.75.23
पितुर्मम ददौ दिव्यं जमदग्नेर्महात्मनः।
न्यस्तशस्त्रे पितरि मे तपोबलसमन्विते ॥ १.७५.२३ ॥
Ṛcīka gab jenen göttlichen Bogen meinem Vater, dem hochherzigen Jamadagni; als mein Vater, mit der Kraft der Askese begabt, seine Waffen niedergelegt hatte.
1.75.24
अर्जुनो विदधे मृत्युं प्राकृतां बुद्धिमास्थितः।
वधमप्रतिरूपं तु पितुः श्रुत्वा सुदारुणम्।
क्षत्रमुत्सादयं रोषाज्जातं जातमनेकशः ॥ १.७५.२४ ॥
Arjuna, einer niedrigen Gesinnung folgend, veranlasste den Tod meines Vaters. Als ich von jener überaus schrecklichen und unwürdigen Tötung meines Vaters hörte, vernichtete ich im Zorn die Kriegerkaste, die immer wieder geboren wurde.
1.75.25
पृथिवीं चाखिलां प्राप्य कश्यपाय महात्मने।
यज्ञस्यान्तेऽददं राम दक्षिणां पुण्यकर्मणे ॥ १.७५.२५ ॥
O Rāma, nachdem ich die ganze Erde erlangt hatte, gab ich sie am Ende des Opfers als Dakṣiṇā dem großmütigen Kaśyapa, dem Mann verdienstvoller Taten.
1.75.26
दत्त्वा महेन्द्रनिलयस्तपोबलसमन्वितः।
श्रुत्वा तु धनुषो भेदं ततोऽहं द्रुतमागतः ॥ १.७५.२६ ॥
Nachdem ich die Erde verschenkt hatte, auf dem Berg Mahendra wohnend und mit der Kraft der Askese ausgestattet, kam ich eilends, als ich vom Zerbrechen des Bogens hörte.
1.75.27
तदेवं वैष्णवं राम पितृपैतामहं महत्।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गृह्णीष्व धनुरुत्तमम् ॥ १.७५.२७ ॥
Daher, o Rāma, nimm, das große Kriegerdharma Viṣṇus vor Augen habend, das von Vätern und Großvätern überliefert ist, diesen trefflichen Bogen auf.
1.75.28
योजयस्व धनुःश्रेष्ठे शरं परपुरंजयम्।
यदि शक्तोऽसि काकुत्स्थ द्वन्द्वं दास्यामि ते ततः ॥ १.७५.२८ ॥
O Nachkomme des Kakutstha, wenn du es vermagst, lege einen Pfeil auf diesen trefflichen Bogen, der feindliche Städte erobert; dann werde ich dir einen Zweikampf gewähren.