வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.75.1
राम दाशरथे वीर वीर्यं ते श्रूयतेऽद्भुतम्।
धनुषो भेदनं चैव निखिलेन मया श्रुतम् ॥ १.७५.१ ॥
ஓ ராமா, தசரதனின் மகனே, வீரனே! உன் வீரியம் அற்புதமாகக் கேட்கப்படுகிறது; வில்லை முறித்த செய்தியையும் நான் முழுமையாகக் கேட்டிருக்கிறேன்.
1.75.2
तदद्भुतमचिन्त्यं च भेदनं धनुषस्तथा।
तच्छ्रुत्वाहमनुप्राप्तो धनुर्गृह्यापरं शुभम् ॥ १.७५.२ ॥
அந்த வில்லை முறித்தது அற்புதமும் கற்பனைக்கு எட்டாததுமாகும்; அதைக் கேட்டு நான் மற்றொரு சுப வில்லை எடுத்துக்கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
1.75.3
तदिदं घोरसंकाशं जामदग्न्यं महद्धनुः।
पूरयस्व शरेणैव स्वबलं दर्शयस्व च ॥ १.७५.३ ॥
இதோ, பயங்கரத் தோற்றமுள்ள ஜாமதக்னியின் (பரசுராமரின்) பெரிய வில்; ஓர் அம்பினால் இதை முழுவதும் நாண் ஏற்று, உன் பலத்தைக் காட்டு.
1.75.4
तदहं ते बलं दृष्ट्वा धनुषोऽप्यस्य पूरणे।
द्वन्द्वयुद्धं प्रदास्यामि वीर्यश्लाघ्यमहं तव ॥ १.७५.४ ॥
அப்போது, இந்த வில்லை நாண் ஏற்றுவதில் உன் பலத்தைக் கண்ட பின், உன் வீரியம் புகழத்தக்கது; நான் உனக்கு இருவர் போரை அளிப்பேன்.
1.75.5
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राजा दशरथस्तदा।
विषण्णवदनो दीनः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १.७५.५ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, அப்போது மன்னன் தசரதன் வாடிய முகத்துடனும் துயரத்துடனும், கைகூப்பியவாறு இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
1.75.6
क्षत्ररोषात् प्रशान्तस्त्वं ब्राह्मणश्च महातपाः।
बालानां मम पुत्राणामभयं दातुमर्हसि ॥ १.७५.६ ॥
க்ஷத்திரியர் மீதான சினத்திலிருந்து நீ தணிந்தவனாக இருக்கிறாய்; நீ பிராமணனும் மாபெரும் தவசியும் ஆவாய்; என் இளம் புதல்வர்களுக்கு அபயம் அளிக்கத் தகுதியுடையவன்.
1.75.7
भार्गवाणां कुले जातः स्वाध्यायव्रतशालिनाम्।
सहस्राक्षे प्रतिज्ञाय शस्त्रं प्रक्षिप्तवानसि ॥ १.७५.७ ॥
நீ பார்கவ குலத்தில் பிறந்தவன்; சுவாத்யாயமும் விரதமும் கொண்டவர்கள் அவர்கள். ஆயிரம் கண்ணனாகிய இந்திரனுக்கு வாக்குறுதி அளித்து நீ ஆயுதத்தைக் கீழே வைத்தாய்.
1.75.8
स त्वं धर्मपरो भूत्वा कश्यपाय वसुंधराम्।
दत्त्वा वनमुपागम्य महेन्द्रकृतकेतनः ॥ १.७५.८ ॥
நீ தர்மத்தில் நிலைத்து, பூமியை காசியபருக்கு தானம் செய்தாய்; பின்னர் வனத்திற்குச் சென்று மகேந்திர மலையை உன் இருப்பிடமாக்கினாய்.
1.75.9
मम सर्वविनाशाय सम्प्राप्तस्त्वं महामुने।
न चैकस्मिन् हते रामे सर्वे जीवामहे वयम् ॥ १.७५.९ ॥
மகாமுனியே, என் முழுமையான அழிவுக்காகவே நீ வந்திருக்கிறாய்; ஆனால் ராமன் ஒருவன் கொல்லப்பட்டால் நாங்கள் அனைவரும் உயிரோடிருக்க மாட்டோம்.
1.75.10
ब्रुवत्येवं दशरथे जामदग्न्यः प्रतापवान्।
अनादृत्य तु तद्वाक्यं राममेवाभ्यभाषत ॥ १.७५.१० ॥
தசரதன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வலிமைமிக்க ஜமதக்னியின் மகன் அவன் சொல்லைப் பொருட்படுத்தாமல் ராமனிடமே பேசினான்.
1.75.11
इमे द्वे धनुषी श्रेष्ठे दिव्ये लोकाभिपूजिते।
दृढे बलवती मुख्ये सुकृते विश्वकर्मणा ॥ १.७५.११ ॥
இந்த இரண்டு வில்லுகளும் சிறந்தவை, தெய்வீகமானவை, உலகோரால் போற்றப்படுபவை; உறுதியும் வலிமையும் கொண்டவை; விஸ்வகர்மாவால் நன்கு செய்யப்பட்டவை.
1.75.12
अनुसृष्टं सुरैरेकं त्र्यम्बकाय युयुत्सवे।
त्रिपुरघ्नं नरश्रेष्ठ भग्नं काकुत्स्थ यत्त्वया ॥ १.७५.१२ ॥
தேவர்கள் போரை விரும்பிய த்ryambaka (சிவன்)க்கு இவற்றில் ஒன்றைக் கொடுத்தனர்; அது திரிபுரனை அழித்தது. நரசிரேஷ்டனே, காகுத்ஸ்தனே, அதை நீ முறித்துவிட்டாய்.
1.75.13
इदं द्वितीयं दुर्धर्षं विष्णोर्दत्तं सुरोत्तमैः।
तदिदं वैष्णवं राम धनुः परपुरंजयम् ॥ १.७५.१३ ॥
இது இரண்டாவது, வெல்ல முடியாதது; சிறந்த தேவர்கள் விஷ்ணுவுக்கு அளித்தது. ராமா, அதுவே இந்த வைஷ்ணவ வில், பகைவர் நகரங்களை வெல்வது.
1.75.14
समानसारं काकुत्स्थ रौद्रेण धनुषा त्विदम्।
तदा तु देवताः सर्वाः पृच्छन्ति स्म पितामहम् ॥ १.७५.१४ ॥
காகுத்ஸ்தா, இது உருத்திரனின் வில்லுக்கு இணையான வலிமையுடையது. அப்போது அனைத்து தேவர்களும் பிதாமகரிடம் கேட்டனர்.
1.75.15
शितिकण्ठस्य विष्णोश्च बलाबलनिरीक्षया।
अभिप्रायं तु विज्ञाय देवतानां पितामहः ॥ १.७५.१५ ॥
நீலகண்டனுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் உள்ள பலத்தையும் பலவீனத்தையும் ஆராய்ந்து, தேவர்களின் நோக்கத்தை அறிந்த பிதாமகர்...
1.75.16
विरोधं जनयामास तयोः सत्यवतां वरः।
विरोधे तु महद् युद्धमभवद् रोमहर्षणम् ॥ १.७५.१६ ॥
சத்தியவான்களில் சிறந்தவர் அவர்களுக்கிடையே பகையை உண்டாக்கினார். அந்த பகையில் மயிர் சிலிர்க்கும் பெரும் போர் மூண்டது.
1.75.17
शितिकण्ठस्य विष्णोश्च परस्परजयैषिणोः।
तदा तु जृम्भितं शैवं धनुर्भीमपराक्रमम् ॥ १.७५.१७ ॥
நீலகண்டனும் விஷ்ணுவும் ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பினர். அப்போது பயங்கர வீரமுடைய சைவ வில் நாண் ஏற்றப்பட்டது.
1.75.18
हुंकारेण महादेवः स्तम्भितोऽथ त्रिलोचनः।
देवैस्तदा समागम्य सर्षिसङ्घः सचारणैः ॥ १.७५.१८ ॥
ஹுங்கார ஒலியால் மகாதேவராகிய முக்கண்ணர் தடுமாறினார். அப்போது தேவர்கள் முனிவர் கூட்டங்களுடனும் சாரணர்களுடனும் கூடி...
1.75.19
याचितौ प्रशमं तत्र जग्मतुस्तौ सुरोत्तमौ।
जृम्भितं तद् धनुर्दृष्ट्वा शैवं विष्णुपराक्रमैः ॥ १.७५.१९ ॥
வேண்டப்பட்ட அவ்விரு தேவோத்தமர்களும் அங்கு சாந்தமடைந்து சென்றனர்; சிவனுடையதான அவ் வில்லை விஷ்ணுவின் பராக்கிரமத்தால் பெருகியதாகக் கண்டபின்.
1.75.20
अधिकं मेनिरे विष्णुं देवाः सर्षिगणास्तथा।
धनू रुद्रस्तु संक्रुद्धो विदेहेषु महायशाः ॥ १.७५.२० ॥
தேவர்களும் ரிஷிக் கூட்டங்களும் விஷ்ணுவை மேலானவராக எண்ணினர்; ஆனால் மகாபுகழ் பெற்ற ருத்ரன் விதேகர்களிடையே அவ்வில்லின் பொருட்டு மிகவும் கோபமடைந்தார்.
1.75.21
देवरातस्य राजर्षेर्ददौ हस्ते ससायकम्।
इदं च वैष्णवं राम धनुः परपुरंजयम् ॥ १.७५.२१ ॥
அவர் அரசரிஷி தேவராதரின் கையில் அம்புடன் அதைக் கொடுத்தார். ராமா, இது பகைவர் நகரங்களை வெல்லும் வைஷ்ணவ வில்லாகும்.
1.75.22
ऋचीके भार्गवे प्रादाद् विष्णुः स न्यासमुत्तमम्।
ऋचीकस्तु महातेजाः पुत्रस्याप्रतिकर्मणः ॥ १.७५.२२ ॥
விஷ்ணு அந்த உயர்ந்த அடைக்கலப் பொருளை பார்கவ ரிசீகருக்குக் கொடுத்தார். மகா தேஜஸ்வியான ரிசீகரோ தனக்கு இணையற்ற செயல்களைச் செய்யும் மகனுக்காக அதை வைத்திருந்தார்.
1.75.23
पितुर्मम ददौ दिव्यं जमदग्नेर्महात्मनः।
न्यस्तशस्त्रे पितरि मे तपोबलसमन्विते ॥ १.७५.२३ ॥
ரிசீகர் அந்த தெய்வீக வில்லை என் தந்தை மகாத்மா ஜமதக்னிக்குக் கொடுத்தார். தவ வலிமை பெற்ற என் தந்தை ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்திருந்தபோது அதை ஏற்றார்.
1.75.24
अर्जुनो विदधे मृत्युं प्राकृतां बुद्धिमास्थितः।
वधमप्रतिरूपं तु पितुः श्रुत्वा सुदारुणम्।
क्षत्रमुत्सादयं रोषाज्जातं जातमनेकशः ॥ १.७५.२४ ॥
அர்ஜுனன் கீழ்த்தரமான புத்தியை ஏற்று என் தந்தையைக் கொல்லச் செய்தான். தந்தையின் அந்தப் பெரும் கொடூரமான, பொருத்தமற்ற வதத்தைக் கேட்டு கோபத்தால் நான் க்ஷத்திரியர்களை அழித்தேன்; அவர்கள் பலமுறை பிறந்தவர்கள்.
1.75.25
पृथिवीं चाखिलां प्राप्य कश्यपाय महात्मने।
यज्ञस्यान्तेऽददं राम दक्षिणां पुण्यकर्मणे ॥ १.७५.२५ ॥
ராமா! முழு பூமியையும் அடைந்து, யாகத்தின் முடிவில் மகாத்மாவான காசியபருக்கு, புண்ணியச் செயல்புரிந்தவருக்கு தட்சிணையாக நான் அதைக் கொடுத்தேன்.
1.75.26
दत्त्वा महेन्द्रनिलयस्तपोबलसमन्वितः।
श्रुत्वा तु धनुषो भेदं ततोऽहं द्रुतमागतः ॥ १.७५.२६ ॥
பூமியை தானம் செய்துவிட்டு, மகேந்திர மலையில் வசித்து, தவ வலிமையுடன் கூடிய நான், வில் முறிந்ததைக் கேட்டு உடனே இங்கு வந்தேன்.
1.75.27
तदेवं वैष्णवं राम पितृपैतामहं महत्।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गृह्णीष्व धनुरुत्तमम् ॥ १.७५.२७ ॥
ஆகவே, ராமா! விஷ்ணுவுக்குரிய, தந்தை-பாட்டனார் வழிவந்த, பெரிய க்ஷத்திரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்தி, இந்த உத்தமமான வில்லை ஏற்றுக்கொள்.
1.75.28
योजयस्व धनुःश्रेष्ठे शरं परपुरंजयम्।
यदि शक्तोऽसि काकुत्स्थ द्वन्द्वं दास्यामि ते ततः ॥ १.७५.२८ ॥
காகுத்ஸ்தா! நீ வல்லவனாக இருந்தால், இந்த சிறந்த வில்லில் பகை நகரங்களை வெல்லும் அம்பைப் பொருத்து; அப்போது நான் உனக்கு இருவர் போரை அளிப்பேன்.